Chapter
1 1 | zadoł pitanjé:~— A chcołbes të vëbavjic zapadłi zomk? Abo
2 1 | Abo takji:~— A chcołbes të przenjesc przez vodę zaklętą
3 1 | won mje pitoł:~— A chcoł të, knopku, przenjesc krolevjonkę
4 1 | Chcę! — rzekę.~— A chcoł të vëbavjic zapadłi zomk?~—
5 2 | sobje povjedzoł:~— Vjęcij të, Remus, jim do voli njick
6 2 | takjima słovami:~— A jakuż të sę, knopje, z bjedą wuporajisz
7 2 | vëtrzimoł, ale rzekł:~—A czimuż të, krolevjonko, nje rzeczesz
8 2 | wuvożoł sobje:~— A żebes të tak, Remusu, zakrziknął
9 3 | vrzeszczoł:~— A będzesz të społ, pestko przegrzeszonô,
10 4 | reszce wona rzekła: ~— A të, czimu njick nje movjisz?~—
11 4 | zarobjił na skorę? Czeż të społ? ~— Jô nje społ — rzekł
12 4 | alem vjidzoł.~— A cuż të vjidzoł? ~— Jô vjidzoł krolevjonkę
13 4 | vrzeszczała:~— A vëporajisz të sę, pokuso njeskvarnô! ~
14 4 | wodlev sę pitoł:~— A zaszedł të bes tam v nocë ? — ~—Jo!~—
15 4 | pod jarzębjinę! ~— Dokądka të pędzisz? — pitô. ~— Pod
16 4 | njim wostoł trup... Cużes të chcoł bjedni knopje? Robjic
17 4 | tak:~— Gnjoto! Jô jidę! Të wostanji, jaż sę vrocę i
18 4 | jarmarku chtuż ję kupji? Të le ji zaru zęboma do pjęt,
19 4 | jô sę pitoł sebje:~— Jes të na zomkovjisku, Remusu,
20 4 | suchim pękjem. Ale kjej të jesz roz wodbjegnjesz wod
21 5 | nalozł mjecz, Remusku. Cuż të z njim zrobjisz?~I przemiszloł
22 5 | tede do Gnjotë:~— Czimu të, głupi, mje znovu navrocosz?
23 5 | i sę pitoł:~— A chdzeżes të bivoł?~— Na zomkovjisku!~—
24 5 | Na zomkovjisku!~—A jak të vëzdrzisz, ponarvo?~Jakżeż
25 5 | jeden roz skoroł. Za to të wode mje wodbjerzesz le
26 5 | i sę dzevovała:~— Czimu të jész na stojączce? ~A jô
27 5 | wuderzeł i skaleczeł.~— Jakji të mosz mokré ruchna!~— Na
28 6 | Remus, wonji movją, że të mosz njedobrze v głovje.
29 6 | Boga, Marcijanno, za co të mje tak szamocesz?~Ale wona
30 6 | Mjichoł sę pitoł:~—Aza cuż të go bjiła, Marcijanno?~—
31 6 | sobje:~— Taką puszczovkę të so, Remus, zrobjisz też
32 6 | rzekł do Martë:~— Vjesz të, Marto, mje sę zdaje, że
33 6 | Marta sę dzevovała:~— Jak të to vjesz wukładac! ~Ale
34 6 | pjesnje spjevô!~—A jô?~— Të, Marto, jezdes Rebeką, bo
35 6 | Putifar też beł kucharzem.~— A të, Jemus?~—Jô. Marto.Jezdem
36 6 | Chtuż tu je Putifarzeną?~No të, Marcijanno! — rzekł Mjichoł
37 7 | sę dzevovała.~— Cuż to? — Të małi Remusu, chcesz bjic
38 7 | Pestko! Bosoku! Zińdzesz të mje zaru z drogji? A nekej
39 7 | kląc.~— A żebe cę szvernol! Të srelo, të smarkolu! Żebe
40 7 | żebe cę szvernol! Të srelo, të smarkolu! Żebe mje nje beło
41 7 | zjavę, i grozeł mje tak :~— Të skvarko! Të stręku bobu!
42 7 | mje tak :~— Të skvarko! Të stręku bobu! Żebes të nje
43 7 | skvarko! Të stręku bobu! Żebes të nje beło takji głupé, to
44 7 | beło takji głupé, to bes të nekalo za dzesątą gorę.
45 7 | David, ricerzem Boga. A të jezdes le mjechem pełnim
46 7 | krzivdë. Poj le sa! Bo choc të do mje na konju i z mjeczem,
47 7 | mje nją i rzekl:~— Żeli të jes jakô poczvara abo wukozka
48 7 | cë tvoje dodom! Ale żeli të jezdes le knopem wobdzartim
49 7 | rvac i vrzeszczec.~—Cuż, të zrobjił, głupi knopje!~Tak
50 7 | napominała.~— Knopje! Wo tim, cos të zrobjił, nje będę tero movjiła.
