Chapter

 1 13|    svjat.~Ale gburovji beło markotno wo zgrzebję, chterno zdechnąc
 2 17|   to zrobjito mję sę srodze markotno, tak jem vzął sę i rzekł:~—
 3 18|   rozumu!~Cuż jô mjoł rzec? Markotno mje beło, żem timu bjednimu
 4 18|     jem, bo mje sę zrobjiło markotno — tobje sę pevno co snjije.
 5 23|     wo porządk dbac, srodze markotno sę zrobjiło. Zaczęlë v kompanjiji
 6 25|  Koscerznje Stach wodegroł?~Markotno mje beło na Trąbę, że sobje
 7 25| procem szeku i mje je barzo markotno. Ale cuż zrobjisz z bjałką?
 8 26|  przëvłoszczeł. Tero jim je markotno, żeli chtos spominô wo ti
 9 31| kłonjice pochovelë. Ale mje markotno beło, że Pon Bog v njich
10 31|   rzekła panna.  — Leno mje markotno, że na naszim pustkovju
11 39|     przëszło? — rzckł Trąba markotno. — Njech vodë płeną drogami
12 42|   mje sę na Trąbjiną srodze markotno zrobjiło, kjej z gromadë
13 42|   Bo mje belo na nję srodze markotno. Tej zdrzoł jem znovu za