Chapter

 1 9 |       vezdrzała na mje i rzekła:~— Dej mjecz! A gronk pochovej
 2 9 |             Marto, to zmjiłuj sę i dej pomocë, bo jô som so nje
 3 25|            tero sę fefka vëpoleła. Dej rękę, Remus, i spji dobrze.
 4 27|            cebje wobsądzilë. Lenje dej gorë Złimu, kjejbe cę chcoł
 5 29|            z koruną na głovje. Tak dej mje tede wumrzec spokojno
 6 33|    przejacelską tobje duszę. A nje dej vëgasnąc wognju svoji dusze,
 7 33| Stvorzicela.~Vëbavji zaklęti zomk! Dej volą zaklęti krolevjonce!
 8 33|        żartu z kopjicą sana. Boże, dej mu njebo vjeczné. Ale kjejbe
 9 34|         wonji gjermanjizaceją...~— Dej poku — przervoł mje Trąba —
10 38|         jiscenjé, movjącë:~—Trąbo! Dej poku! Vińdze słuńce i roznekô
11 41|        mroz! Ale panu Czernjikovji dej poku, bo ma tu vszescë svjodkami,
12 42|          co jich nje rechujesz, to dej sobje povjedzec: Nje tile
13 43|      Knjeji, rzekło dzevczę:~—Tero dej boczenjé! Wobrocëma sę v