51 7 | jô vjidzę knopa. Zkądes të sę vzął na tim pustkovju?~
52 7 | bëlë knopa zrobjilë, to bes të dzis pjiszczoł v szczepcach
53 8 | strzimoł i pitoł:~— Nje czuł të njick?~Ale jô czuł dobrze
54 8 | rzekł:~— Nji ma jinszi radë. Të, Remus, mosz młodszé nogji.
55 8 | wuzdrzoł, zavołoł:~— A to të jes, Gabo! Njeszczestlevi,
56 8 | tu nalozł — pitoł żid.~—Të jes pod Zobłockjigo pustkami,
57 8 | na polu pod Lipnem.~—Tos të zabładzeł v lese?~—Gvesno! —
58 8 | A tobje, parobku — bos të mje moje żëcé retovoł —
59 8 | cë zapłac, Remus! Jakji të jes wuvożni!~Morcin, chternigom
60 9 | mje:~— Vejle, Remus! Dziso të spjisz pod pjerzeną v cepłim
61 9 | rzekła, zdrzącë na mje:~— A të sę nje vstidzisz, Remus,
62 9 | meslô do głovë:~—A kjede të znovu wuzdrzisz svoją krolevjonkę? ~
63 9 | Jimję Wojca i Sena...! — Co të godosz? — Marta sę przeżegnała. —
64 9 | rzekła cechim głosem:~—Bjedni!Të jes poprovdze chori, bobes
65 9 | woczë, sę pitoł.~—Jakżes të mje tu nalazła, Marto? Ale
66 9 | wo tobje zaboczeła.~—Jak të mje męczisz, Marto!~— Bog
67 9 | Dovjedz sę vszestkjigo, të bjedni! Bo to ju na jedno.
68 10| njego:~—Morcenje! V czvortk të mosz jachac do młina. Vëmovji
69 10| dzecka. Żeli wonacę chce, a të mosz volą brac ję za bjalkę
70 10| Dzivno be też beło, żebes të, Remus — vëbocz, ale jô
71 10| procem mje szekovnigo chłopa, të z tvojim koscatim, chudim
72 10| To sę vje, Morcenje. Të chłop, jak pupa, a jô, jak
73 10| chdzeroz Marta spjevała:~— Hej, të ptoszku skovroneczku, vesoko
74 10| bjedni Remusu, cerpji! Të sobje radë nje vjesz z tvojim
75 10| gvjozdë ji woczu. Chtuż të jes, Remusu, żebes żądoł,
76 10| vëchodzec do bramë.~— Tero të ji vjęcij nje woboczisz! —
77 10| wob wuszë brzęczi:~— Cuż të tero będzesz robjił na tim
78 11| wucha gadac:~—Remus, czuł të! Jô cë żiczę dobrze. Słuchej
79 11| przestonku tęsknjic będze, a të ji nje dosz radë.~— Provdę
80 11| tego wutropjenjô.~—A chtuż të jes takji?~— Jô jem wodvroconą
81 11| słuchej moji radë.~— A cuż të mje radzisz?~Tej to chvjilkę
82 11| kjivoł głovą i rzekł:~— Chvat të jesz mosz v gnotach, ale
83 11| namjenjoné, tego nje mjinje. Të, Remusu bjedni, chorszi
84 11| Rzeczë mje: Nje vdarzisz të so wosobë, chterna be cë
85 11| vstoł i rzekł:~— A vjesz të, że të vëzdrzisz żołti,
86 11| rzekł:~— A vjesz të, że të vëzdrzisz żołti, jak gromnjica?~—
87 11| wodezvało:~— Kjileż razi, të grzesznjiku, nje bluznjił
88 12| chdzeroz pomesloł:~— A kjede të mje, stari zegarze, vëbjijesz
89 12| tero vjidzę v chace. Czeż të sę stoł takji buszni?~Ale
90 12| mądrą godkę korbała. A vjesz të też, że ta noc, co jidze,
91 12| na svjece. — A szedłbes të dzis szukac vęgla i kvjatu
92 12| tak wumrzec muszę!~— Tak të nje gadej! Vszetko v mocë
93 12| nje mjinje. Na moję wudbę, të jesz zaspjevosz na mojim
94 12| vjerę nje beł.~—Jô vjem, żes të wodvożnigo ducha, Remus.
95 12| wodvożnigo ducha, Remus. Ale że të nji mosz strachu, to szkoda.
