1asu-cesnj | cesza-dokto | dokuc-glebj | glebo-jizem | jizra-krovo | kruko-mecha | mecho-napji | napla-odi | odpad-podpj | podpl-prega | prete-przez | przic-rzeca | rzech-spjev | spjic-szept | szero-varna | varne-vestu | vesun-vrobl | vroce-wodrz | wodsa-wukri | wukro-zandz | zanje-zevej | zevim-zyja
Chapter
1 19 | rod, ~tvojich przodkóv v 1asu cenji, ~z pokolenjô pokolenjé, ~
2 34 | ludzkji! Dusza moja całą sełą 1gnęla do nji, ale strachoł jem
3 45 | moc nji mô ji zapolic v 1njannovłosich głovkach tich, co jesz dzecinnimi
4 15 | Nabuchodonozorovi, kula 1vóv, starô dzekô jabłonka na
5 1 | szlachu szkolnich, co nje tile abecadła wuczilë dzecë, ale całi
6 30 | jakjigo zdrajcę wojczeznë, abom Szabelce mjeskjimu vëbjił
7 21 | vezdrzoł na mje i rzekł:~—Abstinentia est mater sapientiae! Co
8 33 | provdzevi krijovkji nje vjedzoł. Achocbe ta jimu beła vjadomô, to
9 8 | spjevoł svoje pjesnje. A v Advańce, kjej słomjanni dach jego
10 13 | żebe ceplij beło. Kanął Advańt a Mjichoł vjeczorami jął
11 8 | svoją ksęgą spjevoł pjesnją Advańtovą:~Po wupadku człovjeka grzesznego ~
12 28 | smjegjem spjevô pjesnje advańtové. Jezoro pękô wod mrozu,
13 13 | Mjichoł provadzeł ve vjeczorë Advańtovi, a Godë nadchodzełë co dzeń
14 41 | namjenjoné.~Vëszłasma v advańtovim czasu przed Godi, kjej ludze
15 24 | jakji jinszi. Vszescë ti advokacë żiją le z przekrącanjô prava.
16 27 | nją struc. Spravą naszą —advokatóv je, żebe tich, co sę na
17 33 | czimu to mje poku njed aje, jaż mje sę przëboczeło
18 1 | vołoł:~— Ojmuzd dobivô! Sovë Ajimana sę polą! — Sovë Smętka sę
19 10 | vołtorzem i wustavjac vëbjité aksamjętem krzasła.~A jô dzevjił sę
20 44 | woczë zaszłë cemną krosą aksamjętovą i głęboką, jak ją mô jezoro
21 41 | szołtes. Z drugji stronë z akt, v chternich pravje pjisoł,
22 26 | wurągoł. Tvoja sprava spji v aktach sądovich, a jô jem wudbë,
23 27 | Pon Czernjik.~Stanął won z aktami pod pochą przede mną i rzekł:~—
24 20 | Jakjis Złé nom kozalo vlezc akuratnje na Glonk, jakbe tu vjęcij
25 38 | krzikała: Njevorto ! Njevorto!~Alc sebjem nje vjidzoł jako
26 5 | jak jô, a będze cë lepji. Alejô sę żodną mjarą nji mogł
27 1 | przë "Różë z Tandeburga", "Alim Babje", "Valku" i "Panu
28 41 | Przënjes, człovjeku, z nigo alkjerza dva zedle, chterne tam nalezesz.
29 42 | ju sę czuł mocni.~V małim alkjerzu leżoł druch mój v wodemkłi
30 30 | że dzevczę le dotąd je anjołem, pokąd ję ksądz stuła nje
31 21 | ale dzękovoł jem mojimu Anjołovji Strożovji, bom wuvożol sobje:~—
32 12 | Bogu chvała!~Na svjętą Annę pozvolilë mje vstac, zaprovadzilë
33 2 | Tec Pon Jezus też i Jego Apostołovje bjedno i boso chodzilë po
34 40 | wostatni njedzelë ksądzz apovjedzoł, że wono sę vjęcij wodbivac
35 18 | Trąba, — jak na ten przikłod arakjem abo romem, abo chocbe le
36 34 | volą a pastora Krauzego arasztovelë. Jak Remus szedł ~ze Zobór
37 34 | Krolevskji Moscë takji cham będze arasztovoł? Precz movję! — i pokozoł
38 34 | Krauze! V jimję krola jô vas arasztuję. Cofnąl sę na to pastor
39 21 | Odi profanum vulgus et arceo! Co znaczi: Z głupim na
40 29 | fon Zoborskji! Vë jesce aresztovani. Dosc długo më na vas pjilovelë,
41 27 | vërobjił zgaszenjé nakozu aresztovanjô Remusa, przedłożivszë atest
42 34 | naprovadzëc na njego, cobe jego aresztovelë zamjast naszigo ksędza.
43 27 | wumarł. Wosvobodzoni wod aresztu, Remus na novo zaczął svoje
44 1 | bjołim Ormuzdze i czornim Arimanje, bogach-anjołach z vjarë
45 14 | wumarł a żije. Na bjołi Arkonje stolemni kaminje, po chternich
46 33 | wostro ku Glonkovji.~— Z taką armiją wonji jidą na jednigo ksędza!
47 33 | kominku. Może tam drugô armijô jadze!~Vjidzołjem, że na
48 1 | tulipanë, skoczëpannë, leluje i astrë: bestro i bogato v krose.
49 22 | nigo Stracha ve młinje.~Ateros łuchej, co jô zrobjił, be
50 27 | aresztovanjô Remusa, przedłożivszë atest lekarskji, że pon ze Zvadë
51 21 | won płaczlevje pjiszczoł. ATrąba spjevoł:~Spadło pudło z
52 6 | Tak Mjichoł sę pitoł:~—Aza cuż të go bjiła, Marcijanno?~—
53 6 | sedzi! — rzekł jem sobje. Ażebe sę tego doznac poprovdze,
54 8 | czetac muszi z ti ksążkji. B ojô be mogł znji czetac
55 1 | Róża z Tandeburga", "Ali Baba i szterdzesce rozbojnjikóv", "
56 1 | Różë z Tandeburga", "Ali Babë" i "Valka", chveceł v gorsce
57 39 | Minąvszë vjelgjim kołem vse Babidoł i Gace — tu Łeba vpłivô
58 1 | Różë z Tandeburga", "Alim Babje", "Valku" i "Panu Czorlińskjim"
59 33 | jak v baliji, a po nji bąblami grzechotałë częsté krople,
60 23 | rozporządzilë:~— Wod ti mokroscë babsko nabędze jakji choroscë.
