Chapter

 1 4 |         żdoł.~Alem sę nje dożdoł. Raptem bo zeszłë ze mje woczami,
 2 10|           woczu pełnich cudu. Jaż raptem vszestka krev mje wuderzeła
 3 15|          mje szkaplerz zavjeseła, raptem wobje ręce zarzuceła na
 4 19|         stopjenje, zatrzimało mje raptem vjidzenjé straszné: Tam,
 5 21|         Kjej jem stanąl na renku, raptem, jak ze zemji vërosłi, kanął
 6 22|         robotą do kuńca, jak nota raptem sę wurvała.~— Tero żevo!
 7 25|      wujodało lasem, jaż wucechlo raptem jabke wucął sekjerą. Długą
 8 29|     Matkji Boskji Strumjanni. Tej raptem nocą pusceło wod chuchanjô
 9 31|      karującë a Trąba wokoma mje, raptem mój tovarzesz mje wuchvaceł
10 33|            jak żołnjerz na varce. Raptem ksądz zavołoł:~— Jadą!~ 
11 37| Sedzałasma chvjilę cecho, tej pon raptem vstoł i rzekł:~— Pokożę
12 41|        zomku Sorbskjigo. Ale wona raptem krziknęła:~— Jadze Smętk!~
13 45|        mjałë. Jak won tam sedzoł, raptem drogą vedle wurzmë kanął