1asu-cesnj | cesza-dokto | dokuc-glebj | glebo-jizem | jizra-krovo | kruko-mecha | mecho-napji | napla-odi | odpad-podpj | podpl-prega | prete-przez | przic-rzeca | rzech-spjev | spjic-szept | szero-varna | varne-vestu | vesun-vrobl | vroce-wodrz | wodsa-wukri | wukro-zandz | zanje-zevej | zevim-zyja
Chapter
1503 1 | streszim cele taceła sę dusza głębokô i dzivnô, jak sę taci chdzeroz
1504 32 | podłoga jomë beła gładzonô, gleną pokretô, ale statkóv żodnich
1505 41 | żodnich v jizbje nji ma. Na glenjanni podłodze sedzała gorą gromadë
1506 15 | dvadzesce talaróv pjenjędzi glińgotałë v moji kjeszinji. Wobszedłszë
1507 25 | pjęc cvjardich talaróv jesz glińgotalo v moji kjeszinji. Ale na
1508 11 | statkovało tak, żem czuł le ceché glińgotanjé lińcuszkóv wod noszejnjikóv
1509 41 | i dach chałupë, klepoł z glińgotanjim v małi zeloni szibë wokna
1510 36 | pjęscą v łoża wokna, że te z glińgotem vlecałë do jizbë — i za
1511 14 | kamjannigo nortu zbojnjikóv głodnich na mizernich szkutach. I
1512 25 | zrobjilë dobri wuczink i dvum głodnim vędrom spravjilë vjeczerzą.
1513 21 | na kompanjiji vama będą z glodu flakji grałë.~— Będze vjększô
1514 29 | przëvodzca.— Naju nokoz głosi, z kożdigo mola vas brac
1515 9 | njick nje wodrzekła, le głoskała mje głovę i povjodala:~—
1516 15 | ję przëcesnął do sebje i głoskoł ji złotą głovkę. Przë tim
1517 31 | pjoskovatich wurzm wodgrivało sę głosné echo. Na woborze, kjedesma
1518 42 | nad vszestko v svjece.~Ji głosni płacz zvabjił ludzi ze vsë
1519 43 | żem ję wobjął za szeję i głoszczącë ji złoti vłose wo svjece
1520 41 | stareszkóv, spjevającich v Głovczeckjim koscele, tich won mô na
1521 6 | moje remję, strzonk pękł, a głovjica trampka kulała sę po podłodze,
1522 45 | zapolic v 1njannovłosich głovkach tich, co jesz dzecinnimi
1523 22 | dzeckom zazerała pod lnjanné głovkji, a dzevczątka z Garecznjice
1524 10 | kłasc divan kvjacasti przed głovnim vołtorzem i wustavjac vëbjité
1525 1 | Znałë jego i Serakojce, vjes głovnô Czestich Pól a przë tim
1526 14 | som vrog krevji svoji i głuchi na skargji, co vëchodzą
1527 4 | va będzeta małimu knopu głupą godką głovę mąceła. Bjejta
1528 7 | Żebes të nje beło takji głupé, to bes të nekalo za dzesątą
1529 1 | kjivalë głovami i movjilë:~—I głupimu na starosc rozumu przëbivô! ~
1530 19 | smjoł sę:~— Ha ha! Cuż za glupstvo mje vëszło z gębë! Gadac
1531 35 | wodrzekł:~— Dejma poku tim głupstvom!~— Jakto? dzevovoł sęTrąba. —
1532 44 | wobdzeleła i koscoł i bjednich gminë. Ale jô wostoł, be rzucëc
1533 19 | chternich moc jich będze gna~za grańce Dobra i Zła...~
1534 5 | vëchodzeła na pole, tej jô ju gnął, choc kąsk chromo, moje
1535 35 | lôt na zomkovjisku v lese.~Gnała mje z lądu ku morzu, som
1536 41 | Ma na njen dążeła chiże, gnani z tełu vjatrem i smjotami.~
1537 45 | pjerszą ksążkę czetoł Lizë i Gnjadimu i v zelonim vjidze wuzdrzoł
1538 31 | povjem kozanjé takji: — Gnjelo! Torbo wod wobroku! Nosisz
1539 44 | Chternich v dzało będze gnjev ~Tkoł: Smjerc, Wurzas, Zdradę,
1540 40 | Pan jest nad Pani ~V dzeń gnjevu svego zetrze tirani, ~Sąd
1541 31 | zapobjeglivje procovelë, pokąd jô gnjił v ni prizë pruskji, tej
1542 19 | wukrivosz vstid ludzkjich gnjozd.~A co bjołi nałgol dzeń,~
1543 24 | ptochë vjeczorem do svojich gnjôzd.~Vjidzoł jem, jak wostatni
1544 14 | wurosł na parobka, mocni v gnoce i dużi. Nji mosz krovë anji
1545 8 | znaję. Njechże tede tim gnotem służi zemji, co naju żevji,
1546 1 | Charzichovskjim jezorem żijąci Gochovje ricerskjigo rodu kupalë
1547 17 | dzecka, a njigde z nami nje godalë jinaczi jak po naszimu.
1548 14 | njigde nje czuł jem takjich gódk jak tero wod pana Jozva
1549 20 | Ale mają wonji tu vjele gôdk wo topjelcach i wo dzevim
1550 38 | sobje wopovjodô, wo dzivnich godkach i bojkach i spjevelë pjesnje
1551 8 | jęzek, cobe godoł vszetkjimi godkami svjata. Żebe nje won, mokrô
1552 17 | Wonji gadelë rożnimi cuzimi godkoma chternich ma prosti ludze
1553 36 | możebe z naju bëlë kavalerzë, godni takjigo pałacu. No, ale
1554 36 | wodmjeńcóv vëpjerają.~— Vë godoce, jak rągorz jakji! — rzekł
1555 20 | sorena. I to, żebesta nje godoła po svjece, że krol jezora
1556 9 | woczoma na mje zdrzącë, godołvstec:~—Nje jidze! Nje jidze!
