1asu-cesnj | cesza-dokto | dokuc-glebj | glebo-jizem | jizra-krovo | kruko-mecha | mecho-napji | napla-odi | odpad-podpj | podpl-prega | prete-przez | przic-rzeca | rzech-spjev | spjic-szept | szero-varna | varne-vestu | vesun-vrobl | vroce-wodrz | wodsa-wukri | wukro-zandz | zanje-zevej | zevim-zyja
Chapter
3003 22 | parminje przeką drzév na mechovati gruńt lasu. Zachvjądałë
3004 9 | dala. Tero vjesz! Nje jô cę męczę, le wona cë zadała woczoma
3005 41 | wo Trąbę. Krom tegom sęju męczeł wod chodzenjô i przëchodzeło
3006 28 | chterni sę na szczescé żoden męczenjik nje trafjił. Dlotego mje
3007 30 | Lepji njech Morcen będze tim męczennjikjem, kjej mu sę tego tak srodze
3008 28 | sę strzimol, żebe mojim męczicelom nje dac worędzë do podkorbjanjô.
3009 34 | znadz nje dovjerzoł, le v Męczikalu kozoł zatrzimac i vëdoł
3010 9 | tobje zaboczeła.~—Jak të mje męczisz, Marto!~— Bog z tobą, Remus!
3011 18 | Trąba znovu vezdrzoł na mje, medetovał chvjilę i movjił:~— Długji
3012 33 | svoji bjałkji. Po chvjilë medetovanjô vestchnał i rzekł:~— Jô
3013 28 | dużimi jak cegłë kavałkami medła. Po medlenju takjim vzęlë
3014 34 | Chojnjic. Vszetko szło jak po medle. Jô sę ju woddzękovoł z
3015 28 | ti zobavje zabrelë sę do medlenjô mje tvarzë. Ko beło jich
3016 28 | cegłë kavałkami medła. Po medlenju takjim vzęlë procovac po
3017 28 | wochotnô do robotë pjeroczka medli i pjerze pjerzą z baliji,
3018 28 | nje bojelë i smarovelë mje medło v woczë i gębę. A kjej jô
3019 40 | dachu:~Rzekł Pan do Pana mego łaskavim ~Svim głosem: sądz
3020 36 | abo i ksążkę. Nomjejszô męka tich, co małą gazetkę vëżegac
3021 42 | na njim znakji, kjej go meła będzesz do trumë, żeli nje
3022 41 | sę tu chcoł też po spôdk meldovac?~Ale ve mje serce vezbrało
3023 17 | provdę! — rzekł jem.~—Le nje mesl, żebem nje wuvożoł najigo
3024 4 | dobrac.~Tak jô nji woczim nje meslącë, rzekł do nji:~— Jô vjidzoł
3025 36 | godkji, nje vjedzącë, co meslëc. Ale Trąba sę poprovdze
3026 35 | jutrzenka. Jô so ju dzivno mesleł: Możes të zabeł, żes të
3027 1 | czego ludze nje vjidzelë, meslił, czego ludze nje meslilë.~
3028 1 | meslił, czego ludze nje meslilë.~Kjej ju smjerc mu zazdrzała
3029 34 | v Chojnjicach na sądze, meslołjem, że sę pożrą z jankorkji
3030 20 | provdę rzekłszë, tvojigo mesterstva v granju be po tobje też
3031 18 | To njico muszi przë nji mestrovac.~— Gvesno!~— Ale cuż be
3032 20 | spanjalszi pałace, njiże mestrovje v Gduńsku. Jô sę czuję v
3033 18 | na płenącim camrze i cos mestrovoł przë zostavach. Na mój głupi
3034 37 | Vjelgjigo rozumu beł jego sin Mestvjin. Z njim, co provda, vëmarł
3035 37 | Svjętobora jaż do wostatnigo Mestvjina. Prędzij wonji vëmerlë,
3036 22 | co pod Svjętopełkjem i Mestvjinem vjele set lôt czasu nazod
3037 39 | choc sedzałasma cecho, jak mesze.~Procem svojimu przërodzenju
3038 3 | roczni a zoprząg — szterë meszkji małé. A jednak voz jadze!
3039 14 | je bojką njiże sę zdaje. Meszlą, że jidą svoją volą a to
3040 10 | rżnął do ji nóg, jak długji, meszlącë sobje!~—Tero wumrzesz, a
3041 22 | nje doł czasu na długji meszlenjé. a jô nji mogł njic lepszigo
3042 9 | vjidzoł.~Kjej jem v takjim meszlenju zaszedł na woborę, Marcijanna
3043 6 | sę smjoc muszoł:~— Takô metłô babskô robota! Jô jem, Marto,
3044 19 | stanje krziż. ~Złota vëschnje mętni zdrój, ~strechem będze potomk
3045 39 | nas v przodk chiżim jak meva bjegjem.~Minąvszë vjelgjim
3046 38 | co zrąbjił głovę mojigo męża i krola Ruji...~Smętk, chturen
3047 34 | vodach i lasacli wumje jak mężczezna robjic vjosłem i bjic z
3048 36 | vëmovjic nji mogł, bo strach na mężczeznę nje przëstoji.~ ~
3049 42 | szterë tidzenje jô ju beł mężem Trąbjinë. Ale jak jô mjoł
3050 31 | v dalekji Franceji jich mężóv, senóv i bracô za cuzą spravę.~—
3051 39 | naszich chrostóv v gromadze ze mgłami ku Łebje. Długji kolnjerz
3052 35 | przed vschodem słuńca, tej mgłë v sztołtach wukozk bladich
3053 6 | rozumioł. A razu jednigo won do mie rzekł:~— Boczë, knopku,
3054 24 | Jesz gotova cę pozdrovjic mietelokjem, kjejbes povjedzoł, żesma
3055 45 | na Łisce lata zaczęłë mje mijac, a jô jich mijanjé poznovoł,
3056 45 | zaczęłë mje mijac, a jô jich mijanjé poznovoł, le po durach v
3057 44 | chteren pravo ve krvji mije, ~Bo to nje kat, le svjęté
3058 39 | rzechotanjé sę rozległo, jak mijoł nas. Za njim też gonjiło
3059 36 | Ale mom nodzeję, że svjęti Mikołaj, patron vjilkóv i vanogóv,
3060 33 | jesz wosmi nji ma! Tak to milą deszcz i doka! Bełbem doł
3061 14 | jaż go naleze. Sztot won milczoł, tej zaczął z nova gadac.~—
3062 41 | wona, że ludze z vjosk na milę v krąg vjidzec ję mogą,
3063 41 | woczami na gvjozdë, cobe nje milec drogji. Tak jem sę ku reszce
3064 39 | granjô v pustą i muszoł milëc nigo z latarnją. Tak jô
3065 33 | cud. Ale cudem zovją, co mili bjedni ludzkji wobrechunkji.
