Chapter

 1 2 |        vëtrzimoł, ale rzekł:~—A czimuż të, krolevjonko, nje rzeczesz
 2 13|        Sibela przepovjedzała.~— Czimuż vë meslice, że jidze kuńc
 3 14|      Vjisle i doparł svigo.~— A czimuż sę naszi nje wobronjilë?
 4 15|      namjenjoné tego nje minje! Czimuż be Remus mjoł nekac z pustkovjô?
 5 18|       Voł rogoma, vjilk zęboma. Czimuż muzikant nji mjołbe sę bronjic
 6 22|    proroczką i mje sę boją...~— Czimuż sę cebje boją?~— Bo jô jezdem
 7 29|         Boskô i tvoja sprava. — Czimuż ma wostatni Zoborskji tak
 8 30| pozdrovjisz żodni Bożi Mękji.~— Czimuż nje? Wodezvało sę slode
 9 33| wodmjenił ludzkji wobrachunkji.~Czimuż be nasza zaklętô mova kaszubskô
10 33|         sadnąc na złotim tmnje? Czimuż be nasz lud kaszubskji nji
11 38|           Slavjino, corko moja! Czimuż nje vëstępuje ricerz Vjitosłav,
12 42|     wobojętni na spravë svjata.~Czimuż jô ti jego wostrzegji nje
13 45|     vëbavjenjô zaklętigo zomku, czimuż ta sama moc nji mô ji zapolic