Chapter

 1 6 |       postronkji. Będze z njego parobk, jak sę noleżi.~Taką godkę
 2 8 |         rozumjeję.~— To je nasz parobk Remus, ale won mô kąsk skażom
 3 10|    godką, pasturk dovnji a dzis parobk na pustkovju Zobłockjigo,
 4 13|    chvjądało sę kole voza. Cuzi parobk trzimoł bat i latarnją.
 5 14|        jô jem, bjedni pasturk i parobk, żebe vaszę robotę, panje,
 6 16|           A! To të jesnen Remus parobk z Lipińskjich Pustk, co
 7 16| vjilczece. Meslisz të, że jakji parobk woczë be podnjosł na pańską
 8 23|          panje szandaro, że mój parobk i moja pora konji mjelë
 9 23|    kopeta vëcignęła, a jedno mô parobk, bo na drugji je slepi.
10 23|   szkapę zdvuma woczami nabędę, parobk sę wobrazi i wuceknje ze
11 27|        pruskjim stojąci, dovnji parobk na Lipińskjich Pustkach,
12 33|      vjidu, chternigo jô bjedni parobk z Lipińskjich Pustk wod