Chapter

 1 6 |           vjilk jagnję skrodł, to kula lvóv, v chterną Danjela
 2 9 |           ma ji, nji ma!~Jak dużô kula wognjovô słuńce jęło sę
 3 14|          Bo won mje trafjił też i kula jego vbjiła mje sę przez
 4 14|         legł na długji tidzenje z kulą ve vątpjach. A jak vstoł
 5 15|           Pjec Nabuchodonozorovi, kula 1vóv, starô dzekô jabłonka
 6 18|         pravje jak dużô czervjonô kula vëszedł nad spichem vądołu
 7 22| dvuramiennym Maryi znaku ~Jeszcze kula nie była, by ten pancerz
 8 22|          psa, bo vje, że na njego kula żodna nje wulanô. V głębokjich
 9 23|            Słuńce ju jak wognjovô kula stojało, chdze njebo sę
10 31|       przmjel, chturen chiże, jak kula ze strzelbë vedle wucha
11 34|         strzelac po nocach, chdze kula padnje. A kjejbe vama sę
12 37|         na vodach, dużô czervjonô kula słuńca do połovë ju beła
13 37|          koscele, a jak wognjistô kula zaszla na podnjebju, chiże
14 39|           czervjoné jak rozpolonô kula, tonęło ju za dalekjim rębem
15 44|        krevavo zachodzi wognjistô kula słuńca, trzëboczné stojało