1asu-cesnj | cesza-dokto | dokuc-glebj | glebo-jizem | jizra-krovo | kruko-mecha | mecho-napji | napla-odi | odpad-podpj | podpl-prega | prete-przez | przic-rzeca | rzech-spjev | spjic-szept | szero-varna | varne-vestu | vesun-vrobl | vroce-wodrz | wodsa-wukri | wukro-zandz | zanje-zevej | zevim-zyja
Chapter
2003 6 | jednak vëprovadzeł lud svój jizraelskji ze zemji egipskji, domu
2004 19 | beło rozumjec, jakbe chto jmszi przez cebje godoł. Rozum
2005 38 | łacińskji: ~— Vjitosłav Joakim, Jaszko Młotk ze Sorbska,
2006 13 | cze dosigną do zimku i cze jochem nje navjedzi pustkovjô.
2007 33 | że vama tu nje dostanje jodła. Ale jak go dotegovac, kjej
2008 45 | Ale takjich ksążk, jakjich jôdlo njich pragnął, v ksęgarnjach
2009 11 | Znaję cebje wod knopa.Tës jodoł jak sę noleżi, tës rosł,
2010 26 | jiesz beł mołim knopem. Ale jö go poznoł. To beł poprovdze
2011 7 | vszetkji drzeva, pod chternimi jôjagodë zbjeroł i grzebë. Tede wodezvałë
2012 35 | lese jak i v polu. Tovarë jôju vjele na karze nje vozeł,
2013 23 | To je młodi KIińkosz z Jomna, sin njeboszczika storigo
2014 29 | wojcze, bo wonji vas do Jonka nje puszczą!~A jak jô mi
2015 6 | Boczë: Naju rzeka v lese, to Jordan, a naju jezoro, to Genezaret,
2016 34 | vëmesloné, jak wonji cë to na jormarku tvoje ksążkji zrabovelë?~—
2017 25 | będzema vjidzec.~Reno, jak jôwodecknął, nje beło ju krola jezora.
2018 20 | Chcołbem też bëc takjim jozcem, a njima v tim grzechu,
2019 20 | nad zemją graje. Bele moja jozcenô na mje peska nje vëvjerała,
2020 25 | poczestovoł kożdigo połkvaterką jozcovigo tłustigo, bo to bodej mô
2021 22 | Szczęslivi chto sobje patrona Jozefa vząt za wopjekuna! Njechaj
2022 13 | knopjęcich lôt przezvoł studnją Jozvovą. Beł to noveższi plac na
2023 23 | płotem. Vkrąg zelonô dzarna jük divan rozłożeła sę. Kjej
2024 33 | straszlevi nogji. Kjile tidzenji juininęło, jak Trąba naju wodszedł,
2025 41 | rozesmjoł sę Czernjik. — Starô Julko z Garecznjice, chterna nji
2026 8 | po svjece narobjił, jak juńc z lińcucha spuszczoni. Ale
2027 31 | Franck a navet Leon ze stenką junoszą ruchna krolevskji. Żol mje
2028 9 | je barzo zle! Żeli to do jutra nje popusci, to trzeba posłac
2029 38 | ducha Vjitosłava. ~Reno juTrąbë nje beło. Pon Sorbskji wodkozoł
2030 43 | njeznani przed dzisem i jutrem podnjosł mje vłose na głovje.~
2031 35 | je, ta panna Klema, jak jutrzenka. Jô so ju dzivno mesleł:
2032 43 | Jezusa, rożovi jak wod rzozóv jutrznji. Zdzevjoni vezdrzoł jô na
2033 36 | czornigo jak smoła v czervjoni kabot wobleczonigo cudoka sztołtu
2034 40 | Kaszubóv: tich, chternich zovją Kabotkami, wod tich, co nad jezorem
2035 34 | karnje vepłoszonich dzekjich kaczk, ale nje rozbjeżałë sę,
2036 1 | spjevają v Mjirachovskjim lese, kąde jidą naszi kompanjija do
2037 22 | możesz na zibji straszni, kądka porene i po zochodze słuńca
2038 20 | womijac będzema vse, bo kaduk nje spji. A może naju będą
2039 27 | Dalij: Czemużes sę do kaduka przëznoł do nigo pojedinku
2040 16 | novigo rzemjęsła. Doł mje kalandorz, v chternim bełë zapjisani
2041 22 | na szczudłach i wudavac kalekę. I wobezdrzoł jem sę za
2042 13 | vszetkjich potracilë i zeszlë do kalekóv.~V Gromnjiczną komudni vëszedł
2043 25 | jezora, rzekłszë:~— Remus! Te kalvanjskji przidkji gorë nje leno mje,
2044 22 | drogach przë granju marsza kalvarijskjigo.~ ~
2045 21 | leżë v nocë — i ten marsz kalvdrijskji, jakjim brzemjeje vjelgji
2046 33 | takô, jiże jesz v plece cë kaminjami i wotrutimi strzalami mjerzëc
2047 7 | chize vëjął z torbë jeden kamiszk gładkji, tak dużi bezmała,
2048 5 | czernjił. Tak jô go vzął kamiszkjem drapac. Tej sę pod tą czorną
2049 7 | Na brzegu leżało vjele kamiszkóv wokręgłich i gładkjich.
2050 14 | Ale jô do njich spłavjił z kamjannigo nortu zbojnjikóv głodnich
2051 5 | kjile jałovcóv i vjelgjich kamjenji po bokach, jakbe strożovałë
2052 21 | rzekę cë le tile: Tu v tich kamjenjicach v renku i v dalszich chatach
2053 29 | Pustk leżi vjelgô gromada kammji, jakbe vmurovanô v przidkji
2054 37 | Ten, na ten przikłod, to Kancov, pjisorz dzejóv naszich.