61 24 | snożé młodé bjałkji i staré babulińkji. Żebe tak za njimi stojelë
62 22 | nad zdrojami Łebë: Bor, Bącz, Szopë. Ale na skraju wusadła
63 22 | woborze. Chto tądkę nocą z Bącza, Szop abo Boru jisc muszi,
64 5 | że navetk nomjizernjejszi bączk v rovje mogł se plece rozegrzoc.
65 20 | pravje jednigo, co zakozanigo bączka zjodł, kjej tu jeden vëzdrzi
66 10 | a kurë sę wugonjałë za bączkami. Jezoro szkleło sę jak wobsepané
67 8 | veszła, won rzekł:~—Njech bądze Pon Bog pochvaloni!~—Na
68 38 | Przez vrzose i pola i lase i bagna i pjoskjem przëmorskjim
69 13 | jeden z vartarzóv pchnął go bagnetą v stopę. Ale jednak wucekł
70 19 | sostrë dziso są roczoné na bal. A jô pudę z njimi. Przëznajece
71 34 | samim vozu skrępovanigo jak barana vjezlë njemjeckjigo pastora,
72 11 | bjołą konjeczenę, czervjoné barankji, sloz, gorczecę, wosmożé,
73 31 | zabjerelë i provadzilë jak baranóv na zabjicé. Mjedze njimi
74 1 | Svjętim Jerzim i Svjęti Barbarze. A lud jich barzo wuvożô
75 38 | wosemdzesątim przez naszigo pana Barnima Trzënostigo za zbrojné najechanjé
76 21 | va dudarze, skrzepkarze, basovnjicë, klarnecarze, flecarze!
77 21 | wobvjijała mu dużô trąba basovô kark, plece i szeję. A won
78 13 | zaturkotałë koła, trzasło z bata i wujachało, jak złô jakô
79 10 | dalij. Ale jô strzeleł z batoga i jął gnac. A kjej jem vëtirzeł
80 42 | Cuż tam będę wobvjijoł v bavelnę! Povjem cë: Zajachoł tu
81 45 | i jął sę kulac prosto na bavjącé sę dzecka. Remus, vjidzącë
82 9 | Ale to jesz całi szturk bavjiło, njimem poczuł svoje członkji
83 22 | racz być kontenta. ~To njc bcła pjesnjô, to beł marsz. Jakbe
84 39 | zacigała na tich zibjach bcz kuńca. Rozumjoł jô że trzeba
85 14 | postavjił naprocem sobje, bë zdobivca z nortu mogł żelaznim
86 33 | naszą svjeczką i słuchała na bębnjenjé deszczu po vodze. Deszcz
87 25 | kropjił tak kropjił z cechim bębnjenjim po lestach. V lese sedzała
88 33 | noc. Ju deszcz gęsti jął bębnjic po vodach tak rovno i wochotno,
89 26 | jak nen drugji, co strzod bęborkóv sę kuloł. Bełbem mu doł
90 7 | vjidzoł, że mô głovę jak bęboruszk, pas koło brzucha i dużi
91 36 | kaszubskjim. A mogłbe njim béc, bo mô dużé dobra na całi
92 19 | kuntrakt spjisivoł.~Ale mje jak bech tovaru do serca naloł. Z
93 21 | tego, bo som Klarneta je beczką beze dna!~Za Franckjem i
94 27 | Beczuszkji. Choc bednorz Beczuszka żodni szkodë nje zgłoszô,
95 27 | mjedze bęborkji bednarza Beczuszkji. Choc bednorz Beczuszka
96 34 | cze mscëc sę na mje nje będąi mje v jakjim cemnim norce
97 6 | Marcijanna. — Rosce to jak bedełko a wo Bogu nje vje... Vezdrzële,
98 4 | jô Gnjotę wostavjił przë bedle i mu przëkozoł tak:~— Gnjoto!
99 5 | głovą, bjegoł przez żeto za bedłem. A to priskało na vszeternoskji
100 27 | wupodku jego mjedze bęborkji bednarza Beczuszkji. Choc bednorz
101 26 | svoje bęborkji i kjerzonkji bednarze. Beło to jesz vczas, a ludze
102 27 | bednarza Beczuszkji. Choc bednorz Beczuszka żodni szkodë nje
103 36 | dął za zbavjenjć dusze. Będzecele roz wudbë, żesce sę za żëcô
104 14 | litosnje Boże pravi ~A gdi będzem zasipjali, njech cę navet
105 40 | kaszubskjigo ricerstva: Będzemiróv, Domarusóv, Borkóv, Żiżeviczóv,
106 14 | zrobjisz, vanożëc po svjece będzes jak won, a wubetk cę wopusci
107 4 | jankorkji na Mjichała nje będzeszmjoł, bo bem jô cë jesz lepji
108 26 | sprovadzeł całą kopę, bo na njich bëł dobri vzątk. Leżałë wone
109 2 | zavjitrzni komudze sztołtem bełbemdlocebjeAterosłuchej mojich przigód i mesli:~* * *~
110 34 | Norod rebackji vkoł tich vód bełdziso wu mje reno i proseł, żebe
111 42 | Ale chocbe pjił jesz tile, belebe nje beł wumarł, serdeczni
112 34 | stanje volô Boskô. Redzi bëlëbesmë jegomoscé tu mjelë v tich
113 24 | vodë i czuję vonją lasóv, belem woczë przëkreł ręką. Vëjim
114 15 | szertuchem go przode wotarłszë. Bëlësma wudbë, że pon chce uwo jakji
115 36 | pevnoscą povjedzoł, ale nje bełjem pevni, cze może nje rągô.
116 26 | Tec të ju wod kolebkji bełjes burzonem i zbrodnjarzem,
117 29 | Zdzevjisz sę, jak jô sę tam belné mjeszkanjé wuszekovoł, bo
118 9 | dalek wode vsë vzął takji belni pjes? Tak jem vstoł i podszedł
119 1 | pokąd va szkurpë so spjita belno przë "Różë z Tandeburga", "
120 29 | tam naszi ludze ze vsóv bëlö mojimi woczoma i moim wuchem.