3066 8 | żije! Co movję? Tesąc lôt, milijon lôt!~I zaczął mje znovu
3067 19 | Berlina pojadzece, to pon Miller — i pokozoł na tego ze żołtą
3068 27 | vistępni planë. Policejô nasza mimo wostrigo pjilovanjô noprzod
3069 32 | Słudzë krola pruskjigo mimu wojcu, chturen sę jim dobrą
3070 39 | chiżim jak meva bjegjem.~Minąvszë vjelgjim kołem vse Babidoł
3071 23 | przëbroł srodze wostrą minę i sę pitoł:~— Je to też
3072 22 | vesokjich brzegach jego minęłasma Boruceno i zaszłasma do
3073 8 | do krolevskjigo dvoru za minjistra abo pjerszigo botóv czeszczicela
3074 41 | Zoborë wostałë slode ve mgle minjonigo szczescô. Ale kjedem tero
3075 39 | sercu wodezvała za njimi minjonimi chvjilami v lese, v chternim
3076 42 | Vëboczë, koscelni, że jô na minutkę vińdę. Zveczajno njicht
3077 31 | Klemce ju czas meslec wo mirzu, ale chlopocë ji sę boją.~
3078 37 | krosach szklełë sę gronkji, miskji, zbanë: takji chterne nasz
3079 26 | mjeskjigo i zavrzeszczoł:~— Të miszkjiklonje! Vëmiszlej sobje z mjeskjimi
3080 38 | Tej sprovdzi sę kaszubskji mit, ~Tej vznjese ksążę Grifa
3081 8 | Njech mje pon dô wod mojigo mita talara, bo bem so chcoł
3082 7 | zlezc z konja dlo takji mizerni żabë, tobem jô cë tu zaru
3083 14 | nortu zbojnjikóv głodnich na mizernich szkutach. I v granjice kraju
3084 1 | lubjił vëspjevivac. Z jego mizernigo vozedła na jednim kole szłë
3085 4 | njech sedzi doma, bo to le mizernô bjałka i sę boji. ~Tak jô
3086 27 | nje zkjidłam trampka? Czeż mjałam brac dzerztlę abo skrzenovk
3087 1 | Jednigo dnia — tak ju bëc mjałc — zaszedł jem do starigo
3088 18 | Moja trąba i skrzepkji mjałëbe ju vëspjevané wostatną notę.
3089 42 | z jego vdovą. Kobjecesko mjałobe żëcé, a gmina be sę vëzbeła
3090 11 | tede do nigo gozdza a żodną mjarąm njimogł sobje vdarzëc, cze
3091 1 | vënekô na wuliczkji vsóv i mjasteczk, kanął won kożdą razą v
3092 36 | brzedkji djobeł, chternimu mjastto cnjika sztoperczi z tvarzë
3093 26 | popędzalë svoje konjikji ku mjastu. Tak wod razu, jak Złé jakjis,
3094 31 | i nje poddej sę! Jesz cë mjazdra sę vroci! Na sodzkô strava
3095 25 | szandara wo tobje be mogł mjcc vjédzą.~Deszcz pruszeł jak
3096 1 | vesokji szkołë, bo noimika to mjccz i vjid! — A to napjisané
3097 9 | ęprzeżegnała. Tej długo na mjë zdrzała, jaż ku reszce ji
3098 1 | szerokjich jak młinarskji mjechë nogavjicach vjerzgałë drogą
3099 22 | Stężece wobje, Boruceno, Mjechuceno, Vigodę i Strzepcz. Roz
3100 35 | ksążąt kaszubskjich. Jich mjeczovji, dzirżkoscë i rozumovji —
3101 8 | znovu ręce sciskac, jak mjedvjedz na postronku wu cegana.~
3102 13 | skovronkji ju spałë na mjedzach, a słuńce legło, czervjoni
3103 21 | kaszubskjigo. I rebocë z mjedzemorzô helskjigo, z pod Svorzeva
3104 36 | slepje i chrapjącë, jak mjedzvjedz, szedł na Trąbę, chturen
3105 41 | jizbje, verazno dochodzeło mjegranjé zvonkóv przësanjach, chterne
3106 36 | pjęscą łomjece żebra i besce mjeje bëlë złomelë, kjejbe wone
3107 13 | pokolenjim naszi ludze są mjejszi i lechszi. Ja, naszi przodkovje,
3108 21 | Z nji sę vëchodzeło do mjejszich jizdebk, v chternich przesodivelë
3109 7 | zamjast Martë wuzdrzoł knopa, mjejszigo njiże jô, chturen mjoł moje
3110 10 | dzevovałë njemové bidlęta. Ale mjeju vszetko beło jedno. A vstec
3111 28 | przëtrzimoł kąsk njiżij. Nji mjelëbesma dziso z tobą robotë a kasa
3112 32 | les, a navetk łożka nji mjelësce anji zogłovka pod głovę,
3113 33 | nadarmo be prochu nje psuło.~Mjelësma dvjerze wod jizbë do kuchnji
3114 30 | sę zaczął smjoc, poklepoł mjen po kolanje i rzekł:~— Cużes
3115 1 | trząsł, że jego pon mogł sę mjenjac z jakjim takjim straszkjem
3116 10 | parmiń słuńca przez chmurëna mjepodł ten błisk poznanjô z ji
3117 6 | to też jem nje żdoł, jaż mjepopravji.~ ~
3118 26 | sodzë jednak mje ku reszce mjerdzec zaczęło.~Przez wokna tile
3119 42 | të ji nje żądosz!~Ale mje mjerdzeło tojich targovanjé. Tak jem
3120 8 | vpadnąc, a rebokom vjedno beła mjerkjem. Tam dosc daleko na jezoro
3121 7 | jak jô fiovsodzoł, tej jô mjerkoł, że mje scągô na głovje
3122 19 | Pon Czernjik, jakbe co mjerkovoł, wobrocel sę i kjivnął nom
3123 17 | barzo vątpję, bo bjałkji nje mjerzą chlopa anji korcem, anji
3124 23 | pjelgrzimkji.~Ale Złemu pevno mjerzała ta chvala Bożô i chrzescijańskô
3125 6 | jak vjedno. Njigde mu nje mjerzało. A jô zaczął meslec wo nim
3126 35 | kaszubskjich ksążąt. Bo mjerzekł roz nasz ksądz:~— Va Kaszubji
3127 28 | jakno murë jerichońskji. Mjerzi mje tero po svjece samimu
3128 33 | wugotovac. A wonji choba przez mjesąc całi woblegacnaju njebędą!~
3129 8 | sę tidzenje, z tidzenji mjesądze, z mjesędzi lata. Szło to
3130 43 | Vjidnô vëszła z njeba noc z mjesądzem i vszeskjimi gvjozdami,
