1asu-cesnj | cesza-dokto | dokuc-glebj | glebo-jizem | jizra-krovo | kruko-mecha | mecho-napji | napla-odi | odpad-podpj | podpl-prega | prete-przez | przic-rzeca | rzech-spjev | spjic-szept | szero-varna | varne-vestu | vesun-vrobl | vroce-wodrz | wodsa-wukri | wukro-zandz | zanje-zevej | zevim-zyja
Chapter
3514 8 | razą płakac muszi. A jak sę napłacze do negji, tej sę pitô:~—
3515 45 | z lasa v komudnim vjidze napole nalozł jem sę pod trzema
3516 33 | bełabe skurała, njiż całi Napolijon i jego vojsko. Ale żol po
3517 34 | sądu buszni, jakbe samegoo Napolijona przënekalë, tej vińsc wonji
3518 7 | Pokjim jodł, to wona mje napominała.~— Knopje! Wo tim, cos të
3519 31 | jesz szołtes Kjedrovskji napomknął, że to njibe z mojim rozumem
3520 42 | vjeczné dokurczanjé ludzi i napomnjenjé ksędza wumęczeło moję duszę,
3521 21 | rzekł vaspon — że i cebje co napotkało. Vjidzisz, co to za dzivni
3522 31 | wopovjadac wo naszim pjerszim napotkanju sę z krolem jezora na Glonku,
3523 15 | ludzami, chternich jô tam napotkom za naszimi jezorami i lasami.
3524 25 | pravą rękę. Tęde jidącë napotkosz ludzi. Tich smjało pitej
3525 18 | wucha:~— Remus! A może z tim napravjenjim mje to sę le tak zdovało.
3526 18 | to jakji cuzi mester wod napravjenjô młinóv.~Muszoł jem sę smjoc,
3527 20 | gruńtach. Bo kjejbe dachë napravjilë i dobetku sę dochovelë,
3528 18 | sę bjelą. Tu chtos młinë napravjoł, tego będzë pevni.~— Chtużbe
3529 18 | jem vjidzoł, że vszetko napravjoné. V storim korece, kęde vodabjeżi,
3530 16 | zalecała: Tam v wogrodze naprocemmoja krolevjonka za rękę provadzeła
3531 32 | wuzdrzoł jem ku reszce chdzes naprost jakjis bladi vjid. Wuczułjem
3532 34 | beło, żebe tich kęsich psóv naprovadzëc na njego, cobe jego aresztovelë
3533 19 | njeprzijocela, chternich jim Smętk naprovodzoł. Ale jich potomk ję dziso
3534 19 | szpetolu. Cuż wonji mje tu nje naprzikrzelë sę, żebem kaszubskji zemji
3535 38 | wodrzekłszë, pchoł svoję karę naprzod v kjerunku, chdzem vjeczorem
3536 31 | tej wonji chiże vësunęlë naprzodk i szlë marszovim krokjem
3537 37 | to vje! Dosc jem so gębë napsuł, żebe mu to vëbjic z głovë.~
3538 36 | Nad tim sę pjckjelni sąd naradzi, na chturen nasz pon vaju
3539 26 | żivcem zgrezc chcelë. Jak sę naradzilë, bormistrz jął pjisac jakąs
3540 39 | na vjid vëtrafjił, chto narna chce pomoc. Na szczescé
3541 16 | że tvoja vjilczô notera narobji cë jinszich kłopotóv, jakjich
3542 16 | moja żedovskô mje be nje narobjiła. Ale na to njima radë. Gęs
3543 21 | Spadło pudło z vesokoscë — narobjiło vjele złoscë. Wu mojigo
3544 40 | całim svjece ~I njeposłuszni narodë zgnjece... ~Jednak tero
3545 14 | nje dzevji!~Żëcé ludzi i narodóv vjęcij je bojką njiże sę
3546 14 | chterną volą ksążąt najich i narodu jedną tvorzełasma Rzeczpospolitą.~
3547 33 | lądovelë i vëszedłszë z czołna, narodzelë sę.~Rzekł ksądz:~—Tero nom
3548 5 | dzecom ve Vjiliją Bożigo Narodzenjô. Tak jem rzekł:~— To jô
3549 4 | Boczë, knopku, żebes nje narosł zgnjiłigo gnota! Za bożoka,
3550 36 | czasem wona je tak grubo narosłô, że trzeba ję scigac, jak
3551 33 | żenjałi chłop. Tede jô, njim narosnę szczeżolami, jak ribkji
3552 28 | skora, a v naszim pałacu narosnje cë nové pruskji wobleczenjé
3553 39 | na zibjącé Błota! Gorą je narva trovë, pod nją skora torfu
3554 1 | kscgarnji, jak: "Płacz i narzekanjé Wojcóv Svjętich v wotchłanji", "
3555 7 | dom, bo tatk cë chce pasem narżnąc a cebje njima.~Tej bodnął
3556 14 | lechi człovjek zdradzeł i nasadzeł na mje takjigo Golijata
3557 36 | Potim wosobno do ti robotë nasadzoni djobeł bjerze gork żołcë
3558 18 | nje chodzi, to vjera łeż. Nasedzoł jem sę ve młinje v Lipnje
3559 29 | Tam krol jezora doł so nasepac pełen mjech czornich vęgli.
