Chapter
1 1 | bjerzą — vjidivelë Remusa pod Pękatą Vjeżą abo i przë
2 1 | mąkji. Znani są też dżadë pod koscołem spjevająci wo Svjętim
3 1 | svoją karadajką i sę vëspac pod wustrzechą. Do karczmë nje
4 1 | chronjiła ksążkji jego i pod gołim njebem wod deszczu
5 1 | karę i karovał na renk abo pod koscoł i wustavjił sę, chdze
6 1 | barankjem wobrąbjonô. Sukno pod barankjem beło zeloné, ale
7 1 | je pomjeszałë na jedno.~Z pod muce pchałë sę parminje
8 1 | cze też po cecevji vleze pod jaką wustrzechę. Kożdi gozdz,
9 1 | jô, jak wona łeb vetchła pod przëkrivę i całi szturk
10 1 | vszkole doł mu jizdebkę pod wustrzechą, chdze won vrocoł
11 1 | zaprovadzeł do bjedni jizdebkji pod dachem i rzekł:~— Nje beł
12 1 | bogato v krose. Naprocem pod gorę szedł dużi sod a nad
13 2 | mje Morcin movjic: — Kukla pod potklepjem! A jak jô to
14 2 | nje kozelë gadac: — Kukla pod potklepjem! — Bo bojelë
15 2 | njim, kjej jem posoł dobetk pod lasem. Ale tam — pod lasem —
16 2 | dobetk pod lasem. Ale tam — pod lasem — też sę stało, żem
17 3 | namavjało, żebe legł spac pod mjedzą, kjej jego Anjoł
18 3 | sę bojelë.~Kjej jem tam pod trzema chojnami dovoł boczenjé
19 3 | za grzech, żebe podpędzëc pod las krotko. Może, żebe co
20 3 | tidzenje wob latko jô tam posoł pod lasem. — Jednigo dnja mje
21 3 | koscerzełë sę vjetvje cenkji. Pod słuńce to vëzdrzało, jakbe
22 3 | dzeń vzął dłoto z szaruznji pod vamps, żebe sę tego doznac.
23 3 | jem poku. Alem za to vjele pod ną wukorunovaną jarzębjiną
24 3 | woczë. A to beło pravje pod ną korunovaną jarzębjiną.~
25 3 | cebje! — Vjidzoł jes mje pod starżą smoka, jak płakałam
26 3 | bestrich ruchnach sedzi, nogji pod sebje, jak krovc. Na głovje
27 3 | a jô leżoł jak wurzasłi pod korunovaną jarzębjiną. Cemno
28 4 | Remus, jak pudzema łovjic pod zomkovjisko. ~Jô wuszoma
29 4 | rzekł Mjichoł — to jidz pod las jaż do jarzębjinë, co
30 4 | jak jô pravje chcoł gnac pod jarzębjinę! ~— Dokądka të
31 4 | Dokądka të pędzisz? — pitô. ~— Pod jarzębjinę! ~Tak wona przëtrzimała
32 4 | Nje ponekosz tam, ale pod studnję. A słuchej tero
33 4 | słuchej tero czimu! —Tam pod jarzębjiną njedobré mesle
34 4 | dobré kobjecesko nakozalo, pod ne trzë chojnë. Tamem legł
35 4 | tero przesunął rov i szedł pod dużimi drzevami, beło mje,
36 4 | drzevami szla stegna kąsk pod gorę. A kjej jem po drugji
37 4 | wuczuł jein cvjardi grunt pod nogama. Pod vodą bjeloł
38 4 | cvjardi grunt pod nogama. Pod vodą bjeloł so pjosk. Gorą
39 4 | sę. ~Noprzod vjidzoł jem pod vodę dalek dva bjołi plachce,
40 4 | te same, chternem vjidzoł pod korunovaną jarzębjiną. ~
41 4 | wod zomkovjiska. ~Kjej jem pod vjeczor nekol do dom, rzekł
42 5 | jak na bjesadę, nekałasma pod korunovaną jarzębjinę. Tam
43 5 | żłobje rzekji voda mje sigała pod pazechę. Alem nje wuvożoł
44 5 | kamiszkjem drapac. Tej sę pod tą czorną skorą zaszkleło
45 5 | gromadze z gronkjem, a zakop pod korunovaną jarzębjiną, chterna