2055 42 | mjec na trumje sreberni kandelabrë i divan pod katafalkjem,
2056 20 | Deszczu nje będze. A latko kanęło rechlij, njiż v jinszé lata.~
2057 44 | kanję. Ale jak spadnje głova kanji pod katovskjim mjeczem,
2058 18 | vojsko z takjimi strzelbami i kanonami. Trąba, choc to beło jesz
2059 20 | A nacuż të mosz svoję kanonę? — rzekł jem. Vez i zagrej "
2060 33 | na to krol pruskji nji mô kanonóv, żebe mjoł volą njimi strzelac
2061 34 | wopoczni szandarovje sę kańtovelë, tak że wod tile ludztva
2062 40 | panu, są vszescë v jakjichs kantrach z njedobrimi mocami. Ach
2063 42 | ten przikłod jezdes të, kantroł sę wob drogę z jakjimi dzevusami
2064 21 | Boskji, żem cebje najął do kapele.~— Żebes le nji mjoł vjększigo
2065 21 | beł takji długji jak të, kapelmestru nasz — rzekł Trąba — to
2066 40 | dachu jedni z grobovich kaplic vesokô postacejô v długjim
2067 21 | kalvarijskjich gorach z jich kaplicami, chternich strzegą jak starże
2068 24 | bjeżec zaczęło ku pjerszim kaplicom Kalvariji. Ta fala nas rozdzeleła.~
2069 22 | wona tam stojała jak małô kapliczka a vjonkami z malbronkóv
2070 24 | młodich: nen chłopok z pod kapliczkji pod Vigodą i no dzevczę,
2071 20 | vjidzisz na polu. Bele mje mój kapuscani łeb tak mocko nje boloł!~—
2072 10 | pupa, a jô, jak płoszedło v kapusce. Tej nje bjerzë so do glovë
2073 1 | wuvożac muszoł za straszka z kapustë, abo lesovji, stvorom njemovim,
2074 38 | zveczajno do naszi prosti kapuze. A szołm wod razu przëlnął
2075 8 | mjoł v ręku. Na pjerszi karce czetoł jem nadpjis: Genovefa.
2076 22 | Tero wuvożej: Tam stoji karczm a nade drogą, chterną kompanjijô
2077 8 | i bem muszoł v pozloconi karece jezdzec, zamjast czapac
2078 2 | pałacach i jezdzëc v złotich karetach, abe nje czapac nóg kurzem
2079 36 | ludzi roczeł do złoconi karetë? Cuż ma zgrzeszeła procem
2080 14 | moji przodkovje tępjilë na karkach Turkóv i pogan, a jô ję
2081 38 | przëpjiłë sę do ricerskjich karkóv i do końskjich grziv, a
2082 7 | Njebo pobjeglo chmurami, jak karnami wovjeczk, jaż pobjeglo całé.
2083 44 | za chternim njeksztołtnim karnem szlë starszi i dzecë. Na
2084 27 | Reszta je spravą postępovanjô karnigo.~Jak mje takji cerograf
2085 16 | vjidzec, kjej won voli svoję Karolinę na ten przikłod — z mocnimi
2086 28 | ma zaszła, kozoł nom sę karovac. Jednak doł nom po cvjardim
2087 36 | nocą, Remus, ztąd krijamko karovała!~— Nje robjita naszimu panu
2088 18 | żem beł srodze wumęczoni karovanjim moji karë, bom jesz do ti
2089 34 | pańskji jizbje przéroczą do kart i szklonkji, to won nje
2090 45 | skra Ormuzdovô sę na tich kartach przechovała, jak v zasepanim
2091 26 | z pochvö i zaczoł v njim kartovac. Mje to barzo beło dzivno,
2092 42 | Serakojc, tej ji ju njebeło. V Kartuzach, Żukovje, Mjirachovje, Kętrzenje
2093 11 | jem z łożka i krziknął:~— Karuj sę, duchu przeklęti, v Jimję
2094 31 | vędrovała, jô moję karę karującë a Trąba wokoma mje, raptem
2095 22 | takjigo dużigo chłopa, co karuje karę z tovarami". Ale të
2096 21 | kaszubskjich, i ti, co na Karvijskjich Błotach letkji svoje checze
2097 28 | mjelëbesma dziso z tobą robotë a kasa krolevskô szkodë.~Po takjim
2098 7 | kłë, jak wu psa, chturen kąsac chce. Ale jô sobje wuvożoł—
2099 10 | mje njedało, le vjedno mje kąsała, naksztołt nopartigo gzela,
2100 28 | vłosóv na vjększi vzątk kase krolevskji, jaż woprovca
2101 10 | Cze naszigo Remusa brzmjel kąseł, cze mu gzel wob wuszë brzęczi,
2102 1 | szterdzesce rozbojnjikóv", "Skorb kaszebsko-słovjińskji movë" naszigo Cejnovë, Mjoł
2103 7 | Anji nje zevej, anji nje kaszlij, anji nje gvizdej! Navetk
2104 14 | mjazdrë i czervjoną krevją kaszlô?~Ale Mjichoł sę zameszleł
2105 36 | tovarzeszu na sto mil poznołbem Kaszubę. Ale z jakji va stronë?
2106 42 | sreberni kandelabrë i divan pod katafalkjem, nje movjącë wo vigilijach
2107 42 | to tobje jesz daleko do katafalku i egzortë. Nje bełobe to
2108 1 | i Gvjozdka przënoszają: katarzinkji z Torunja, worzechë, pjiszczołkji
2109 34 | rabunkjem, chterne podług katejizma są czężkjimi grzechami.
2110 6 | żebem są wuczeł z Martą katejzemu i Historiji Svjęti. Tej
2111 34 | Krolevca! A lamańt tego katolickjigo człovjeka — i pokozoł na
2112 34 | Korsina jegomoscë jakô veszka katolickô woblazla, to lepszô veszka
2113 36 | dovrzeszczoł sę do Pana Jezusa, żem katolik, i z całą hurmą tich jinnovjercóv
2114 23 | litoscevje vësłuchô. Ko jes katolikjem, a ni kęsi chto vje jaką
2115 6 | Czas, żebe z tich dzeci ju katolikóv zrobjic — rzekła Marcijanna. —
2116 44 | Cobe sę nje dostałë pod katovskji ręce ~I nje konałë v wurzasu
2117 44 | spadnje głova kanji pod katovskjim mjeczem, tej nochvatszi
2118 8 | wobroceł do Morcena:~— Grzeczni kavaler kupji ładni pannje taką
2119 4 | Marcijanna krajô Remusovji, jakbe kavalerovji! — rzekł Morcin.~— Żebe
2120 18 | Remus, mosz jesz żołądk kavalerskji i wumjesz zemną vodę żłopac,
2121 36 | sobjc szczestlevje żije v kavalerskjim stanje, potrzebë takji nje
2122 36 | krovc, możebe z naju bëlë kavalerzë, godni takjigo pałacu. No,
2123 28 | po mje dużimi jak cegłë kavałkami medła. Po medlenju takjim
2124 23 | jakji poł mańdla jôj, kjile kavałkóv chleba i kjełbasę długą
2125 4 | wukrajac jesz po jednim kavalku chleba, bo pudzema nocą
2126 18 | bjałk na folvarku nabroł kavë i cikoriji i wugotuję cë
2127 4 | wuvarzenjô stravë tvojim kavlem będze. A może jesz co gorszigo,
2128 36 | kłasc, abo gazetë żegac kazac, abo skorë scigac przez
2129 2 | i cepło. Ludzkji woko v każdi może zazdrzec nort, bo dobrô
2130 22 | vieczny, ~Że v volnosci każdy gosci i jest bezpieczny. ~
2131 6 | jakbe szerokji dukt, le kędevęde koscerzełë są małi krze,
2132 1 | przez kaszubskjigo ksędza Kelera: "Marsz, marsz, me serce
2133 35 | Remus, dalij!~Na zberkach Kęp kvjitnąci jerk dużimi plachcami,
2134 39 | przevodzcami, skokającë z kępë na kępę zaszła do chałupë, chterni
2135 20 | wod stronë jezora zelonimi kępoma pokretô stojała, Trąlia
2136 28 | na te wobmjerzoni, szaré kęsé ruchna, v chterne mje woblekła
2137 22 | njiżodni pjenjędze be tim kęsim psom provdë nje povjedzelë.