96 12| strachu mogł nagnac, to bes të może i vëzdrovjoł.~— Na
97 12| chorosc lekóv nji ma!~— Tak të meslisz v tvojim głupim
98 12| tak do głovë:~— Kjejbes të beła moją krolevjonką, jedno
99 12| vodę, jaż wuzzdrzisz, jakji të jes żołti. To bodej mô pomagac.~
100 12| Wob drogę pitoł:~— A zląkł të sę?~— Jakuż jô sę nji mjoł
101 12| woczoma i rzekła:~—A chdze të podzoł mój złoti mjecz?~
102 12| zębë i vrzeszczało:~— Cuż të chcoł? Tec jô tvoja bjałka! —
103 12| pitała sę:~— A chcołbe të co zjesc?~A jô mrugnął woczoma,
104 14| vjęcij zajętô pitanjim:~— Cuż të za timi dvjerzami umzdrzisz,
105 14| za scanë na mje szedł:~— Të jezdes ten, co na Golijace
106 14| chvjilë won znovu sę pitoł:~— Të żes vjidzoł krolevjonkę
107 14| jarzębjiną?~— Jô ję vjidzoł!~— Të żes vjidzoł trzë wukozkji,
108 14| rzekę, jął movjic:~— A vjesz të, chto jô takji? — Nje vjesz,
109 14| spravjedlevich vojnach. Ko vjem, że i të, małim jesz knapskjem bivszë,
110 14| na scanę za sebje! — Cuż të vjidzisz? ~Jô sę wobroceł
111 14| rękę dac nitkę, po chterni të bes dalij szedł ku kłąbkovji.
112 14| vjerzch. Jô pudę do grobu, a të pudzesz mjedze ludzi i procovoł
113 14| Zavołô: i shichac muszisz. Të żes wurosł na parobka, mocni
114 14| korunovaną jarzębjiną, tak i të ji zaczął jes wopovjadac.
115 14| rzekł ku reszce:~—Żebes të tak mjoł vjid i mjecz!~V
116 14| i sę zapitoł:~— A vjesz të, co to jesta?~Ale jô so
117 14| drogach le Bogu vjadomich. Të i jô i vszescë na tim pustkovju
118 14| Ormuzdovi rękji.~— Rozumjoł të mje? — pitoł po długji cbvjilë. ~
119 14| zadovot pitanjé:~— Chcoł të vëbavjic zapadłi zomk?~—
120 15| jem.~— Jezdem duchem, jak të mój brace, i sinem ti zemji.
121 15| Ta sę pitała:~— Chdziż të, Remus, bivoł?~Ale mje sę
122 15| zos mje pitała:~— Chdziż të bivoł, Remusku?~— Na zomkovi
123 15| nje będą vjedzec, jakji të jes dobri i procovjiti,
124 16| tej zaczął krzikac:~—A! To të jesnen Remus parobk z Lipińskjich
125 16| na woczë vjidzę! A jakji të wurosł dużi! Mogłbes mje
126 16| będze sę nama dogadac, bo të moji godkji nje rozumjesz.~
127 16| przeszło nad svjatem, jakżes të mje v gromadze ze storim
128 16| dużi i mocni. Jô zgodnę: Të jidzesz do Lipna dac na
129 16| ną snożą dzevką, chterni të kupjił wode mje nę stążkę
130 16| rzekł:~— Remus, przëboczeł të so, com cë v nen czas movjiłv
131 16| Vjem! — wodrzekł jem. — Të povjedzoł: Rcmus, ma jesz
132 16| napjisanô... I dzivno mje, żes të to vjedzoł.~Gaba pokjivoł
133 16| pustkovju. Jô cë povjem: Ruchna të mosz parobka, ale z woczu
134 16| vjilka do vjilczece. Meslisz të, że jakji parobk woczë be
135 16| pjersami i czervjoną gębą. Ale të Remus —jô vjem — bełbes
136 16| żëcé straceł za nją. Jakji të gjevałt zrobjił v koscele
137 16| Ku reszce sę pitoł.~— Cuż të tero będzesz robjił na svjece?~—
138 16| muszisz detka zarobjic. Cze të chcoł v służbę vstąpjic
139 16| do gbura?~— Nje!~— Mosz të jakji sposob?~— Mom dvadzesce
140 16| wusmjechoł i pitoł:~— A chdze të wostanjesz dzis wob noc?~—
141 16| będzesz mjeszkoł.— A cuż të będzesz robjił jutro?~—Jô
142 16| Ale jô vjem, jô cë povjem. Të veznjesz karę na jednim
143 16| guzikji i njitkji. A co të zrobjisz dzis?~— Nje vjem.~—
144 16| Nje vjem.~— Ale jô vjem! — Të kupjisz wod żeda Gabë jego
145 16| kaszubskji potrzebuje I co të jesz zrobjisz dziso? — Zaarandujesz
146 16| momë vëpjic litkup, kjej të nje pjijesz, jô nje pjiję
147 16| slovem. Jô cę nje woszukoł, të mje rzitelno zapłaceł: vszetko
148 17| karbac — wodrzekł jem — kjej të moji godkji nje będzesz
149 17| skażoni wod wurodzenjô?~—Tak të do mje nje gadej! wodrzekł
150 17| barzo z moją bjałką! Ko të, Remus, nje jes żenjałi?~—
151 17| Zełgołbe, chtobe movjił, żes të pjękni wurodë. A godka tvoja
152 17| poszłasma v drogę.~— Chdze të meslisz wostac wob noc? —
153 17| chdze wobaji zarobjima. Të tam vëzbędzesz co z tvojich
154 17| movją, że tam stroszô. Cze të jes bojąci, Remus?~— Nje!
