Chapter

 1 1 |          I~Wobeczaje Remusa i ludzkô wo njim wudba.~ ~Kjej dziseszé
 2 12|      chce, żebe tam czekavosc ludzkô zazerała. A kjej vëbjije
 3 14|  głębokjigo dna svjata budova ludzkô wurosnje do vjidu, be Pon
 4 18|     ale to beło jak zveczajnô ludzkô notera.~— No, tej jô nje
 5 25|       mjarą płaceł.  Ale krev ludzkô sę mjedze nami nje lała
 6 25|    smjeszni jinsztë, a pamjęc ludzkô jich żartë przenjesła na
 7 27|   zemji panuje spravjedlivosc ludzkô! A ta je zamkłô v napjisanim
 8 27|      Stanje sę spravjedlivosc ludzkô, povjem lepji: pruskô. Bo
 9 27|    spravjedlivoscë ludzkji. A ludzkô spravjedlivosc cę wobsądzi,
10 28| chternim wobajim beła krzivda ludzkô na skarnji napjisanô. Kozelë
11 29|  svjata.~Ale cuż znaczi wudba ludzkô, kjej polcem Bożim jinaczi
12 32|   serce be mje bolało, kjejbe ludzkô czekavosc mjała tu zachodzec
13 33|     bjałka sę wuceszi i będze ludzkô. Drugji vëdosz wob drogę
14 41|    naju porvje na jaką zibję. Ludzkô moc tu nje pomoże, a jô