Chapter

 1 2 |      do koscoła. Le Marcijanna wostała doma. A pustkji gbura Zabłockjigo
 2 5 |       trzęsącô sę wod wurzasu, wostała v stron. Przë rzece vlozł
 3 5 |        jakbe z njego le połova wostala, ale szedł, wobrocającë
 4 9 |        svjęta, kjej Marcijanna wostała doma, tej i jô wostac muszoł,
 5 12|      bom schnął, jaż ze mje le wostała cenjô. Vszelko wochota mje
 6 13|        chdzes daleko slode mje wostała, wutopjonô ve mgle modri
 7 14|   svoji robotë, ale dusza moja wostała tam na gorze v Straszkovi
 8 15|       gvesno chcąco kąsk slode wostała, żebe na mje żdac. Ta sę
 9 38|        ze rzekji, le na brzegu wostala bjałka "Njevorto" i ceskała
10 39|   Remus! — rzekł won.— Tero ma wostała sami na tich vjelgjich błotach
11 42|    dobrigo serca przëszła! Tak wostała, a jak beło po targu, tej
12 42|        le dużô dziira v scanje wostała, przez chterną vjater, pełen
13 43|    svoji jomë pod zemją i wona wostała jego żoną... Po czasu nadeszlë
14 45| szkaplerz na szeję i z płaczem wostała slode. Jak długo to beło,