155 18| novą stronę nacągac.~Pocuż të to robjisz? — pitom sę.~—
156 18| bronjic muziką?~—Wod czego të bes sę chcoł bronjic?~—Wod
157 18| gorzeł.~—Vjidzec! rzekł żes të, Remus, wurosł na pustkovju
158 18| v svojich verach? Czimu të też njick nje godosz?~—
159 18| njicht nje rozumje.~— Cuż të tam znovu bredzisz? Moje
160 18| nje je żodna womona.~— Co të movjisz? — dzevovoł sę Trąba. —
161 18| wodvożą. Rzeczë, Trąbo, chcoł të vëbavjic zapadli zomk? Chcoł
162 18| vëbavjic zapadli zomk? Chcoł të przenjesc krolevjonkę przez
163 18| Remus! — wodrzekł Trąba — të jes choba njespełna rozumu!~
164 18| anjeli z njeba zibelë. Czut të ju v żëcu, żebe sę żoga
165 18| jô rzekł do Trąbë:~— Tec të vjedzoł, że tu straszi!~—
166 18| vëspjevané wostatną notę. A të i jô jak dva bochenkji chleba
167 18| za scaną graje!.. Żebes të tak chcoł przez nę lukę
168 18| Njekaro! Strachu! Zeli të jes człovjekjem chleb jedzącim
169 18| sę wod zemni vodë pjicô. Të, Remus, mosz jesz żołądk
170 18| kjej jes go sę jął, cze të czuł mjęso i gnotë?~— Czuł
171 18| dzirżko,~— A nje vąchoł të jakjigo brzedkjigo svędu?
172 19| Arimana, to je Smętk!~— Co të tam pleszczesz? — wodezvoł
173 19| mjeszk pjenjędzi. Trąbo, të poj ze mną, bo zrobjisz
174 19| zrobjisz nom muzikę... A koguż të tam mosz przë sobje, długjigo
175 19| To njech przińdze też, bo të będzesz groł a won będze
176 19| won v mojich woczach:~— Të jes Smętk kaszubskji! Jô
177 19| kaszubskji! Jô cę znaję! Të jezdes nasz złi duch!~Cze
178 19| rzekł jem sobje:~— Pocuż të, głupi Remus, vlozł v takji
179 19| czężkji wutonje.~Strącivszë të gvjozdę dnja,~nocnim duchom
180 19| Hańbę będzesz jesc, ~bos të voloł zlota trzos. ~Takô
181 20| robji takji szor. Vjidzisz të nen stog v polu? Tam pojma!
182 20| spravjedlevje postąpjił, a të, Trąbo, njijak nji mosz
183 20| naju przetrzimają? Pokąd të, Remus, bet jes po vodę,
184 20| cobe naju vëszukoł. Bo cuż të meslol? Njech v karnje szarich
185 20| zorna pjosku. Tvoję karę të muszisz chdze v Koscerznje
186 20| cę po nji poznelë. Bo że të jezdes takji vesokji dziżanga,
187 20| vesokjich konjach. Z timi të sę trzimej v gromadze, a
188 20| szandara nje poznaje, że të ten Remus, chturen panu
189 20| Bjedni Remusu! Cużbes të zrobjił beze mje na tim
190 20| Vjele vodë wupłinje, njim të nabędzesz svjatovigo rozumu.
191 20| pitoł:~— A jakjim sposobem të, Trąbo, nabeł jes svjatovigo
192 20| njeba dostac? Doznajesz të sę tego jesz na tvoji vandrovce,
193 20| krep, a na sledza z karczmë të mosz może porę detkóv przë
194 20| wuderzoł wo brzegji.~— Czuł të, Remus — rzekł Trąba. jak
195 20| tego pana ze Zvadë, cos të mu vczora szablę złomoł,
196 20| wucekejma pokji czas!~— A nacuż të mosz svoję kanonę? — rzekł
197 20| rzekł:~— Stari Trąbo! Pocuż të wucekosz, kjej jô cę proseł,
198 20| Bo nje kożdi dzeń, choc të jes takji mester wod muzekji,
199 20| mjała do vaju mocë!~— Cuż të chcoł, Trąbo? Nje sedzoł
200 20| sedzoł jô jak mesz, pokąd të groł svoję pjesnją? Ale
201 20| svoję pjesnją? Ale nje vjesz të, że zveczajem kaszubskjim
202 20| jidze skocznô nota? Pocużes të wucekoł, kjej jes mjoł do
203 20| Ha — rzekł vaspon — to të jes hańdlarzem! Nje vëzdrzołbes
204 20| potrząsającë. Tej rzekł:~— A të bes też rod vjedzoł, chto
205 20| krolestvje jako gosci! — Le të. Trąbo, jidz i vëczap sę
206 20| vësuszisz przë wognju. A të, Remus, jidz i zapolë nę
207 20| wobłavę na mje robjilë... Të na mje patrzisz, Remus,
208 20| pitającim wokjem. Muszoł të rosc na barzo zapadlim pustkovju,
209 20| zapadlim pustkovju, kjej të nje czuł jesz wo krolu jezora.
