Chapter

 1 5 |           minje. ~Tej wona na mje vezdrzala i rzekła:~— Vejle, to won
 2 6 |           Marcijanna, kjej na mje vezdrzała, dzevovała sę kożdą razą.~—
 3 9 |          co tobje sę noleżi!~Wona vezdrzała na mje i rzekła:~— Dej mjecz!
 4 9 |          Ale na mje wona anji nje vezdrzała. Jô jednak tak zblodł na
 5 10| spuszczoné i anji razu na mje nje vezdrzała. Jakżeż też vjedzec mjała,
 6 12|           Marcijanna, kjej na mje vezdrzała, vjedno sę wobroceła plecoma.
 7 12|         lë svojigo służkę?~A wona vezdrzała na mje svojimi krolevskjimi
 8 14|          njebivałi długoscë kosę. Vezdrzała na mje głębokjimi, czornimi
 9 29|      płaczem. A jak sę vëpłakała, vezdrzała mje cvjardo v woczë i rzekła:~—
10 41|          muszę z tobą movjic.~Tej vezdrzała na Trabę:~— Przënjes, człovjeku,
11 43|           Jinaczi bëc nji może!~I vezdrzała na mje pańskjim wokjem,
12 44|           Jak na mje timi woczoma vezdrzała, przëboczeło mje sę vezdrzenjé