121 33 | mjec vezdrzenjé na jezoro. Bełtojuczvjorti dzeń naszigo zamknjęcô pod
122 40 | Naszedłszë, vjidzoł jem, że bełve vjązark z dużich camróv
123 16 | Co za frejda! Szmonces berjonces! Moja bjałka i moje dzecë
124 37 | woczoma. Jedni trzimelë berła v rękach,drugji mjecze.~
125 14 | bezmała tęde, chdze stoji Berlin, stoleca Njemcóv i mjasto
126 28 | njiż jinszi ludze? Chdze besmë sę też muzikańcë najedlë
127 17 | dostanje talara a kożdô bjałka bestrą chustkę. Na pamjątkę. A
128 22 | głovami ludu i chorągvje i bestré chustkji bjalk: vszetko
129 34 | czołnami, pełnimi ludztva, jak bestrim ptactvem vodnim, chterno
130 12 | sluńce, chdze dva drzevka besu stojałë, cobe mje vjater
131 6 | korunovaną jarzębjiną, to Betel, chdze Patrijarcha Jakub
132 33 | vjerzëc i robjic będzesz, wu betk i szczestlevosc, jak pjęknô
133 20 | stanji, jak sę wurodzeł v Betlejem. Svjęti Jozef ten trunk
134 38 | Koszalena jaż po Żarnovjiznę i Betovo. V mojich woczach zapodała
135 27 | vłodze spodł z konja jak bezducha. Knop Remus ranjoni v ti
136 27 | Remusem głębokjimi lasami i bezludnimi stegnami wucekł. Wob ten
137 26 | vrzeszczec. A beł to chłop bezmeła takji dużi jak jô, wodkormjoni,
138 38 | sę mocko zdovało, że przë beznodzejnich słovach pana, jak won vërzekł: "
139 22 | volnosci każdy gosci i jest bezpieczny. ~Przed ognistym piorunem
140 33 | czim dłużij, z tim vjększim bezpjekjem sedzec i ku reszce rągac
141 43 | nas na vszelkji gvołt i bezpravje, chdze nji możemë panovac,
142 27 | vojigo ksędza povjostkę biblejną, jak małi David stolima
143 34 | Njemc, bo vjeze luterskji biblije, chternimi spodzevô sę może
144 4 | cvjardi zemji, jak chrzebt bidlęca, przëległa do rzekji. Z
145 2 | mje chuchac zacząła. Bo bidlęcu żol beło.~Jak przëszła njedzela,
146 34 | Takji won pastor jak jô biskup. — Tej zaklepoł na dvjerze
147 26 | so umvożoł, że co naszi biskupë pjeczęcą potvjerdzilë, tego
148 32 | jezora! V takjich zomkach bivają sklepë dobrze wopatrzoni
149 19 | zavrzeszczoł:~—Pon zabjiti! Bivejta ludze i chvitejta zbojcę! ~
150 17 | mesloł. Bo vej! Cuż mje po bjake? Jezdem jak skovronk v polu
151 36 | Lipnje pod vłodzą grulkji bjałczeni. Bo tu navetk ta voda ve
152 18 | tero. Przemovję do cebje bjałczenim rozumem. Dejle z tvoji karë
153 15 | Ktoremi seje przigoda v dzeń bjałi... ~I ma szła dalij. Ale
154 24 | vjęcij rozumu.~— To vë sę na bjałkach nje znajece — wodrzekł Trąba. —
155 41 | woseł, dozvoloł won procovac bjałkjenimu mjetelokovji na plecach.
156 36 | Trąbjinë. Ach! Czemużem, bjałko, cę wopusceł! Rzeczëce mje
157 40 | błogosłavjonich norzędzi bjałkovskjich Złé veznje, tak të będzesz
158 9 | nje povjedzałë, że tu mom bjec, be tobje wofjarovac służbę
159 2 | bjedné są, jak jô som a bjedam sobje vëbroł i vanożenjé
160 38 | szterë konje po doktoróv, bo bjednô panna Slavjina leżi jak
161 17 | tich chojn i do naju wobu bjedokóv.~Po tim wodpoczinku vzął
162 30 | sodze po kjile razi, ale të bjedoku wodtrąbjic sę żes nji mogł.
163 8 | Bog żiv, v przerębel. Jô bjegac nji mogę, bo mje mój grzeszk
164 45 | jesz dzecinnimi nożkoma bjegają po svjece?~Ta meslô dodała
165 8 | Remus, mosz młodszé nogji. Bjegej na dravoka i go navrocë,
166 9 | Ach, z jakjim strachem jô bjegła przez ten las! Vjedno mje
167 9 | Tam won sedzi i czekô. Tam bjegłam. Bjedni! Nadarmo żdajesz,
168 23 | chdze nom godzenë i dnje bjegłë v procë i wodpoczinku na
169 22 | godzenę duchóv won wożije, bjegô vkoł vałóv i szczekô jak
170 29 | sena be mje zastapjiło. Ale bjegu moji spravë zavrocëc ju
171 26 | wuchvaconigo na gorąci spravje i bjejce z njim do sądovi sodze!~
172 25 | morus chłop, chternimu le bjel woczu z czornich svjeceła
173 41 | jizbje scemnjało. V straszni bjelë bjegałë tero mjimo wokna
174 32 | postavjonô, bo ji gładzoné drevno bjeleło sę jak svjeżé. Panna Klema
175 5 | sę v żłobje rzekji pjosk bjeli. Tak jô tam veszedł v vodę.~
176 20 | zoborskjigo szło dzevczę do jezora bjeliznę prac. Pjękné beło jak jutrznjô,
177 7 | drcvno. Ale Golijatovji bjelô smjercë pokreła skarnje,
178 4 | grunt pod nogama. Pod vodą bjeloł so pjosk. Gorą njego voda
179 1 | blizkji — bo bjałkji z Kaszub bjerzą — vjidivelë Remusa pod Pękatą
180 10 | płoszedło v kapusce. Tej nje bjerzë so do glovë njick i żenji
181 26 | spokojni, że ma tu cebje nje bjerzema do sodze v gromadze z tvojimi
182 18 | cemnich nortóv, v chternich bjes jakji mogłbe bëc zatraconi,
183 5 | Vjesołą gromadą, jak na bjesadę, nekałasma pod korunovaną
184 10 | i krzasła wustovjają dlo bjesadnich gosci? Cuż wona cë krzevô?