1557 38 | trafji. Ale cuż jô cë tam godom wo dzirżkoscë! Vjidzec,
1558 32 | ludzkjim.~Doł jem znak, że sę godzę i dzevczę szło za mną movjącë:~—
1559 28 | jak won mje za stodołą jął godzëc na svoje vjeselé. Won be
1560 12 | czeladni na zedlu, tom mogł godzenami przëzerac sę zegarovji,
1561 33 | Panna Klema naju może przed godzinką wopusceła: Tak tu njespodzevano
1562 10 | podlecoł skovronk, spjevająci godzinkji. A jô so przëboczeł spjevę,
1563 28 | njemjerną duszę jak masc gojącô. Potcevi Trąba! Zaru jem
1564 23 | vëdobeł kuferk pannë z voza i goji zanjosł do karczmë. Ze zodroscą
1565 1 | mrozu, jak svjeceł na vjater gołą piersą.~Nogavjice choba
1566 9 | moji skarnji, jak pjora gołąbka. I tak dzivno mje sę zrobjiło,
1567 24 | Wona i Leon ze stenką! Gołąbuszk bjołi i ten smjecoch przëgłupavi!
1568 12 | jak wona bjołô, naksztołt gołąbuszka, a pańskô, jakbe mjała korunę
1569 4 | trąceł mje zemnim cnjikjem v gołć jikro, jakbe mje clicol
1570 35 | rebim svjatem. Ko procem gołigo bożka i pejsatich żedóv
1571 28 | zdzerac, jaż stojoł jem golijak pesternjok. Pokąd dvuch
1572 7 | i v gromadze z jinszimi Golijatami szukô cebje po całim pustkovju.
1573 7 | Zaczęła sę pobjitva Reniusa z Golijatein! Pobjitva! Pobjitva!~Ale
1574 20 | sklepje wod bulev przed pomstą Golijatovą. Tak jem wodpovjedzoł Trąbje:~—
1575 15 | vjeczor, jak mje wod zemstë Golijatovi wuchronjiło v ruchna moje
1576 7 | dzis pjiszczoł v szczepcach Golijatovich.~Tero jô sę doznoł, że naszi
1577 7 | dalij, bom vjidzoł konja Golijatovigo na woborze. — To won gvesno
1578 8 | głovę v molu, v chternim mje Golijatw ognjem z mali strzelbë ranjił,
1579 20 | nom zakozivelë rebjitvę na Gołińskjim jezerze, chterno stari ludze
1580 26 | popusceł kosz i levą ręką gom sobje wodsunął, cobe dostac
1581 26 | pamjęcë mjastach Sodomje i Gomorze. Ale na uwostrzegę woceleła
1582 19 | Bożé, ~błogosłavjąc worni gon, ~dovato cë chlebni plon. ~
1583 40 | co v Błoce v nocë, kjej gonji Małgorzata ten po to nje
1584 30 | njedzelę po koscele mje gonjiła, be sę vëpitivac wo cebje.
1585 22 | vjedzelë, że nje jidze na njich gonjitva. Na dalekjim zomkovjisku
1586 9 | vjelgjigo psa jak go strzelce na gonjitvę zabjerają ze sobą. Pjes
1587 32 | łiszczoł małi zdrój, chturen gonkjem bjeżoł ku vodom jezora.
1588 11 | z pjekła mje kuseł!~Skrë gorącé mje przeszłë wod pjęt do
1589 12 | łożku delë mje sę czegos gorącigo napjic i nakozelë, bem społ.~
1590 41 | vdarzeł. A jednak mje sę gorąco zrobjiło, kjej jem wuzdrzoł
1591 45 | pustkovju, a pokąd jô leżoł v gorączce, wopovjodoł mje dovné moje
1592 45 | długjich tidzenjach wustąpjiła gorączka. Panji z naprocem pamjętała
1593 13 | choroscë mje svjecełë przez gorączkę i womonë, jak kąkole ve
1594 32 | czężkji choroscë ze svjata gorączkovich womon budzeła na vjidni
1595 8 | rozczepranim. Na plecach jakbe mjoł gorb. Ale kjej ma ju naszła na
1596 11 | czervjoné barankji, sloz, gorczecę, wosmożé, szalviję, bożé
1597 38 | jedni ręce trzimoł pochodnję gorejącą a v drugji mjecz łiszcząci,
1598 40 | vtich stronach. Przë vjidze gorejąci zvonnjice Głovczeckjigo
1599 38 | Stannjicę spoleł Duńczika ręka i gorejącim Svjętovjitovim posągjem
1600 19 | słupami szłë stopjenje v goręjaż do vesokji scanë, vëmalovani,
1601 22 | na kalvariją. ~Z dołu do gori jisc nam potrzeba, ~Tam
1602 36 | nasadzoni djobeł bjerze gork żołcë z ręku pjekjelnigo
1603 35 | bjałkę, starą Szulistkę v Gorkach, chterna takji mankolije
1604 34 | Korsinovji, mjedze Borskjem i Gorkami, żebe vse wominąc. Ale njedalek
1605 41 | godzenë veszłasma na małą gorkę, na chterni stojała chałupa,
1606 43 | Priskało z vałóv na naju, jak v gorku z varem, a czołen skokoł,
1607 23 | ksążkę do nabożeństva i gorlivje v nji czetoł.~—Won to jednak
1608 32 | njeboszczika, wuchvaceł jem go za gorni kańt i cignął do sę. I dzivno:
1609 8 | Czernjikjem. Mjoł won bëc gorszim wod Golijata? Pozdnji, vjele
1610 34 | tovarzesza mojigo nje belo. Gorszo novjina najii czekala. Jesz
1611 28 | Znadz moja bjałka nje je gorszô njiż Marcijanna, chterni
1612 13 | do njich sę wodezvoł:~—V gorzejevjid! A Straszk wujachoł z pustkovjô!—
1613 38 | zgodę zrobjic, rzekł:~— Gorzełasta sę gvesno na mje! Ale cze
1614 17 | tero, ludkovje, bo pon sę gorzi. Mô won dosc kłopotóv a
1615 16 | geszeft, żeli be ludze sę gorzilë na jego godkę? Jô zaru vjidzoł,
1616 18 | słomje tak przemovjił:~— Nje gorzkej sę na mje Remus. Ale to
1617 21 | gardłami spjevac noleżi gorzkji żole.~— Trąbo, të znovu
1618 21 | napjic sę jingveru, cze gorzkjigo, cze też szuremeju?~Klarneta
1619 43 | scanje, lica Matkji Boskji, gorzlevé, jak woczë sędzigo. Moja
1620 9 | też le czubami drzevjąt gorzlivje szamotoł. Ale kjej jem sę
1621 42 | Kjedrovskji tero mje jął lac mocni gorzołkjiv gardło. Takji beł jem słabi,
1622 42 | kjeliszkji i przëroczeł jem gosca, przeprosivszë, że som nje
1623 17 | dzecë do spjevanjô przed goscami abo jaką storą bjałkę, be
1624 17 | muzikę, bo zjeżdżelë sę gosce. Ale to nje bëlë naszi.
