Chapter

 1 3 |     zomk beł przeklęti przed długjimi stami lôt i zapadli trzë
 2 12| dobrze! —wodrzekł Mjichał— i długjimi krokoma cignął v stronę
 3 14|      plachcami rożni krose i długjimi żmijovatimi drogami. Won
 4 20|     tich słovach krol jezora długjimi krokoma szedł v las, a jô
 5 21|    głosu czuc nji moglë. Tej długjimi krokoma vësadzeł sę na przodk
 6 22|    jednak cę znaję. Bo przed długjimi lati vjidzałam cebje v vojsku
 7 23|     remję i jak ricerz młodi długjimi krokoma szedł v cemną noc.~
 8 33|      moję pragnjączkę vjidu, długjimi vjeczorami rozvijoł przede
 9 35|   kjej jô togranjé wodkupjił długjimi latami vojnë domoci. Dlotego
10 37|  Malorz cze też Czernjik? ~ ~Długjimi domovnjikami provadzeł naju
11 37|    wod palacu vkoł cignął sę długjimi rzędami drzév, jak vojskjem,
12 39|   jakbe głovą sigała chmur i długjimi krokoma v njebivałim pospjechu
13 41|    jak kamiń czężkji, tak że długjimi tidzenjami jô leżoł na łożku
14 41|       Alem tero rvoł dzirżko długjimi krokoma vprzodk, z woczami
15 45|      woczoma mój żivot przed długjimi latami na Pustkovju. Ko