185 20 | trovą.~Jak wogjiń vëgasł, bjesadovałasma przë ksężecovim vjidze.
186 20 | pełnim njedobrich ludzi, bjesóv, strachóv, czernjikóv i
187 43 | Szvedzkjigo Wostrovu chiże czołno, bjeżącë jak strzała v kjerunku Knjeji.
188 4 | drzév, a dołem łiszczałë sę bjeżącé vodë rzekji.~Doszedlszë
189 20 | leżoł na dużim wokręce, bjeżącim mjedze njebem i zemją bjegjem
190 33 | nad rębem lasu vëpłinęła bjeżącô ponad jezorem bjołô chmura
191 22 | drogą, cecho kompanjijô bjeżałai, cecho żdoł las, jaż zabrzmjała
192 9 | rzekę. Kjileż to ju lôt bjeżało tą vodą v svjat, jak jô
193 24 | ludzkjim, chterno szeroką falą bjeżec zaczęło ku pjerszim kaplicom
194 3 | Przede mną bjeżeła rzeka zelono-modri krose.
195 14 | moje. Pod Grifovim znakjem bjeżelë morzami: Pjorunë jich mjecze
196 9 | abem cë scignął z chmur bjicze pjorunovi i doł v tvoję
197 34 | i przeproszelë pastora, bjijącë jimu poklonë, jak Turcë
198 43 | sebje, stanął jem na procem bjijąci mocë vód, a z pocerzem cechim
199 41 | jakbe wogroszka porvała. Z bjijącim sercem żdoł jem, co sę stanje.
200 1 | vjerzgałë drogą taktem, jak bjijokji v dvuch zvonach, chterne
201 22 | krotko.~Njedługo ma naszła na bjitą drogę przez całą vjes. Tam
202 14 | duchu, bronji, mocë. Bëlë bjitni i wodvożni na lądze i morzu
203 45 | patrzeła na moję pjerszą bjitvę z Golijatem? Gvesno brzidem
204 8 | vëstavjinogę z czorną brodą i bjołima zęboma. Bo za niim, jak
205 36 | nami wodemkłë dvje jizbë, bjoło vëkalkované i czesté. V
206 25 | bez brzidu spodkjem. Jich bjołoszari wuzimkji svjecełë jakbe
207 14 | i dalij povjodoł.~— V ni bjotce z pruskjim sługą nje wuszlo
208 7 | Ale verazno zaszklelë sę bjoti zębë i woczë nigo cuzigo
209 18 | wuvjerzeł, njevjidzącë ti bjotkji na woczë. A może to jednak
210 38 | blodł i sę zamjenjoł na bladą cenją. V mojim ręku pochodnjô
211 25 | wuzimkji svjecełë jakbe bladim vjidem przez cemną noc.
212 32 | wobrocivszë sę, vjidzę dzevczę z bladimi skarnjami i rękoma na pjersach,
213 45 | nje smjoł, bo vjerziłë, że błądzę.~— Njechże ksążka do njich
214 42 | vsë godają, że të czasem błądzisz, to sobje z tego njick nje
215 23 | słuńca cepłą łuną woblevałë blaszanni daszk figurë. Trąba mje
216 23 | reno zgromadzeła na svojim blaszannim daszku rożovi vjidë słuńca,
217 1 | zegar z bestro malovanim blatem. Długji bjegas zibotoł sę
218 21 | Krola jezora! Ale won le blesnął do mje woczoma i dalij wodmovjoł
219 5 | z brzuchem przë zemji i blészczącë na mje. Ale jô mu njick
220 41 | tam vjelgji czorni kruk, blészcząci jednim wokjem v doł. Tak
221 1 | sumjenjé i le bokjem na Remusa blészczała. Ale krom tego zabjerała
222 4 | Gnjota wostoł, ale za mną bleszczeł vjernimi woczami. ~Kjej
223 34 | njimi vesoko stojoł i ku nom blészczeł czornim wokjem... Czernjik!
224 41 | gałęzë stari chojnë z gorë blészczi na svoję wofjarę.~I takji
225 8 | małimi, czornimi woczoma bleszczoł na vszestkji stronë i trząsł
226 10 | przez chmurëna mjepodł ten błisk poznanjô z ji woczu i nagrodzeł
227 8 | smolną v kominku, a jô sodł blisko vjidu i ji czetoł wopovjesc
228 34 | przed połnjim delë vjédzą z blizkjich vsóv, że v Korsinje szandarzë
229 14 | tobje. Smjerc i tobje beła blizkô. A żol za ną pjękną panją
230 28 | giovę i womakloł głęboką bliznę na nji, tej mje sę srodze
231 36 | abo v gazetach wo svojich bliznich złe pjiszą, tim pjekjelni
232 36 | żegeldziję, kjej co brzedkjigo wo bliznim czuje, a boli ję, kjej bliznigo
233 38 | sadłë, tam ricerz i koń blodł i sę zamjenjoł na bladą
234 33 | vesokjich brzegóv Glonka z błogjim wubetkjem v duszë patrzeła
235 19 | nad polami woko Bożé, ~błogosłavjąc worni gon, ~dovato cë chlebni
236 42 | i deszcz i cepło słuńca, błogosłavjącë procë ludzkji. Vjedzoł jô
237 22 | Jakbe szła Matka Boskô, błogoslavjącô pola przed nobożnim ludem,
238 5 | beł strzimoł do "Dzevjęc Błogosłavjeństv", a navetk nje do a "Setmë
239 36 | vom abo procem pravom tego błogosłavjonigo kraju, że chcece naju zabrac
240 28 | sę v wopjekę...~Szła nota blogosłavjonô jaż przez te pruskji krotë
241 19 | malovoł żevimi krosami v błoh dzeń szari wobraze czężkjigo
242 10 | głovkę. Długji a letkji, jak blon chmurë, zavoj płinął ji
243 43 | stolemnô. Won dovoł ten rożanni blosk. Ale moja krolovô patrzącë
244 10 | zajasnjała stodoła dlo mje bloskjem, jakji muszoł pasturkom
245 39 | zdovało, że vjidzę nizko nad błotami a daleko szętoląci sę małi
246 20 | Woczapani beł bjedok torfovim błotem jaż po szeję, ale jednak
247 25 | Tu krotko v dole stoji błotko z czestą vodą. Trzeba nom
248 10 | rzekła, że v meslach mojich bluznję. Ale wod wokna szedł grubi
249 10 | i radë so nje vje i Bogu bluznji i jego Matce, njevjedzącë;
250 21 | v gorę nad drugjimi jak bob z marchvji i trzimoł przë
251 20 | mje peska nje vëvjerała, bobem v takjim razu wucekł choc
252 24 | znajece — wodrzekł Trąba. — Bobesce vjedzelë: Rele chłop beł
253 33 | Zchovma sę pod zemję, jak bobrë.~Jô beł ti sami wudbë. To
254 33 | dukvjił, anji vedrą, anji bobrem, cobem przez vodę do mjeszkanjô
255 7 | nje vëpuszczą.~Tej mje poł bochenka chleba na słomę cesnęła
256 6 | njim przëszła Marcijanna z bochenkjem chleba i gronkjem mleka.