1625 42 | ko won rovnak beł mojim goscem, trzeba go beło poczestovac.
1626 8 | won je tu panem i jego je goscena.~Tak ma vzęła i go zaprovadzeła
1627 22 | Pjesnjô dobjegła kuńca, a ma z goscińca na pravą rękę zavroceła
1628 34 | rząd sedzącich regą nad goscińcem chat i budinkóv Korsina,
1629 14 | mjasta. Cuzich przëjimelë goscinnje a njeprzijoceli wumjelë
1630 41 | małi las, v chternim sedzi gospodarstvo lesnigo a za njim droga
1631 18 | Wojca i Sena!... wukozkji tu gospodarzą i ludzom żevim womonę na
1632 20 | smjoł sę i rzekł:~— Co to za gospodarze v tich vsach, że dadzą sanu
1633 43 | dzevczęca tam muszała codzeń gospodarzec. Porządk panovoł takji,
1634 43 | ludk jesz przed chvjilą beł gospodarzeł i dopjeru beł szedł na wobjod.~
1635 18 | ruchała, anji v vodze nje gospodarzeło. A ma wusnęla cvjardim spjikjem,
1636 18 | pjałë. Vczora jô jak dobrô gospodenji wod bjałk na folvarku nabroł
1637 35 | njitkji, guze i jigłë brałë gospodinje. Pomału kanęłë żnjiva, a
1638 2 | bo dobrô v njim rządzi gospodinji. Ale vjerzë mje, knopku,
1639 1 | njeszczescé i wutropjenjé. Kożdi gospodorz doł jimu z kuchnji miskę
1640 44 | vsë. Njedługom szukoł, bo Gostomje to vjes szlacheckô i pjerszi
1641 44 | przë starim smętorzu pod Gostomjem stojała v szarim vjidze
1642 38 | Bo ten szołm nom vjerni Goszk po smjercë svojigo pana
1643 38 | z kraju z vjernim sługą Goszkjem ze Zdunóv i vstąpjił ve
1644 33 | chiże zbjeroł naju sprzęt do gotovanjô, zasepoł wogjiń i veszłasma
1645 4 | bo beła pravje przë klósk gotovanju na vjeczerzą. Tej wona kozała
1646 43 | długjigo czasu vszestko gotové.~A kjej jem na nją vezdrzoł
1647 36 | Wobjicé trzimałë vdłuż kańt gozdze z bjołimi łebkami. Na scanach
1648 32 | svjidrë, topork i vjele gozdzi. Jak jô tero beł pevni,
1649 11 | spjikę, klosztorni kvjat, gozdzikji, bjołą konjeczenę, czervjoné
1650 7 | jô mu drogę zastąpjił i gp go vezvoł na pojedink. Ale
1651 5 | rov, zarosli leszczeną i grabjiną, dzeleł gorę wod pola i
1652 4 | jakbe duktem vëcętim, a grabjinë, wolszkji, vjerzbjinë i
1653 34 | jisc kozała...~Dograbjivałë grabjorkji. Pogodę doł Pon Bog pjękną.
1654 6 | strzonk beł cenkji, jak grablisko i toczoni. Ten vjisoł tam
1655 22 | studnją, a pod jednim z krzóv grabovich, co tam rosną, leżi pjes
1656 6 | vjeczoróv vërzinoł z klocka grabovigo.~Jak wona z varząchevkji
1657 25 | stolimóv, wobrosłé brzedzastą grabovjiną. Vaspon zatrzimoł krok i
1658 22 | grobë stolimóv a v storich grabovjinach woblecoł szor: Jidą naszi
1659 20 | ma wobaji go vëcignęła na grąd. Woczapani beł bjedok torfovim
1660 22 | skoczącë vëbłądzisz na cvjardi grądë. Jidącë stanjesz kole fudamańtóv
1661 33 | chternimi chmurë sepałë jak gradem. Ta vjilczô pogoda dodała
1662 14 | przed jich vojskjem jak gradovô chmura. A szpjegami poszłë
1663 22 | słuchoł jak tam dalij zvonë grają i norod spjevô.~Tak naszła
1664 18 | wovczich flakóv, a moja trąba grającą blachą a jô jich rozumjeję,
1665 22 | zrobjiło strzod tego vjelgjigo grającigo lasu i tego vojska duchóv,
1666 29 | płoszczem krolevskjim. V grającim vjodrze latem zvjercadleł
1667 22 | ten pancerz przeszyła ~I granaty od tej szaty odpadac zvykły... ~
1668 19 | chternich moc jich będze gna~za grańce Dobra i Zła...~V vątpjach
1669 21 | rozkrziżovałë remjona litoscevje na granjicach i rozestajnich drogach,
1670 1 | naszim Cejnovą, chturen za granjicami Kaszub spji v zaboczonim
1671 28 | stojalë po kuńc mjasta i granjiczełë na wotvarté pole. A ze stronë
1672 19 | dnja vzął kjij v rękę, ~po granjiczną Bożąmękę ~wobszedł i ten
1673 20 | pola stojoł vjelgji kopc granjiczni. Za tim kopcem v rovje beło
1674 3 | jarzębjina po ti stronje rovu granjicznigo wod lasa.~Dzivnigo wona
1675 34 | muzikańt Trąba, a chvała moji grë napełnjô podnjebjé nad całą
1676 28 | vodë. Potim delë mje zgło z grebigo płotna, szari vamps, bukse
1677 21 | plece, zgjęté pravé kolano i grebo łatami wobvjązané, a pod
1678 4 | rzekji. Z ji boku vërastała grebô starô chojna, jakbe sę mostem
1679 38 | povjem, czimu jô cebje v grepje z tvojim tovarzeszem zabroł
1680 33 | takji, że vjodł pod svojimi Grifami tesące vojska, panóv i ricerzi,
1681 19 | szablę, co tam vjisała pod grifemrebą. Dobeł jem, chvecivszë za
1682 14 | zguba to dobëcé moje. Pod Grifovim znakjem bjeżelë morzami:
1683 33 | kompanjiją jako muzikańt grivom tam na chvałę Boską. Wobtrąbję
1684 23 | vjilku mova a vjilk tu.~— Grizłbe ten vjilk — rzekł vaspon —
1685 40 | vësedzała, pesznjiłë sę grobové kaplice vjelgjich i możnich
1686 40 | kanęła na dachu jedni z grobovich kaplic vesokô postacejô
1687 14 | Ormuzd vëcignął rękę i z pod grobovigo kaminja vëdobeł gorsc prochu
1688 28 | wod mrozu. A mje łzë jak groch spodałë po licach na te
1689 41 | v kupę smołë abo vjechc grochovjin abo v jakji gorszé brzedalstvo.