2138 42 | Kartuzach, Żukovje, Mjirachovje, Kętrzenje jô ji nje vjidzoł na woczë.
2139 13 | dzevczętami szprechë, a kiej sę zestarzeją, to v karczmje
2140 23 | pannë, Leon sę vroceł, a KIerik ze złoscą tak na njego vpodł:~—
2141 23 | wobroz dvjigac? No, za to jô KIerikovę kobjołkę splądrovoł jak
2142 23 | mje i rzekł:~— To je młodi KIińkosz z Jomna, sin njeboszczika
2143 20 | zanjosł sądk tego pjiva przed kiwotko dvuma tęsącami lôt Panu
2144 29 | sę na njick nje zdało. A kjcj jem roz tak na probę vząl
2145 33 | Zoborskjich rozdze poląci kjcrz vjedno znaczi njeszczescé.
2146 24 | przejacelu, jak cebje wuczilë: Kjedeż mô człovjek volą zabjic
2147 42 | Lipińskjigo szołtesa, gbura Kjedrovskjigo, chturen rzekł:~— Strzeżë
2148 2 | wona mô gadac do ludzi, kjei mô movę zaklętą? Kjejbe
2149 40 | Błoto a połknje i vaju, kjejbesta sę zasadzeła vëdrzec mu
2150 34 | jiverę przëtrzimô na vipodk, kjejbom chcoł nożka pon zrobjic.
2151 12 | strącilë z łav jak psa.~— Kjejles sę wurzasł, to i dobrze! —
2152 23 | v głovę, tak sę wona ta kjełbasa rozlecała zaru na dvje połovë.
2153 21 | Ale som vząt i vëtrąbjił kjeliszek dużi.~Franck ale sę gorzeł,
2154 39 | vëpjivszë z njimi kjile kjeliszkóv, nabroł znovu ducha.~— Remus! —
2155 34 | vjesołô kompanjijô przë kjeliszku, njiż żebe sę jakji njeszczescé
2156 42 | moci, chterne mojim żëcim kjerują, mje samimu na wurzas, a
2157 32 | postaceji, jak wona tam stojała kjerującô czołnem pod rzoze rożovigo
2158 1 | ksążce i szedł, ksążkę v kjeszenji, zopłatę wostavszë vjinjen.~
2159 20 | Woboczisz, że won nom vëpravji kjezróv moltech.~Wob ten czas sano
2160 28 | woczë i gębę. A kjej jô kjichac muszoł abo kaszlac, tej
2161 14 | jem beł jesz knopem a wona kjidała na mje trampkji i varząchevkji.
2162 45 | vrocisz na vjeczor, podparłi kjijemvędrovnim... Chiże po ni spravje na
2163 27 | pjęscą, nopjętkjem abo i kjikcem, jaż sę będze porajił do
2164 2 | stari zegar scignął na sę kjilka parminji słuńca, co przez
2165 35 | tego? — wodrzekł Trąba, kjivającë glovą. — Tam za jezorem
2166 1 | mnji błądzeł, tak że ludze kjivalë głovami i movjilë:~—I głupimu
2167 31 | moję godkę wonji srodze kjivelë głovami. A kjej jim jesz
2168 38 | Społ jem długo do połnjô, a kjoj jem ju beł woblekłi i rozmiszloł
2169 13 | njevjidzalnô jęła szukac, jak z kłąbka, wobrozkji mojigo żëcô z
2170 14 | chterni të bes dalij szedł ku kłąbkovji. Bo cebje vëbrała krolevjonka
2171 7 | gorzem vjelgjim i zaczął kląc.~— A żebe cę szvernol! Të
2172 13 | gonjilë, nje czulë rżenjô klacze, chterna sę tesknjiła za
2173 25 | vjedzoł, że to muszi bëc Kłączińskji jezoro, wod chternigo to
2174 25 | njedaleko vjelgji vodë jezora Kłączna. Jô cë povjem: Wostanji
2175 25 | godzenë vaspon sę zabavjił nad Kłącznim. Krotko dvuch godzin ma
2176 43 | vjodrem, chterno jak wołov kładło sę na pjersë. Na czorni
2177 29 | movjił do mje:~— Tu më kładzemë tich, chternim nje not krolevskjigo
2178 21 | skrzepkarze, basovnjicë, klarnecarze, flecarze! Ju jô vjidzę
2179 31 | ju nje chcoł vłosną ręką klasnąc v to brzedalstvo, czimu
2180 7 | rumu. Vjedzoł jô, chdze go klasnę: Na szołmje jego szkleł
2181 41 | za dvjerzami, pjęsc jakôs klasnęła ve dvjerze, chterne sę wodemkłë
2182 33 | jastrzęba nad nami, to tępé klasnjęce vjosła wo burtę czołna.~
2183 27 | nje nalozł. Krom tego wod klasnjęcô Remusovi pjęscë levô dolnô
2184 40 | szczestlevi przë pjerszim klasnjęcu mjeteloka na chrzebce mojim!
2185 26 | Zvadë, co to go przez tvoję klątvę paraluż ruszeł, poprovdze
2186 19 | czorni zrobjił wod tvoji klątvë! Remus, co v cebje vjachało?