257 18 | notę. A të i jô jak dva bochenkji chleba besma sę wupjekła.
258 21 | vzerac v svój kjeliszk jak bocon. Ale krom tego nje wopusceł
259 1 | helskji i na tego vjelgjigo Bocona murovanigo, chternigo to
260 43 | sama ale dovała kjerunk boczącô, be voda nas nje znjosła
261 19 | Ale jak won sę obroceł na boczni stopjenje, zatrzimało mje
262 19 | szarpoł za rękov. A vesoko z bocznich stopjenji pon Czernjik veszczerzoł
263 4 | do pjęt, jakbe drugjich bodła. A tej też wuvożej, żebe
264 4 | Ale wona krom tego vjedno bodlivô, nje boczącë, że jak sobjć
265 11 | Złé mô przistęp do cebje, bodusza tvojajęczi podgrzechem
266 1 | Ormuzdze i czornim Arimanje, bogach-anjołach z vjarë starodovnich Persóv?
267 42 | cepłi norcik v chace abo bogactvo i chvała wu ludzi są żnjivem
268 34 | Vjidzisz, jaką ti Prusocë mają bogatą movę. Më Kaszubovje v naszi
269 21 | v chternich przesodivelë bogatszi mjeszczanje. Ale v ti dużi
270 6 | szła dovnji, bodejże za BogaWojca, starodovnô droga, ale że
271 27 | vjedno chcoł bëc z Panem Bogjern v zgodze, cze też takjim
272 36 | Jidzemë z Lipna, vsë bogobojni, njedalek Vdzidzkjich jezór,
273 34 | i kożdą ladę. Wu Rezego, bogobojnigo karczmarza, mogłbe jegomosc
274 28 | zaredzevjała. Wuroczeła mje bogobojno a rzekła: Kjej na ten stari
275 37 | Łebę, jaż do wostatnigo Bogusłava Czternostigo, chturen wumarł
276 14 | tvój mjętkji rozum zgęscëc. Bogvje, cze co skurała. Ale jô
277 31 | krölevjonkę, krom takjigo bohatera jak Remusa i mestra wod
278 29 | provdzevi ricerz i pon. Ale bohaterstvo jedną chvałą sę poli: cze
279 6 | złego njevdarzącë rzekł:~— Bôj sę Boga, Marcijanno, za
280 33 | zamilkłë zvonë, a lud dreżoł, bojącë sę karë Boskji. ~Jednigo
281 33 | go nje jeden roz vjidzoł bojącim, jednak mô vjele v głovje
282 14 | njeszczestlevą godzenę, chterni sę bojałam przez tile lôt! — płakała
283 24 | Ale movji mje, może të sę bojisz tovarzëc takjimu, co człovjeka
284 38 | wopovjodô, wo dzivnich godkach i bojkach i spjevelë pjesnje i frantovkji.
285 45 | zaboczoni ksążki z wobrozkaini i bojkami.~Tam v dole vëzeroł ze za
286 36 | ducha dodac słovami:~— Nje bójże sę, Trąbo! Bo to pevno jakô
287 22 | długji zvjeszałë sę z jich bokóv, a las długjich kopji płinął
288 5 | krev. Ale jô przëcesnął to bolącé i v kjile skokach beł na
289 3 | nekoł. Ale to bjicé mje nje bolaio, bom spravjedlivje vskuroł.
290 9 | vszetko jak dzis, bo co bólem abo i szczescim mocko navjedzi
291 27 | krzevą gębą. Po vjelgjich bolescach i strachu noprzod przëvołani
292 22 | graje:~— Vjitaj Janie z Bolesłava. Masz się stavjic przed
293 20 | kapuscani łeb tak mocko nje boloł!~— Vdzek tobje! — pomesloł
294 14 | wona sę cignje po gorach bołteckjich jaż bezmała tęde, chdze
295 39 | nje płenje rzeka Łeba do Bołtickjigo morzô vëzębjivszë sobje
296 37 | Strzod ludzi nad tim morzem bołtickjim ma Kaszubji jesma timi żubroma,
297 16 | żem mogł wo nji meslec bez bolu serca. Nad dachem pałacu
298 16 | wurosł dużi! Mogłbes mje na bomelku nosëc przë zegarku. Co za
299 9 | rozgrzało jak latem, le v Bonifacigo chvecełë kąsk sevi mroze.~
300 5 | bor i njick vjęcij, a nad borem njebo modré. Leno daleko
301 41 | zaklętigo zomku! Pjęknô Sidonjo Borkovno, cos przëznała sę do czaróv,
302 26 | głóv na karku, njiże no bormistrzové celę.~Ale won sę nje wobrazeł,
303 26 | wodstąpjivszë wode mje, zaczął bormistrzovji cos chiże po njemjecku rozkłodac.
304 32 | noveższi chojkji naszich boróv, takji, co wokrętovi żogle
305 43 | vjidem, malującë krze jagód i boróvk i letkji, jak mgła, lestë
306 34 | trzech ku Korsinovji, mjedze Borskjem i Gorkami, żebe vse wominąc.