3131 28 | muszoł moknąc. Jednak te porę mjesądzi sodze i vjiktu krolevskjigo
3132 18 | czim sę rozvjidnjivało z mjesądzovich parminji, tim barżij won
3133 19 | sę dzevovoł, że v nji sę mjesceło tile statccznoscë. AIe jak
3134 23 | zaboczenjé. Wurok svjętich mjesci napełnjił serca nabożeństvem
3135 25 | kożdé drzevję, bo v pevnim mjescu rozezdrzoł sę i przëstąpjił
3136 8 | z tidzenji mjesądze, z mjesędzi lata. Szło to vszetko svojim
3137 26 | miszkjiklonje! Vëmiszlej sobje z mjeskjimi lontrusami, ale nje ze mną!~
3138 30 | wojczeznë, abom Szabelce mjeskjimu vëbjił porę zębóv, abo jakjimu
3139 26 | movji po polsku: Nasza rada mjeskô i majestrat v gromadze,
3140 38 | vojarskji ze zbuńtovanimi mjeszczanami riżkjimi roku Pańskjigo
3141 23 | svoję pomstę vëkonoł.~Dvuma mjeszczanom, chterni ze svojimi berlami
3142 21 | Stacha. Wuvożej: Le sinovje mjeszczańskji mają pravo njesenjô wobrazu
3143 21 | drudzë.~Tak mje tich senóv mjeszczańskjich wopjisivoł Trąba. Ale wonji
3144 25 | rzec słovami koscerskjigo mjeszczona Pavele — të vjesz, tcgo
3145 20 | ludze v casnich jizbach mjeszkająci vjedzelë, jak to przijemno
3146 32 | dlo tego dzevczęca i dlo mjészkańcóv Vesokjich Zobór. To też,
3147 33 | zdrój vodë płinje v naszim mjeszkanju. Vęgli je dosc tile, żebe
3148 25 | Ale może za dovnich czasóv mjeszkelë tam jakji smjeszni jinsztë,
3149 20 | tobe zervelë svoje dachë i mjeszkivelë pod wurzmą. Njijak mje dodom
3150 14 | chdze no Straszk dovnji mjeszkivoł.~To mje beło vszetko tak
3151 25 | nje vjem, cze tu chdze nje mjeszko lesni, chturen mogłbe nas
3152 20 | takji bjedni. Bivszë njim, mjeszkołbem wob zemę v głębokji jomje
3153 43 | ma tu za lasami v pusti mjeszkoma, vjédzô nas wo vszestkjim
3154 2 | vszestkji nortë tak, że choc mjeszkomë v lese, vjidno wu nas i
3155 42 | głovje, to be cë sę talarë v mjeszku nje nabjerałë. Bo jô jesz
3156 41 | won procovac bjałkjenimu mjetelokovji na plecach. Jak ze mną vëchodzeł
3157 12 | przëszedł do sebje i czuł, że mjętkô ręka jak puch ptoszi leżi
3158 32 | serdeczné vezdrzenjé Martë, kjej mjęv czężkji choroscë ze svjata
3159 9 | zapalczevjem sekł, że moklezna na mjevëstąpjiła. Ale krom tego na połnjé
3160 16 | przestanął też i rzekł:~— Jak sę mjevosz, Gabo?~Tero won mje poznoł
3161 12 | to i dobrze! —wodrzekł Mjichał— i długjimi krokoma cignął
3162 28 | vjeselé. Won be rod mjoł Mjichałovę Martę, le mu v drodze leżi
3163 15 | czuł dobrze. Starô chata Mjichałovô, v chterni won svoje pjesnje
3164 7 | zabjił!~Małą chvjilkę a kanąl Mjiclioł. Tak vezdrzoł na leżącigo
3165 28 | krolevjonka wo mje nje dbô.~Mjijałë mje tero tidzenje długji
3166 10 | skażoni członkji koscetrupóv. Mjijołjem jabłonkę, svjodka moji pobjitvë
3167 5 | szkodze.~Tak ma dravovała na mjijovkę.~Jak ma vëlecała z lasa,
3168 42 | gromadze z jaką potcevą i mjiłą bjałką?~— Cuż to pomoże,
3169 6 | drzevje po Godach?~Na to jô mjilczoł, bo wona nje vjedzała, że
3170 25 | będze wod tich mogjił kole mjile drogji do ludzkjich posodłovji:
3171 34 | scesnęłë, jak vjedno, kjej chto mjiłi i dobri sę woddzękuje. Ku
3172 43 | kobjeta wobdarovała mje mjiłoscą svoją.~Chadzałasma v ti
3173 31 | wużiczita będze to wuczink mjiłoserdzô, za chturen Bog vom zapłaci.~
3174 25 | cë zapłac, Remus, za ten mjiłoserni wuczink co do nędznigo cała
3175 41 | rąganjim. A szołtes mje mjiłosernje poklepoł po reminju i rzekł:~—
3176 35 | jistni. Jak jô v mankolijach mjiłosnich chodzeł, tom połkvaterk
3177 25 | stronę pomorskji granjice na Mjiłoszevo. V Mjirachovskjim lese naszła
3178 9 | svjęconą vodą, cobe mje mjinęło.~Ale na to i svjęconô voda
3179 8 | prosi pod svój komink, ~Na mjir i spoczink.~Co płacze rog?~
3180 25 | Kamjenjice, Rącza, Novihutë, Mjirachova. Le Potęgovo będze njedaleko,
3181 42 | njebeło. V Kartuzach, Żukovje, Mjirachovje, Kętrzenje jô ji nje vjidzoł
3182 22 | Svjonovskji. Njedalek leżi Mjirachovo, chterno za czasóv krziżackjich
3183 38 | Pskovem ranjoni, po zavjązanju mjiru wobdarovani majątkjem pod
3184 5 | vekumani, jak jakô dużô mjiska. Le v jednim molu rąb ji
3185 43 | doł pjękną pogodę. Sano i mjod vonjiłë nad zemją a vesoko
3186 31 | Zobór. A tam ju gvesno nje mjodnô gąbka pannë, ale cvjardi
3187 12 | zmovji pocerz i poj ze mną! Mjoi na sobje dużi botë rebackji,
3188 10 | kole łav przez rzekę, Vnetk mjołjem na woczach naju pustkovjé:
3189 31 | szlachcec Zoborskji, znani mjonem krola jezora daleko vkoł,
3190 17 | Poszłasma donjego, poszła: Mjotk i Novc i Labuda stari i
3191 3 | Ta krzevô mjała czubk jak mjotła. Jedna z tich prostich vëzdrzała
3192 45 | Ta krzevô mjała czubk jak mjotłę, jedna z tich prostich korunę
3193 31 | dzevotë pusceła szkopk z mlekjem na zemję. Stanelësma przed