210 21| mjesce nje będzema sę znała. Të Remus, wostavji svoję karę
211 21| noc cebje wotrzimają. A të, Trąbo, svojim zveczajem
212 21| dom dobrą radę: Za to, cos të nabrojil ve młinje i ve
213 21| po dzis dzeń gorę. Pokąd të będzesz vanożeł po svjece,
214 21| Trąbę i rzekł:~— Trąbo! Të rągosz ze svjętich rzeczi.
215 21| podkovkji i pjiszczoł:~— Trąbo! Të zos rągosz ze svjętich rzeczi.
216 21| ze svjętich rzeczi. Kjej të na gorach kalvarijskjich
217 21| karku nje strącisz, tej të dejadej po smjercë smażeł
218 21| Żebem beł takji długji jak të, kapelmestru nasz — rzekł
219 21| noleżi gorzkji żole.~— Trąbo, të znovu rągosz ze svjętich
220 22| patrzącë jedno na drugji.~Të małô gąsorko i va żołté
221 22| rzekła:~— Jô vjem, chto të takji.~— A chtuż të jezdes,
222 22| chto të takji.~— A chtuż të jezdes, kobjeto? — pitoł
223 22| jak płominje chvałë. Dziso të takji bjedni i żorotni,
224 22| Remus!~— Ale jô vjem, że të jezdes Vjitosłavem. A zapamjętej
225 22| karuje karę z tovarami". Ale të znajesz naszich ludzi: Za
226 22| jô mu tero pudę naprocem. Të sę postavjisz naprocem karczmë,
227 22| njiczego nje boji...~— Czuł të? — rzekł Trąba do mje. —
228 23| dosc. wodrzekł Leon. — A të le jes zodrosni wo tę pannę.~—
229 23| smjoł sę Klerik. Ale kjej të ji tak służisz, to przenjesesz
230 23| jim wuszekovelë leżą. Ale të sę nje vożë tam jisc. Bo
231 23| wo nalezenju cebje. Mosz të co do jedzenjô?~— Mom chleb.
232 23| zrobję! — rzekł Trąba. Le të sedzë jak mesz i prosz Boga,
233 23| będę sę muszoł najesc. Le të mje nje vëdej!~Jô krąceł
234 23| Ale prożnô jego robota. Të pudzesz ze mną, jak vszescë
235 23| vjilka z lasa. Vjidzisz të nę szklącą mucę, co sę derdô
236 23| pana...~— Mje sę zdaje, że të rągosz, të mądrzelo! — rzekł
237 23| sę zdaje, że të rągosz, të mądrzelo! — rzekł szandara
238 23| szandara wostro. A chtuż të jes takji?~— Jô — wodezvoł
239 23| takjim jańcekrestom. Wuvożoł të, jak won movjił dobrze po
240 24| że tak wodpovjesz. Bo i të jezdes z tich, co ze sebje
241 24| povjedzoł tak:~— V kompanjiji të sę też vrocec nji możesz,
242 24| vëzdrovjeje. Ale movji mje, może të sę bojisz tovarzëc takjimu,
243 24| Patrzę: Trąba.~— A cuż të tam tak długo pokutovoł
244 24| robjił vimovkji.~— Remus! Të jesz nje znajesz wobeczajóv
245 24| wobeczajóv svjatovich. Żeli të chcesz sę wukrëc, to muszisz
246 24| ze sobą do karczmë.~— Tec të muszisz sę woddzękovac z
247 25| nom przitułku wudzelą, ko të i jô ma przenomnji gvesno
248 25| zabłądzeł i vëdoł krzik sovë, le të go, Remus, nje czuł tu mjedze
249 25| bom sę jich nadvigoł, a të jes młodszi.~Jô vzął szczudło
250 25| pochvaleł i rzekł:~— Tos të dobrze vëmesloł! Kjej ma
251 25| wodeckligo, wodezvoł sę:~— Pokąd të społ, Remus, to jô sę rozezdrzoł
252 25| tego storigo dęba, chturen të vjidzoł, nje będzema gorzij
253 25| wopovjodoł tak:~— Remus! Czemużes të mje, svojigo kamrota, wopusceł?