307 20 | gochóv. Bo tam v parafijach borzestovskji, brzezińskji i konarskji
308 25 | tim rżnjęcu jô zavadzeł bosą nogą wo porvoz, chternigo
309 31 | krevnjejszi njiże krevni, bosce wostalné chvjile z mojim
310 4 | boczącë, be sobje wo nje bosich nóg nje zadrzec, bom vjedzoł,
311 7 | jezdes le knopem wobdzartim i bosim, jak jô cę vjidzę, to vej
312 31 | jeżu, le nen marsz wo Matce Boskjj, co won go groł v kompanjiji
313 14 | njich wusadnje zemja, a ręka Bosko zaseje na nji zvjerzęta
314 7 | zavrzeszczoł:~— Pestko! Bosoku! Zińdzesz të mje zaru z
315 21 | nobogatszich mjeszczanóv. Z jego botami mogłbes przëwoblëc nogji
316 14 | zdobivca z nortu mogł żelaznim botem przeńsc po njich ku słuńcu.
317 9 | zomkovjiska do moji jarzębjinë. Botëm wostavjił przë rzece.~Pod
318 11 | zdało.~— Pevno tak będze!~—Bovejle! — movjił Mjichoł dalij. —
319 23 | njeba. Po drodze vjitałë nas Bożemękji v kvjotkji redosno wumajoné.
320 42 | Smętk jich vëtrącô z dróg Bożich, — Smętk, chturen zdradą
321 35 | svjatem. Ko procem gołigo bożka i pejsatich żedóv nji mjoł
322 23 | pevno mjerzała ta chvala Bożô i chrzescijańskô zgoda v
323 43 | przed nami kanęła vjelgô na Bożômęka postavjonô ręką moji krolevjonkji
324 36 | zasuń zosuvę! Bog cë zapłac, braciszku, żes të mje z pazur tego
325 5 | kołpjach, chterne bełë ji bracoma, i spjevoł jem takji słova:~—
326 42 | Bożą v Mjirachovskjim lese. Bractva vszeskji z chorągvjami provadzełe
327 42 | povjedzec: Nje tile chorągvje z bractvami pudą za tobą, ale możesz
328 35 | le njitkji, guze i jigłë brałë gospodinje. Pomału kanęłë
329 31 | njeboszczikami wojcem i bratem.~Tej złożeła ze sebje sprzęt
330 38 | svjęti Arkonë...~Smętk, co do bratni podmovjił vojnë Svjętopołkovich
331 18 | rozumje.~— Cuż të tam znovu bredzisz? Moje skrzepjice movją godką
332 29 | zapadłich pod gęstimi bjołimi brevjami vëzerała Smjerc.~Jô po chvjilë
333 33 | tero zakrivają jak gęsté brevje ludzkji woczë. Lukji z jizbë
334 19 | słuńca przëjechała jesz jedna briczka. Z nji vësodł pon vesokji
335 41 | nogach i żłodzą na vlosach i brodach, tej ludze rozgrzani przë
336 21 | won przëtchnął munsztuk do brodati gębë i jął dąc nogrebszim
337 34 | Trąba na Zoborach. Na jego brodatich skarnjach szkleła takô pogoda
338 2 | dużé liczbë czorné a na brodze krosevi kvjotkji. A jô so
339 19 | zavoła,~be za starżą tvojicli brom~folgę delë vjelgjiin snom,~
340 23 | vęglovnjika v lese. Przë Bromje Wolivskji ma sę zos woboczema!~
341 8 | wojczeznë svobodę mosz wuchvecëc bronję i bjic i nje mdzesz mjoł
342 29 | że nachodzą, krziknęło:~— Bronjicë sę wojcze, bo wonji vas
343 8 | chcoł, bo mujego vjara tego bronjiła.~Naszi na pustkovju go ju
344 20 | pozvolilë. Za dovnich czasóv bronjiłasma naszich prav przed mnjichami
345 20 | koscerskjigo ze Żindovi brovarnji. Lepszigo v samim Gduńsku
346 13 | rozposceroł cenją. Le v brozdach i rovach bjeleł sę smjeg
347 41 | bliza morskô scigô wokrętë v brozdëjich dróg, tego, co jak wobręcz
348 21 | nortu gębë szłë po jedni brozdze na doł, tak że to vëzdrzało,
349 33 | mokri, z vjechrzu mokri. Brr! Żebe tak vjedzec, chdze
350 42 | doł szmergnę, jak mjech brukvji?~Zląkł sę koscelni srodze,
351 35 | bulvarku stojałë szkutë z brunimi żoglami, chterne vjezlë
352 1 | gromadą, zebraną na jarmarku v Brusach abo vestrzod bogato i bestro
353 13 | wob lato lestem, kvjatem i brzadem. Muszoł jem davac boczenjé,
354 38 | szczepóv, chopającë vonją brzadovą na całą dvornjicę. Bo nen
355 14 | vjetvjami drzév pełnimi brzadovigo kvjatu a całé chmurë jego
356 6 | fatedze szturk jesz v njim brzęczało, tej długji bjegas jąl sę
357 36 | doktor, jako że przëvekłi do brzedalstva, procuje tam przez całą
358 34 | wodrzemjechóv położeł mje też svoję brzedką łapę na reminju i povjodoł:~—
359 29 | Sedzisz przede mną v tich brzedkjich ruchnach sodzennich, nje
360 35 | Czimu të so tede tak brzedko postąpjił?~— Tego jô cë
361 23 | trzasło i rozprisło, poczim brzedkô vonjô sę rozeszła zgnjitigo
362 25 | mogjiłë stolimóv, wobrosłé brzedzastą grabovjiną. Vaspon zatrzimoł
363 1 | gęstim chvarznje, cze v brzedzastim lese, cze też po cecevji
364 35 | szedł.~Wodtąd szedł jem brzegiem morzô po vsach rebackjich.
