Chapter

 1 10|    mje wopodałë jak tonącigo, chternimu rozum movji, że nji ma retunku,
 2 14|  wostało z dovni chvałë.~Mje, chternimu njicht jeszcze takji vjédze
 3 22| gvesno za nego pana ze Zvadë, chternimu żes szablę złomoł, a może
 4 25|    wosmoloni jak morus chłop, chternimu le bjel woczu z czornich
 5 25|     sicenë poszijemë so dach, chternimu deszcz przez całi rok njic
 6 26|      wukorunovani jarzębjinë, chternimu na jimję Trud. Tej mje v
 7 33|      na svjece, że z chłopem, chternimu bjałka dobodô, njicht litoscë
 8 36|      a z njim młodi człovjek, chternimu pon no movjił: Derda. Jak
 9 36|   wurządzoni brzedkji djobeł, chternimu mjastto cnjika sztoperczi
10 36|     tu njedovno takji malorz, chternimu nje dobrze z woczu patrzi.
11 37| koscelné po kaszubsku. A ten, chternimu bjołô broda do pasa spłivô,
12 41|     vëburkł z jizbë. Ale won, chternimu vesokji kolnjerz zakrivoł
13 43|    wurosnje kjedes pokolenjé, chternimu Smętk nie będze v stanje