Chapter

 1 1 | povjedzełë, że Remus je njespełna rozumu.~A bivszë takji wudbë, delë
 2 1 |    movjilë:~—I głupimu na starosc rozumu przëbivô! ~Nje tile takji
 3 1 |          Bog nje wużiczeł pevnigo rozumu, kjej sę przëzdrzelë jego
 4 2 |        procem posanjô mjol vjęcij rozumu, njiże jô. Nasz pon beł
 5 18|            të jes choba njespełna rozumu!~Cuż jô mjoł rzec? Markotno
 6 20|           të nabędzesz svjatovigo rozumu. Bo jak go nje nabędzesz,
 7 20|       Trąbo, nabeł jes svjatovigo rozumu?~— V srodze wostri szkole.
 8 24|         Trąbo, że vë mjelë vjęcij rozumu.~— To vë sę na bjałkach
 9 25|         kjej jes takjigo letkjigo rozumu. Alem tego nje povjedzoł,
10 28|        vjele lepji njiże dotąd. A rozumu pruskjigo më cę wob dva
11 30|        trząsc, jakbe wodszedł wod rozumu. A jak mje dosc natrząsł,
12 34|     długji tovarzesz je njespełna rozumu (na mje won przë tim pokozoł),
13 37|          mjecz i procę. Vjelgjigo rozumu beł jego sin Mestvjin. Z
14 42|        bjałka. — Won wodszedł wod rozumu i mje zabjije.~Na to szoltes
15 42|         Wodszedł të poprovdze wod rozumu, cze to le takji babskji