3194 27 | wobroł mjeszkanjé, ju ve młinach pod Zvadą pobjił nocą pana
3195 1 | woschlé nogji v szerokjich jak młinarskji mjechë nogavjicach vjerzgałë
3196 10 | sobje, jak jem spravjił wu młinarza i vëjachoł ze vsë. Ale to
3197 18 | cuzi mester wod napravjenjô młinóv.~Muszoł jem sę smjoc, bom
3198 17 | Tak ma szła v gromadze ku młinovji.~— Njedalekô droga! — zaczął
3199 5 | podzała naszą krolevjonkę młodą? ~Hej, va kołpje, bjołi
3200 2 | dzevczę, Martę, njevjełe młodszą njiże jô... Beł to ju stari
3201 8 | jinszi radë. Të, Remus, mosz młodszé nogji. Bjegej na dravoka
3202 19 | poczesnoscë. Drugji vëdovoł sę młodszim i sedzoł z brodą żołtą i
3203 2 | njezgrabni. Kosą bo i pługjem za młodu nawuczeła sę ręka moja robjic
3204 44 | kamjanné żarna, na chternich młołë svjętą mąkę na wofjarę,
3205 42 | Serce mje zaczęlo bjic jak młotem v pjersë na ji vjidok, chterni
3206 38 | i pod szołmem Vjitosłava Młotka bjiję sę z poganami v dalekjim
3207 38 | Borkóv, rodzonô z matkji Młotkovni! Njedovjinnje wobsądzonô
3208 36 | womanjic. Takji pozvolenjé mnją kjile służkóv. Kuczer, co
3209 29 | patrzeł naksztołt czornigo mnjicha na bjołi snijegji i szklącé
3210 20 | bronjiłasma naszich prav przed mnjichami wolivskjimi, chterni nom
3211 22 | krolevskjich ruchnach, biskupóv, mnjichóv i ricerzi v porozbjitich
3212 41 | Nje liczeł jem sobje jesz mnogo lôt, ale ne wostatné przigodë
3213 40 | jakjichs kantrach z njedobrimi mocami. Ach Remus! Jak jô będę
3214 10 | kjej won njick nje jé? MocBoskôko mu namjenjoné, tego nje
3215 42 | njedovjinno ve valkę dzivnich moci, chterne mojim żëcim kjerują,
3216 7 | dostoł woczë jak kot. AIe mockom sę zdzevjił, kjej jem zamjast
3217 45 | pamjętała wo mje i posełała mocnjącé jedzenjé. Przëszedł dzeń,
3218 39 | znoszoł do naszich wuszu coroz mocnjejszé granjé morzô. V słabim vjidze
3219 18 | wugotovanô i zapravjonô czims mocnjejszim! — wodezvoł Trąba, — jak
3220 41 | mój rozum tu zbłądzeł, le mocnjeszi sełë v tim procovałë.~Ku
3221 12 | rzekł:~— Długo tës sę bjił z mocnjeszim Golijatem, njiż za knopjęcich
3222 39 | Pocuż sobje mosz nogji moczëc przed smjercą. Do rena ten
3223 18 | skorë, bo gvesno sę v vodze moczoł. Sedzoł na płenącim camrze
3224 14 | Veletóv z vëstudzoną duszą, modląci sę Bogu godką svich vrogóv,
3225 40 | XL~Remus sę modli ve Zmartvichvstanjé na gorze
3226 45 | dbaje wo grob i przëchodzi modlic sę na njim. Ta, chterną
3227 35 | XXXV~Jak Remus sę modlił v koscele Wolivskjim za
3228 27 | podjął sę rozszerzac zakozani modlitevnjikji, z chternich njesvjadomi
3229 39 | Boskji. Groł ję jak potężną modlitvę v tim jinnovjerczim kraju
3230 45 | moję noczęższą valkę.~Jak modrô krosa mojigo vampsa bladła
3231 9 | ruchna? Cze ten dim szedł modrzejszi pod njebo?' Cze jezoro sę
3232 34 | służkovje pruskji njic nje mogącë skurac, vëporajilë sę wob
3233 25 | vesokô, chterną ludze zovją mogjiłą Tuszkovskji Matkji. Szerokô
3234 4 | słucliała, jaż Morcin rzekł: ~— Mogłabes nom, Marcijanna, wukrajac
3235 34 | mjedze tesącami poznac. Mogłabesma mjec z tego kłopot njepotrzebni.
3236 34 | chrzebtach toblice jak konje, to moglëbesce nos ładnji przeczetac. Ko
3237 13 | wod złomani vjetvji nji mogłjem poznac, zdrzącë v gorę.~—
3238 24 | ręce a doznajesz sę, że nji mogłobe bëc takji czężkji, kjejbe
3239 18 | cemno, wuzdrzoł smjeszka na moich licach i sę gorzeł.~—Vjidzec!
3240 29 | vsóv bëlö mojimi woczoma i moim wuchem. Ale nje minął dzcń,
3241 29 | naszi zemji kaszubskji. Mojc dzecko jich lepji znało.
3242 35 | njigde przedtim anji potimu mojeskrzepkji mje tak nje grałë, jak v
3243 42 | tamtim svjece v tovarzestvje mojigu njeboszczika chłopa.~I zaczęła
3244 41 | serce vezbrało żolem nad mojm bjednim druchem i gorzem
3245 22 | jak las Mjirachovskji. Wod Mojsza i Gburskji Kamjenjice na
3246 6 | rzekł:~— Boczë, knopku, Mojzesz mjoł też skożoną godkę a
3247 39 | zgubjic. I tak będzesz sę mokł, njim duńdzcs na cvjardi
3248 4 | svój zarabjac będzesz v mokleznje skarnji, jak Pon Bog cë
3249 28 | sekjcrę, tej jô srodze muszoł moknąc. Jednak te porę mjesądzi
3250 42 | gnotë trzeszczą i skora moknje. Vszestko jinszé, to trele
3251 33 | kjeszinji butelkę, zeblekł mokrć ruchna i wovjinął sę v kożuch,
3252 33 | Jezus Christus, navetk v tim mokriin kretovjisku ! Nje wurzasnjijta
3253 39 | trovą a plachcami czorni mokrim torfem, z chternigo pod
3254 14 | vëprostovani przë łożku i zdrzoł z mokrimi woczoma na vëgaszoné lica
3255 20 | zemji, a nje bój sę, że tam mokro. Vkoł bo je porę łokci cvjardigo
3256 8 | godkami svjata. Żebe nje won, mokrô voda bełabe mje połkła v
3257 23 | rozporządzilë:~— Wod ti mokroscë babsko nabędze jakji choroscë.
