Chapter

 1 7 |     sę poruszałë bez glosu, a strzelba vëpadla na zemję. Tej won
 2 14|   szabla długô, zakrzevjonô i strzelba. A won rzekł:~— Chto ten
 3 14|     ricerzom i szlachce. A tą strzelbą jô to wubjił, ledvje vërosłi
 4 14|      po pustkovju i lasach ze strzelbą. — Moc Boskô! Njerovnich
 5 18| bronjô mocnjejszô njiże kjij, strzelba abo kanona. Cuż zrobjisz,
 6 18|       kjej cë kjij pęknje abo strzelba nje spusci? Cuż zrobjisz
 7 18|     skrzepkji, boczë, to moja strzelba, a trąba to moja kanona.~
 8 18|   bronjic z ti szańcë, a moja strzelba i kanona zeza szańcë. A
 9 20|       som jeden z moją vjerną strzelbą. Ale won jeszna mje njedobeł.
10 21|  doznoł, zchovanô v njim beła strzelba, z chterną won sę njigde
11 25|     szczudło z wukretą v njim strzelbą. A jô vzął i sę rozezdrzoł
12 29|      vłosc v teł i sę zdłożdo strzelbą do nicli njeprzijoceli.
13 31|      dlo wochotë, vanożącą ze strzelbą po polu, cze też corką njesposobnigo