Chapter

 1 36|         żogóvk!~Na to wobroceł sę dvornjik i krziknął na czornigo,
 2 36|         kulavô kaczka do dvoru. A dvornjik smjoł sę i rzekł:~— Nje
 3 36|           smjechu vjele. Kureszce dvornjik zrobjił z nami kamroctvo
 4 36| komedijami!~Na svoji jizbje rzekł dvornjik:~—Vjitejtaż! Vjedno to je
 5 36|            Vëboczce! —rzekł na to dvornjik.— Nje znoł jem vas i nje
 6 36|           tim razu robjił — rzekł dvornjik. — Ko rovnak ten Derda je
 7 36|         Jakuż to? — pitoł Trąba. ~Dvornjik sę drapoł za wuchem:~— Pon
 8 36|         panu vstidu — rzekł na lo dvornjik. — Won barzo kochô lud kaszubskji,
 9 38|          sę na łożku, a znani mje dvornjik loł mje gorzołkę do gardła.
10 38|     Stojelë vkoł mje dobri Trąba, dvornjik i filut Derda. Za woknami
11 38|    Mjichała nje vëbędę! — zavołoł dvornjik.~— Jô tu anji pocerza dłużij
12 38|       gvjozda, kjej wopusceł naju dvornjik, wodprovadzivszë daleko
13 39|      gnotach.~V żevnotę mjoł naju dvornjik wopatrzoné, ale pjic nama