46 5 | Mjeczem jô vëkopoł kulę pod jarzębjiną a rękoma przësepoł
47 6 | gorą brodu przë zomkovjisku pod korunovaną jarzębjiną, a
48 6 | czorni gronk za rzeką v gorze pod korunovaną jarzębjiną. Njech
49 6 | chace.~Vcmjerkovoł jem, że pod wustrzechą beła jizba. Njiclit
50 6 | Wokno jedno wona mjała pod vjetrznjokami, chterno zdrzało
51 6 | vsepała jiglen jałovcovich pod płachtę. A to mjało skutk
52 6 | povroz. Chtuż sę sadnje pod mjedzą i z porvoza mleka
53 6 | rzekę, tę samę, co płinęła pod zomkovjiskjem. Ale no zomkovjisko
54 6 | zomkovjisko stojalo sztek veżij pod prąd rzekji.~Tak jô namovjił
55 6 | żebem ji przërzekł, że ji pod zomkovjiskjem nje wuceknę
56 6 | vjidzoł zomk i krolevjonkę pod korunovaną jarzębjiną, i
57 6 | Pjoter beł rebokjem. Mol pod korunovaną jarzębjiną, to
58 7 | woczami v norciku jizbë pod vjetrznjokami sedzoł.~Jednigo
59 7 | chdze moje łożko stojało pod zeloniin woknem. Tam pod
60 7 | pod zeloniin woknem. Tam pod lobzakjem leżała zchovanô
61 7 | długji, jimu sę najezełë, a z pod njich zabjelełë kłë, jak
62 7 | Znałë mje vszetkji drzeva, pod chternimi jôjagodë zbjeroł
63 7 | knopa i go skrij v sklepje pod gorą. A timu tu njick nje
64 7 | nji mjoł pomeszlenjô, że pod tim krzem wotvjerô sę dura
65 8 | mom jednak mjecz złoti tam pod korunovaną jarzębjiną. Ale
66 8 | zmanjoni przez bjoli smjeg ~Pod ji kosą legł.~Co vołô rog?~
67 8 | strachu ~Serdecznô rôczba z pod ludzkjigo dachu ~Na łavę
68 8 | ludzkjigo dachu ~Na łavę prosi pod svój komink, ~Na mjir i
69 8 | Molami gołi lod szkleł z pod smjegu. Tam jô sę slizoł
70 8 | nalozł — pitoł żid.~—Të jes pod Zobłockjigo pustkami, a
71 8 | Jô mesloł, że jem na polu pod Lipnem.~—Tos të zabładzeł
72 8 | polce szeroką, trzimjącë ji pod woczë to cacko, napjeroł
73 9 | Remus! Dziso të spjisz pod pjerzeną v cepłim norciku,
74 9 | knopa. Ale łożka mojigo pod zelonim wokjenkjëm jô mu
75 9 | mjecz dobrze są zchovani pod korunovaną jarzębjiną. Przë
76 9 | przed lati krolevskji kołpje pod zomkovjiskjem v lese.~—
77 9 | Jozvovi, ztąd na jarzębjinę pod lasem, a tej v las ku zomkovjisku.~
78 9 | Botëm wostavjił przë rzece.~Pod jarzębjiną jô sodł i jął
79 9 | zomkovjisko!Jak jem vjidzoł pod korunovaną jarzębjiną krolevjonkę
80 9 | wona, moja krolevjonka z pod korunovani jarzębjinë, pjęknô
81 9 | vëzdrzała na krolevjonkę z pod korunovani jarzębjinë, to
82 9 | żebe żdała i pobjegł jem pod korunovaną jarzębjinę. Tam
83 9 | Tam jô chiże vëgrzeboł z pod korzenji i vëdobeł, co podlug
84 9 | ten dim szedł modrzejszi pod njebo?' Cze jezoro sę szkleło
85 9 | nachodzącą burzą, — studnjô pod trzema chojnami, chdze jô
86 9 | kuńca. Serce mje postąpjiło pod gardło na wutchnjęcé a vszestkji
87 10| vortosc. ~Na mojim łożku pod zelonim wokjenkjem wusnąc
88 10| wosamętało. Bom nje folgovoł, jaż pod gorą, chdze przidkô droga
89 10| vëzbeł wubetk i mjarę.~Ale pod gorą, chcącë nje chcącë,
90 10| vlozł v norcik wostatni łavë pod chorem im sę vzął żdac.