3258 31 | Rożovjiło sę jesz njebo nad molem, chdze z njego słonuszko
3259 21 | wodemknął.~— Rudis indigestaque moles! — rzekł Klenk. — Co znaczi:
3260 22 | V głębji tego lasu kjile mołich vsi sedzi nad zdrojami Łebë:
3261 43 | rozdzerałë scanę wognjisté mołnje.~Ma dvoje sedzałasma cecho
3262 33 | mje woslepjałë, jak wognje mołnji v cemną noc. Ale czim dalij
3263 41 | Alem nje smjoł wodvjedzëc molóv moji tesknjączkji.~Mój tovarzesz
3264 13 | prosto ku nim trzem chojnom, molovji, chturen jô za knopjęcich
3265 1 | co sedzelë nad Vjelgjim Moluszem, i tim, co z Pomorskji ze
3266 36 | grzesznjikóv żołcë kożdigo momańtu dobëc możesz kuli żadno.
3267 14 | lôt! — wodrzekł jem. Tak mon pokozoł na scanę ręką, a
3268 35 | ze złocistim nadpjisem: MONUMENTUM DUCUM POMORANORUM FUNDATORUM
3269 27 | szkodë nje zgłoszô, to jednak moralnô szkoda vërządzonô poczestnoscë
3270 12 | Mjichała nje beło, bo z Morcenem seczkę rżnelë, a knop jim
3271 8 | won tak wofjarovoł stążkę Morcenovji, Marta krziknęła:~— Jô żodni
3272 28 | przënomnji przeżegnac przed taką mordarską smjercą. Ale wonji mje rąk
3273 14 | Krom tego nje są te ręce mordarza. Bo kjej jem przelevoł krev,
3274 41 | pusti. To jak v bojce wo mordarzach i jich zchronjiskach. Żebe
3275 29 | że mje te murë naksztolt morë vszeternostką sełę vëduszają.
3276 34 | ksędza Krauzego, karczmorz sę morko smjac zaczął i povjedzoł:
3277 40 | kozłë, przëkrëti siceną morską zamjast słomë. Pod dachem
3278 14 | vjidzoł jem dzivné z dna morskigo rosnącé njibe drzeva. Ale
3279 22 | jeden mjedze dzekjimi dunami morskjimi daleko wod ludzi i strądu.~
3280 38 | wo sprovadzenjé czarami moru na rod Grifovi, panująci
3281 38 | krotko spravjił z mojim morusem, choc jes beł wudbë, żc
3282 14 | jachoł wokrętem po vjelgjich morzach, vjidzoł jem dzivné z dna
3283 14 | Grifovim znakjem bjeżelë morzami: Pjorunë jich mjecze a żogle
3284 39 | torbë, spjik nas zaczął morzëc, że nje beło radë. Położelësma
3285 1 | wukozkę jaką na Długjim Mosce v Gduńsku. Stojoł przë svoji
3286 34 | oficera vojsk Jego Krolevskji Moscë takji cham będze arasztovoł?
3287 40 | noseł ten znak ve vojnje na Moskolóv, a że to jego ringraf, wo
3288 37 | trzimjąci na Pjismje Svjętim, to Mostnjik, chturen zakłodoł słovjińskji
3289 40 | zdrzoł na wobroz vjelgjigo Mostnjika, chturen tu zakłodoł svój
3290 42 | Kjedrovskji. Konje mje pchnęłë na mostové poręcze, a jô z moją karą
3291 42 | strącilësta mje v rzekę z mostu, wupojilë gorzołką i njedovjinnje
3292 37 | wuczujesz jesz rebackji norod movjąci godką naszą. Jesz v Głovczecach
3293 31 | przëboczeł wostatné moje movjenjé z krolem jezora i krijamko
3294 9 | zbavjenjô.~Jakjem skuńczeł z movjenjim, tej krolevjonka rzekła:~—
3295 3 | njemovą, ale dziso mom volą movjenjô. Wudzirzë ducha i vjerzë
3296 7 | doczekałam z tim knopem! — Vjedno movjiłam, że mô njedobrze v glovje.
3297 32 | jakjis zevë, a mje serce movjiło:~—Tu duch krola jezora stoji
3298 16 | të so, com cë v nen czas movjiłv chlevje?~— Vjem! — wodrzekł
3299 41 | zavroceł i mje wodszedl. Movjoł tej, żiczącë mje drogji
3300 44 | przeżiję! — tak uwona mje mjała movjonć.~Jô rozumjoł tero, że cud
3301 36 | ludzami ze svojich stron! A możebesta sę ze mną czego napjiła?~ —
3302 27 | chvjile nje nalezoni, tej za możebnosc krzevi gębë wu spodzevanigo
3303 35 | Jô so ju dzivno mesleł: Możes të zabeł, żes të z bjednigo
3304 40 | grobové kaplice vjelgjich i możnich rodóv kaszubskjich. Wod
3305 6 | grzeszk v nodze tropji. Navetk mrovczi szperetus tą razą njick
3306 24 | jesz sę rojiło ludzi jak mrovk po tich szadich gorach.
3307 41 | przënjese. Kjej ma tak naszła z mrozem v ruchnach, ze smjegjem
3308 41 | szklełë sę łiskjem. jak lod ve mrozové noce. Ale ku reszce i na
3309 8 | Jak ratovelë żeda Gabę wod mrozovi smjercë ~i jak Remus sobje
3310 43 | proce njosłë vałë jezora, mruczącë jakbe ze spokojnoscë żesma
3311 1 | Wobecknęła le jego nogji, mruczała z njedobrim pomeszlenjim,
3312 21 | lese? Kamrot Veber le wumje mruczec na svojim kontrabasu a tvoja
3313 6 | vjeczerzą krajała, tej Morcin mruczoł i nje jodł. Ale Mjichoł
3314 38 | njebje a przed nami njizko mrugała zvjerzovô gvjozda, kjej
3315 18 | bo choc zvjerzovô gvjozda mrugô nad rzeką, nje roznekô wona
3316 1 | pjekjelnigo mula, co mu go zadoł mscevi żid, dalek i szerok vanożëc
3317 27 | przedavnjonô. Ale jankorkji i mscevoscë to rovnak sędzimu dodô.