2187 1 | jego z ksążkoma żdała na klcpjisku, wokretô voskovaną przëkrivą,
2188 7 | a z pod njich zabjelełë kłë, jak wu psa, chturen kąsac
2189 21 | a vkrąg njich gromodkji klęczącich ludzi i svjętą mgłę pocerzi!
2190 14 | vëgaszoné lica brala. Panji klęczała i movjiła pocerz. Marcijanna
2191 31 | dnje vjeczorami wo wocemku klęczałë bjałkji pod Bożąmęką, zdrzącë
2192 22 | stronë. Długo wonji tam klęczelë przed Matką Boską, nje zvożającë
2193 34 | sę smjiło, że panna Klema klęczi przë mje i przëzerô wostro
2194 22 | kaminja przë Novihuce i do Kłęczna: na taką szerzą i dhiżą
2195 40 | novotni potomcë do zemji sę kłedlë. Bo v ti stari kaszubskji
2196 30 | poszedł do lasa i wukrodł porę kleft do pjceka. Not mje tego
2197 10 | stanovjilë, ale wona przë mje kłękła, chveceła bjołimi rączkoma
2198 41 | tede, jakbem muszoł zańsc, klęknąc przed nją i movjic:~— Pjęknô
2199 22 | naszedł młodi chłopok i klęknął z drugji stronë. Długo wonji
2200 14 | przed vołtorz vjelgji i klęknjesz przed dużim czornim szklącim
2201 40 | grobë przodkóv naszich. Klęknjijina i zmovma pocerz za wumarłich.~
2202 17 | wobrocoł svoje koło, to klekot czuc beło ve dvorze. A jô
2203 3 | szętopjerzové bjiją wo sebje, jak klekotkji ve Vjelgji Pjątk.— Nje bój
2204 17 | bjałkę ze svjata, chterna klekotu młina słuchac nji mogła.
2205 31 | trząsł nją i vołoł~— Panno Klemantinko! Jakżeż panna wurosła i
2206 31 | wodvjedzô naju njicht, choc Klemce ju czas meslec wo mirzu,
2207 29 | strzelbę z rękji i rzekł:~— Klemko! Kjejbem chcoł sę z njimi
2208 21 | indigestaque moles! — rzekł Klenk. — Co znaczi: Va końskji
2209 15 | pod vjetrznjokami, Smjerc klepającô kosę za stodolą, Złi, co
2210 19 | ję wuzdrzoł na pustkovju, klepjącą kosę za stodołą. Sedzała
2211 23 | godoł sobje Leon i zajodoł Klerikovę żevnotę. V cemnoscë mu stenka
2212 23 | jem jak v smjejącé sę lica Klerikové cos trzasło i rozprisło,
2213 23 | cobes mje nje vëdoł, bo to z Klerikovi kobjołkji!~Ale jô mu podzękovoł
2214 24 | gromadze. To je ten jistni, Kleriku. Nolepji veznjesz i go spjerzesz.~—
2215 5 | vrzeszczoł v dużim strachu, cze kleszcz nje jidze. Łąkę z paprocą
2216 4 | łupku! Tu nji ma njiżodnigo kleszcza, bo jidze le małi Remus. ~
2217 10 | woborze słuńca. Bedło sę kleszczeło z chlevóv na pażęc, a kurë
2218 6 | v lese ze strachu przed kleszczem, a na wolszka sę trzęsła,
2219 27 | wosamętac sędzigo, żebe klijanta vëpusceł ną vjelgą bromą,
2220 41 | noleżi na żenjałich ludzi. Klinë możesz na mje czosac, tak
2221 19 | chvecivszë za złotą rączkę, klingę łiszczącą a tn vëlecała
2222 19 | jarzmo gjąc~i mdze tvoe jimję klnąc. ~Zëcé tvojich belnich cór ~
2223 40 | kolnjerzu i ze spiczastim kłobukjem na głovje. Czort ten cze
2224 39 | nosi. Takjich vesokjich kłobukóv i szerokjich kołnjerzi nje
2225 6 | kjile vjeczoróv vërzinoł z klocka grabovigo.~Jak wona z varząchevkji
2226 30 | Ku reszce wusodł na klocu wod rąbjenjô drzeva, wodsapnął
2227 4 | mje mjoł złoti vęgorz v kłomkę vlezc, nje dostołbes mje
2228 6 | bulev trampanjô, spori jak kłonjica, grubi z kuńca, jak pjęsc
2229 31 | ksądz proseł, be sekjerë i kłonjice pochovelë. Ale mje markotno
2230 8 | Potim Marta muszała sparzëc klonovich lestóv, a ji wojc nakłodł
2231 33 | zmjękczeł. Ale czego krom klonovigo lestu zanjesę całigo, tegojô
2232 12 | Marta scanë strojiła lestami klonovimi, tak że wobraze Svjętich
2233 33 | zanjosł, bo sę srodze wo to kłopotała... Rzekł nom jesz szandara,
2234 38 | Mój sen z dzecinnich lôt, kłopotë moji dusze, zviczęztva i
2235 4 | kominka, bo beła pravje przë klósk gotovanju na vjeczerzą.
2236 33 | znoszała ksążkji, chterne z klosztom v Koscerznje dlo ksędza
2237 34 | na ten przikłod zabrelë klosztorë, nazvelë wonji to sekularizavanjim,
2238 11 | wurazevé drzevo, spjikę, klosztorni kvjat, gozdzikji, bjołą
2239 35 | na Mszą Svjętą do koscoła klosztornigo. Bo wob czas naszi njevoli
2240 35 | możni wopatovje bogatich klosztoróv?~Chtuż to zgaseł pamjęc
2241 35 | pudzesz v stronę Żarnovskjigo klosztoru i jem zgodł. A tero jô ce
2242 11 | wuspokojiła, jak ptoch v klotce. Sedzała smutnô, ale cechô.
2243 13 | mesle, jak vëpuszczoni z klotkji ptochë i lecałë gorą jezora
2244 26 | sedzoł, jaż zazgrzitałë klucze v zomku i naszedł jeden
2245 39 | jesz przed nocą duńsc do Kluczëc, a rebocë naju wostrzegelë,
2246 40 | połnjô, kjej jesma stanęła v Kluczecach. Vjes vëzdrzała z daleka,
2247 20 | nje vdarzę. A chdze moji kmotrovje sedzą, tego jô nje vjem.
2248 36 | że tełem i przodkjem jidą knegji, dużé jak poł dvjerzi, i
2249 27 | co trzimô wovczorz długji knepel v ręce, jaż cę njim zdzeli.