91 10| skarnje bladé i krevavé pod drzonovą koruną. I znovu
92 10| przëboczeła mje sę na zjava z pod korunovam jarzębjinë pod
93 10| pod korunovam jarzębjinë pod lasem, chdzem sę vstidzeł
94 11| Kjej jô legł na mojim łożku pod zelonim wokjenkjem, a na
95 11| a na pustkovju vszetko pod wopjeką Boską zamkło woczë
96 11| njimem sę namesleł, sedzoł ju pod chorem v tim samim norciku,
97 12| wod jezora rzeką podpłenął pod zomkovjisko. Jednimu bodej
98 12| chcoł, co won tam vjidzoł pod zomkovjiskjem v Svjętojańską
99 12| go jesz za knopa wuzdrzoł pod korunovaną jarzębjiną. Przede
100 12| Nji ma ju złotigo mjecza pod jarzębjiną!~Tej jô znovu
101 12| ruchnach sedzało, nogji pod sebje jak krovc. Na głovje
102 13| chdze zemja szarô podchodzi pod jasné njebo.~A Mjichoł zażeł
103 13| żebe bronjic.~Chtobe szedł pod wustrzechę woboczëc v chace
104 13| czasu bronjô redzevjeje pod wustrzechą. Dożełasma ju
105 13| naprocem naju. Bo ta bronjô pod wustrzechą beła mje za czężkô
106 13| dżadem sedzi na wodpustach pod koscołem, wumje spjevac
107 13| jednigo z naju, jak kota, pod pochę i cużbes zrobjił? —
108 13| zgurdżałich. Sucho tam beło pod trzema chojnami, bo tu nopjervji
109 13| vezdrzoł v to slepé woko chatë pod vjetrznjokami, przëboczivoł
110 14| tile vjid svjeceł z wokna pod vjetrznjokami, ale i wokno
111 14| v gorę, tej jem wuzdrzoł pod wustrzechą, na kozle zatchłą,
112 14| żes vjidzoł krolevjonkę pod korunovaną jarzębjiną?~—
113 14| człovjeka v vojarskim płoszczu. Pod wobrazem na krziż vjisalë
114 14| cebje vëbrała krolevjonka pod korunovaną jarzębjiną, jak
115 14| Cuż cë rzekła krolevjonka pod korunovaną jarzębjiną? —
116 14| vëdobeła strzelbë i mjecze z pod wustrzechë i szła z njim
117 14| dzevczątku wo krolevjonce i zomku pod korunovaną jarzębjiną, tak
118 14| czornim szklącim kaminjem, bo pod njim głęboko v sklepach
119 14| mjoł na pitanjô, co mje pod trzema chojnami nachodzełë
120 14| smjeci. Jô ale jim zbudzę z pod kamjannich mogjił ricerzi
121 14| i zguba to dobëcé moje. Pod Grifovim znakjem bjeżelë
122 14| wutłukł jem vjorë v wogjiń pod gronkji żołnjerskji stravë. —
123 14| Ormuzd vëcignął rękę i z pod grobovigo kaminja vëdobeł
124 14| czężor sę na mje położeł, pod chternim moja dusza cvjardnjała.
125 15| pasturkjem bivszë naszedł pod zomkovjiskjem.~— To krolevjonka
126 15| z Bogjem!~Tak jô szedł.~Pod trzema chojnami jesz roz
127 15| Golijace, Straszk v jizbje pod vjetrznjokami, Smjerc klepającô
128 15| pjes Gnjota i moje snë pod wukorunovaną jarzębjiną.
129 15| barzo vstid beło.~Moja dusza pod timi słovami Martë topnjała
130 15| słovami Martë topnjała jak lod pod cepłim wokjem słuńca na
131 16| z długą brodą, zgjętigo pod mjeszkjem, chturen won na
132 16| pjerszi roz v żëcu kłodł sę pod cuzim dachem do spanjô,
133 17| łiszczala jimu zlotavô trąba, a pod pochą trzimoł ve varpjanni
134 17| rozumem. Na tim majątku pod lasem leżi smętorz, na chternim
135 18| słomje i wodmovji pocerz: Pod Tvoję wobronę! Bo cuż chcesz
136 18| mje pokozała krolevjonka pod wukorunovaną jarzębjiną:~—
137 18| vëvroceł i rznął łbem v doł pod vodę. Ale won sę v ti chvjilë
138 18| słonjinë jô też jeszcze mom pod duszą. Pokąd jô przed szopą
139 18| Pokozała mje go krolevjonka pod wukorunovaną jarzębjiną:
140 19| rozchodzełë na levą i na pravą, pod scaną sedzała wona, zdrzącô
141 19| Przeżegnoł jem sę krijamko pod vampsem i rzekł jem sobje:~—
142 19| jaż sę Słuńce vëpoli ~i pod berło veznje svjat ~Vjeczni
143 19| kaszubskjimu panu, chturen pod wopjeką złigo ducha tatczeznę
144 19| jes młinë v gardle vód, ~a pod lasem stari rod, ~tvojich
145 19| nę szablę, co tam vjisała pod grifemrebą. Dobeł jem, chvecivszë
146 19| kavałkji cesnął jem dzedzecovji pod nogji. Na to skarnjô mu
147 19| mje dosc czężko, bo szło pod gorę. Zaczął też dąc vjater
148 20| vjezc jak celę na jarmark.~Pod lasem giębokji rov dzeleł
149 20| jak to przijemno grzoc sę pod lasem przë wognju, tobe
150 20| svoje dachë i mjeszkivelë pod wurzmą. Njijak mje dodom
151 20| wob zemę v głębokji jomje pod korzenjami storigo dęba