3318 38 | sobje vjinjen. Njech sę msci na Dcrdze, chturen tero
3319 9 | smętorzu, bo pravje pjerszô Mszô svjętô dobjegła i ludze
3320 20 | przeszło v nasze dokumańtë. Ale Muchovje sę njigde krzivdzëc nje
3321 29 | Zoborach zgasnje przczvjisko MuchóvZoborskjich, a tim co przińdą, przikłod
3322 43 | bestrich ruchnach i czervjoną mucką na głovje. Smjała sę rągającim
3323 39 | zesle retunku.~Provdę movjił muj tovarzesz. Nogorżij, że
3324 25 | nając do wobrazu. Tak jô mujedinego talara pożiczeł. Na dregji
3325 8 | jinszigo won jesc nje chcoł, bo mujego vjara tego bronjiła.~Naszi
3326 1 | kupac a przez pjekjelnigo mula, co mu go zadoł mscevi żid,
3327 39 | to naju spłocze v torfë i mulë. Jak meslisz? Czebe nje
3328 20 | przëstoji, żebes jak jakji mulni czort wobrożoł moje woczë.
3329 45 | vampsa jaż do trumë, bo to mundur, v chternim jô valczeł moję
3330 37 | sekjerë, mjecze, strzelbë, mundurë. Mjedze njimi v rovni dalekoscë
3331 40 | wodgrodzoné dinami, jak srebernim murem wod njewubetnich vód morskjich.
3332 38 | Smutno zdrzała ku bjołim murom zomku, bo drogę ji wodgrodzala
3333 27 | puchoczArimana, będę hukoł vkol muróv tvoji sodze.~Stało sę, jak
3334 23 | figurë z czervjoni cegłë murovani i wobstavjoni njevesokjim
3335 1 | na tego vjelgjigo Bocona murovanigo, chternigo to Gdańszczanje
3336 27 | sposobu a mje sąd przez mus tobje jako wobrońcę wustanovjił.
3337 36 | jim skorę na czorno vędzi. Muszałasta mu co zrobjic, że vama grozi.~
3338 32 | krzóv, chterne na dvorze muszałë rosc vkoł tich dzivnich
3339 34 | czasu jisc po ruchna, le muszice woblec, co sę naleze. Bo
3340 25 | deszcz padô. Jesz dziso muszimë duńsc do Lepuskjich lasóv.
3341 45 | po sobje muł, skarupë i muszle?~Serce mje sę chcało pęknąc
3342 13 | nji mogł vlezc v gorę. Ale muszołjem so povjedzec, żebe mje dziso
3343 22 | jak jadro. Ale ledvje ma muzekańcë wodegrelë pjesnją po egzorce,
3344 31 | pjilovelë.~ Zdzevjiła sę muzice na tich dalekjich pustkach
3345 35 | i voruszka z norzędzami muzickjimi. — To të jaż po ten vjelgji
3346 21 | kompanjiją do Vejherova. Wo muzikańtach i wobraznjikach koscerskjich. ~ ~
3347 17 | jidze v svjat w gromadze ~z muzikańtem Trąbą. ~V zął jem tede jednigo
3348 17 | jak tvój?~I krąceł głovą muzikańtTrąba, bo imjoł provdę, jak jô
3349 22 | Zaspjevelë naszi:~— Vjitaj Pani, my poddani do nog padamy,~
3350 41 | drugô kaczka z woborë. Nabędą na cebje pravo, ale të pudzesz
3351 23 | jak szkapę zdvuma woczami nabędę, parobk sę wobrazi i wuceknje
3352 23 | Wod ti mokroscë babsko nabędze jakji choroscë. Njech sadnje
3353 8 | koguż to moji domovnjicë nabelë tę cudovną ksążkę?~Tej sę
3354 27 | konfiskovoł, to je tvojim nabetkjem, jakbes to kupjił abo v
3355 1 | Remusa? Wu njego bo też nabivac beło możno książkji, jakjich
3356 26 | chodzilë do njego, tero nabivają wod cebje vszetkji.~Ale
3357 26 | va tile ksążk do koscoła nabivota?~ Na to nen z czervjoną
3358 9 | varem krev mje do serca nabjegô, i nje vjem, cze to mój
3359 26 | ragoł. I gorz mje zaczął nabjerac v sercu. Jednak jesz żem
3360 42 | pana szkolnigo, mój mjeszk nabjeroł sę talarami. Ale cuż mje
3361 18 | tvoji karë trigjelk a jô nabjerzę vodë ze rzekji. Tego potępjińca
3362 22 | vjelgjim zevem: Cenje przodkóv! Nabjerzta krevji! — Ale zev mój povtorzełë
3363 2 | kjej Morcin mje vzął i nabjił.~A do ti smarovkji jô przëszedł
3364 2 | alem sę bojoł,żebe mje nje nabjiłë. Ko vjele rovnak muszoł
3365 22 | straszno. A lesni, chturen z nabjitą rącznjicą pjiluje na sorena,
3366 20 | tu kjile.~Mje beło tero naborżij wo to, żebe położëc tovarë
3367 23 | mjoł wotvarłą ksążkę do nabożeństva i gorlivje v nji czetoł.~—
3368 23 | svjętich mjesci napełnjił serca nabożeństvem a duszom przëpinoł skrzidła,
3369 44 | wurosła. Ji bladé skarnje nabrałë vezdrzenjô jak no v Sorbsku,
3370 39 | Ledvo wod kraju a płotno nabrało vjatru i nadęté, jak brzuch
3371 18 | dobri podfrisztek dostac, nabrałobe sę dobrigo ducha.~— Tec
3372 33 | płakalë. Krom tego mje beło wo nabranjé vjidu, chternigo jô bjedni
3373 6 | spolenjé trzech chłopokóv krol Nabuchodonozor. A vjilczi vądoł do jezora,
3374 6 | Marcijanna wupjekła v pjecu Nabuchodonozorovim, vëszedł njevëpjekłi, jak
3375 18 | skrzepjice i jął novą stronę nacągac.~Pocuż të to robjisz? —
3376 18 | granju strona pęknje? Dlotego nacągom novą stronę, bo starô ju
3377 26 | jak won nje woprzestovoł nacerac pjęscami, tej jô za jego
3378 35 | Zrobjisz dobri hańdel a jô naceszę sebje i drugjich muziką.~—
3379 16 | jakuż momë sę jinaczi sobje naceszëc?~Tak jô sodł z njim v gromadze,
3380 34 | ksądz Paveł. — To dziso jesz naceszëma sę sobje, a jutro Trąba
3381 9 | com jich vjidzoł przed nachodzącą burzą, — studnjô pod trzema
3382 40 | rodóv kaszubskjich. Wod nachodząci burze robjiło sę tak cemno,
3383 31 | dalekjich pustkach noc, nachodzącô z njeba i przëstanęła na
3384 11 | zaczęlë parminje słuńca nachodzec przezwokna, coroz vjęcij
3385 14 | mje pod trzema chojnami nachodzełë głovę, wodpovjedz gotovą.
