Chapter

 1 3 |          Jakbe tę jarzębjinę scąl, tobe krev lecała. Tak jô so na
 2 6 |         beła takji chleb wupjekła, tobe won ję beł gvesno vënekoł
 3 8 |          że ta ksążka je wode mje, tobe żedzë dostelë za dużé prava.
 4 8 | zasługivała. Bo kjejbe taką mjała, tobe sę ludze zaru doznelë, co
 5 9 |          vjedzoł, że kjejbem legł, tobe jakô z tich womon lasovich
 6 20|          sę pod lasem przë wognju, tobe zervelë svoje dachë i mjeszkivelë
 7 20|             Żebe nje ten Czernjik, tobe ludze bëlë zaru nad nami
 8 20|            i dobetku sę dochovelë, tobe jim to zajął krol pruskji
 9 28|          Żebe cę tero głovę scęlë, tobe z nją możno belo v kręgle
10 32|           Zezamje wodemknjij sę! — tobe ta gromada kaminji sę rozstąpjiła.
11 33|            nji mô za Mackové celę! Tobe beł szpos, żebc Trąba nji
12 34|           chłopa dobri mjarë. Może tobe sę jegomoscë przëdało, njim
13 38|          tak dobri duńskji vodkji, tobe te vjatrë jim gębë vëkrzevjiłë