3560 5 | naszimu panu jiglenë v łożko nasepję.~— Nje czenji tego — wodrzekł
3561 20 | vëszła. Woboczisz, że wonji nasłą na naju szandaróv i naju
3562 2 | procem njich, bjedni jich nasladovca i grzesznjik?~Kjej cë to
3563 15 | zomkovjiskjem.~— To krolevjonka nasłała svoje ptochë na kondukt
3564 41 | robota i bo jô na njego naslę dzenną bjedę ludzką, chterna
3565 8 | wusadło ceché, tej ma wobaji nasłuchivała. A tero jô czuł ju verazno
3566 2 | njejeden roz mje v skorę nasoleło. Ale litovało sę nade mną,
3567 41 | go procemni scanje. Tej nastała ceszô, przez chterną jô
3568 39 | sarkovi szvebelkji, chterne nastałë po francuzkji vojnje i po
3569 31 | na vojnje, przësigelë, że nastaną czase lepszi. Ale bëlë drudzë,
3570 20 | noprzod sę vëvroceł, bo so nastąpjił na trokji. Ko mój vamps
3571 18 | Pon Bog tvój petel krzevo nastavjił, ale petlujle svoją godką
3572 9 | krolevjonka moja nje jidze. Nastavjiłjem wuszë, żebe czuc nocechszé
3573 36 | vjidzała, najachavszë z nasziin panem — chturen jest z blizkjigo
3574 34 | vezdrzoł na Formelę, njibe naszino ksędza, chturen sedzoł na
3575 34 | kjej jem mu povjedzoł, że naszłusma szandarę pod Cisevjem, chturen
3576 39 | njc priskała Za zvjerzem natirzeła na vjelgjim konju postacejô
3577 26 | wobronje tvojigo prava, tej natłucz jich Remus, kuli możesz.~
3578 42 | vszetcë mają cę za kąsk natrąconigo, to też jinszi v tvojim
3579 2 | jakjich ju dzisodnja nje natrafjisz v czornim borze. I potcevi
3580 6 | sę wusmjechoł, bo won sę natrampoł procovjito dlo naju bulev
3581 30 | wod rozumu. A jak mje dosc natrząsł, tej zaczął po woborze tańcovac
3582 9 | brodu v lese.~Tam jô sodł na naveższim molu i zdrzoł na szterë
3583 24 | strzod starodovnich bukóv naviżach i wotmikałë svoje bramë
3584 31 | wustrzesze kłodł sę na słomę, navjedzała mje, jak noskvarnô Mora,
3585 38 | Sorbskjich panóv duchë przodkóv navjedzelë, ale jednim takjim duchem
3586 33 | przesladovce tupją i sę navołivają, a czim dłużij, z tim vjększim
3587 41 | zomku.~Krotko po naszim navroce z Łebskjich Błot, Głovczëc
3588 1 | kraju, jaż go vjernô bjałka navroceła do dom. Ksążkji, jakji le
3589 8 | takji, że to przed nami nje navroceło z drogji, le nekało na dravoka
3590 30 | Czernjika dzesęc pocerzi za navrocenjé grzesznjikóv kjej won dotrzimô
3591 13 | vjino. A kjej nadszedł dzeń Navrocenjô Svjętigo Pjotra i Pavła,
3592 40 | Remus przërzeczenjé, że navroci ze mną v gromadze do dom.
3593 34 | rozum të sę tero nolepji navrocisz na Zoborë. Z tich bo, co
3594 40 | tobje. Tak jô cë movję: Navrocma do dom! Bo jô mom też duszę
3595 5 | vëpuszczonich. Gnjota ję navrocoł, ale bez gorzu, jakbe sę
3596 5 | Czimu të, głupi, mje znovu navrocosz? Jô be beł i tak przëszedł.
3597 36 | vëprosi nom szczestlevi navrot z tich cuzich knjeji, chternejô
3598 2 | movą ludzką. Cuż be won nje nawopovjedzoł! A Marcijanna rzekła:~—To
3599 36 | vëgnoł, bo nji moglë sę nawuczëc worac v jego vołë, tej są
3600 2 | Kosą bo i pługjem za młodu nawuczeła sę ręka moja robjic im nje
3601 7 | strzelbę i mje z nji strzelac nawuczet. Tej jô sobje doma zrobjił
3602 6 | njech go ksądz jegomosc nawuczi provdë chrzescijańskji a
3603 34 | ksędzem, mojim nolepszim nawuczicelem tam na Glonku. Nasze drogji
3604 28 | pruskjigo më cę wob dva lata nawuczimë.~Jak sę nade mną dosc napastvjilë,
3605 8 | to po jego wuczinkach. A nążbe mjoł nowukę i volą, njeszczescô
3606 8 | ksężnjiczkji, chterną ji nażeni njedovjinnje vënekoł z palacu
3607 27 | vëzbivają svoje brzedkji mjona i nazevają sę konfiskovanjim. A to,
3608 20 | jezerze, chterno stari ludze nazevelë Lelekovnjicą. Tej mjałasma
3609 35 | dzevczęca, chterno sę dziso nazevô Trąbjiną. Jakji jô beł głupi!