254 25| cę czestovoł gorzołką, a të nje przëjął. — Sto krokóv
255 25| koscerskjigo mjeszczona Pavele — të vjesz, tcgo z berłem — to
256 25| żodnigo detka z wodpustu.~— Ko të ji rovnak przënjosł jakji
257 25| zmjerkovoł to zaru i rzekł:~—Të sę brace na mje nje gorz,
258 25| radzëc nje potrafję. Kjedes të sę ze mną woddzękovoł ve
259 25| przëvjitanjé njesrogji. Żeli të meslisz, Remus, że sę wobeło
260 25| na drapanju nokcami, to të jesna lechi drodze. Ro i
261 26| łagodnje:~— Psu kęsi! Żeli të mje tu będzesz v woczë bluznjił,
262 26| jednigo vëdzelę v łeb, że të jesz vjęcij poczujesz głóv
263 26| są skonfiskované. Vjesz të, co to znaczi?~Tego rąganjô
264 26| mjeskjigo i zavrzeszczoł:~— Të miszkjiklonje! Vëmiszlej
265 26| szandaróv i policejantóv.~—Tilom të rade nje dosz!— pomesloł
266 26| sę pitoł:~— A wod kjede të tam służeł wu Zobłockjigo?~—
267 26| vzeranju pitoł sę: Znajesz të mje? — tak jô wodrzekł:~—
268 26| njeżevigo z konja za to, żes të nje pochvaleł Pana Boga,
269 26| słova:~— Ptoszk takji jak të nom ju wod dovna nje vlozł
270 26| dovna nje vlozł v sidła. Tec të ju wod kolebkji bełjes burzonem
271 26| pevni jak amen v pocerzu, że të żiv z najich rąk nje vińdzesz,
272 27| njedovjinnje sedzę.~— Tak të nje gadej, Remus! — wodrzekł
273 27| bjołi zębë i rzekł:~— Remus, të vëszedł jes z pustkovjô
274 27| smjoł sę Czernjik — to të dalek nje zańdzesz na svjece.
275 27| rovnak sędzimu dodô. A mosz të co do povjedzenjô na svoję
276 27| njic nje pomoże. Nje czuł të, jak policejant movjił konfiskované?~—
277 27| wużetku vjedzoł. Boczë: Żeli të komu co krijamko veznjesz,
278 27| to je złodzejstvo. Kjej të komu co vëdrzesz javno,
279 27| spravjedlivoscë wodemknął, to bes të przez nję nje vëlozł. Të
280 27| të przez nję nje vëlozł. Të bes gotov beł mje łesz zadac,
281 27| będę bronjił. Na szczescé të nje rozumjesz po njemjecku,
282 27| jistnigo rebelijanta. Żebes të beł człovjek sposobni, to
283 27| Vjidzisz, Remusku, pocużes të szedł z najigo pustkovjô
284 27| Ale na mój głupi rozum të njick złigo nje zrobjił
285 28| wogolilë jaż na skorę.~— Tero të vëzdrzisz jak człovjek! —
286 28| bo srodze sę boję, cze të sobje som dosz radę. Bog
287 28| to dva lata poderuje, to të, słonuszko, na moje szlachë
288 29| zevem:~— Remus! Znajesz të mje?~Muszoł jem sadnąc na
289 29| Zdzevjoni zdrzoł jem na njego.~—Të sę dzevjisz! — rzekł— i
290 29| Pon Bog wopusceł. Zdrzë: Të wod pjerszigo z njimi zetchnjęcô
291 29| tvój za tobą jidze! Ale të wostanjesz, Remus, i naju
292 29| jeden roz lesni jeden... ale të ju vjesz!..~Znovu spomnjenjé
293 29| pogodzeł z meslą:~— Żiv të Remus z ti sodze nje vińdzesz,
294 30| rzekł głosno do sebje:~— Ju të Remus nje będzesz vjęcij
295 30| drzeva, wodsapnął i rzekł:~— Të może meslisz, żem wusmjerceł
296 30| alem sobje wuvożoł: Jinaczi të sę do sodze nje dostanjesz.
297 30| Tej i cebje vëpuszczą. Le të, Remus, boczë, żebes, kjej
298 30| kolanje i rzekł:~— Cużes të zadoł, chlopje, ti Mjichałovi
299 30| sodze po kjile razi, ale të bjedoku wodtrąbjic sę żes
300 30| głovą i povjedzoł:~— Tec të jednak zveczajno mosz svój
301 30| A Mjichoł mje rzekl, żes të gnota robocigo ale v głovje
302 30| nasze pruskji czase. Dlotego të sedzisz, a won wumarł v
303 30| słova mają rzec provdę? Kjej të zełżesz drugjimu v woczë,
304 31| Remus, nje przepuszczą. Cuż të tam na vojnje zrobjisz,
305 31| vstec meslô jedna: Pocuż të chodzisz posvjece, kjej
306 31| kąsk, Remus, i zdrzë! Cze të tam pod drzevami na pravą
307 31| wusmjechoł:~— Znaję cebje! Të jes Trąba muzikańt, a ten
308 31| Ksądz na to wodrzekł:~— Cze të jezdes paneszką dlo wochotë,
309 33| jednigo dnja:~— Jegomosc i të, Remusu druchu! Co provda
310 33| jedną vjelgą prozbę. Długo të tam gvesno nje vëbędzesz
311 33| jezora! — rzekł ksądz. — Czes të ju wuvożoł, Remus, że te
312 33| będę rebą. Ej Remus, żebes të vjedzoł, co tvój druch vszetko
313 33| strzimac muszoł, to bes të gvesno zapłakoł. Ale tero
314 33| cepło ! Pojma do jizbë, a të przënjes varu, co sobje
315 33| zaczął vrzeszczec:~— Pocuż të trąbjił?~—Bom muzikańt! —
316 33| nokoze, a tej mje pogrozeł:~— Të ptoszku njedovjinni! Gvesno
317 33| cvjardi talarë, na mje:~— A të, povsënogo, pjijoku njicpoti!
