Chapter

 1 3 |      pod korunovaną jarzębjiną. Cemno beło na svjece wod chmur
 2 17|      pjiła. Kjejbe nje beło tak cemno, vjidzelëbesta dach, co
 3 18|      rzekł:~— Remus, czo brace! Cemno też v ti szopje, że łbë
 4 18|        Trąba, choc to beło jesz cemno, wuzdrzoł smjeszka na moich
 5 20|        do Plęs. Ju naszła noc i cemno sę zrobjiło na svjece i
 6 20|         Bo żebe to nje beło tak cemno, tobes vjidzoł, że wod połnocë
 7 23|         tak movjił:~—Tu je dosc cemno pod drzevami, żebe cę z
 8 25|       kjile pocerzi zrobjiło sę cemno jak v mjechu. Vaspon stanął
 9 32|    jinaczi jak na szterokach, a cemno tam beło, jak v noglębszim
10 38|     bladich dvuch dużich wokjen cemno sę stało v dvornjicë spanjałi,
11 39|  Podlazłasma pod naju dach. Tak cemno sę zrobjiło, że le tikającë
12 40| nachodząci burze robjiło sę tak cemno, żem le z vjelgą starą mogł
13 41|         vszeskjich woknach beło cemno. Ludze spelë, a navetk psë