3610 33 | chterną svjat jidze ku svojimu Naznaczenju, że przë kożdim vożnim kaminju
3611 39 | szvebelka vjidzoł jem, że ksążka naznaczonô na spolenjé beła jedną z
3612 18 | Boskji. Tec wona cebje nje nażoguje. ~Ale Trąba sę nji mogł
3613 27 | ve Vejherovje poznała tak nazvanigo krda jezora, ale chcącë
3614 26 | Beła to ksążka do koscoła nazvanô viborkjem, chterną ludze
3615 34 | przikłod zabrelë klosztorë, nazvelë wonji to sekularizavanjim,
3616 27 | vjedzoł, że jak złodzejstvo nazvje po njemjecku, tej nji ma
3617 8 | vechodzeł nen, chternigo won nazvoł Czernjikjem. Mjoł won bëc
3618 26 | głovje wokręgłą czopkę z nebą, vkoł czopkji czervjoną
3619 28 | defle na nogji i krimkę bez nebë na głovę. Jak jô sę wuzdrzol
3620 34 | sobą dvjerze, za chternimi nęceło mje szczescé rożovim paluszkjem.
3621 4 | vanożi dzis, v bjedze może i nędzë. Wostavjił za sobą dom i
3622 22 | poddani,~A co prędzej po tej nędzej na volnosc wyjdą... ~Wob
3623 25 | mjiłoserni wuczink co do nędznigo cała mojigo. Som sę przëznajesz,
3624 22 | cę złapjilë. To gvesno za nego pana ze Zvadë, chternimu
3625 29 | wostrogą pod nopjętkami dravo nekają sanje po lodze. V sanjach
3626 5 | plece rozegrzoc. Bezroga, nekającë roz na levo roz na pravo
3627 41 | reszce dalek v woczë przeką nekającich smjot jakjis vjid. Rzekł
3628 5 | gromadą, jak na bjesadę, nekałasma pod korunovaną jarzębjinę.
3629 7 | të mje zaru z drogji? A nekej chiże do dom, bo tatk cë
3630 13 | dovnich dzejach ~a Straszk neko z pustkovjô precz. ~V Svjęti
3631 29 | i sę zdłożdo strzelbą do nicli njeprzijoceli. V ti chvjilë
3632 22 | Tam nam pokażą drogę do nieba... ~Ale z vjększą jesz mocą,
3633 22 | parzy, poznasz człovieka.~Niechaj z czysca vyrvani Tvoji będą
3634 22 | Turkóv. — A lud spjevoł:~— Niechze radzi o czeladzi Tvoja opieka.~
3635 42 | poręczim v rzekęJak z pjeca nii łeb. Przë tim jô stłukl
3636 8 | i bjołima zęboma. Bo za niim, jak psë za dżadem, jidą
3637 33 | Gvesno won też je v zmovje z niini rebokami, a ti go v taką
3638 20 | skrzepjicami szedł i z trąbą, chdze nije lubjilë. A chdze mje njechcelë,
3639 38 | jem wuczuł, że nje czężi nijev ręku mjecz, vezdrzoł jem
3640 9 | won ju v novim pasturku nijoł pana. Tak jô sę wobrocę
3641 14 | żił, żebe tobje v rękę dac nitkę, po chterni të bes dalij
3642 39 | mje sę zdovało, że vjidzę nizko nad błotami a daleko szętoląci
3643 1 | pjesnjikóv, wobdzartim i njcmovą, ten sę na njim nje poznoł.