152 20| napjiła v nim cepłim norciku pod gołim njebem modrim, Trąba
153 20| sadnjima nad kańtą lasu pod drzevami.~I szedł przede
154 20| rovné i wusadła na mechu pod vesokjimi chojnami. Letkô
155 20| dużi słup wognja buchnąl pod gvjozdë i drugô krevavô
156 20| ruchna trzimjącë v ręku, a pod pochą pęk gałęzi leszczenovich.~
157 20| slup wognja a z njego szłë pod gvjozdë milijonë skri, jakbe
158 20| wogjiń wupadnje, tej nalezema pod vęglami krolevską pjecziń,
159 20| ręce, przezeroł przez nją pod wogjiń i povjedzoł:~— Provdzevô
160 20| ten wogjiń wopadnje, tej z pod kaminji vëdobędzema połc
161 20| przeką rozervanich dachóv, a pod dachem gospodarzi moja bjałka
162 21| grebo łatami wobvjązané, a pod pochą na podporę grubé i
163 21| wobvjązaną grebą chustką, pod chterną sę wutopjiła, jakbe
164 21| ti stronë podchodzą jaż pod Koscerznę. Kjej jesma wuzdrzała
165 21| noc wu gbura Stankovskjigo pod lasem. Jak povjesz, że cę
166 21| mjedzemorzô helskjigo, z pod Svorzeva i Pucka, i ti,
167 21| nasz norod, krev nasza. Pod svojimi chorągvjami, slode
168 21| tovarzestvo.~Szedł Trąba, pod kożdą pochą mjoł jednigo
169 21| Tam v tę njedzelę sedzałë pod jedną scaną przëczupnjąté
170 21| do rena sę przedrzemac. Pod drugą scaną sedzelë dżadovje,
171 21| v wucho:~— Ten ze stenką pod nosem, to Leon, brat Stacha.
172 21| wodpust. Zdrzëtale, jak tam pod scaną pocerz movją. Vasze
173 21| drudzë vińdą, vstoł, vzął mje pod pochę i vëprovadzeł przez
174 21| chcą vëzbëc svój czężor pod krziżem na kalvariji. Kjile
175 22| słuńce vjidzało nobożni lud pod figurą Svjętigo Jana Njepomuka.
176 22| stronach drogji poszłë v gorę pod njebo i vtorzełë spjevem.
177 22| na tvarze. Wuklękła wona pod figurą. Ji małé bosé nogji
178 22| gąsorko i va żołté pilątka pod bjolą figurą v polu! Va
179 22| mołą gąsorkę z pilątkami pod figurą, dziso reno tesknjączka
180 22| ti dovni Kaszubovje, co pod Svjętopełkjem i Mestvjinem
181 22| vszeskjim dzeckom zazerała pod lnjanné głovkji, a dzevczątka
182 22| Trąbë:~— Sedzi sobje zając pod mjedzą, ale łovce wo njim
183 22| nje szpalkuj z kobjetami pod mjedzą — vołoł Trąba. —
184 22| cę retovac: Beła egzorta pod figurą, a jô dreżoł, żebes
185 22| koło szeji przez pjerse i pod pochą, jął grac głębokjim
186 22| przëboczeł jem sobje, jak jem pod ną dzeką jabłonką na drodze
187 22| sobje moc, żebe jim wobuma pod ną karczmą dac radę i to
188 22| zasepaną lestami studnją, a pod jednim z krzóv grabovich,
189 22| stolimóv, chterni głęboko leżą pod gorami kaminji. Strzod vesokjich
190 22| wo mocë muzekji v pjile pod folvarkjem Zvadą. Wuszekovelë
191 22| jaż vësuszeło pjosk, a ten pod nogoma ludztva ruszeł sę
192 22| vesoko przez nigo chłopoka z pod figurë przë Vigodze, chturen
193 23| Co sę dzejało v Strzepczu pod figurą. ~ ~Słuńce ju jak
194 23| movjił:~—Tu je dosc cemno pod drzevami, żebe cę z daleka
195 23| sztreji v jizbach, chdze pod scanami karczmarze jim wuszekovelë
196 23| takô cemnô jakbe not. Tu pod tą figurą z daleka nas njicht
197 23| wodezvalo sę z drugjigo nortu pod figurą.~— Ala bjedze! —
198 23| nalezlë. Murovanô figura, pod chterną ma vczora do pozdni
199 24| tam stojelë: morzé głóv pod vjejącimi chorągvjami. I
200 24| vjidzoł na Zomkovi Gorze pod Lipnem!~Won przëzdrzoł mje
201 24| przëboczeło wono straszedło z pod korunovani jarzębjinë? Wona
202 24| skrępovanimi v teł wobaji łotrzë. Pod tim iotrem, chturen sę navroceł
203 24| jezora. Klęczoł won, szczudło pod pochą, z głovą do zemji
204 24| zgasłé. Ale won vzął mje pod remję, szedł kjile krokóv,
205 24| ludzi młodich: nen chłopok z pod kapliczkji pod Vigodą i
206 24| chłopok z pod kapliczkji pod Vigodą i no dzevczę, co
207 24| spodzevają. Jô tu wostanę pod kaplicą i mogę żdac, jaż
208 24| to zańdzesz po mje tu pod kaplicę.~Kjedem z gorë zchodzeł
209 24| zplądrovoł i Klerikovji pod Luzinem zgnjité jajo v woczë
210 25| lasami do dom vędrovalë. ~ ~Pod kaplicą Wukrziżovanjô żdoł
211 25| vjidem przez cemną noc. Gruńt pod njimi beł njerovni, przedzeloni
212 25| navetk zajk nje lubji spac pod krzem, kjej mu na nos kapje.