1690 31 | mjetelok na cę czekô i leżô na grochovjinach, bos wobrazeł pannę i całé
1691 17 | do lasa, a ju naszedł jem grocza Trąbę z Lipna. Na plecach
1692 44 | spjevoł do notë svojich groczi:~— Tańcuj, człeku, procuj,
1693 3 | przesunął przez rov, co grodzeł pole wod lasa, i zrobjił
1694 43 | przëskoczeł i chveceł także. Gromadnimi sełami vëcignęłasma czołen
1695 3 | chternim wone trzë chojnë gromadovałë, przezevelë naszi "studnją".
1696 44 | przëchłosconi, przëbjegł i gromadzeł sę vkoł njego, a won spjevoł:~
1697 32 | ale tak mje sę zdavało, że gromadzi wona v sobje vszelką pjęknosc
1698 14 | wopak sę vëvroceł! Chtuż v gromnjiczniku mô co do seczenjô?~Z czekavoscą
1699 34 | wod brzegu buchtują sę v gromodkach chatë v srąb słomą poszivané,
1700 21 | rozestajnich drogach, a vkrąg njich gromodkji klęczącich ludzi i svjętą
1701 11 | panjenkji, krziżové drzevo, gromové zelé. Ale żodno z tich zel
1702 8 | może) i vëjął z tłomoka gronuszk. Z jinszigo won jesc nje
1703 8 | wobjadu, ale jodł le ze svigo gronuszka. Ale po wobjedze proseł
1704 33 | przënjes varu, co sobje v nich gronuszkach po krolu jezora wuvarzemë
1705 8 | potrafjilë.~Marcijanna mu v jego gronuszku mleka zagrzała, tej mu v
1706 31 | ze v pjekle choba dosc grôp i smołë mają, be jim dac
1707 35 | takji moce, chternim anji gropk anji zela bjałkji Szulistkji
1708 35 | pokąd sę nje zervjesz z gropka z vjelgjim krzikjem. Rzekła
1709 36 | vęgla, pjęsc i zaczął nom grozëc. Trąba podskoczeł na to
1710 36 | Muszałasta mu co zrobjic, że vama grozi.~Tak Trąba mu vszetko wopovjedzoł,
1711 19 | Czorni duchu! Prożni strach!~Grozisz vojskjem v smolnich skrach.~
1712 36 | Ale czasem wona je tak grubo narosłô, że trzeba ję scigac,
1713 32 | słuńca ku njebu. Korzinje gruboscë chłopa v pasu tak bełë rozkoscerzoni
1714 32 | nogji stąpałë po suchim gruńceJakpo stegnje. Le strzodkjem ti
1715 21 | koscerskji, zoborskji i z gruntóv pjoskovatich szlacheckjich
1716 39 | chterne wobjimałë le tile gruńtu, jak njevjelgô gburskô wobora,
1717 9 | sejałë zemnjicą, jaż mje grużdżeło, a vjedno szor groł gorą
1718 20 | na wognjisku sę żolełë i grzałë. Vaspon so zapoleł krotką
1719 28 | vëdobeł dużé nożiczkji i grzebiń, be mje znadz vłose wobstrzic.
1720 8 | mjec może. Są zvjercadła, grzebjiszkji, lińcuszkji do zegarkóv
1721 18 | strupjałim drevnem.~Trąba cos grzeboł v norce naprocem wod zaredzevjałi
1722 34 | podług katejizma są czężkjimi grzechami. Ale wonji mają takji pjękné
1723 33 | baliji, a po nji bąblami grzechotałë częsté krople, chternimi
1724 33 | Ale deszcz klepoł głosnim grzechotanjim po jezerze, choc vjidzec
1725 28 | grzecznje przëroczomë.~To grzeczné przëroczenjé znaczeło, że
1726 8 | żid wobroceł do Morcena:~— Grzeczni kavaler kupji ładni pannje
1727 28 | ceremonjiji, do chterni më cę grzecznje przëroczomë.~To grzeczné
1728 42 | boczë: Nje sadnje worzeł na grzędze v kurnjiku! Vëpji gorzołkę,
1729 43 | zeszła. Ale v gorze nad nami grzemotë i łiskavjice zagrałë wognjistą
1730 40 | jô ju czetoł przë łiskach grzemotovich. Bo chiże, jakbe wona na
1731 39 | Położelësma sę tede pod grzępą i wusnęła.~Słuńce ju nasze
1732 19 | be povstavszë z mogjił grzępë~vojsko tvoje rozbjił v rzępc.~
1733 6 | zazdrzoł v zębë i rzekł:~— Nje grzeszë, Marcijanno, bo to je dobri
1734 38 | pjesnji. Nje chcołbem vjęcij grzeszec, bo nen czorni wod zbjeranjô
1735 44 | paprocë~Szczescodajni kvjat!~Grzeszi bjedni svjat!~Pokąd będze
1736 22 | bëc do spovjedzë, a dziso grzeszisz?~Starô Julka na pjerszi
1737 34 | jednak z vjelgą mocą strząsł grzeszka ze sebje i wodemknął woczë.
1738 1 | pogrzeb i za duszę moję grzeszną, drugji dzel dejce tak,
1739 33 | zeblekę te mokré ruchna z grzesznigo cała, a Remus mje wob ten
1740 2 | bjedni jich nasladovca i grzesznjik?~Kjej cë to pjismo dô do
1741 36 | wustrzechę, mje starigo grzesznjika! No, tero mje mają!~Ale
1742 33 | Boże będze mjiłoscevi mje grzesznjikovji! — rzekl Trąba. — Ale jô
1743 8 | kupji grzebjiszk, bo kjej grzeva je szadô, to nobelnjeszi
1744 35 | smaruje cholevë i czesze grzevę, żebe sę vjidzec ti jistni.
1745 43 | kaczka, pjerzącë v bjoli grzevë vałóv, kjej go podeszlë
1746 43 | dzekjim tirzenju jezdzełë grzevjasté wukozkji, drzemjącé przode
1747 38 | ricerskjich karkóv i do końskjich grziv, a chdze sadłë, tam ricerz
1748 38 | zopłatę pjęc set talaróv grzivnë v czasu szterech tidzenji.
