Chapter

 1 14| bjedni pasturk i parobk, żebe vaszę robotę, panje, vząc na sę!
 2 21|        Ju jô vjidzę co będze! Vasze pjęc talaróv va dziso przëpjijeta
 3 21| Stachu! — zavoloł Trąba. —Ale vasze wosmë talaróv gvesno ju
 4 21|       pod scaną pocerz movją. Vasze vjesolosce z jich nobożnoscą
 5 24|         Panje! Vasza wosoba i vasze słova są dlo mje, co zdrovje
 6 29|    Jakjim pravem jô mom nabëc vasze Zobore?~— Pravem sina! —
 7 29|   Dobrą volą woddoł jem sę ve vasze ręce! Tam kjile krokóv dalij
 8 31| patrzi. Zadom sobje starę, be vaszę godkę rozumjec, co besce
 9 32|       Klemo! Le proszę, njech vasze pozvolenjé wobjimje też
10 37|       Pon Bog provadzi? Jakji vasze mjona i jakjim sposobem
11 37|       v poczestnoscë tego, co vasze. Ve vas też, jak v dozdrzenjałim
12 39|  drogji przez Błota. Szczescé vasze, że ma czuła vaju trąbjenjé,
13 40|       Prożno be beło! Dejadej vaszę karę ju połknęło Błoto a
14 41|   Błotach i zanjesłam vołanjé vasze do rebokóv, chterni vaju