2250 25 | mojim sposobem.~Ze sechich kneplóv rozpoleł jem wogjiń. Krol
2251 38 | ale njicht z njich njic knje rzekł a nomnji Trąba, wo
2252 31 | svjece i znają tu kożdi knjej i rej. Wonji cë go vëszukają
2253 24 | wobu poprovadzę takjimi knjejami, chdze żevé woko naju nje
2254 6 | vjele wutropjenjô.~Vszeskji knopë i dzevczęta (a beło naszigo
2255 45 | szedł ji naprocem. Dvaji knopjicë trzimelë sę ji szertucha. —
2256 45 | woczu, vjidzoł jem, jak dvu knopjikóv gnało dobetk na pastvjisko.
2257 11 | rutę, pokrętnjik, żolti knopkjł, koscelnjicę, levędę, koper,
2258 39 | żogjel, vetchłszë maszt v kobełę. Ledvo wod kraju a płotno
2259 42 | Czernjik. Povjesz, szołtesu, ti kobjece, chternąm woknem na vjes
2260 32 | vjosłami a ksędzu sadnąc na kobjelë, licami do naju. Sama stojącô
2261 22 | Pochadej Remus i nje szpalkuj z kobjetami pod mjedzą — vołoł Trąba. —
2262 14 | przemiszlac. Marta cecho, jak kocątko, wusadła kole komina i vjęzła.
2263 24 | kożdigo djobel mô v pjekle kocełk wustavjoni, smolë nalani,
2264 1 | koscoła z grobóv porë ludzi kochającich sę za żëcô v dovnich vjekach
2265 42 | lamańtovac, jakbe go beła kochała nad vszestko v svjece.~Ji
2266 42 | zapadłich zomkóv a bjałkę kochaną doma wostavjic! Nje vorto!
2267 1 | szkół na vjedno sę vroceł do kochanich Kaszub, pjerszé moje pitanjé
2268 22 | ludzami, chterni mje tam kochelë. V takjich meslach jô nje
2269 43 | jednigo, kjej jem vjińce z koczoróv kłodł na złoté vłose moji
2270 19 | ze żołtą brodą przëboczoł kogus znanigo, alem nji mogł sę
2271 21 | vezdrzoł wovożno na njich, kogużem poznoł? — Krola jezora!
2272 34 | Klema i jô. Wod blizkjigo koininka, v chternim panna zatikała
2273 42 | a tim beł nasz koscelni Kojtała. Mało chto znoł jego provdzevi
2274 40 | njemjeckji porządk patrzeł, jak kokosza, chterna cuzé ptastvo vësedzała,
2275 44 | Le wupadnje v proch i kôł, ~Z kęde won vstoł!...~Nje
2276 43 | razem skoczełasma v njen. Koląbrovoł sę czołen srodze, ale dzevczę,
2277 39 | chternigo pod nogoma naszimi i kołami karë vodni vëchodzełë na
2278 33 | trzimjącich długji jiverë mjedze kolanami. Wonji jachelë prosto mjedze
2279 11 | koscelnjicę, levędę, koper, kolander, zorna słonecznjika, wurazevé
2280 24 | vëcignął do połovë łiszczącą kolbę strzelbë.~— Vjidzisz! —
2281 21 | dnje do modrigo njeba a kolebje go na słomjanni leżë v nocë —
2282 28 | pjesnji przësżła drugô, kolęda nasza:~— V żłobje leżi,
2283 28 | żłobje leżi, chtuż pobjeżi kolędovac małimu... ~Groł won tam,
2284 21 | Franck ale sę gorzeł, że jego kolega godoł po łacenje jak ksądz.
2285 21 | kjej na njego przëszła kolej. Tak wonji sobje tam podkorbjelë
2286 25 | Mjechucena. Ale jak przëszła kolij na Klarnetę, tej mu sę zachcało
2287 39 | vesokjich kłobukóv i szerokjich kołnjerzi nje not rebokom. Może też
2288 1 | za czasóv ksążęca Sambora kolonjistóv dzis jeszcze movją godką
2289 1 | tile lôt poleło na njim kolorë tęgovi, a deszcz i smjeg
2290 5 | głovë bojka wo krolevjonce i kołpjach, chterne bełë ji bracoma,
2291 15 | za sobą granjé skrzideł kołpjich. Z gorë rzekji wone plinęłë,
2292 8 | bolała. Vłose zlepjilë sę v kołton wod zeschłi krevji. Tak
2293 20 | naszła dziso. A vëboczta nę komediją z kopjicą sana. Dzis to
2294 36 | Derdę szvernot z takjimi komedijami!~Na svoji jizbje rzekł dvornjik:~—
2295 36 | jidze, abo jakji jinszé komedije?~Ale Derda pravjił dalij:~—
2296 36 | Trąbo! Bo to pevno jakô komedijô, chterną z nami chca vëpravjic. —
2297 42 | wuvożoł, że v bjałce może tile komedjanctva sedzec!~Kjej jem zakarovoł
2298 34 | Dvuch chłopokóv v bjołich komeżkach służeło ksędzu do vołtorza.
2299 12 | na łąkach, a vëstudzoni kominë nje dichałë jesz dimem do
2300 27 | rozczepu zvektł won ceskac kominje do vjelgoscë kurzigo jaja
2301 8 | Na łavę prosi pod svój komink, ~Na mjir i spoczink.~Co
2302 8 | dregô i trzecô drzozga v kominkii sę spolełë, a Mjichoł z
2303 31 | mjarë. Tam przed vojskovą komiseją wonji mje wobzerelë, jak
2304 3 | wuzdrzoł nad smjegjem gorą komjin svoji chatë. Takô mu tero
2305 9 | zdrzoł na povjeszoni przë komjinje trampk z paple vërznjęti
2306 28 | makjem, chterne Marta na komjinku gotuje. Na dva lata vëmazani
2307 8 | kjej ju berło i korunę v komodze zchovoł. A krolovô kożdą
2308 10 | woczë i rzekła:~— Remus! Komor leci za vjidem, jaż sę spoli!~ —
2309 8 | mleka zagrzała, tej mu v komorze wuszekovała do spanjô.~Na
2310 37 | połvjidu ku nama zdrzałë, jak z komudë minjonich set lôt, i rzekł:~—
2311 9 | Nadeszła wona njedzela komudnô i vjichrovatô. Chvjilami
2312 44 | chterni za kjile godzin konac mają. Lud tej movji, że
2313 29 | kjile krokóv dalij moje konającé dzecko przed smjercą mje
2314 29 | głovë, że mje nje puszczą do konającego dzecka, kjej jim sę dobrą
2315 7 | mjoł jakbe womglałé, njibe konająci człovjek, nje polikoł czasu
2316 10 | chmurze kurzu? Abo spjeszi do konającigo, abo go co wosamętało.~Pevno
2317 44 | pod katovskji ręce ~I nje konałë v wurzasu i męce ~Za vistąpk,
2318 20 | borzestovskji, brzezińskji i konarskji rosnje dosc tile dovnich
2319 15 | mje sę, że slode naszigo konduktu zavrocają vszetkji drzeva
2320 26 | rzekł na to bormistrz. Le konfiskovanjé Na to jô wodezvoł:~—Jô nje
2321 27 | brzedkji mjona i nazevają sę konfiskovanjim. A to, cużes konfiskovoł,
2322 27 | konfiskovanjim. A to, cużes konfiskovoł, to je tvojim nabetkjem,
2323 41 | Przëvjozł jô go v połnjé mojimi konjami z Koscerznë, be spjisoł
2324 11 | kvjat, gozdzikji, bjołą konjeczenę, czervjoné barankji, sloz,
2325 29 | Ale przed smjercą won chce konjeczno z tobą pogadac. Chcesz jisc?