365 43 | czosu dosc.~Najechavszë do brzegii, vëszedł jem na mol, co
366 7 | dołem jezoro szło vałami ku brzegovji, szaré, jak poworanô rolô,
367 27 | żebrach pomaklô, i na co brzemjeją szerszenje vkoł tvoji głovë,
368 40 | bo mje vjedno v wuszach brzemjoł spjev tich wostatnich Kaszubóv
369 20 | parafijach borzestovskji, brzezińskji i konarskji rosnje dosc
370 32 | so pomesloł: Może jakji brzid abo chrostë zakrivają wod
371 39 | zalała ju ten całi nasz brzidovi wostrov? Wona jidze coroz
372 39 | jidze noc. Ten tam, co v nim brzidze zgjinął, to nje beł żoden
373 10 | sobje:~— Cze naszigo Remusa brzmjel kąseł, cze mu gzel wob wuszë
374 14 | drzevo, na chternim wurosł, brzod rodzëc będze.~Wob vjeczerzę
375 33 | patrzeła na dużé vodë i bjołi brzogji, łovjącë wuchem dalekji
376 4 | Na grądach ti zibji rosłë brzoze. Mjedze njimi vesoko stoperczela
377 7 | jak bęboruszk, pas koło brzucha i dużi mjecz przë pasu.~
378 16 | mokri vodë. Vszescë wonji: bube, mame i zejde delëbe sę
379 31 | dobëcu vojnë wupjilë sę buchą, vje Won gvesno, dloczego
380 38 | woczach vjid moji pochodnji i buchająci z nji wogjiń. A mjecz czężkji
381 35 | rozumjoł, że wonji go sobje z buchë postavjilë, bo ten bożk
382 20 | chvjilę dużi słup wognja buchnąl pod gvjozdë i drugô krevavô
383 42 | rzekł jem. I krev mje buchnęła gorącą falą do tvarze, bom
384 29 | dołu tego płoszcza, jaż buchnęłë vesoko nad czubem krza i
385 36 | No, przënomji jô sę do ti buchtë pjekjelni nje dostanę, bo
386 34 | sprzęt. Dalij wod brzegu buchtują sę v gromodkach chatë v
387 36 | sę zabarzo! Do nogorszi buclilë naszigo pjekła vë sę nje
388 26 | Wod levi rękji mjoł jem budë z pjernjikami, a wod pravi
389 36 | mota tich potępjińcóv?~— Budink, chturen va vjidzała, najachavszë
390 36 | sę zbjerac vkoł naszigo budinka. Jedni vrzeszczelë przez
391 16 | szkolnigo. Ten mjeszkoł v mołim budinoszku, stojącim v wogrodze pełnim
392 14 | z głębokjigo dna svjata budova ludzkô wurosnje do vjidu,
393 40 | vjązark z dużich camróv budovani. Vkoł njego rozłożeł sę
394 31 | budinkjem dużim, v srąb budovanim. Staré lipë zazeralë gorą
395 14 | rejimańtë i mjelë volą. Budovelë vse i mjasta. Cuzich przëjimelë
396 25 | i zaprovadzeł go do moji budovnji mjedze mogjiłami. Won pochvaleł
397 20 | vjidem mjesądzovim. Pon Bog buduje vjększi i spanjalszi pałace,
398 17 | folvarku. Tam naju njicht budzëc nje będze, przënomnji nje
399 35 | godką... — Kjej mje porene budzeł zib wod zemnjice, chterna
400 42 | Ale pokąd dobri Bog jich budzi po lasach, knjejach, vsach
401 41 | kaszubskjich ksążąt! Nacuż të budzisz v tim żorotnim chłopje —
402 25 | Ale leno bladi wuzimkji bukóvjak stolemni słupë bjelełë słabo
403 18 | łopskjim chłopem. Beł boso, na buksach bez vampsa, a koszulę mjoł
404 34 | rzekł, kjejbem muszoł z buksami jisc, to mogę, ale won wob
405 28 | grebigo płotna, szari vamps, bukse tego samigo, drevjanné defle
406 33 | żëc choc całi rok vkrąg le bulevkami i solą.~Pod vjeczor tego
407 35 | godkę rozumjoł. Tam przë bulvarku stojałë szkutë z brunimi
408 19 | przed nim Zdrada, Gorz i Buńt ~zvalełë stolima v gruńt. ~
409 29 | cvjardi i nje bojąci — ma sę buntujema i burzëc będzema, pokji
410 27 | vjesz, na co chodzi nen pjes buri, jaż cę wukąsi, i na co
411 7 | płoszedła, a jô vjidzoł, jak won burknął przez jizbę, vszetkji nortë
412 29 | bojąci — ma sę buntujema i burzëc będzema, pokji abo wonji
413 34 | gvesno beł, co tam ludzi burzeł. A może va też tam beła?
414 38 | Kaszubom. Ale v głovje mje sę burzeło, kjej jem so spomjoł ten
415 33 | stojec będze, krom vszetkjim burzom, jak długo pon Bog nje dopusci,
416 27 | sę na wojczesté pustkovjé burzon Zobłockji. Ale wod pomstë
417 27 | svjodkóv fakt, że na cel svoji burzońskji pjęscë vzął sobje sztołt
418 37 | krolevskich z pańskjimi i busznimi woczoma. Jedni trzimelë
419 37 | rzeklë, żebe tak naju v butelkach ze szperetusem zapropkovac.
420 32 | tam v jedni szafje vjidzoł butlę szuremeju storigo, żebe
421 37 | rovnak sedzec zapropkovani v butlë szperetusu, njiże dostac
422 22 | Jeszcze kula nie była, by ten pancerz przeszyła ~I
423 22 | dani, Sliczna Pani, racz być kontenta. ~To njc bcła pjesnjô,
424 22 | znaku ~Jeszcze kula nie była, by ten pancerz przeszyła ~
425 8 | trzimjącë ji pod woczë to cacko, napjeroł sę:~— Takô pesznô
426 21 | kjejbem chcoł vëgrac tę cągłą notę Boskji chvalë, chterna
427 15 | woddzękovoł z pustkovjem. ~Cągnęłë tede Liza i Gnjadi svojigo
428 15 | z vami nji mogę. Moc mje cągnje njevjadomô i volô mocnjejszô
429 20 | skuńczeł, tej sedzałasma cah szturk cecho. Ku reszce
430 19 | Trąba, muzikańt znani na cahch Kaszubach. Na vjesoła i
431 41 | woczë na mje sę wobrocelë. Całąm chvjilę tak stojoł, ale
432 34 | detkóv won mô dosc tile, żebe całimu rejimańtovji szandaróv vąse
433 29 | plece, a won sę podnjosł i całovał moje ręce żelazem njevoli
434 42 | żëcô i folgę grzesznimu cału i stracëc te pjenjędze v
435 18 | Strzodkjem leżoł nen vjelgji camer szari i molami svjecąci
436 18 | zębë nadstavjającô długjimu camrovji drzeva, chturen jak smok
437 38 | scanje i na wotmjanë ku mje, carł łosenę i porovnjoł. Ku reszce
438 27 | dole vodë. Navetk przez ne casné wuliczkji, navetk na szterokach
439 14 | przede mną dvjerze, co z casni jizbë provadzełë na szerokji
440 20 | Remus, żebe to ludze v casnich jizbach mjeszkająci vjedzelë,
441 14 | na drzevjęta v sadze i za catą chvjilę tak povjedzoł:~—
442 14 | të mje? — pitoł po długji cbvjilë. ~A jô wodrzekł:~— Będę
443 39 | pjenjizną bjołą z peskóv cckącą. Za dzekjim zvjerzem gnałë
444 24 | tvoję lecho rozumjec. Alem cebjeju vjidzoł. Nje beło to v ni
445 20 | Vjele, zkąd daleko vjitalë cebulovaté vjeże koscoła, doszłasma
446 7 | zazeralë, chtos vsunął z gorë cecevjé do mje v doł, a jô wuczuł
447 1 | brzedzastim lese, cze też po cecevji vleze pod jaką wustrzechę.