213 25| znjikł v cemnim lese, vząvszë pod pazechę svoje szczudło z
214 25| vëszukoł suchigo mechu z pod kaminji. Tej jem nadstuchivoł.
215 25| też ti stolimovje, co tu pod gorami kaminji spją, moglë
216 25| krolevjonkę przez vodę v lasach pod Lipnem: Rechło besma vëzbała
217 25| mjedze grobami stolemóv pod dachem z mechu i sicenë,
218 25| skamjenjałich vjeselnjikóv pod Vęsorami. Podvjeczork ma
219 25| Vęsorami. Podvjeczork ma zjadła pod Selczną. Jak noc i wumęczenjé
220 25| sedzała v Lepuskjich lasach pod Tuszkovami. Tu znadz krol
221 25| krzóv, chterne tam roslë pod przidką wurzmą. Nad wurzmą
222 25| mjeszkanjô v kjile molach. Pod korzinjami tego storigo
223 25| będzema gorzij spała njiż pod skleconim dachem mjedze
224 25| Modri plachc sedzoł jimu pod levim wokjem. Lica nosełë
225 25| procem njevjidzalnim znakom pod ruchnami.~Tero jô sę dobroł,
226 25| przëkaruję. Bo jô nji mom fenjiga pod duszą, be ję wod moji bjałkji
227 26| przëboczeł straszedło z pod wukorunovani jarzębjinë,
228 26| mołim knopem, co na drodze pod dzeką jabłonką bjił sę z
229 26| chternim jô v pojedinkę valczeł pod dzeką jabłonką na drodze
230 26| knopem, jô cë zastąpjił drogę pod dzeką jabłonkii, valczeł
231 27| Czernjik.~Stanął won z aktami pod pochą przede mną i rzekł:~—
232 27| policejanta i szandarë z jarmarku. Pod jedną scaną sedzelë svjodcë.
233 27| wodvogę do vszelkjigo złego. Pod przimusem robjąci svoję
234 27| mjeszkanjé, ju ve młinach pod Zvadą pobjił nocą pana njemjeckjigo,
235 27| rodovą, chterna tam vjisała pod herbovą tarczą, złomoł ję
236 27| złomoł ję i cesnął panu pod nogji. Pon ten zacni i przijacel
237 29| woczu głęboko zapadłich pod gęstimi bjołimi brevjami
238 29| mój, gotovi nagjąc karkji pod jarzmo. Ale vjem jednigo,
239 29| rzeczë njick.~Tej vëjął z pod koszule na pjersach zavjeszoni
240 29| dalij v gromadze stoją. Pod nim matecznim krzem jô te
241 29| svoji podzemni. V jomje pod korzinjami storigo jasona
242 29| wogrzevoł zemą svoje schronjisko pod zemją, bo jinaczi dim bełbe
243 29| kurzącigo spokojno fefkę v zemj pod njimi. Le jeden roz lesni
244 29| mateczni kjerz jałovcovi, pod chternim jô no zakopoł pęczk
245 29| Porene stovjol sę czorno pod słtuńce jak wukozka nocnô,
246 29| pjerszim pjanjim kurona. Pod vjeczor krevavi wognje woblekałë
247 29| zegarze, jak jô sedzącë pod drzevarni na brzegu vjidzę,
248 29| dvuch rebokóv z wostrogą pod nopjętkami dravo nekają
249 29| Jonk porvoł dvje chochle, pod kożdą pochę jednę, i rzucet
250 29| mô v rebackji pjersë, cze pod szarfą ricerza...~Ledvom
251 29| rozumjała. Bo vzęła go i sparła pod plece, a won sę podnjosł
252 31| tich wonji vszetkjich vzęlë pod jiverę, be moglë tłuc Francuzóv.
253 31| wocemku klęczałë bjałkji pod Bożąmęką, zdrzącë ku rzozom
254 31| radë. Kjej jem na noc legł pod krzem v polu abo na gburskji
255 31| le szeptelë mjedze sobą i pod stołem pjęsce zaciskelë,
256 31| Remus, i zdrzë! Cze të tam pod drzevami na pravą rękę nje
257 31| njego słonuszko zeszło, a pod njebo, jak czorné wopokji
258 31| vonją sana svjeżigo. Zemja pod naszimi nogoma njeworanô,
259 31| będze dosc dobrze vstąpjic pod nasz bjedni dach. ~Ksądz
260 31| wopjekunë rodu, chturen sę pod jich cenją chovoł.~V jizbje
261 31| krijamko vetchnąvszë rękę pod vamps, cvjardim makloł znak
262 31| przëvjezema i cesnjema vom pod nogji.~Rozesmjała sę na
263 31| Delë nom do spanjô jizdebkę pod dachem. Jediné wokno zdrzało
264 31| chturen jak wopoka czornô pod nocné njebo na vodach stojoł.