2326 34 | Szandara machnął ręką, ruszeł konjem mjimo nas i zavrzeszczoł:~—
2327 2 | zemji tak, jiżem mogł signąc konjovji do wogona, nalozł jem sę
2328 23 | kjeszinji jimu vëzeroł grubi konjuszk kjełbase. Jak mu ji Klerik
2329 29 | i rzekła:~— Wojcze! Jonk konô i chcołbe sę z vami woddzękovac...~
2330 21 | rzekł Klenk. — Co znaczi: Va końskji łbë! Żebesta va połovę ti
2331 28 | vzęlë procovac po mje dużimi końskjimi szczotkami. Jak wochotnô
2332 20 | wojcach i z vrogami nje szła v konszachtë. A wod naszich prav nje
2333 27 | przesloduje pomstą. Nje kontańtującë sę povalenjim szandarë Hazego
2334 22 | Sliczna Pani, racz być kontenta. ~To njc bcła pjesnjô, to
2335 44 | stolimovi lud budovoł svoje kontinë Bogu. Tam wodbivałë sę vjece,
2336 21 | wumje mruczec na svojim kontrabasu a tvoja klarneta ledvje
2337 34 | wotrzimanjé dobetku zvją wonji kontribuceją, zasepanjé kraju szandarami
2338 36 | jak poł dvjerzi, i to zaru kopami. Czortovje, co v tim dzelu
2339 17 | zvjerzęca nalożają chdzeroz przë kopanju torfu głęboko v zemji. Ząb
2340 20 | stronë pola stojoł vjelgji kopc granjiczni. Za tim kopcem
2341 20 | kopc granjiczni. Za tim kopcem v rovje beło cecho jak za
2342 26 | viborkóv sprovadzeł całą kopę, bo na njich bëł dobri vzątk.
2343 11 | knopkjł, koscelnjicę, levędę, koper, kolander, zorna słonecznjika,
2344 39 | trova sę nje zgjinęła pod kopetami konji. Le na gvołt trzęsavjisko
2345 23 | chternigo ve vojsku na pruskji kopeto przerobjilë. Ti są nogorszi,
2346 22 | jich bokóv, a las długjich kopji płinął nad jich rzędami.
2347 20 | tańcującich przed vschodem słuńca kopjicach sana, alem na woczë takjigo
2348 22 | pjorami na szołmach i z lasem kopjij nad njimi Tich samich znac,
2349 39 | to jô, Trąba z Lipna, i kopnąc nogą do pjekjelnich wotchłanji.
2350 41 | jak psa. Ale v jizbje sę kopnęlë i drogę mje zastąpilë. A
2351 11 | muszi, chocbe go bjił i kopoł nogoma. Tero dusza tvoja
2352 33 | bjeżoł po morzu v tesące korabli po cuzi brzegji, straszni
2353 14 | znają. A zovją te budovë koralami. Kożdé jich pokolenjé zbuduje
2354 7 | matką anji ciotką? — Nje korałamże go vedług nolepszi wudbë? —
2355 14 | njeprzeliczonich pokolenjach drzeva koralové dosigną ku reszce vjerzchu
2356 19 | przëvjitoł, tej zaczęlë korbac godką, chterni jô nje rozumjoł.
2357 17 | bjałkji nje mjerzą chlopa anji korcem, anji mjarą. A nożadnjeszi
2358 45 | vëcignęlë Remusa z pod korcza, krevją plującigo i ze złomanimi
2359 45 | je rąbjilë. Mjedze timi korczami zabovjałë sę dzeceska v
2360 45 | som voz, chturen poruszeł korczem i beł przicziną smjercë
2361 45 | zastavjił sę całim całem korczovji, ale wosłabłi choroscą,
2362 41 | bjelącô sę wuzimkjem bez korë jaż v gorę do pjerszich
2363 18 | vszetko napravjoné. V storim korece, kęde vodabjeżi, svjeżi
2364 34 | vjidze kominka woczë i serce kormjił pjęknoscą pannë Klemë. Navetk
2365 5 | żem spravjedlivje skuroł. Koroł won mje dosc długo, tile
2366 38 | XXXVIII~Korovodë duchóv v dvornjicë Sorbskjigo
2367 5 | nji jakjis wukozkji jęłë korovodzëc. Tak jem so wuvożoł: To
2368 34 | bo pjilująna ksędza. Ale Korsin, vjesołô vjeska, chdzem
2369 34 | Provadzełasma sę tede ve trzech ku Korsinovji, mjedze Borskjem i Gorkami,
2370 43 | dobivanjé krolestv i złotich korun krolevskjich. Le dzevczę
2371 22 | dają vesokjim wuzimkom i korunom drzevjąt do przezeranjô
2372 10 | przëboczeła mje sę na zjava z pod korunovam jarzębjinë pod lasem, chdzem
2373 15 | veraznje vëchodzeła na jav korunovanô jarzębjina, svjodk mojich
2374 10 | jak anjoł.~Zeloni vjonk korunovoł ji złotą głovkę. Długji
2375 27 | to takji, chternigo nje korzą v domu spravjedlivoscë.
