Chapter

 1 4 |   wodbjegnjesz wod bedła, tej woboczisz! ~Ale Gnjota le zdrzoł na
 2 6 |  będze mjała wosmëdzesąt lôt, woboczisz, że wona sina dostanje.~
 3 10|         Tero të ji vjęcij nje woboczisz! — krziknęło serce ve mje.
 4 17|   probuj go przedac na renku. Woboczisz, że cë nje dadzą tile na
 5 20|       beła z jich rąk vëszła. Woboczisz, że wonji nasłą na naju
 6 20|       tu przë njim nje będze. Woboczisz, że won nom vëpravji kjezróv
 7 20| strzodka jałovcem zapravjoną. Woboczisz vnetk, jakji to dô wogjiń.
 8 23|    kole mje i rzekł:~— Remus. Woboczisz, że mjedze wobraznjikami
 9 25|  dzevji sę, kjej mje reno nje woboczisz. Povjem cë tero tvoję drogę.
10 29|      do voli. Ale tu jich nje woboczisz. Volę, żebe sę z tobą poznelë
11 29|  zavijasach. Wodchilivszë go, woboczisz czorną durę a na ji spodku
12 33|      jizbë — rzekł ksądz  — a woboczisz cos.~Jak jô przënjosł zvjercadło,
13 36|      nom sę tak mô przëzerac? Woboczisz, Remus, że won mô procem
14 36|        anji svjętigo wobrazu. Woboczisz, że ma sę tu dostała do