Chapter

 1 4 |       zaru zęboma do pjęt, jakbe drugjich bodła. A tej też wuvożej,
 2 20|         skri, jakbe zemja chcała drugjich tile gvjozd zasoc na njebje.~
 3 21| kalvariji. Kjile set jich pevno. Drugjich tile zrzeszi sę z nami wob
 4 22|    bokach kamrota Vebera i njich drugjich. Bełë to popołnjové godzenë,
 5 31|        zamazané. I ve vszeskjich drugjich viborkach beło to vezvanjé
 6 31|         mje na volą. Ale naszich drugjich chłopcóv szandarovje zabjerelë
 7 32|     możno. Tak jô sę wobroceł do drugjich im rzekł:~—Tu to bëc muszi! ~
 8 32|          ku mje, jaż sę sparł na drugjich kaminjach. Tero jô za njim
 9 35|      hańdel a jô naceszę sebje i drugjich muziką.~— Pudzesz ten roz
10 36|        ti, co wobmovę robjilë na drugjich ludzi. Won sę smjeje po
11 36|     gvołtem, że wone wo łbë tich drugjich pjekjelnjikóv tcgo zortu
12 36| sztuderovani człovjek i potrafji drugjich ludzi womanjic. Ale choc
13 37|        rovni dalekoscë jedni wod drugjich zdrzałë na nas z rzędu wobrazóv
14 38|         wudbë, że dlo dzevovanjô drugjich nje not zbjerac tich pamjątk,
15 41|        stron vjelgjigo komina do drugjich dvjerzi, przez chterne skałami