318 33| pjijoku njicpoti! Kuliż të muszoł przetracëc pjenjędzi,
319 33| chronji duchovnô sukjenka. Ale të, Remus, pożdejle, jak të
320 33| të, Remus, pożdejle, jak të płakac będzesz, kjej cebje
321 34| całą zemją kaszubską.~— Të rągarzu! — rzekł szandara. —
322 34| povjedzoł:~— Remus, na mój rozum të sę tero nolepji navrocisz
323 34| godała: Jidz do dom! Chtuż të jezdes, bjedni vanogo, żebes
324 34| Krauzem njick nje vjem.~—Tero të łżesz, bratku — krziknął
325 34| wobroceł sę do mje:~— A të, bratku, pojle z nami, żebes
326 34| mje i pitoł:~— Poznajesz të ksędza Krauzego?~— Pjerszi
327 35| rovnak beło procem szeku, żes të wucekł bez woddzękovanjô.~—
328 35| Vjem! — rzekł jem.~— Czimu të so tede tak brzedko postąpjił?~—
329 35| ju dzivno mesleł: Możes të zabeł, żes të z bjednigo
330 35| mesleł: Możes të zabeł, żes të z bjednigo stanu a wona
331 35| radë nje dadzą. Vjidzę, żes të mje żiczni, ale to vszetko
332 35| Svjętą na taką jintaceją. A të bjedni, jak vjidzę, chcesz
333 35| vëpłakoł, tej sę pitoł;~— Zkąd të, brace, żes sobje przëboczeł
334 35| norzędzami muzickjimi. — To të jaż po ten vjelgji kam wucekł
335 35| dostanjesz, a jô z tobą. Cobes të tam beze mje zrobjił? Tam
336 35| tam beze mje zrobjił? Tam të sę navetk wo kavałk chleba
337 36| pon na mje i rzekł:~— Tos të zaszedł przed provdzevą
338 36| jich zaproszô na goscenę, a të tu mje będzesz głupstva
339 36| njeboszczikóv chovją?~— Tos të zgodł, brace — rzekł pon. —
340 36| jimję Wojca i Sena... Czuł të, Remus? — krziknął Trąba.~
341 36| cë zapłac, braciszku, żes të mje z pazur tego czornigo
342 36| vrzeszczoł przez wokno:~— Będzesz të roz cecho, të pjekjelni
343 36| Będzesz të roz cecho, të pjekjelni muzikańce!~— Sami
344 37| gvesno vjele starszi njiże të, a moja głova njestrzimje
345 37| jezdem wostatnim Kaszubą...~Të, chternigo tvój tovarzesz
346 37| portretóv i pitoł:~— A vjesz të, chto to z tich portreróv
347 37| vjedzoł. ~A pon rzekł:~— Ko të, żelim tvojigo tovarzesza
348 38| sę pravje teczi cebje, to të mje z wurodą przëboczosz
349 38| Sorbskji rzekł:~— Za tim të szlachujesz! Pożdejle! Jô
350 38| povjedzoł:~— Dzivno, jak të za njim szlachujesz, pokąd
351 38| dzecku. Wono mje povje, chto të takji.~Pozdnim vjeczorem
352 38| sedzącą kol levigo wucha! Cuż të mesloł, jak be jô vëzdrzoł,
353 38| Som Pon Bog le vje, czimu të tero v ti żorotni postaceji
354 38| navetk mjecz i vjid, kjej të nji mosz...~Wobudzeł jem
355 38| wożeł, Remus! Poznajesz të mje?~Ale mje wod tego wostrigo
356 38| Trąba do mje rzekł:~— Pocuż të tam zdrzisz przed sebje?
357 38| cebje skora svędzi? Nji mosz të litoscë nad svoją duszą
358 39| go woczë njesą. A pocuż të mje vleczesz jaż tu, na
359 39| ksądz abo szkolni. Vjesz të co? Jô na njego zavołom!
360 39| nje przëszła voda. Czuł të, jak to przez szunijenjé
361 39| Dołbe Bog! Ale pokąd të tam v nim zaczarovanim zomku
362 39| mają svoję pojigę. Czuł të, jak tam te psë wujodają?~
363 39| naju połknje. Nje vjidzoł të, jak ta czornô voda zalała
364 39| Z tvoją karą, brace, të njinja przez te błota sę
365 40| Może z ti prziczinë, że të vëzdrzisz bez tvoji kare,
366 40| patrzec muszę na cebje. Cuż të jezdes bez tvoji karë! Płakac
367 40| Rzeczë mje, przijacelu: Zkąd të vzął v spodku ten ricerskji
368 40| woczu pitanjé:~— Czim i kjim të poprovdze jezdes, Remusu? ~
369 40| bjałkovskjich Złé veznje, tak të będzesz mje mjoł na sumjenju!~
370 40| chiże, Remus. Njevjidzoł të, że ten tam na dachu, to
371 41| noremné pitanjé:~— Chtuż të provdzevje jezdes, Remus,
372 41| krolestvo na jezorach: jô krol a të moja krolovô!~Ale kjej mje
373 41| to Trąba. — Ale dosc, że të vjidzisz. Pojma, bo to straszno
374 41| Nabędą na cebje pravo, ale të pudzesz svoją drogą... Dalij
375 41| noc sę zrovnają, będzesz të na Łisce. Wobrządk stari,
376 41| daje moc nad całami... To të som mjec muszisz.~V ti chvjilë
377 41| szepnął cecho:~— Nje czuł të, Remus?~Jô słuchoł, a jak
378 41| goscińc do Koscerznë.~— Tę të lepji vjesz, Smętku, i tvój
379 41| kaszubskjich ksążąt! Nacuż të budzisz v tim żorotnim chłopje —
380 41| Vłochu czorni! Łgarzu! Tos të jich vëtruł, naszich ksążąt.
