Chapter

 1 11|            Żeli to mje mô zadané wosoba, to njechji Pon Bog blogosłavji
 2 15|         Marta. — Tec tam stojała wosoba nje z tego svjata. Dobrze
 3 21|         wobleczoni, jak duchovnô wosoba, a dregji v njebelnich ruchnach
 4 24|          A na nji vesokô stojała wosoba cecho jak kam i zdrzała
 5 24|          chvjilë:~— Panje! Vasza wosoba i vasze słova są dlo mje,
 6 31|    poprovdze będze jakô duchovnô wosoba? Choc jô i to czuł wod starich
 7 31|          jako duchovnô i wuczałô wosoba, nji może bëc porovnani
 8 32|       mje! — Cuż to tam za bjołô wosoba przed nama?~— Bog to vje! —
 9 32|        plachc vjidu a czasem jak wosoba bjołô v cemnim norce stojącô.
10 32|        nom z daleka vëdovołbjołą wosobą: Drzevo, chterno sę żevjiło
11 41| głębokjim, jakbe to movjiła cuzô wosoba:~— Vjitosłavje! Małą chvjilkę
12 42|      jako, że tak rzec, duchovnô wosoba le jednę radę dac mogę.~—