1749 20 | vjedzelë, jak to przijemno grzoc sę pod lasem przë wognju,
1750 20 | błotka dobetą, Trąba ju sę grzoł przë vjesołim wognju ze
1751 18 | parminji, tim barżij won sę gurdżoł i stovoł znovu żorotnim
1752 38 | ten czas wogjiń na njebje gusł. Damë i ricerze zdovalë
1753 26 | blevjązkę z czornobestrim guzikjem z przodku. Ten jistni trzimoł
1754 1 | zapinął won go njigde, bo guzóv nje beło. Vjidovoł jem Remusa
1755 7 | anji nje kaszlij, anji nje gvizdej! Navetk tvoje mesle njech
1756 3 | sę rozgorzę! —~Tak tej jô gvizdnął na Gnjotę i nekoł. Ale to
1757 37 | vjetvji v lese, chturen gviżdże svoję pjosenkę. Nje strzimom
1758 1 | na te snożé rzecze, jakji Gvjizd i Gvjozdka przënoszają:
1759 5 | zarvoł ti vjesoloscë, żem gvjizdoł i skokoł, jak skorc jakji
1760 5 | vëzdrzoł jak larva, co ją Gvjiżdże noszą na strach dzecom ve
1761 1 | zobovkji dlo dzeci i jinszi gvoł i przedovają to po checzach
1762 20 | chtoze stolimóv rodu, ten gvołtovji nje wustąpji, choba wuspji
1763 38 | czężko wupadła na krzasło. Gvołtovné krampë jęłë trząscji subtelnim
1764 14 | gnocannich licach. Tej kręck gvołtovni porvoł ję v chmurze smjegu
1765 30 | szkopk szkląci? Nje, takjigo gvołtovnigo ducha dovno ju mje moja
1766 36 | Przez to njepotrzebno vjele gvołu i vojnë na svjece narobjilë.
1767 10 | kąsała, naksztołt nopartigo gzela, meslô:~— V czvortk wona
1768 36 | chturen je co zamanąvszë halivô i dobrze płaci. V Berlinje
1769 34 | scignął szkapę i krziknął:~— Halt!~Tej podjachoł jesz krocij
1770 19 | honor, mjoł jes czesc, ~Hańbę będzesz jesc, ~bos të voloł
1771 16 | XVI~Jak Remus sę vzął do hańdlarstva. ~ ~Przeszedłszë rzekę,
1772 1 | nje vadzeł, jak to robją hańdlarze, wo lepszé mjejscé. Vjedzoł,
1773 42 | to chitri norod, też volą hańdlovac njiże gburzec abo rzemjęsło
1774 1 | człovjek, vzoru strecha, hańdluje pravje ksążką i pjesnjikjem.
1775 17 | zęboma. Ale nasz pon porvoł harap i zamjast na njego zamjerzeł
1776 33 | dosc tile, żebe jegomoscë harbatę wugotovac. A wonji choba
1777 33 | jezora wuvarzemë ni ksężi harbatë. Bo to je trunk dobri. Jô
1778 19 | jak ludze folvarkovi przë harmonjice pjijani spjevelë i sę radovelë
1779 27 | vjerni v służbje szandara Haze v gromadze z mjeskjim policejantem
1780 38 | na zochod tam, ~Po bjołi Hel, po Stopni Kam,~Ga będze
1781 38 | przësągelë v jego znam ~Mdą z Helë jaż po Stopni Kam,—~— Njigde! —
1782 1 | krajóv, na nasze szkutë helskji i na tego vjelgjigo Bocona
1783 21 | I rebocë z mjedzemorzô helskjigo, z pod Svorzeva i Pucka,
1784 25 | Potęgovo będze njedaleko, ale hene po drugji stronje vodë.
1785 38 | Svjatoborzicę. Krukovę żonę v Henrika łożko i topor wostrzeł,
1786 40 | ringraf, wo tim svjodczi herb nasz, vëreti na telni stronje.
1787 27 | chterna tam vjisała pod herbovą tarczą, złomoł ję i cesnął
1788 19 | Jakji jô tam Kaszuba? V moji herbovi tarczë vëwobrażenjé Grifa
1789 33 | muszę sę stavjic przed Herodem, chcę rzec: przed moją njevjastą
1790 38 | jego służbje pod rozkazem hetmana Jana Zamojskjigo pod Pskovem
1791 23 | vstąpjic na dowuczenjé do dżada Hińce.~— To je też takji rzemjęsło
1792 43 | krosnję nje vëszło choc his vëzdrzoł, jakbe v njim ten
1793 6 | spokojni.~Nobarżij jô lgnął do historeji Starigo Zokonu. Beła to
1794 38 | tero dzeń i noc sedzi nad historicznimi ksążkami, bo so baro nje
1795 14 | Wolivë, gnjozda dovnich hobożnich Cistersóv, chterni tu ztąd
1796 26 | szandarę za remję i zavołoł:~— Hola! Noprzod zapłacëc.~A szandara
1797 1 | lato.~Naszi Kaszubji są honorni i dbadzą wo vjidzałosc.
1798 21 | dziso sę vjeselą, że takjigo honoru dostąpjilë, a na przid do
1799 41 | ludzką, chterna go zje.~— Hrabjo Strozzi! Vłochu czorni!
1800 31 | lase przë Przerębelskji Huce. Ładno to sę tak jidze,
1801 39 | żëcu v chlevje za knopa pod huchającimi nozdrami Lize i Gnjadigo
1802 35 | DUCUM POMORANORUM FUNDATORUM HUJUS DOMUS. Znaczi to po naszimu:
1803 27 | jô, puchoczArimana, będę hukoł vkol muróv tvoji sodze.~
1804 42 | podała mje rękę i zgjinęła v hurmje zebranich na wodpusce ludzi.
1805 34 | bo Njemcë kupują Zotorską Hutę. Pon Czernjik doprovadzeł
1806 34 | doprovadzeł do tego, że vłoscicel Hutë rozpravovoł sę tak srodze
1807 8 | woczë do ni stążkji. Dodoł iem tej żedovji jesz resztę
1808 2 | II~Początk pjisanjô Remusovigo.
1809 3 | III~Wo trzech dzivnich chojnach,
1810 19 | mjc porvało v gorę, żcm iiiuszol wodspjevac na jego spjevę
1811 33 | mjoł volą njimi strzelac do iiwostrovóv i ludzi ve vłosnim kraju.
