Chapter

 1 7 |  Golijata v njiin nje beło. Ale verazno zaszklelë sę bjoti zębë
 2 8 | nasłuchivała. A tero jô czuł ju verazno dalekji vołanjé. Mjichałovji
 3 9 |        sztołtë jô vjidzoł barzo verazno. Ale szłë cecho po vodze,
 4 18|         jô wodrzekł mu pomału i verazno, co be mje dobrze rozumjoł:~—
 5 20|   ledvje Trąba woprzestoł grac, verazno i pevno jęla sę kopjica
 6 32|          njiże v nocë z daleka. Verazno teżem sę doznoł, że njedovno
 7 33|     pevnô.~Przez lukji v jizbje verazno vjidzec beło, jak wonji
 8 38|        to beł jem jô, — jô som. Verazno czuł jem v woczach vjid
 9 39|       Przez vjater i szum morzô verazno czuc beło wujodanjé psóv,
10 40|      cos: Tec tam v tim koscele verazno chtos spjevoł! Tak mje to
11 41|     milczenjé zapadło v jizbje, verazno dochodzeło mjegranjé zvonkóv
12 41|   chvjilë — czuł jô to dobrze — verazno szła, jak no wonge ve Zvadze,
13 42|      jizbje spjevelë, wuczuł jô verazno przë wuchu głos Trąbë:~—
14 42|  zdzevjenjim, bo moja mova szła verazno i wostro jak stol, co sę