3644 4 | zgrzebjęca, tak że jô na njcn skoczeł, jak na konja, i
3645 39 | nas. Za njim też gonjiło njcpotemu. Rożni zvjerz dzekji: Jeleń
3646 33 | mjesąc całi woblegacnaju njebędą!~I żol mje beło ksędza,
3647 30 | takji pokuszenjé vjedzoni njebędę. A to procem nogji, co mje
3648 31 | drodze vëpenetrujema. A kjej njebędze dobrą volą chcoł jisc z
3649 38 | serca i njiczimu sę dzevjic njebędzesz, bo takô przigoda może le
3650 21 | duchovnô wosoba, a dregji v njebelnich ruchnach dużi i mocni z
3651 45 | dzecka. Remus, vjidzącë njebezpjek, zastavjił sę całim całem
3652 43 | za retunk ze smjertelnigo njebezpjeku.~Njedługo a przed nami kanęła
3653 39 | chmur i długjimi krokoma v njebivałim pospjechu nekô njedalek
3654 21 | głovą bem wobzeroł cuda njebjeskji.~Klarneta sę na to przeżegnoł
3655 7 | i krev za kołnjerz leci. Njeboczącë na to, jô sę przeżegnoł
3656 39 | wotchłanji. Tak le przez njeboczenjé. A chtużbe za mną sunął,
3657 12 | njicht sę na to nje doł. Moja njeboszczeca matka wopovjadała, że jednimu
3658 31 | sobje matka vjid z woczu za njeboszczikami wojcem i bratem.~Tej złożeła
3659 26 | majestrat v gromadze, to takji njebożné zgromadzenjé, że strzod
3660 26 | njiczego nje vdarzeł wo jich njebożnim wudbanju.~Szandara tero
3661 33 | ksądz gvesno woczekivoł go z njecerplivoscą:~— Nasz potcevi Trąba pevno
3662 33 | nje woszkaradzeła, cobes njechac muszoł podroż, dom cë dva
3663 22 | Jozefa vząt za wopjekuna! Njechaj sę njiczego nje boji...~—
3664 20 | bjałkji Trąbjinë.~—Wo to njechbe cę nje bolała głova — wodezvoł
3665 39 | Rozumjoł jô że trzeba chcącë njechcącë dalij na jakji suchi mol,
3666 1 | jak povjadalë, mjoł won sę njechcąci napjic v żëcu i to na svoje
3667 14 | vjeczora, a jô liczeł tak njechcąco do wosmë, ale zegar bjił
3668 15 | Remus, bivoł?~Ale mje sę njechcało wodezvac. Tak wona vzęła
3669 35 | zbłądzoną drogą.~— No, tej jô njechcę vjęcij vjedzec. A rzekę
3670 20 | nije lubjilë. A chdze mje njechcelë, tamem sę nje morzeł. I
3671 11 | mje mô zadané wosoba, to njechji Pon Bog blogosłavji za żëcô
3672 40 | Zastrovóv, Nadzmiróv i jinszich. Njechterne jô ju czetoł przë łiskach
3673 7 | woborę. Ale gbur zabroł nigo njecnotlivigo Golijata i wobaji jęlë pomału
3674 31 | dzis na naszim pustkovju, njeczułam. Bo chtuż tu wu naju mjołbe
3675 33 | zeblekającë sę, czimu to mje poku njed aje, jaż mje sę przëboczeło
3676 8 | mje rog ze scanë. Mjedziso njedaje bezpjeku, jaż pudę na jezoro
3677 4 | bokjem. Ale tero jô ju czuł z njedaleka granjé vodë. To gvesno rzeka
3678 31 | podnjesłë subtelni kvjotkji a z njedalekjich lasóv i pjoskovatich wurzm
3679 17 | gromadze ku młinovji.~— Njedalekô droga! — zaczął gadac stari
3680 10 | zelonim wokjenkjem wusnąc mje njedało, le vjedno mje kąsała, naksztołt
3681 40 | vënjesłą ze Sorbska. Wonji njedelë sę roczëc, bo jich vłosné
3682 31 | tero wonji nom dadzą bobu! Njedługjigo czasu not beło, żebe dokazac,
3683 24 | cebje jak brata. V naszim njedługjim vanożenju przebeł jem tile
3684 44 | be ję wodvjezc do ji vsë. Njedługom szukoł, bo Gostomje to vjes
3685 20 | strzelbą. Ale won jeszna mje njedobeł. Z mojigo gnjozda na Zoborach,
3686 2 | przededvjerzu, abo zacznje bjic njedobrą godzenę.~Tej Marcijanna,
3687 4 | czimu! —Tam pod jarzębjiną njedobré mesle głovę nachodzą. Naszlë
3688 20 | mje na tim svjece, pełnim njedobrich ludzi, bjesóv, strachóv,
3689 1 | le jego nogji, mruczała z njedobrim pomeszlenjim, ale pozvoleła
3690 40 | vszescë v jakjichs kantrach z njedobrimi mocami. Ach Remus! Jak jô
3691 45 | moji pamjęcë dovné chvjile njedole i szczescô. Ale z początku
3692 31 | do mjeszkanji ludzkjich njedoszła. Roczę vas tede na noclig
3693 1 | smjechovjiskjem, jak kożdô njedovarzonô rzecz. Pjisovnjô szła za
3694 29 | dzejało. A chdze woczë moje njedovjidzałë, tam naszi ludze ze vsóv
3695 33 | mje pogrozeł:~— Të ptoszku njedovjinni! Gvesno jes trąbjił na tich,
3696 42 | spoczinku. Veszedł jes bjedni njedovjinno ve valkę dzivnich moci,
3697 27 | sędzi. Żeli ten cebje wuznô njedovjmnim, to cę koże vëprovadzëc
3698 40 | nobożeństvo. Ale wostatni njedzelë ksądzz apovjedzoł, że wono
3699 9 | połnjim. — Cze te drzevjęta njedzelné przëwoblekłë ruchna? Cze
3700 9 | samotną jarzębjinę v polu. Njedziv, że ludze tądka jisc sę
3701 14 | słuchoł, bom sobje njigde njeiuuvożoł, żebe kraj Kaszubóv beł
3702 24 | a mom vjarę, że ma jesz njejedną vędrovkę po svjece v gromadze
3703 34 | vjesołô vjeska, chdzem njejednigo talara na granju zarobjił
3704 26 | bom so wuvożoł:~—Cze takji njekara kupji ksążkę do koscoła? ~
3705 6 | to smje davac mje takji njekatolickji przezvjisko?~V tim jô mrugnął
3706 36 | voda ve vjadrze pochnje po njekatolicku.~Za chvfilę przënjosł służka
3707 44 | i chlopokóv, za chternim njeksztołtnim karnem szlë starszi i dzecë.