265 31| krocij storigo dvoru vesoko pod njebo rozcigała remjona
266 32| njezviczajno vjelgą. Kjej jesma pod nją stanęła, vëdovała wona
267 32| stojała kjerującô czołnem pod rzoze rożovigo njeba. Koguż
268 32| na svjcce.~Podjachavszë pod Glonk, jęłasma go pomału
269 32| z jezora podchodzeła jaż pod som przidkji brzeg, a ze
270 32| i vestchła:~— Mój Boże ! Pod tim kaminjem, jak v grobje,
271 32| rura. Tą drogą przëpłivało pod zemję tile vjidu, że prosto
272 32| zemję tile vjidu, że prosto pod luką beło możno czetac pjismo.
273 32| vigodë nje beło vjidzec. Le pod furą wod vjidu stojało wognjisko
274 32| nji mjelësce anji zogłovka pod głovę, jak zvjerz dzekji!~
275 32| njego stojałë na jizbje, a pod jedną scaną łava vëbjitô
276 32| jezora sobje tu głęboko pod zemją mjoł mjeszkanjé wuszekované
277 32| joma i ta dostatnô jizba pod zemją, to są dlo mje takji
278 32| mesloł, żesma sę tu chdze pod zemją zapadła, żeli mu Trąba
279 33| sedzała na vjechrzu Glonka pod jego vesokjimi drzevami
280 33| vjosła wo burtę czołna.~Pod tim modrim njebem na samotnim
281 33| beł czas takji, że vjodł pod svojimi Grifami tesące vojska,
282 33| przejacel. Że dzis sę krije pod dębami jednich Kalvarijskjich
283 33| jak krev. Ksądz sedzoł pod nim vjelgjim jasonem, chturen
284 33| brevijorz, a jak noc sadła pod drzevami, zamknął ksążkę
285 33| zeszła na noc do naszi jomë pod zemją, jesz ve spjik szla
286 33| połnjé, a ma dojadała wobjadu pod vjelgjim jasonem nad naszą
287 33| na wostrzegę! Zchovma sę pod zemję, jak bobrë.~Jô beł
288 33| krol jezora, choc zchovani pod zemją, mogł nje tile ku
289 33| Sedzącë przë naszim kominku pod korzinjami jasona, zdzevjilo
290 33| zvjercadło, tak ksądz je położeł pod nę vjidną plamę na place.
291 33| Bełtojuczvjorti dzeń naszigo zamknjęcô pod zemją, kjej kole podwobjadu
292 33| vkrąg le bulevkami i solą.~Pod vjeczor tego dnja njebo
293 33| mje tu v ti cemni jomje pod zemją wużiczeł dobri ksądz
294 33| nje wubędze v taką pogodę pod krzem, kjej mu na nos kapje.
295 33| muziką przebjeżało i mjało pod Zoborskjim brzegjem nę przepravę
296 33| bezpjeku: Tec Trąba, chocbe pod wopjeką deszczu i dokji
297 33| sę nje vożeła podjachac pod Cloiik v nazodni drodze!
298 33| i puscilë mje na njich, pod kożdą pochę jedną, na vodę,
299 33| ma ceszij kota podbjeżała pod wostrovy. Znadz tak Pon
300 34| słuńca, mjesądza i gvjôzd. Pod tim vjelgjim zvonem, jak
301 34| służeło ksędzu do vołtorza. Pod vesoką gorą wod lądu jako
302 34| won tam szadi i żorotni pod scaną vesokjich dan, prędzij
303 34| starkami, jaż jim nje beło rumu pod jednim dachem. Tero to vezną
304 34| jem sę wostac z nją som pod jednim dachem.~Provadzełasma
305 34| povjedzoł, że naszłusma szandarę pod Cisevjem, chturen szukoł
306 34| na pjersach rozpjęła, a pod nją szkleł v sluńcu powobjadovim
307 35| głovę vëloł i tej szedł grac pod woknem dzevczęca, chterno
308 35| jak zogodka starô Julka z pod Garecznjice, njeznani pon,
309 35| pogrzebovi kondukt pana Jozva i pod Wolivską Bromą zadoł mje
310 35| pogoda pozvoleła mje sipjac pod drzevami i chrostem tak
311 35| dzejach kaszubskjich. Mjało sę pod vjeczor, jak jô pod Wodargovem
312 35| Mjało sę pod vjeczor, jak jô pod Wodargovem naszedł na vjelgji
313 35| dovjedzoł, zovją Stojcem. Tam pod tim kaminjem jô wodpoczivoł
314 36| volołbem tero sedzec v Lipnje pod vłodzą grulkji bjałczeni.
