Chapter

 1 4 |   zarabjac będzesz v mokleznje skarnji, jak Pon Bog cë namjenjił,
 2 5 |        Krev mje sę zgęsceła na skarnji, jaż scigäło. Napevno jô
 3 9 |       skarnjô przëlgła do moji skarnji, jak pjora gołąbka. I tak
 4 11|      Panjenkji ve vołtorzu. Ji skarnji jô rozeznac nji mogł. Ale
 5 12|        bjijącé serce przë moji skarnji. I przëszło mje tak do głovë:~—
 6 13| povjôstk Mjichała, cze też wod skarnji Martë, vjęząci przë kominku
 7 13| gordzelą. Kożdô leczba na jego skarnji stojała jak dzivné zapitanjé.
 8 25|      woczu z czornich svjeceła skarnji, dobrze naju przëjął i reno
 9 28| wobajim beła krzivda ludzkô na skarnji napjisanô. Kozelë mje sadnąc
10 38|     podstavje kożdô linjejô ji skarnji wodrzinała sę, jak z marmuru
11 39|     wocerac mokleznę z karku i skarnji. — Tu mje sę cos nje vjidzi.
12 44|       mjała zamklé a z bladich skarnji bjił mroz, chternigo wogrzac