3708 25 | bo momë przed sobą marsz njelada. A zemno je i deszcz padô.
3709 34 | vodë i lase i ten całi v njelitoscevi ręce njeprzijoceli dreżąci
3710 45 | jakbe trzë wukozkji na njeludnim molu sejmovałë. Ale mje
3711 36 | scignjęti skorë przedaje Njemcom do Berlina i to przez vjecznigo
3712 27 | dotechczosni pon przedoł Njemcovji vjes svoją, zervoł won ze
3713 14 | Boskô! Komu namjenjoné tego njeminje. Komu godzena vëbjiła, na
3714 25 | smjesznich przigód i trelóv co njemjara. A mje to vjedno je dzivno.
3715 36 | kaszubską, jednak vjarę mają njemjceką. A nasz pon z njimi. Ale
3716 35 | i chatë są le vispami v njemjeckjim morzu. Tak jô so wudboł,
3717 42 | wodpusce. Ludztva tam co njemjera zbjerô sę na Matkę Boską
3718 28 | kładła sę na moję wumęczoną i njemjerną duszę jak masc gojącô. Potcevi
3719 43 | mje zvjązelë z żadną i mje njemjiłą kobjetą. Ten vesokji krziż,
3720 27 | Knopje nolepszi! Jak wonji cę njemjiłosernje skorelë! Za cuż naju woboje
3721 25 | lasu. Tak mje sę jednak njemjirno zrobjiło i wuvożoł jem sobje:~—
3722 45 | szedł do dom, bo mje vjelgô njemoc zmogła, kjej jem dobeł tę
3723 3 | mojim ludem i sobą. Bełam njemovą, ale dziso mom volą movjenjô.
3724 1 | kapustë, abo lesovji, stvorom njemovim, chternim Pon Bog litoscevi
3725 38 | zajęcu svojich dober gvoli njemożlivoscë zapłacenjô talk vjelgji
3726 31 | palecą v pjęscë, be jim te njenobożni karkji zkjidł.~Ksądz sę
3727 38 | kąsk gorzołką bo mje jako njenołożnimu tich morskjich vjatróv barżij
3728 25 | vszetkjich lestóv, belo to kąsk njepevné wuchronjenjé wod deszczu.
3729 41 | szlachu. Beł won zavjani, njepevni a po kjile krokach ju nje
3730 38 | vjatrë z morza! Kjejbe wonji njepjilë tak dobri duńskji vodkji,
3731 40 | Podkomorzóv, be przeczekac njepogodę, bo njedługo a z njeba spadła
3732 40 | chternim zvonë tero zaczęłë njepojętim sposobem straszlivje zvonjic.
3733 44 | ludzkji godkji spji na dnje njepojętô tajemnjica. Jak na mje timi
3734 1 | kominkach młodi wod starich, njepomnąci, że bjedni Remus jim te
3735 33 | Ale żol po szkodze njick njepomoże. A jô bjedni muzikańt tero
3736 22 | pod figurą Svjętigo Jana Njepomuka. Stoji wona tam pokuńc mjasta,
3737 40 | rozcągnje po całim svjece ~I njeposłuszni narodë zgnjece... ~Jednak
3738 41 | tovarzesz Trąba skruszoł njepotimu po nich przigodach na Pomorsce.
3739 2 | provdę, chterną czuję, ale njepotrafję ji słovami vërzec. Chcołbem
3740 34 | Mogłabesma mjec z tego kłopot njepotrzebni. Jô dziso na vjeczor też
3741 33 | bjedni muzikańt tero tę njepotrzebovaną sełę strzimac będę muszoł
3742 45 | takjich przigód doznoł, njepoznani za dnji żëcô, Remus.~ ~ ~
3743 14 | i Morcin i knop ze mną i njeproszoni pobjegłasma do gorë. Tam
3744 25 | besma vëzbała noremnich, njeproszonich cemjęzcóv naszich.~Ale jak
3745 14 | gorę ku njebu i słuńcu. Po njeprzeliczonich pokolenjach drzeva koralové
3746 25 | rozłożemana tvojim dachu, tej nom njeprzepadô, chocbe bęborkami lato.
3747 18 | mje kjeszinje za jakjim njeprzepjitim detkjem. Kjejbem zasodł
3748 43 | smjercë v woczë.~Ale ta njeprzëszła. Jakbe to beło wostatné
3749 34 | vszetko i dac mogą vjédzą njeprzijacelom. Bo chtuż vje, chto wonji?~
3750 29 | potrüfjił. Somem sę vëdoł v ręce njeprzijacół.~Zdzevjoni zdrzoł jem na
3751 14 | lôt, vjinnismë, że naju njeprzijocelnje vëtępjił do negji. Novjększi
3752 33 | vjedzącë, że jô naszim njeprzijocelom psotę zrobję.~ — Mom vjarę
3753 11 | jô so rzekł:~— Pożdejże, njeprzijocelu!~Vzął jem sę i szedł na
3754 11 | le z vjechrzu psują, jak njeprzimjerzając gapa psuje dach. Takjimi
3755 9 | Ale wona mojigo reminja njepusceła, bo sę mocko bojała, choc
3756 13 | wustrzechą beła mje za czężkô i njeręcznô.~Na to jô rzekł:~— A może
3757 10 | zastąpjił ji drogę i rzekł:~— Njerobji tego, bo bjednimu Remusovji
3758 25 | noc. Gruńt pod njimi beł njerovni, przedzeloni podolnimi vądołami.