1812 3 | wurodë v suknjach ze złota ijedvabju. A beło mje jednak, jakbem
1813 14 | zgarbjałi ku zemji i tcąci ikonë przëvędróv i gosci a svoje
1814 20 | krolevskjim dvorze muszi bëc iluminacejô! — rzekł won, skazującë
1815 17 | głovą muzikańtTrąba, bo imjoł provdę, jak jô sę tego doznoł
1816 22 | Formetur processio! Procedamus in pace! Co znaczi: Nogji za
1817 21 | gębë nje wodemknął.~— Rudis indigestaque moles! — rzekł Klenk. —
1818 38 | wobdarovani majątkjem pod Rigą na Inflancech. Tamże podł smjertelno ranjoni
1819 42 | woczoma. Nje vjem, co sę ze inna po tim dzejało. Le jak jem
1820 19 | żoden cud ~nje vëbavji żodna inoc, ~kjej ju gorą jadze Noc. ~
1821 22 | nog padamy,~ Lecz nie insze mamy czynsze, ktore składamy, ~
1822 26 | będzesz v woczë bluznjił, to iô cë jednigo vëdzelę v łeb,
1823 24 | teł wobaji łotrzë. Pod tim iotrem, chturen sę navroceł v godzenę
1824 13 | wobrozkóv woblotivałë pitanjô, istamantnje jak rój pszczół, kjej jim
1825 9 | bronjiłë ji zomku:Strach iTrud i Njevorto! Przëboczoł jem
1826 7 | njemé bidlę mjało rozum Iudzkji i vjedzało, że sę co na
1827 4 | IV~Jak Marcijanna vëvadzeła
1828 7 | słomje, jak no Danjel v kuli Ivóv. A jesc mje sę chcało jak
1829 9 | IX~Jak Remusovji sę svjat wodmjenjił
1830 22 | Bo krol tak rozkazuje, iż ciebje potrzebuje...~— Ha! —
1831 9 | rękoma wobłapjila moję szeję izaczęła sę trząsc wod płaczu.~A
1832 7 | Panji nasza przez cebje izë chusteczką wobcerala, Marcijanna
1833 22 | Wojca zasłonjała v pusti Izraelskji lud wod vojska Faraonovigo.~
1834 25 | lasem, jaż wucechlo raptem jabke wucął sekjerą. Długą chvjilę
1835 37 | też, jak v dozdrzenjałim jabku, roboczk smjercë toczi,
1836 8 | Vignana jest njevjasta, ~Dla jabłka zjedzonego, ~Wod vęża skuszonego...~
1837 1 | skarnjach jak na wususzonim jabłku. Ale gubë te nje znaczełë
1838 10 | członkji koscetrupóv. Mjijołjem jabłonkę, svjodka moji pobjitvë z
1839 26 | zastąpjił drogę pod dzeką jabłonkii, valczeł z tobą woko v woko
1840 20 | vojnje i nji mogę sę pluga jąc... Dobrze i cepło dziso
1841 33 | jedną, na vodę, jak będzema jachała do dom v nocë. Na szczescé
1842 45 | Sedzoł v njim pon Czernjik, jadąci v jakjis spravje najedno
1843 27 | zastąpjił won drogę szandarze jadącimu vjechrzem z Lipińskjich
1844 2 | Tam mje beło dobrzeJak Jadamovji v raju. Łożko moje stojało
1845 34 | mom prziczinë tacëc sę, bo jadę prosto z Krolevca.~— A chdze
1846 12 | jadra.~— Nje mdzesz cignął jader, Remus, anji jinszi robjił
1847 6 | że mje żevi gorz broł na Jadoma, choc won vej rovnak je
1848 36 | skakac będą, njibe rebë v jadrach.~— Cuż na svjece! — dzevovoł
1849 42 | przenomnji vjedzoł, że mo jadusza nje je z tich, co wu tich
1850 20 | podług mojigo wobrachunku jadzema prosto na Vdzidzkji wostrov
1851 43 | cepłim vjidem, malującë krze jagód i boróvk i letkji, jak mgła,
1852 25 | gorą wognja naszigo vlas, jakbeztąd mogt vëstąpjic chtos, cobe
1853 11 | jak sę noleżi, tës rosł,jakchojeczka v lese. Le v głovę cë vjerę
1854 3 | wobleczoné jigleną zelono-czorną, jakiich jô v żëcu njigde nje vjidzoł,
1855 41 | Mroz cął takji wostri, jakjigom so v żëcu nje vdarzeł. A
1856 32 | wodemkła sę przed nami. Jakjimis skałanii v scanach dochodzełë
1857 24 | długą brodą, zdrzącigo tak jakjô na to morzé ludztva.~ Chdzeż
1858 45 | rzekł:~— Chcece vjedzec, jaksę skuńczeła valka Remusovô
1859 35 | Dejma poku tim głupstvom!~— Jakto? dzevovoł sęTrąba. — Kjej
1860 6 | Betel, chdze Patrijarcha Jakub wuzdrzoł drabjinę vesoką
1861 31 | Beło to koło svjętigo Jakuba, jak mje ze sodze pruskji
1862 33 | mje jesz bëc przed svjętim Jakubem v drodze do kraju, chdze
1863 22 | A jô movję do njego:~— Jakużjô mom zgrezc te worzechë,
1864 13 | ludzi?~Przëboczeł jem sobje, jakżem za knopa so wobjecivoł vińsc
1865 37 | Vërzasł jein sę srodze, jakżesce wob drogę mje rzeklë, żebe
1866 1 | vëcignjętą wo detka i litoscevą jałmużnę, ale chodzeł z głovą vesok
1867 20 | sę zataceł ve vjelgjich jałovcach zoborskjigo brzegu. A jak
1868 34 | pjosku, wobrosłi chrostem i jałovcami. Zvją go Kozłovcem. Povjostka
1869 29 | Glonka rosnje dużi plachc jałovcziznë. V stron wod njego ku Lipnje
1870 42 | ruszeł v svjat, a Svjęti Jan sę zbliżoł i sano vesoko
1871 33 | ju na pevno nadińdzenjé Jańcekresta i kuńc svjata. Kjedem sę
1872 23 | wopovjadac sę muszima takjim jańcekrestom. Wuvożoł të, jak won movjił
1873 25 | wobraze sę przed Svjętim Janem przëvjitałë i procesijô
1874 22 | kamrot Veber graje:~— Vjitaj Janie z Bolesłava. Masz się stavjic
1875 16 | przë tim smjeszni, że mje jankorka wominęła i jô sodł. Tej
1876 16 | bełë zapjisani vszetkji jarmarkji i wodpustë, na chterne jô
1877 8 | pustkovju go ju znelë z jarmarkóv, chdze won przedovoł guze,