315 36| won sę cignje vjele mil, a pod njim je sto pjąter, pełnich
316 37| stanął pełen zdzevjenjô. Bo pod scanami stojałë całi rzędë
317 38| ricerza v zbroji i szołmje. Pod wobrazem na tablicë v dzivnich
318 38| Batorego. V jego służbje pod rozkazem hetmana Jana Zamojskjigo
319 38| hetmana Jana Zamojskjigo pod Pskovem ranjoni, po zavjązanju
320 38| mjiru wobdarovani majątkjem pod Rigą na Inflancech. Tamże
321 38| do cebje z gębą, zamjast pod przërodzonim cnjikjem, sedzącą
322 38| mje sę, że v pan cerzu i pod szołmem Vjitosłava Młotka
323 38| Remus! — rzekł won. — Dziso pod zochod słuńca jô po cebje
324 38| vstec ku pannje, sedząci pod woknem. Mje kozoł ponsadnąc
325 38| sedzała bjałka z nogoma pod sebje jak krovc. Na głovje
326 38| sebje. Jak cemnô wopoka pod njebo sztoperczeł zomk Młotkóv
327 39| radë. Położelësma sę tede pod grzępą i wusnęła.~Słuńce
328 39| gorszigo, zaczęla sę zibotac pod nogoma.~— Czole, Remus! —
329 39| wurzasem v woczach na gruńt pod nami, wobrosłi krotką wostrą
330 39| mokrim torfem, z chternigo pod nogoma naszimi i kołami
331 39| Błota! Gorą je narva trovë, pod nją skora torfu a pod torfem
332 39| trovë, pod nją skora torfu a pod torfem muł. V njim ma sę
333 39| Vëszukałasma sobje nocechszi norcik pod krzami, wustavjiłasma karę,
334 39| przëkrëc czorną płachtą. Le pod vschod słuńca, zkądesma
335 39| vjidni stojoł długji czas. Pod nen pas vjidiu vjidzec beło,
336 39| jistno dobré poszecé. Nolepji pod krzem karę wustavjic nogoma
337 39| przeplesc galęzami. Jak sę pod nją scesnjema dobrze do
338 39| fala z njeba.~Podlazłasma pod naju dach. Tak cemno sę
339 39| bo mje sę zdaje, że tu pod nami sę gruńt ziboce.~I
340 39| zgraja psóv. Zibotoł sę pod nami gruńt, ale tam, chdze
341 39| zvjerz nekoł, tam anji voda pod njirn njc priskała Za zvjerzem
342 39| cignął wogon rebji, długji, a pod jego skrzidłami i wogonem
343 39| vjidzoł dobrze, że anji voda pod tą zgrają nje priskała,
344 39| anji trova sę nje zgjinęła pod kopetami konji. Le na gvołt
345 39| zazibotało. Strząsł sę gruńt pod nami, a vjelgô fala vodë
346 39| krom czężkjigo stękanjô z pod zibji, rëku dalekjich dun
347 39| żëcu v chlevje za knopa pod huchającimi nozdrami Lize
348 40| ale mogł jem dozdrzec jaż pod kozłë, przëkrëti siceną
349 40| siceną morską zamjast słomë. Pod dachem vjisałë jadra. Pod
350 40| Pod dachem vjisałë jadra. Pod scaną wobskocała bjałka
351 40| posova. Z njego dim vëchodzeł pod dach i zabavjivszë sę tam,
352 40| sece i norzędza rebackji pod poszëcim povjeszoné, njim
353 40| trumę i przësepją zemją, pod chterną zgnjiją wostatné
354 40| trząsł vjodrem dudnjąci jak z pod zemji grzemot. Na ten koscoł,
355 40| to ju beło cuzé. Bliżij pod koscołem, chturen na ten
356 40| Zchovałasma sę z Trąbą pod dach grobovi kaplice rodu
357 40| vrogji ~Dam za podnożek pod tvoje nogji.~Deszcz woprzestoł.