3759 14 | ze strzelbą. — Moc Boskô! Njerovnich ludzi, jednich procem drugjim,
3760 17 | chternich ma prosti ludze njerozumjała.~Bivało, że zaprosilë dzecë
3761 42 | moja v gromadze ludztva njerozumjałô brzemjeje?~Vątk mojich mesli
3762 27 | moji przez Czernjika jô njerozumjoł. Dosc długo won sę tam wodszczekivoł
3763 15 | rzekł mje do wucha:~— A njerzekł jô cë przë vëcinanju drogji,
3764 26 | kupalë. Bivało i tak, że njerzitelni człovjek vzął co z moji
3765 39 | może jisc chdze go woczë njesą. A pocuż të mje vleczesz
3766 29 | drogę moja bjałka i corka njesącë dużą pjerzenę. Położelë
3767 33 | Jedna bjałka z Gołunja njesącô kaczkę na przedanjé do Koscerznë,
3768 4 | vëporajisz të sę, pokuso njeskvarnô! ~Vjęcij jô njick nje czuł,
3769 38 | sę, brace! Duch ludzkji njesmjertelni vjęcij njiże roz jeden za
3770 29 | łovjiło, ale dusza moja njesmjertelnô vjęcij vjidzala. Nje vjem,
3771 44 | provadzeła z Gostomja do Njesołovjic i do Długjigo jezora, zbjerało
3772 22 | woczë v przodk na krziż njesoni tero vesoko przez nigo chłopoka
3773 31 | maszerovoł na volą, wuczuł jem njespodzevaną muzikę. To Trąba i kamrot
3774 30 | wodvjedzenjć jesz barżij njespodzevané, bo kanął pon Czernjik.
3775 42 | rozumjelë? Vszedł tede gosc njespodzevani, a tim beł nasz koscelni
3776 20 | na sebje patrzała, jaż sę njespodzevanjé doł czuc straszlevi rëk
3777 31 | strzelbą po polu, cze też corką njesposobnigo człovjeka ale na to cë z
3778 28 | pjekle vszescë sługovje njespravjedlevoscë, chterni cë tam gvesno dokurczają
3779 10 | Povjem jô cë novjineczkę, ale njesrogą. ~Bo ju z tvoją nomjilejszą
3780 25 | na mje żdało przëvjitanjé njesrogji. Żeli të meslisz, Remus,
3781 37 | starszi njiże të, a moja głova njestrzimje mocnigo trunku Ale rzeczë
3782 14 | pjoskóv Helu. Le szarô chmara njesvjadomich gburóv i rebokóv bjednich
3783 44 | jesz roz wokjem ku zgraji njesvjadomigo ludku, tańcującigo podług
3784 8 | plecach. Tak jô rzekł:~— Njeszczesllevi człovjeku! Kjejbes beł szedł
3785 7 | zblodł i zavrzeszczoł:~—Njeszczesnjiku, lës człovjeka zabjił!~Małą
3786 34 | cholera kosi ludzi na naszich njeszczestlevich Kaszubach. Chtuż nom bjednim,
3787 36 | skora, cze nje? Zeli tak, to njeszczestlivimu porę czortóv nę njemjecką
3788 31 | pokoże, chocbe beł bjedni i njeszekovni z wurodë.~Ale jô sobje v
3789 6 | wono porvoz? — Nji mô! Tej njetile krovë, ale anji porvoza
3790 6 | Ale jô sobje njick złego njevdarzącë rzekł:~— Bôj sę Boga, Marcijanno,
3791 40 | jakbe sę chmurë zervałë. Njevdarzę sobje, jak długo ma tam
3792 6 | Nabuchodonozorovim, vëszedł njevëpjekłi, jak no ni trzeji chłopocë.