3386 33 | njich nasza kuchnjô i jizba nachopałë sę cepłem. Trąba vëcignąvszë
3387 19 | przed woddzękovanjim jesz naczeszilë. Ko vë jesce rovnak rodem
3388 36 | trąbë mjedze vąse i brodę, nadął skarnje, jakbe v kożdi mjoł
3389 39 | na mje żdoł. Ale jak jem nadbjegł krotko na kjilkanosce kraczajóv,
3390 7 | ruchna rozpjinac.~Ale tero nadbjegła i Marcijanna. Wona, ledvje
3391 33 | Vbjiti ve vesoką wurzmę nadbrzegovą, chdzebe ledvje podlozł
3392 13 | vjeczorë Advańtovi, a Godë nadchodzełë co dzeń bleżij. Beło tam
3393 13 | rok jidze do kuńca a novi nadchodzi. Wuvożała va, dzecë, jak
3394 4 | bo zeszłë ze mje woczami, nadęłë skrzidła i szlë v gorę rzekji,
3395 9 | mogł jem dożdac njedzeli.~Nadeszła wona njedzela komudnô i
3396 39 | płotno nabrało vjatru i nadęté, jak brzuch vjelgji beczkji,
3397 44 | dichac woprzestoł, njim nadińdze ta chvjila.~Zapoleł sę vjid
3398 33 | przepovjadelë ju na pevno nadińdzenjé Jańcekresta i kuńc svjata.
3399 45 | jakbe grzemot i burzô jesz nadińsc mjałë. Jak won tam sedzoł,
3400 41 | spomnjoł wo pjękni łovjoczce z nadjezora Vdzidzkjigo, tej jô vjedzoł,
3401 8 | jego długô broda jak vjechc nadlotivała. Tej wobroceł sę do Martë
3402 40 | czorni krziże, z njemjeckjimi nadpjisami v regji jak vojsko wustavjoni:
3403 31 | woko przeczetac chce dovni nadpjise. Po chvjilë wona sę tak
3404 35 | czorno łiszcząci ze złocistim nadpjisem: MONUMENTUM DUCUM POMORANORUM
3405 8 | Drukarze nji mogą sę jich nadrukovac. Jesz cepłą ję ludze vërivają
3406 23 | njego vpodł:~— Belo! Zamjast nadskakivac dzevczętom, lepji bes naju
3407 25 | wucął sekjerą. Długą chvjilę nadsłuchivelësma v gromadze, ale las stojoł
3408 8 | szła dalij, co zamanąvszë nadsłuchującë.~Wodeszłasma tim sposobem
3409 25 | zrobjił. Po ti roboce vzął jem nadstavjac wucha, cze vaspon nje jidze.
3410 18 | pjiła, zaredzevjałi zębë nadstavjającô długjimu camrovji drzeva,
3411 33 | vëstrzelenjé z flińtë po drugjim. Nadstavjałasma słuch, bo dva vëstrzelenjô
3412 18 | zostavę, co sę tam vodze nadstovjała. A uwon po njim zjachoł
3413 14 | jem po svjece vanożeł i nadstovjoł wucho rozmajiti ludzkji
3414 25 | mechu z pod kaminji. Tej jem nadstuchivoł. Jak całą chvjilę njic sę
3415 13 | przemjenjô ve vjino. A kjej nadszedł dzeń Navrocenjô Svjętigo
3416 25 | te dva pękji, bom sę jich nadvigoł, a të jes młodszi.~Jô vzął
3417 32 | dobrze, nji mogł jem sę dosc nadzevovac przemeslnoscë tego, co sobje
3418 40 | Stojentinóv, Rekovóv, Zastrovóv, Nadzmiróv i jinszich. Njechterne jô
3419 29 | przińdą, przikłod mój, gotovi nagjąc karkji pod jarzmo. Ale vjem
3420 41 | dzecka, chterno płakac chce. Nagle zervała sę, vëprostovała
3421 12 | provdzevigo strachu mogł nagnac, to bes të może i vëzdrovjoł.~—
3422 22 | kąsk wodpocząc, bo jich nagonję. Zepchnął jem tede karę
3423 15 | będzesz chcoł.~Jak jô naszich nagonjił, tego jô so ju nje vdarzę.
3424 10 | doł svój novjększi skorb nagorze zomkovi. Jak parmiń słuńca
3425 10 | błisk poznanjô z ji woczu i nagrodzeł mje za no straszné cerpjenjé
3426 20 | wostrovu zomk peszni i v njim nagromadzeł vszelkjigo bogactva. Tej
3427 36 | Budink, chturen va vjidzała, najachavszë z nasziin panem — chturen
3428 33 | sobje. — Ti wod Zobór naju najadą, a ti wod Plęs pjilują,
3429 7 | won gvesno vjechrzem konja najadze! — povjedzoł jem sobje.~
3430 38 | Barnima Trzënostigo za zbrojné najechanjé mjasta Słavna, przë czim
3431 43 | ale jô mjoł czosu dosc.~Najechavszë do brzegii, vëszedł jem
3432 28 | Chdze besmë sę też muzikańcë najedlë i napjilë, kjejbe vjesół
3433 45 | jadąci v jakjis spravje najedno z naszich pustkovji. Cze
3434 20 | pełnich rebackjigo norodu, najego bjołich brzegach. Vjem na
3435 21 | woddają wonji wobroz chłopom najętim, chterni go na pasach noszą.
3436 22 | jem nją ludzom na pjętë najeżdżac. V procesiji mje sę też
3437 33 | vjidzec beło, jak wonji najeżdżają. Vnetk rozeznałasma seté
3438 41 | chterne jakbe chdzes z daleka najeżdżałë. Julka sedzała cecho, patrzącô
3439 33 | vjedno vjidzoł, kjej chto najeżdżoł.~Tero nama sę sztuka krola
3440 7 | vjechce długji, jimu sę najezełë, a z pod njich zabjelełë
3441 34 | nje belo. Gorszo novjina najii czekala. Jesz przed połnjim
3442 34 | żoden gbur vom furmonkji nje najimic. Choba, besce sę zabrelë
3443 23 | Tero jô jidę z kompanjiją najintaceją, żebem dostoł do kupjenjô
3444 25 | nje wugotovata. A jak sę najodł, wobcarł gębę i povjodoł:~—
3445 33 | be na njim vołu wupjec. Nakładzële, Remus, sporo nich drevjannich
3446 33 | rozeszłë wod Rozevjô do Naklë, wod Gduńskji Głovë po Stopjenni
3447 8 | klonovich lestóv, a ji wojc nakłodł mje jich na ranę, wobrzeszeł
3448 12 | seczkę rżnelë, a knop jim nakłodoł.~Pochvaleł jem Pana Boga
3449 7 | nekalo za dzesątą gorę. Nakoguż lë svoją rękę podnoszosz?
