Chapter

 1 7 | przenekoł, tą won sę i vroci!~Długô chvjila minęła, njim wod
 2 8 |     trząsł głovą, tak że jego długô broda jak vjechc nadlotivała.
 3 14|       na krziż vjisalë szabla długô, zakrzevjonô i strzelba.
 4 18|     wona ti cemnoscë. Tec noc długô a vespjimë sę jesz do tile.~
 5 21| wutopjiła, jakbe ji nje beło, długô bjołô broda. Przez plece
 6 21|    ztądka jaż do głovë, to je długô droga.~— A wob drogę wona
 7 22| rzekła — bo do Strzepcza jesz długô droga.~Nje chcało mję sę
 8 32|       jego wuzimk v gorę szła długô jak komin rura. Tą drogą
 9 33|    vërostała na czvjerc njeba długô kosa. Znoł jô ję, bom ję
10 41|     do Vejherova. Jednak całô długô chvjila przeszła, njimem
11 43|   chvjila nom nje beła njigde długô. To znovu sedzałasma v bjołim
12 44|       i jak tam dobeł Smętk. ~Długô cenjô szła bokjem mje, kjej
13 45|        Bo mjedze nama stojała długô droga żecô, a ma na ji dvuch