3793 20 | chterną znadz njigde z ręku njevëpusceł i zaczął movjic:~— Dobrze
3794 38 | czężkjich balk, wozdobjonich v njevertazni sztołtë, a zczernjałô wod
3795 23 | cegłë murovani i wobstavjoni njevesokjim płotem. Vkrąg zelonô dzarna
3796 22 | vëszto ku mje z Garecznjice njevjadomé dzevczątko i podało v gorsc
3797 39 | gorzeł, bo ten nocni marsz na njevjadomich drogach a pjoskovatich i
3798 24 | Njevorto. Vezdrzoł jem na njevjadomigo pana i rzekł:~— Vorto dac
3799 37 | minjonich dovno czasóv a v njevjadomo przëchodni dążi czas. Ale
3800 15 | nji mogę. Moc mje cągnje njevjadomô i volô mocnjejszô njiże
3801 26 | mu dô njemjeckji mjono!~—Njevjadomosc prava nje wobronji przed
3802 14 | bjołich remjon jich dzevcząt i njevjast. — Ale jô do njich spłavjił
3803 43 | ludzkji wobmovë. Bo za svoją njevjastę vząc cebje nji mogę, kjej
3804 10 | Bogu bluznji i jego Matce, njevjedzącë;za co na njego przëszło
3805 10 | brzedkjigo zataconé sedzi. A jô njevjedzoł: Smjerc, cze wukozka, cze
3806 41 | smjegu zapadłô. Z jednigo njevjelgjigo wokjenka żoleł sę vjid.
3807 39 | wobjimałë le tile gruńtu, jak njevjelgô gburskô wobora, przeszukoł
3808 12 | mjelë ze mje pocechë, bo njevjem, cze wucignę jadra.~— Nje
3809 8 | rzekł do Martë:~—Żid, choc njevjerni, pevno łgac nje łgoł. A
3810 29 | Przëboczivszë so słovo, wonge njevjesce i dzotkom dané, anji chvjilem
3811 1 | wobdzarti Remus, takji żorotni i njevjidzałi, zdovoł mje sę bëc provdzevim
3812 4 | nji ma. A wod stronë tego njevjidzalnigo vołtorza, wudboł jem sobje,
3813 25 | licach są njiczim procem njevjidzalnim znakom pod ruchnami.~Tero
3814 13 | przed mojimi woczoma ręka njevjidzalnô jęła szukac, jak z kłąbka,
3815 34 | mu lińcuszkji na ręce. Le njevjidzało mje sę tero, że jeden z
3816 24 | Svjętigo. Ale choc wona takô njevjidzałô, jednak svjeci jak słup
3817 7 | do stodołë, krziczącë jak njevjinné dzecko. Ku reszce vëtchnął
3818 27 | cebje wobleczą bjołim zgłem njevjinnoscë i vińdzeszjak novovëpranô
3819 29 | stało: Kole Kozłovca robjilë njevodem. Przëszło i jedno dzevczątko
3820 29 | zetchnjęcô dostoł jes sę v jich njevolą. A jô dziso v ti sodzë wumrzę.
3821 33 | provdę, rzekłszë, dziso są njevolnjikami cuzich panóv.~V takjich
3822 9 | moję. Vez, rozkazuj mje, njevolnjikovji tvojimu. Żądej mojigo żëcô,
3823 28 | v chterne mje woblekła njevolô. Jak ju vëgroł całą kolędę,
3824 38 | krzikającô: Njevorto! Njevorlo! A z kożdi skarupë vëszorzeł
3825 42 | womonë Strachu, Trudu i Njevorta tesące pastuszkóv nje przenjesą
3826 34 | njick nje povje. Jedini njevorti człovjek tam, to vojt. Ale
3827 9 | vłosach mje gładzącą. Navetk njewohzerającë sę vjedzołjô v ti chvjiłë.~—
3828 18 | przëznac muszisz, żem cę njewopusceł v bjitvje, jażes dobeł.
3829 31 | Zemja pod naszimi nogoma njeworanô, beła porosnjętô vrzosem.
3830 29 | Ale mje woblecało takjim njewubetkjem, jakbe mje chto wobuchem
3831 14 | povjedzec. Dzeń beł komudni i njewubetni vjatrem. Las groł a jezoro
3832 40 | jak srebernim murem wod njewubetnich vód morskjich. Ku lądom
3833 25 | Może won zabłądzeł?~I kąsk njewubetno mje sę stało kole serca,
3834 34 | Kaszubach. Chtuż nom bjednim, njewuczałim ludzom radë wudzeli i pocechë?