1878 26 | zlotivałë rzępami wod moji jarmarkovi bjitvë. Novjększi mój kłopot
1879 1 | na svoji karze frantovkji Jarosza Derdovskjigo: Poceszną povjostkę
1880 3 | dzivnich chojnach, wukorunovani jarzębjinje, zapadłim zomku, zaklęti
1881 1 | Poceszną povjostkę wo bjednim "Jasku z knjeji", płaczlevé i poceszné
1882 45 | zastrzeloni pjorunem z jasnigo njeba, pon Czernjik. Dzevovelë
1883 33 | pjanjé kurona, to krzik jastrzęba nad nami, to tępé klasnjęce
1884 20 | strzelbje vesokji, zdrząci jastrzębjim wokjem na naju i vëzdrzoł
1885 16 | jinszé pravo, les mô jinszé a jastrzib jinszé.~Tej won mje jął
1886 35 | jego bjałka. Na wodlev wona Jaszka z Knjeji wodczarzela, chturen
1887 38 | łacińskji: ~— Vjitosłav Joakim, Jaszko Młotk ze Sorbska, skozani
1888 38 | cze mje sę snjije, cze to java. Ceszô panovała v dvornjicë,
1889 3 | ludzkji won vëchodzi na javę głęboko ze zemji i żdaje
1890 35 | młodigo porenku mojich lôt javjiła sę i znjikała. Bladła tero
1891 5 | dosc długo, tile czasu, jażbe zmovjił "Wojcze nasza" i "
1892 35 | na Szulestkjenim gropku, jażbem młodi vësedzoł. Ale cebje
1893 11 | żem procem trzosku valeł, jażemgo vbjił tak, że jego głova
1894 18 | cę njewopusceł v bjitvje, jażes dobeł. Bo żeli to beł poprovdze
1895 33 | nańsc. Beł z daleka czuc jazgot i vadzenjé, kjej woba czołna
1896 33 | minął jesz jeden dzeń i jcdna noc, a tu njiżodnigo znaku
1897 7 | do jizbë Straszkovi, czë jcgo lam nji ma.~Tej vëszedł
1898 7 | nigo worzla rozeznac, tej jcin vëpusceł kam prosto v ten
1899 10 | jinaczi, kjej won njick nje jé? MocBoskôko mu namjenjoné,
1900 11 | Zeloné wokjenko zaczęło jęczec, a psë jęłë wujadac, jaż
1901 43 | jason nad nami trząsł sę i jęczoł v korzinjach wod vjatru,
1902 1 | psotnjika Derdę. Wu njego jedinigo nabëc beło możno marsz,
1903 33 | provadzi svjat do celu, Jemu jedinje vjndomigo. Vjidzisz falę
1904 6 | do jizbë, chdze drudze ju jedlë. Bo nji mjała czim bjic,
1905 34 | pjętro i stanovjił sę przed jednimi dvjerzami i rzekł:~— Tu
1906 43 | rozlevałë sę po vodach, jednostajni i krevavi, jak rzoze słuńca
1907 34 | lepszô veszka na voli, jak jedvabje v sodzë. Nje je to provda,
1908 38 | tam v starodovni suknji z jedvabju i złota, ale vnet zgasła,
1909 18 | të jes człovjekjem chleb jedzącim i tcącim Boga na njebje,
1910 5 | kol mje łëżkę. Ale jô przë jedzenju njimogł njijak wuleżec.
1911 25 | cvjardoscë, vëvrotnoscë i jędzotnoscë. A tero wona sę vëbjerô
1912 25 | vëbjerô do naszigo ksędza jegomosce ze skargą, żem ji nje przënjosł
1913 34 | volô Boskô. Redzi bëlëbesmë jegomoscé tu mjelë v tich czężkjich
1914 1 | tile gubóv vjidzec beło na jegu skarnjach jak na wususzonim
1915 7 | Golijat na konju! — pomesloł jeiu sobje. — Njechle jadze! —~
1916 19 | a tn vëlecała z pochvë z jęklevim vestchnjenjim. Tę jô vzął
1917 7 | spodł na svjętą zemję, jaż jęknęło. Szabla z żelaznim trzoskjem
1918 22 | zomkovjisku v pomji nocë. Tvoje jelenje i sarnë patrzełë na mje
1919 12 | beło vstid, że bez robotë jém gburskji chleb.~Jednigo
1920 4 | vjilk połkł i bełobe po Jemusu! — Movjilë mje Jemus, bom
1921 7 | przëzdrzoł wuvożnje, tej jeni vjidzoł, że mô głovę jak
1922 35 | Na zberkach Kęp kvjitnąci jerk dużimi plachcami, jak vjidem
1923 6 | Tvój tatk, to je prorok Jermijosz, bo won vjeczorami pjesnje
1924 7 | vëbjijesz!~Tak jô po drodze do Jerozolimë wuzdrzoł knopa za lasem,
1925 23 | Poslëże svjętigo Mjichała abo Jerzigo, abo jakjigo jinszigo Svjętigo
1926 1 | koscołem spjevająci wo Svjętim Jerzim i Svjęti Barbarze. A lud
1927 18 | chcoł, jak vjater, kjej na jeseń porvje lestóv chmarę i jadze
1928 35 | głovę naksztoł skorcóv, co v jesenni dzeń woblatują starą jarzębjinę
1929 42 | beło.~Tak minęło lato i jesiń i kanął svjęti Mjichoł.
1930 45 | jak karno skorcóv woblotô jesinją jarzębjinę v polu. Przëszedł
1931 25 | drapanju nokcami, to të jesna lechi drodze. Ro i mjetelok
1932 16 | zaczął krzikac:~—A! To të jesnen Remus parobk z Lipińskjich
1933 5 | sę dzevovała:~— Czimu të jész na stojączce? ~A jô wodrzekł:~—
1934 42 | zaro jutro na zopovjedze i jeszczebe podzękovoł gromadze, że
1935 20 | vjerną strzelbą. Ale won jeszna mje njedobeł. Z mojigo gnjozda
1936 42 | stoji, że Pon Bog stvorzeł Jevę na to, żebe Jadom nje wostoł
1937 31 | mojim wojcu wopovjadelë. Jezdesce mje krevnjejszi njiże krevni,
1938 33 | trzeba, że wonji zakozelë jeżdżac na Glonk navetk panji tego
1939 26 | mojimi tovarami po vsach jezdzeł. Na wodpustach i na jarmarkach
1940 43 | njim v dzekjim tirzenju jezdzełë grzevjasté wukozkji, drzemjącé
1941 14 | pamjęcë njicht tądkę nje jeżdzoł — rzekt Mjichoł i kręceł
1942 40 | vëbjilë dvjerze, dzekjimi jęzekami wogjiń zabjegł naprocem.