2376 4 | kvjatu paprocë i vęgla wod ji korzenja. Chto wudobędze, ten nje
2377 20 | zemę v głębokji jomje pod korzenjami storigo dęba i słuchałbem
2378 12 | paproc mô żevi vęgjel przë korzenju a peszni kvjat na vjechrzu.
2379 9 | skjidłam! Cze mje, Boże, korzesz, że nje vzęłam mjeteloka
2380 40 | wudba nji mogła tu vjecznigo korzinja zapuscëc, bo nje dostovało
2381 43 | nami trząsł sę i jęczoł v korzinjach wod vjatru, chturen trząsł
2382 27 | Czeż nje zkjidłam na tobje korzkvji, czeż nje zkjidłam trampka?
2383 38 | cepło przeszło po vszeskjich koscach a ze serca scesnjętigo wulżeło,
2384 14 | sklepach koscoła stoją trumë z koscami ksążąt kaszubskjich. Spomnji
2385 10 | szekovnigo chłopa, të z tvojim koscatim, chudim rusztovanjim vëzdrzisz,
2386 37 | Betovje, chturen vëdoł pjesnje koscelné po kaszubsku. A ten, chternimu
2387 5 | zbjegło. Ale do "Przikozanji koscelnich" won sę nje doprocovoł,
2388 33 | Vejherova i dosz list v rękę koscelnimu przë parafijnim koscele.
2389 11 | pokrętnjik, żolti knopkjł, koscelnjicę, levędę, koper, kolander,
2390 42 | pogrzebje cë grac będą, za to koscelnô paradô wodprovadzi cebje
2391 21 | nochvalnjejszô karczma na całą zemję koscerską. Przë ti staceji będzemë
2392 1 | Svjęti Vavrzińc ve vołtorzu v koscerskjim koscele. Stoł takji nje
2393 1 | Znała Remusa przesvjetnô Koscerzna, chdze podług stari ludzkji
2394 21 | stronë podchodzą jaż pod Koscerznę. Kjej jesma wuzdrzała vesoko
2395 10 | vjetvje, jak skażoni członkji koscetrupóv. Mjijołjem jabłonkę, svjodka
2396 34 | lud kaszubskji, vënekani z koscołóv, vołoł do Boga z dzekji
2397 1 | dzele:~— Jeden dzel dejce koscołovji na pogrzeb i za duszę moję
2398 33 | straszlevô cholera zaczęła kosëc ludzi. Kara Boskô spadła
2399 33 | v długjim bjołim zgle z koseskjem v ręku, z chternigo vërostała
2400 22 | mjoł v ręku berło grubé jak kosesko ale z krziżem pokuńc. Ale
2401 41 | szła Smjerc! Na stolemnim kosesku vesok pod gvjozdë łiszczało
2402 34 | njeprzijocele szoleją, a cholera kosi ludzi na naszich njeszczestlevich
2403 42 | vesoko stojało, żdającë na kosnjikóv, kjej jem sę vroceł do Lipna.
2404 39 | zagrądzonô. A ma sami po kostkji stojima v mule. To naju
2405 26 | njeprzijoceli, zaczął jem z kosza vëbjerac moje ksążkji i
2406 38 | panovała v ti całi Pomorsce wod Koszalena jaż po Żarnovjiznę i Betovo.
2407 10 | woborą, stodołę, za nją koszkji pszczół, chlevë, chatë ludzkji.
2408 1 | srodze zjnemczałim Betovje. Kosznjedrzë, godką nom cuzi, krevją
2409 34 | że wonji mają mje na svój koszt do dom wodvjezc. Ale jô
2410 42 | jem rzekł:~— Nje bójta sę kosztóv. Jô go pochovję. I to vom
2411 15 | mje zavjeseia szkaplerz na koszuli. Ale mje na tę ji godkę
2412 13 | vjęząci przë kominku cecho jak kotka.~Minęłë Godë i na cudovnô
2413 22 | pjesnji:~Trębacze trąbją i v kotłi bjiją ~Pojdzceż czemprędzej,
2414 1 | krolevjonce i zapadłim zomku kozałë ludzom nje dovjerzac Remusovimu
2415 4 | nimu...~Słuchoł jem, jak na kozanju i nekoł, jak mje dobré kobjecesko
2416 31 | zveczajni frantovkji wo kozë i jeżu, le nen marsz wo
2417 36 | scignąc karę tego człovjeka na kozeł a jego pakji vezmë na voz.
2418 40 | mogł jem dozdrzec jaż pod kozłë, przëkrëti siceną morską
2419 18 | za smołą, za sarką, za kozłem, za dżenją, za roztvorcem
2420 13 | jesz vjedno Gvjiżdżóv i kozłóv, choc ju minęłë Trzë Krole.
2421 8 | legoł do spjiku, vëdobivoł kozłovi rog, na chternim won trąbjic
2422 10 | i butelkę vjina. Tę wona kozoła przede mną postavjic, nalała
2423 33 | vëszukô kavał dekji abo kożucha, cobem so szlafrok zrobjił.~
2424 13 | i posepała dachë grebim kożuchem, żebe ceplij beło. Kanął
2425 33 | Za to nalazłasma kjile kożuchóv długjich i krotkjich. Tak
2426 33 | vëzdrzoł jak Gvjozda v svojim kożuchu, chterna dzecom na Godë
2427 26 | sę zbjegalo. Strzod njich krąceło sę kjile szandaróv ze szklącimi
2428 31 | drudzë, chterni głovami krącilë i godelë:~— Dobelë Njemce:
2429 14 | i jął vëkładac:~— Te dva krąconé czorné drogji, co jidą z
2430 42 | Vszetko z naju skorę drze. Les kradnje z woborë, vrobel vëjodô
2431 34 | bjedni movje nazevomë to kradzeżą i rabunkjem, chterne podług
2432 33 | będzeta mogła ze mje dele krajac.~— Potcevi Trąba! — rzekł
2433 6 | Jak wona go na vjeczerzą krajała, tej Morcin mruczoł i nje
2434 4 | podkorbjac:~— Marcijanna krajô Remusovji, jakbe kavalerovji! —
2435 36 | krampë, że żol patrzec, a po krampach przińdze żeganjé. Le wu
2436 21 | vamps skażoni. Z czego be kravce żëlë? — Vjidzisz, tu poł
2437 27 | Vejherovje poznała tak nazvanigo krda jezora, ale chcącë go v
2438 19 | Komu jutrznjô rożovô ~v kręceszk Słuńca vjarę dô, ~wumjerô
2439 12 | trzë krziże, posvjęconą kredą pjisani. Ale won njigde
2440 28 | tobe z nją możno belo v kręgle kulac!~Po ti zobavje zabrelë
2441 22 | Zepchnął jem tede karę na krej jezora i wusodł nad vodą.
