Chapter

 1 2 |          skjibę prostą a kosą nje wostac slode, ale przędzenjô pjisani
 2 9 | Marcijanna wostała doma, tej i jô wostac muszoł, bo wona sę tero
 3 12|           wona vjedno po wobjedze wostac i mjała dlo mje rożni przismaczkji.
 4 14|         radë: Jeden z naju muszoł wostac trupem. Jô dobeł. Ale ku
 5 15|         będę a może i płakac, ale wostac z vami nji mogę. Moc mje
 6 17|         drogę.~— Chdze të meslisz wostac wob noc? — pitoł sę Trąba
 7 24|           co v żecu nje chcą Bogu wostac vjinni. A takjich nom potrzeba.
 8 25|     pogodze nje sposob. Trzeba tu wostac, bobe mje sę pomileł kjerunk
 9 34|         możece bezpjeczno wu naju wostac, jak vom sę długo vjidzało
10 34|        navetk v potrzebje wob noc wostac, bo won mô na pjętrze provdzevi
11 34|           pravje zaczęłë. Jô mjoł wostac zaru, ale wuparł jem sę
12 34|          nji, ale strachoł jem sę wostac z nją som pod jednim dachem.~
13 39|      njeba. Dlotego ma so wudbała wostac ve vsë, jaż sę vjodro wostudzi.