358 41| vjidzisz, Remus, noszę kvjit pod wokjem, żem szczestlevje
359 41| chterne pevno połomané pod smjegjem leżałë. Przejachoł
360 41| i Trąbovą szopką na nji pod woknem. Trąba chvjądającë
361 41| woknem. Trąba chvjądającë sę pod dvjerzami krąceł głovą:~—
362 41| rzekła przed lati na drodze pod Garecznjicą. — Roz jeden
363 41| pjękné i straszné. Ku reszce pod łiszczącim vezdrzenjim Julkji
364 41| stolemnim kosesku vesok pod gvjozdë łiszczało smjertelné
365 41| le jô som wostoł jedini pod tim njebem, pełnim zemnich
366 41| wone z drogji na wurzmę pod lasem. Tęde won gvesno szedł,
367 41| starô chojna jesz żije.~Pod tą cliojną jô nalozł mojigo
368 41| chcoł nją vołac na retunk. Pod levą pochą sceskoł svoje
369 41| rękę i zavrzeszczoł:~— Tam pod starą chojną v polu trup
370 41| mojigo drucha na mroz i pod kosę smjercë.~— Ko vjidzita,
371 41| smjije, kjejbe nje ten trup pod vesoką chojną v polu.~Ale
372 41| leżoł trup mojigo drucha. Pod vesoką chojną wułożeł jem
373 42| chternigom nalozł zmarzłigo pod starą chojną pod Grzebovem
374 42| zmarzłigo pod starą chojną pod Grzebovem i Lizokami. Njedługo
375 42| mom vjedzec, kjej jô detka pod duszą nji mom.~— Pevno —
376 42| szandaróv, podchodzeł jes pod wokna moji sodze i grivoł
377 42| dobrze, że mój knopjęci sen pod wukorunovaną jarzębjiną
378 42| wukorunovaną jarzębjiną pod lasem, to krotkji wobrozk
379 42| przëboczeł, że leżi tero cechi pod zemją na smętorzu Lipińskjim.
380 42| słuńca jidocą naprocem nama pod Zoborami. Vëbrała wona kjile
381 42| sreberni kandelabrë i divan pod katafalkjem, nje movjącë
382 42| vszeskji pjenjędze, chterne mom pod duszą, żebes mjała z czego
383 42| ruchnach na stolc, nogji pod sebje jak krovc. Na głovje
384 42| Trąbjinô, le na wukozka z pod zomkovjiska z mojigo snu
385 42| zomkovjiska z mojigo snu pod wukorunovaną jarzębjiną!
386 42| przemiszloł, tej podszodł pod durę v scanje, chdze przedtim
387 43| czołno na pjosk. Tej zdrzącó pod gorę wuzdrzała mje. Na to
388 43| kjede vëgrzebała drzozgji z pod matecznigo krza i woddała
389 43| jego krolestvje.~Na muravje pod lasem sedzałasma długą chvjilę
390 43| zvjerza, vzął je stolim pod rękę i zaprovadzeł do svoji
391 43| zaprovadzeł do svoji jomë pod zemją i wona wostała jego
392 43| svjece, i vzął jem dzevczę pod rękę i rzekł:~— Poj ze mną!~
393 43| beło na svjece, patrzącë pod drzevami na njebo i vodę,
394 43| wodezvało sę szczekanjé psa z pod chałup ludzkjich, tej ma
395 43| wurzasu przeczekałam burzę pod lestami zchovanô, jak zając,
396 43| vëvaleła dvjerze do kuchnji pod korzinjami jasona. Ledvje
397 43| tero, jak vjelgô smolnjica pod njebo.~Ve vjetrze i wulevje,
398 43| jezora v nas bjiłë. Zemja pod nami a posova nad nami dregałë
399 43| vjoseł vëdostałasma sę z pod kraju na dużą vodę. Priskało
400 43| zgrzetnęło dno czołna na pjosku pod nim laskjem vjelgjich jałovcóv
401 43| tak ma dvoje sę rozeszła pod ną vesoką Bożąmęką. Z Glonka,
402 44| dzeń do vjelgjigo kaminja pod Vjeprznjicą i Wovsnjicami.
403 44| tego pjisma nje przeczetoł.~Pod tim kaminjem jô wodpoczivoł.
404 44| drogach przë starim smętorzu pod Gostomjem stojała v szarim
405 44| postaceji.~Podeszlë wonji pod gorę na szerokji plac, na
406 44| strzeżce, ~Cobe sę nje dostałë pod katovskji ręce ~I nje konałë
407 44| jak spadnje głova kanji pod katovskjim mjeczem, tej
408 44| rozchodzeł z moją krolevjonką pod vesoką Bożąmęką a z daleka
409 44| zchodzec z gorë v doł ku vsë.~Pod Bożąmęką ve vsë położeł
410 45| sedzącë v moji jizdebce pod dachem v Lipnje, pozeroł
411 45| drogę zazeroł jem dzecom pod czuprinë v modri uwoczë,
412 45| minąc stari, vesokji chojnë pod Lizokami, żebe mje żol nje
413 45| vjidze napole nalozł jem sę pod trzema chojnami. Jedna stojała
414 45| zvelë studnją.~Tede jô sodł pod tirni chojnami i żdoł rena.
415 45| las. Tam v pravo szło pole pod bor, v chternim płinęła
416 45| mjoł ju jako małi pasturk pod wukorunovaną jarzębjiną.
417 45| ludze, vëcignęlë Remusa z pod korcza, krevją plującigo
|