Chapter

 1 1 |         doznała, że Remus sę nje bronji, dała mu poku i nje robjiła
 2 12| zaspjevosz na mojim pogrzebje.~— Bronji Boże! Żijce jak nodłużij!~—
 3 13|    wostavjivszë.~— Njech Bog nas bronji! — vestchnęła Marta. Ale
 4 13|       może naszi le wodveklë wod bronji. — Bo i sekjera i kosa przode
 5 14|   vëzbeła, jakżesma wodvekła wod bronji i panovanjô i delësma vłożëc
 6 14|    zbivało na dzirżkoscë. duchu, bronji, mocë. Bëlë bjitni i wodvożni
 7 17|         szczescô. Tede rzekę cë: Bronji sę, Remus, rękoma i nogoma,
 8 18|         z wognjem to besma, Boże bronji, mogła zapolëc tą starą
 9 18|    stvorzenjé — wodrzekł Trąba — bronji sę svoją przërodzoną bronją.
10 19|  pravnjik, co ludzi przed sądami bronji, wugodë robji i prava provadzi.~
11 20|        cuzi ruchna. Kjejbem tak, bronji Boże, beł zavoroł głovą
12 29|        Kjejbe tu wu vas doma, co bronji Boże, co takjigo stac sę
13 33|        won sę gvesno nje poli. I bronji go wod zemnigo chopu tich,
14 40|          ję vëcignąc z Błota.~—  Bronji Bog! rzekł rebok i podnjosł
15 42|           bo to moja sprava. Ale bronji Boże jakji njeszczescé,