2442 33 | za drevjannimi zosuvami kreło sę tile zchóvk, że ma jich
2443 20 | ze vsë przënjesę: bulev, krep, a na sledza z karczmë të
2444 25 | vaspon przë wognju i sepoł krepë do trigjelka. Tero jô sobje
2445 25 | przëjął i reno nom wugotovoł krepóv i doł chleba. Potim ma znovu
2446 5 | a na brzuchu mjoł bjolé kreskji. Przëkreti beł vjekjem.
2447 35 | zaprovadzą na rotusz, chdze muszi Kresztofa kusznąc. Wode mje njicht
2448 33 | Pon Bog mje nje stvorzeł kretem, żebem bez vjidu słoneczka
2449 33 | ma jich vëkurzema, jak kretóv.~Bivszë na początku ti przigodë
2450 33 | sę tacëc kożą po takjich kretovjiskach, jak to tu. Głupi Francuze!
2451 33 | ksążkę i zdrzoł na jezoro, krevanimi smugami pobjegłé, jakbe
2452 10 | patrzëc na te skarnje bladé i krevavé pod drzonovą koruną. I znovu
2453 43 | i wulevje, strzod vjidu krevavigo polącigo sę jasona i rozdzerającich
2454 31 | rzozom słuńca za lasem, krevavim i strasznim, jak gorz Boskji:
2455 45 | beło, żem nji mogł zaboczëc krevavjąci sę przez zelenjiznę czervjoni
2456 37 | kosę klepje...~Serce mje krevavjiło na te słova, a v ten som
2457 31 | wopovjadelë. Jezdesce mje krevnjejszi njiże krevni, bosce wostalné
2458 20 | zapoleło sę serce i vzął i kriamko vëbudovoł głęboko ve vnętrznoscach
2459 28 | drevjanné defle na nogji i krimkę bez nebë na głovę. Jak jô
2460 44 | czorno wobleczoni sędza kroczeł z povogą vjelgą a za njimi
2461 31 | poprovdze jô jednak le Bogu dzeń krodł v ni sodzë. Tak jô sę doznoł
2462 20 | sę stanje.~A kopjica czim krodzij mje, tim veżij rosła v gorę.
2463 31 | momë ksędza mjedze sobą i krölevjonkę, krom takjigo bohatera jak
2464 37 | naszich. Ten, to pastor Krofej v Betovje, chturen vëdoł
2465 15 | vzął jem sę i szedł mocnimi krokami do brodu. Z gorë zdrzało
2466 2 | Kjejbe zakrzikla, wuczulëbe krokanjé varnë i be powucekalë wod
2467 43 | brata ze sobą na dobivanjé krolestv i złotich korun krolevskjich.
2468 27 | chterna povstac nji może bez krolestva naszigo i norodu pruskjigo
2469 27 | przemiszloł wo zomkach i krolevjonkach, znadz, że ze stanem svojim
2470 37 | postacije v wobleczenjach krolevskich z pańskjimi i busznimi woczoma.
2471 12 | vezdrzała na mje svojimi krolevskjimi woczoma i rzekła:~—A chdze
2472 27 | Remus tu przed sądem krolevsko pruskjim stojąci, dovnji
2473 27 | zemji kaszubskji vënekac krolevsko-pruskji rządë i v gromadze z Polochami
2474 17 | svjece vędrovac, ~njiże krolom krolovac.~Po takji godce
2475 31 | muziką vmaszerovac do zomku krolóv jezora.~I ju Trąba ze szklącim
2476 17 | vędrovac, ~njiże krolom krolovac.~Po takji godce mój tovarzesz
2477 26 | nje vjidzą. Tam je mova wo Krolovi Korunë Polskji, a kożdi
2478 3 | przebivoł. Vjedzoł jô, że leno krolovje noszą korunë, i wuvożoł
2479 31 | przekartovoł, tej jô vjidzoł, że "krolovo korunë polskji" beło czorną
2480 31 | ludze! Żeli mota przë duszë kromkę chleba i mje wod nji wużiczita
2481 36 | vjidzę anji krziża, anji kropelnjice, anji svjętigo wobrazu.
2482 36 | Bożimękji, a tu nji ma anji kropelnjiczkji, anji svjętigo wobrazu.
2483 14 | wuzdrzol jem je poresované kropkorna dużimi i mołimi plachcami
2484 44 | V chternim z njich jesz kropla krevji stolimóv, ten do
2485 33 | nje beło nich pesznich kros z nich młodich lôt, ale
2486 2 | liczbë czorné a na brodze krosevi kvjotkji. A jô so tak wuvożoł:~—
2487 44 | Drżij, człecze, drżij!~W krosnach robją. Dvoje prządk:~Postavę
2488 22 | tvojigo szołmu żelaznigo krosné pjora trzęsłë sę jak płominje
2489 33 | chojeczkji, topjelca abo krosnjęca, le tak na svoję krotofilę,
2490 28 | blogosłavjonô jaż przez te pruskji krotë i murë i kładła sę na moję
2491 33 | kjile kożuchóv długjich i krotkjich. Tak jô vzął dużi wovczi
2492 43 | zavalonim gnjozdem naszigo krotkjigo szczescô.~ ~
2493 9 | prorokovoł, że zema będze krotkô, bo łońskjigo roku vrzose
2494 28 | przez długji tidzenje moje krotochvjilą. Minął czas po Godach i
2495 36 | se, bo mô z njego vjele krotochvjile. Njechże go kulińgji bjiją!
2496 32 | nje rozpędzi czasu svojimi krotofilami.~ Tak ma sę vrocela.~Nalazłasma
2497 33 | krosnjęca, le tak na svoję krotofilę, smjerc bem beł dostoł.
2498 13 | jego godka beła cnotlivô i krotofilnô. Nje vjedzołbem povjedzec,
2499 9 | delë spac v chlevje kole króv.~Mjinąl post i nadeszłë
2500 20 | za darmo vëgojił, bo na krovca jô nji mjoł sposobu. Ale
2501 4 | Remus, jem procem njego jak krovka: jak wodbjegnje, tej ję
2502 6 | vjem!—~Kjedem charnę dovoł krovom v chlevje, tej przë mje,
|