1943 4 | mje, dichającë z vëvarłim jęzekjem, bo so mesloł, że jô, Remus,
1944 27 | panna do slubu. Vszeskji złi jęzekji wukąsëc sę muszą zęboma
1945 1 | wurodzenjô doł taką skazę v jęzeku, że nje tile chto przëchodni.
1946 39 | dach z vjetvji i sicenë jezorni.Tu tego nji ma, ale cenkji
1947 20 | woddechu za secami, za rebami i jezorovą trovą.~Jak wogjiń vëgasł,
1948 43 | sto lôt spodô na ten nasz jezorovi svjat. Strasznô wona mô
1949 31 | zveczajni frantovkji wo kozë i jeżu, le nen marsz wo Matce Boskjj,
1950 20 | dvuma tęsącami lôt Panu Jezuskovji do stanji, jak sę wurodzeł
1951 14 | żołnjerskji stravë. — I ju jichnji ma, pesznichVeletóv! Bo
1952 37 | set lôt vëmarłë, bo naszłë jicli jinszé zvjerzęta, a ludze
1953 22 | z Remusem wod Borzestova jidącich, tej dovej boczenjé. Żeli
1954 43 | woddzękovoł sę ze sinem, jidącim na drugji svjat.~Tu jesma
1955 9 | Ale kjej vjidzało, że ju jidęv rzekę, tej sę mocko chveceło
1956 42 | rzozach zachodzącigo słuńca jidocą naprocem nama pod Zoborami.
1957 6 | vozem przejachoł. Nim duktem jidzącë, naszłasma na dużą drogę.
1958 35 | pudę.~Tej jem sę vzął do jidzenjô, jaż tu cos na mje vësunęło
1959 34 | nas i zavrzeszczoł:~— A jidztaż na złomanjé karku!~— Bog
1960 4 | dnja mje pokusa brała. ~— Jidzże sę doznac wo nim zomkovjisku! ~
1961 26 | uwon ze mną mjoł spravę, jô jiesz beł mołim knopem. Ale jö
1962 34 | jego vjeprzin na hańdel z jigłami i njitkami i krotkjim, jak
1963 22 | dębóv, bukóv i na cemną jiglenę chojn i dan. Przechodzełë
1964 29 | vjedno takji som patrzeł v jiglenovim płoszczu ku moji krijovce,
1965 41 | vjetvje, ale njiżodno zeloné jiglevjé nje przëwoblekô jich. Le
1966 27 | przëmjerzając vjelbłąd przez wucho jiglice, przë czim dzel ruchen i
1967 31 | i zrobjałé v wudbje, że jiin tego not do szczestlivoscë.~
1968 1 | choc długji beł do poł jikjer i z modrigo foliszu zrobjoni,
1969 29 | patrzec na całé jezoro. Jileż to razi szandarzë i lesni
1970 1 | gozdz, kożdi drzon naju sę jimô i pocornje, pokąd va szkurpë
1971 21 | rozvażac, cze napjic sę jingveru, cze gorzkjigo, cze też
1972 22 | jak wobraze Svjętich, a jinni ręce załomivelë i podnoszelë
1973 35 | Na Pomorsce to ju sami jinnovjerce.~Srodzem sę wuceszeł Trąbje,
1974 39 | jak potężną modlitvę v tim jinnovjerczim kraju na te straszné trzęsavjiska,
1975 17 | letką forą svojich dvoje jinstrumańtóv na plecach. Tę słomę delë
1976 33 | zvjercadle.~Nje pragnoł jem jinszioo żëcô, jak sedzec do kuńca
1977 2 | Vimova moja na pjismje je jinszô, a jô i godka moja pudzemë
1978 37 | wuczałi człovjek povjodô, a jinszt som je czorni, jak smoła.
1979 34 | sznapse. Jednak i v tich jinsztach kąsk sumjenjô ludzkjigo
1980 25 | mjeszkelë tam jakji smjeszni jinsztë, a pamjęc ludzkô jich żartë
1981 38 | ju na mojich katolickjich jinsztrumańtach nje grivac njemjeckjich
1982 35 | zamovjił Mszę Svjętą na taką jintaceją. A të bjedni, jak vjidzę,
1983 20 | vaspanje, że ma sę na tę jintanceją zabjeroma z kompanjiją do
1984 42 | jô sobje povjedzoł i doł jipoku.~Kjej jem cignął na drugji
1985 9 | na svój sposob zaczęła sę jiscëc.~— Boże kochani! Co za wutropjenjé
1986 7 | ręce nad głovą i zaczęla sę jiscëcv njebogłose.~— Czeguż jô
1987 31 | smutku, bo po koscołach jiscelë sę Bogu matkji i starszi,
1988 33 | nazod zaszedł na Zoborë, jisceło sę dzevczę barzo, że vama
1989 38 | Jaż jô mu przervoł jego jiscenjé, movjącë:~—Trąbo! Dej poku!
1990 33 | Smjałasma sę serdeczno z tego jiscenjô Trąbë, bo nacuż won chłop,
1991 27 | svjodkóv i cę womalovelë na jistnigo rebelijanta. Żebes të beł
1992 28 | v nocë i go przedac timu Jistnimu. Ko z woczu mu na to patrzi.
1993 39 | vjetvje krzóv mogą nom dac jistno dobré poszecé. Nolepji pod
1994 5 | rzekł jem sobje. — Tec to jistnô sostra ni jarzębjinë z przed
1995 40 | bem mogł! To beła tvoji jistnoscë jedna połova. Vëzbevszë
1996 30 | to cë povjem: Zmovję na jitenceją Czernjika dzesęc pocerzi
1997 18 | całim svjętim i svjatovim jivańtarzem spolełabe sę jak czopka.
1998 39 | v jezoro — lądovelësmë v Jizbjicach. Tu ju wob ten czas naszło
1999 21 | vëchodzeło do mjejszich jizdebk, v chternich przesodivelë
2000 1 | jem co przeskurzeł, tej jizdebnô straszeła:~— Pożdejle, przińdze
2001 33 | ludzkjigo karna je takô, jiże jesz v plece cë kaminjami
2002 2 | wodrosłi wod zemji tak, jiżem mogł signąc konjovji do
|