381 41| znajomimu i rzekł:~— Cuż të, Remus, tak po nocë vanożisz?
382 41| po nocë vanożisz? A może të sę tu chcoł też po spôdk
383 41| mje:~— Rzeczë, Rcmus, co të poprovdze chcoł?~—Ten —
384 41| Ale jô so wuvożol:~— Cuż të będzesz głupim dovoł leżnosc
385 42| reszce rzekł:~— Kobjeto! Co të tile cudujesz? Kożdi vje,
386 42| cudujesz? Kożdi vje, żes të mjetelokjem i grulką pokozivała
387 42| gvesno nje spodzevoł, a të ji nje żądosz!~Ale mje mjerdzeło
388 42| mje z vątpjenjim:~— A mosz të tile sposobu? ~Na to szkolni:~—
389 42| vdova po mojim druchu.~— Cuż të chcała, kobjeto? — pitom
390 42| Jô dejadej wostanę, bo të som so nje dosz radë. Tec
391 42| Tak jô sę pitom:~— Cuż të tak przëlnęła do mje, kobjeto?~
392 42| cë pomogł v hańdlu. Pocuż të na mje cudujesz, kjej cë
393 42| Wona sę na cebje zavzęła i të gvesno nje wuńdzesz vłodzë
394 42| vjększi vzątk njese. To też të mosz pevno ju sporo talaróv
395 42| jak na ten przikłod jezdes të, kantroł sę wob drogę z
396 42| vjedno movję, Remus, że të jes stateczni człovjek.
397 42| wonji tam ve vsë godają, że të czasem błądzisz, to sobje
398 42| njick nje robji. Bo żebes të nji mjoł wukładnigo szeku
399 42| boku i sę pitoł:~— A na co të svoje talarë zbjerosz?~—
400 42| pogrzeb!~— Na pogrzeb? Żeli të jich mosz do tila, co jich
401 42| ję tero żevjic muszi, a të vjesz, jak gburom je detka
402 42| Rzemiszkjem zvoł, i rzekł:~— A cuż të za grof, że sę tak smjejesz?
403 42| sę tak smjejesz? Pjękni të gvesno na vezdrzenjé nje
404 42| Bjedni Rzemiszku! Pudzesz të też podzękovac gromadze,
405 42| rągoł:~— Vejtale, Remus! To të wob noc lezesz do vdóv?
406 42| rzekł:~— Remus! Czo le! Czuł të, jak jô tvoji bjałce provdę
407 42| tak won znovu:~— Remus! Ko të jezdes rovnak człovjek stateczni.
408 42| Rzeknji mje provdę: Wodszedł të poprovdze wod rozumu, cze
409 43| worędzë spjevanô:~— Hej të, ptoszku, skovroneczku,
410 43| Remus! Cuż sę stało, że të jidzesz v njedzelnich ruchnach
411 43| Vjelu za tobą stojała. Ale të rovnak z nją nje żijesz?~—
412 43| mje v woczë, pitô:~— Cuż të tam vjidzisz, kochani mój?~—
413 43| kochani mój?~— Nje vjidzałas të njick? — pitom sę.~— Njic!~—
414 44| noc sę zrovnają, będzesz të na Łisce. Wobrządk stari,
415 44| daje moc nad całami. To të som mjec muszisz!~— Cuż
416 44| Njeszczestlevô kanjo! ~Vdarzisz të so, jak të v lese ~Na vjetvje
417 44| kanjo! ~Vdarzisz të so, jak të v lese ~Na vjetvje sedzała ~
418 44| cebje złapalë?... ~Vołałas të: pjic! ~Tero cebje scic ~
419 44| za remję i rzekła:~— Co të tam vjidzisz, to jak starodovni
420 44| zkamjenjec na znak, żes të vodz i krol ti zemji Tej
421 45| tich małich:~— A chcołbe të vëbavjic zaklęti zomk?~—
422 45| zaklęti zomk?~— A chcołbe të przenjesc krolevjonkę przez
423 45| vas v mjech! Le roz jeden të, dlo chternigo jô pjiszę
424 45| rzekła wona. — Z tich, cos të znoł na pustkovju, żije
|