Chapter

 1 2 | litovało sę nade mną, choc mje njijak zle nje beło, takjima słovami:~—
 2 5 |       jô przë jedzenju njimogł njijak wuleżec. Tej jem so z bjedą
 3 8 |      poku.~Moji puszczovkji jô njijak nalezc nji mogł. Ale wona
 4 8 |       to je? Bo jô jego godkji njijak nje rozumjeję.~— To je nasz
 5 8 |       ju czas spac!~Ale mje sę njijak nje chcało woprzestacv słuchanju.
 6 14|    ludze na pustkovju, że jimu njijak do gburzenjô. Wob dzeń vanożeł
 7 18|      żoga sę ruchô.~Jak mje ju njijak poku nje doł, tak jem sę
 8 18|          Tero tu v ti latarnji njijak nje je straszno. Ale beła
 9 20|        mjeszkivelë pod wurzmą. Njijak mje dodom anji do moji zdovani
10 20|        postąpjił, a të, Trąbo, njijak nji mosz vjinë.~— Zjédzma
11 22|          Przë ti pjesnji jô sę njijak wo cebje nje boję. Remus.
12 34|     Kozłovcem?~— Jô tich stron njijak nje znaję.~— To je dzivno,
13 34|        sobje tego na mój rozum njijak za grzech nji mają. Terojô
14 39|       provdę. Ale mje nje beło njijak do smjercë. Rozzeroł jem