448 38 | przerazlevi vjid zaloł tę cechą dvornjicę, v chterni jesz
449 20 | robji! — wodrzekł Trąba cechszim głosem i jął wustavjac leszczenovi
450 14 | jim chtos kozoł deptac po cechu a gadac na poł głosu. Ale
451 42 | pjerszi skjibë do pjerszigo cęcô kose po Svjętim Janje. Wurosnje
452 8 | mjedvjedz na postronku wu cegana.~Ale ma ti jego komediji
453 1 | Pjisovnjô szła za naszim Cejnovą, chturen za granjicami Kaszub
454 1 | kaszebsko-słovjińskji movë" naszigo Cejnovë, Mjoł won na svoji karze
455 39 | jakbe z varu ropa a moklezna cekła z nas, choc sedzałasma cecho,
456 33 | przëlgłé do skorë a z njich cekłë całé strużkji vodë. Do szeji
457 20 | bele celątko beło! Ale celątka jak nji ma tak nji ma!~Wob
458 20 | biczk takji biczk, bele celątko beło! Ale celątka jak nji
459 13 | dębovą wovinjętigo, a krovę z celęcem v chrostë zaprovadzeł mój
460 23 | przidkjich gorach Kalvariji. Z celem naszi pjelgrzimkji przed
461 29 | vëlękła, bo vjidzała, czegom celesnimi woczoma jesz nje vjidzoł.~
462 41 | Le przez wuzimkji drzév celovoł jem chdze roz wokjem v stronę
463 18 | jem go porvoł za slizkji celsko, vëvroceł i rznął łbem v
464 11 | zaszemarzeło vkoł mje, choc jô v cem noscë njic vjidzec nji mogł,
465 9 | bojała, choc v lese njiżodné cemice nje błądzełë i daleko vjidzec
466 25 | noremnich, njeproszonich cemjęzcóv naszich.~Ale jak tego dokazac?~
467 29 | wonji są mądri, ti naju cemjęzicelc! Tich vigodnich, njickvortich
468 27 | chdze nogrebszi mają, ti cemjęzicele ludu kaszubskjigo! Dva lata,
469 31 | svoję krijovkę przed woczoma cemjężiceli wukreł. Pomakloł jem ręką
470 38 | ricerze zdovalë sę cofac za cemnjejącé scanë. Le ztąd, chdze sedzoł
471 32 | wuzdrzała? — Dużô jizba, cemnjejszô njiże joma, wodemkła sę
472 30 | beło, jakbe sę v moji celë cemnji zrobjiło njiż zveczajnje.
473 19 | dzeń,~zdradno dzeląc vjid i ceń,~to v głębokjim tvojim dnje~
474 42 | posodô, ten go le za vesoką cenę woddac może. A może go przë
475 42 | mesli bjedni, że ti vesokji cenë mu nje zapłacą. Ale na moję
476 39 | sę zaru vzął do vëcinanjô cenkjich vjetev chrostu, a jô karę
477 36 | Czasem ta cuzô skora je tak cenkô, jak pajęczena. V tim razu
478 28 | stojąci valeł mje v plece jak cepami dorodzającë, bem sę vëkjichoł
479 22 | sobje nje vdarzilë takjich cepłich dnji na początku maja.~Sedzącë
480 13 | dachë grebim kożuchem, żebe ceplij beło. Kanął Advańt a Mjichoł
481 23 | vkrąg nji, żebe ji dodac cepłoscë. Ve Vejherovje njech sadnje
482 28 | potrzebno mje beło przechodzec ceremonjiją, chterni jô v żëcu nje zaboczę
483 40 | naszą kaszubską godką. V cerkvjach ju dovno nobożeństva kaszubskji
484 19 | Pjisoł pon Czernjik jakjis cerografë na dużim papjorze. Sztot
485 27 | vistępcą, jakjim wonji v tim cerografje mje pjeczętovalë. Vdarzę
486 36 | pjekła panuje. Straszné mękji cerpją ti, co całé grubé ksążkji
487 32 | wukrijce. Sługa to Bożi, cerpjąci przesladovanjé wod Njemcóv.
488 9 | mu beło żol, że tak barzo cerpjec muszę.~Porene beło mje lepji.
489 10 | cebje nje wobchodzi. Jô cerpjoł za milijonë ludztva, wo
490 17 | bezpjeczno povjesëc.~Skora na mje cerpła i straszno mję sę zrobjiło
491 9 | ksążka povjodała: Genovefę cerplivą z małim Bolesłavem i łanją.
492 17 | trzecigo. Tej jô ju nabroł cerplivoscë tile, co skora wosła Mackovigo.
493 14 | svoją drogą nje boczącë na cerznje, drogji i kaminje z rąk
494 38 | snjiło mje sę, że v pan cerzu i pod szołmem Vjitosłava
495 32 | njim norzędza stolarskji i ceselskji: żoga, dłota, sekjerë, svjidrë,
496 1 | budinkjem Remus zebuvoł botë i ceskoł je na karę do "Różë z Tandeburga", "
497 40 | Tich tam v koscele retovac! Cesnęlë sę do dvjerzi, ale te dzivnim
498 12 | A kożdi roz jak skarupę cesnęło, zatrzęsło głovą, zazvonjiło
499 3 | A kożdi roz, jak skarupę cesnje, zatrzęse głovą, zazvonji
500 31 | Remusovi karze przëvjezema i cesnjema vom pod nogji.~Rozesmjała
|