Chapter

 1 5 |   Navetk vslac ze zemji mje nje dało. Wob ten czas cenjô sę cofała
 2 9 |           bo i tak mje spac nje dało — i szedł jem po moje botë
 3 10|   członkach. Ale wulgji mje nje dało, jaż kjile ludzi z zokresteji
 4 11|         vjidzoł, ale to mje nje dało rozmiszlac, le dalij gadało:~—
 5 15|         szła dalij. Ale mje nje dało poku, lem sę muszoł cofnąc
 6 22|        wużiczilë.~Vtim nade mną dało sę czuc spjevanjé Trąbë:~—
 7 24|        Tero jô go poznoł. I nje dało mje poku, le muszoł jem
 8 25|        chvjilę njic sę czuc nje dało, tak jô vëjął krzosedlo
 9 25| Szczekanjé całą chvjilę czuc sę dało barzo mocno, tej znovu sę
10 33|        tu njespodzevano czuc sę dało jedno vëstrzelenjé z flińtë
11 33|        Ale njick sę vjidzec nje dało, le jesz roz słabo wuczułasma
12 38|       Ale mje to długo spac nje dało, a kjejjem wusnął, to snjiło
13 40|     chrzebce mojim! A chocbe to dało guz, jak głova novonarodzonigo
14 41|       chałupą i wustałë. Tej sę dało czuc mocné stąpanjé za dvjerzami,
15 43|   wutrzimało go v rovnoscë. Tej dało mje jedno vjosło i sadłasma