3450 4 | jak mje dobré kobjecesko nakozalo, pod ne trzë chojnë. Tamem
3451 12 | czegos gorącigo napjic i nakozelë, bem społ.~Nje vdarzę sobje,
3452 27 | wobrońca vërobjił zgaszenjé nakozu aresztovanjô Remusa, przedłożivszë
3453 41 | Gora Arimana ją svoją cenją nakreła! Tëro jô tu panem, jaż do
3454 25 | mogjilë do mogjiłë, jaż nakrivałë nen vądoł jak drożkji nad
3455 13 | jednak wucekł szczestlevje, nakrivszë płoszczem głovę szkapje,
3456 35 | mesle mje woblotałë głovę naksztoł skorcóv, co v jesenni dzeń
3457 41 | v Koscerznje wu Neumana nalac sobje kozoł. Jednigo dnja
3458 10 | kozoła przede mną postavjic, nalała sobje i mje i rzekła:~—Pjij!~
3459 24 | kocełk wustavjoni, smolë nalani, drevka podłożoné: le zapolic!~
3460 8 | na nowukę pjenjądze be sę nalazłë.~Mjichoł kąsk pomedetovoł,
3461 12 | vjechrzu. Chto ten kvjat nalcze a vęgjel vëkopje, ten mô
3462 36 | ropuszą i jim tego napjitku nalevô v gordzel. Wod tego jich
3463 20 | ten wogjiń wupadnje, tej nalezema pod vęglami krolevską pjecziń,
3464 24 | vkoł nji sę zbjerô v dzeń Nalezenjô Krziża Svjętigo. Ale choc
3465 23 | że te kęsi psë zvątpją wo nalezenju cebje. Mosz të co do jedzenjô?~—
3466 20 | że co mje teczi, to mje nalezeta roz njeżevigo na polu, jak
3467 35 | kavałk chleba nje dogodosz. I nalezlëbe jednigo rena Remusa na polu
3468 31 | sę tak wodezvała:~— Som nalezlisce krijovkę wojca, cze won
3469 27 | złoti i do ti chvjile nje nalezoni, tej za możebnosc krzevi
3470 19 | ludzkjich gnjozd.~A co bjołi nałgol dzeń,~zdradno dzeląc vjid
3471 37 | zmocnji tim dobrim trunkjem! Nalij sobje z ti butelkji duńskjigo
3472 17 | skm. Kosce tego zvjerzęca nalożają chdzeroz przë kopanju torfu
3473 20 | jakji jego sądë na mje nałożelë.~Zemja moja rodzi woslë
3474 32 | sę jim dobrą woddoł volą, nałożilë żelazni kajdanë i nje puscilë
3475 13 | woboczëc v chace gburskji, nalozłbe tam rożnigo żelastva: szable
3476 38 | to ju njeje dzivno, bo są nałożni, że z drogji zbjerom kaszubskjich
3477 3 | kołem. Ju go bodej do wucha namavjało, żebe legł spac pod mjedzą,
3478 27 | tej jô sę poprovdze muszoł nameslec, cze jô jezdem tim Remusem,
3479 11 | matkji. A jô, njimem sę namesleł, sedzoł ju pod chorem v
3480 27 | spravjedlivoscë svjata, a nameslivszë sę, rzekł jem:~— Jô chcę
3481 20 | strachem, że nen cuzi i jô bez nameszlenjô jęłasma sę przedzerac przez
3482 9 | wodłomjonô zlecała przed namiv doł. A Marta wobjema rękoma
3483 29 | mojich pjersach czężeło jakji namjenjenjé, tak jô sę pomału pogodzeł
3484 27 | svojim przez Wopatrznosc mu namjenjonim spokojni nje beł. Przë pjerszi
3485 33 | dalekjich wod svjata stronach namnożoni po vojnje szandarzë i lesni
3486 33 | Kjej tak, to Trąba doł sę namovjic i szedł na rozpravę ze svoją
3487 24 | rzekł Trąba to go gvesno namovjiła na panna, co to boso pjelgrzimovała
3488 35 | jak vjesoła sę zaczinają, namovjoł mje ze sobą. Muszoł jisc
3489 15 | jô, że tak povjesz. Nje namovjom cebje, bom doł rękę njeboszczikovji.
3490 5 | żebe njicht tego molu nje nanalozł, le jô som.~Przë ti roboce
3491 39 | czołnem. Bo jak morzé tu vodë nanekô a chmurë z gorë deszczem
3492 34 | nom prosto v woczë. a jak nanekoł krotko, scignął szkapę i
3493 37 | wusmjerca, skorno nji mosz nanjich sposobu. Tam żije rod vjelgjich
3494 43 | zgrezotë i markotnosce, jakjimi napasł mje svjat za tim jezorem
3495 28 | nawuczimë.~Jak sę nade mną dosc napastvjilë, tej mje kozelë vëlezc z
3496 24 | To też nji mogł jem sę napatrzëc jak wonji tam stojelë: morzé
3497 34 | tile ludztva małô jizba sę napchała pełno. Chvjilę ma na sę
3498 32 | dusze nasze, jak chmura, napełnjała zgroza dzejóv ti vesokji
3499 34 | Trąba, a chvała moji grë napełnjô podnjebjé nad całą zemją
3500 5 | na skarnji, jaż scigäło. Napevno jô vëzdrzoł jak larva, co
3501 36 | pomocą, bo z dvoru na dvjerze napjerelë mocko, żem je ledvje mogł
3502 33 | jak sę czego mocnigo nje napjiję i ruchen nje zeblekę, to
3503 1 | patrzeło, jakbe sę woctu napjił abo barzo dręgjich lekóv.
3504 17 | napji! Ale jô wodezvoł:~— Napjile sę som i njech cë będze
3505 28 | też muzikańcë najedlë i napjilë, kjejbe vjesół nje beło.
3506 13 | jô cë zaru vëłożę: Sibela napjisała, że kjej dzirżkosc i cnota
3507 27 | ludzkô! A ta je zamkłô v napjisanim pravje. Pravo znovu ludze
3508 13 | vojnje. Bo go ju dva raze napjisełë v minjonich latach a tero
3509 45 | vëstrojonim kvjotkami grobje z napjisem:~Remus, ricerz kaszubskji~—
3510 30 | mô woczu, be sę vstidzec. Napjisz na njim novjększą łesz a
3511 3 | pobjegałë ze za lasu tak njisko, napjité deszczem, jakbe na zemję
3512 36 | poczestunk v żebra, to będze to napjitk krolevskji.~— Vëboczce! —
3513 36 | krevją ropuszą i jim tego napjitku nalevô v gordzel. Wod tego
|