3835 14 | a mje rzekł bjednimu i njewuczałimu parobkovji, żebem vzął jego
3836 29 | zchodzema? — Gvoli tego njewużetigo pruskjigo norodu. Wonji
3837 35 | pełno. Ale jô sę njigdze njezabavjił, le szedł na Mszą Svjętą
3838 12 | Vjęcij ma do se nje movjiła. Njezadługo przëszedł Mjichoł, a jak
3839 33 | Głupi Francuze! Czemu sobje njezapjiselë moji Trabjinë? Mjetelok
3840 39 | jesz roz kożdi mol za nim njezbednim malarzem. Ale prożno. Gruńt
3841 26 | ręce valni kosz.~Cuż ti njezbednjicë wod cebje chcą? pomesloł
3842 39 | kuńca do kuńca, jakbe jakji njeżeczni duchë spjeszno chcelë nas
3843 25 | przez to jem z Bogjem v njezgodze. I vjedno mje wodtąd dusza
3844 2 | bjerzę to pjoro do rękji njezgrabni. Kosą bo i pługjem za młodu
3845 37 | zdrzała i przemavjała do dusze njezmjerzonô moc Boskô i spanjałosc dzeła
3846 31 | znajomi vszeskjim a jednak njeznajomi, z duszą, v chterni, jak
3847 14 | Nad njimi vjisoł portret njeznanigo mje człovjeka v vojarskim
3848 11 | człovjek przëchodzi na svjat njezrichtovani i sprochnjałigo gnota. —
3849 36 | anjoł a ludzom njick złego njezrobji, ale nocą vkoł nji duchë
3850 32 | bivszë pevni, że ten mol i njezveczajni viżavë krziż na njim muszą
3851 22 | Vezdrzoł jem zdzevjoni na tę njezvekłą kobjetę, ale wona zdrzącô
3852 2 | vjem, czego mje nawuczeł njezvekłi człovjek: Ormuzd dobędze!~
3853 32 | wuzdrzoł v mjesądzovim vjidze njezviczajno vjelgą. Kjej jesma pod nją
3854 35 | z ludzami dogadac, a mje njichdze nje rozumjelë, choc jô jich
3855 7 | knopje!~Tak jô wodrzekł:~—Njickem złego nje zrobjił. Golijat,
3856 29 | cemjęzicelc! Tich vigodnich, njickvortich i slabich na duchu wonji
3857 6 | pod wustrzechą beła jizba. Njiclit tam njigde nje chodzeł i
3858 43 | zrobjilë! Wożenjilë cebje z ną njicpotą bjałką, chterna na wodpusce
3859 19 | letkji vjor. ~A jich cnotę, njicpote, ~zjedzą psë, zjedzą psë '~
3860 33 | A të, povsënogo, pjijoku njicpoti! Kuliż të muszoł przetracëc
3861 38 | będzesz dzirżkjigo serca i njiczimu sę dzevjic njebędzesz, bo
3862 7 | rod z całi dusze, vëlozł z njigo dołu na svjat Boskji.~Krom
3863 36 | polami grało vjodro. Po njijakjim czasu podnjesła sę dalek
3864 36 | tej jesz v ni stodole v njijakjis Dąbrovje bjałka mje skuseła
3865 41 | dokąd ma chcała pjervji, njimesma zbłądzeła do ni dzivni chatë
3866 33 | chce mje do głovë, żebe z njimjała bëc pozdnji takô bjałka
3867 36 | svój pałac. Szkoda le, że njimô żodnich senóv, le jednę
3868 39 | Z tvoją karą, brace, të njinja przez te błota sę nje przedostanjesz.
3869 18 | lestóv chmarę i jadze z njinni chdze chce.~Przë tich słovach
3870 39 | nekoł, tam anji voda pod njirn njc priskała Za zvjerzem
3871 3 | pobjegałë ze za lasu tak njisko, napjité deszczem, jakbe
3872 1 | stołu przë jedinim woknje. Njiskô to beła jizdebka, ale przed
3873 19 | to przëjachoł Smętk, be njiszczëc Kaszubóv, jak to robjił
3874 8 | przędzenjé vątku wopovjescë — njitka ji sę vstec wurivała — vzęła
3875 34 | vjeprzin na hańdel z jigłami i njitkami i krotkjim, jak to movją,
3876 8 | chdze won przedovoł guze, njitki, blevjązkji i co ludze jinszigo
3877 3 | zvjercadle, takjim małim i njiveka, żem zvątpjił i czężor mje
3878 7 | A za cuż kozoł mje sę tą njivekę wopjekovac, choc jô mu nje
3879 8 | szadô, to nobelnjeszi koń njizaczim nje vëzdrzi. Dlo Remusa,
3880 32 | głębją gorë gonk vązkji i njizkji, v chternim głova moja zavodzała
3881 36 | napjisac wumjem!~— To nje je njiżodna przeszkoda. Mjedze timi
3882 18 | tcącim Boga na njebje, a njiżodnim złim duchem v pjekle wurodzonim,
3883 35 | dzevczę so wod nji lubjiczka njosło dlo chłopoka, chturen na
3884 8 | kjej grzeva je szadô, to nobelnjeszi koń njizaczim nje vëzdrzi.
3885 31 | kjejbe Złi Duch — jich nobliższi krevni — naprovadzel jich
3886 21 | mestrem szevjeckjim i jednim z nobogatszich mjeszczanóv. Z jego botami
3887 40 | tu rzeczemë, słovjińskji nobożeństvo. Ale wostatni njedzelë ksądzz
3888 18 | dął, co płuce trzimałë, nobożną pjesnją wo wopjece Boskji.
3889 34 | czimu wonji sa gorą nad nami nobożnimi Kaszubami. Tec to je woczëvjidno,
3890 20 | Wob całi post won posceł i nobożnje lizoł pazurë i dlotegoje
3891 9 | A jô po tim lese szedł nobożno jak v koscele, jażem stanął
3892 21 | Vasze vjesolosce z jich nobożnoscą tak sę zgodzają, jak djobeł
3893 9 | Nastavjiłjem wuszë, żebe czuc nocechszé stąpanjé ji krokóv po lestach
3894 39 | trovą. Vëszukałasma sobje nocechszi norcik pod krzami, wustavjiłasma
3895 21 | Neumana a doznajeta sę, że to nochvalnjejszô karczma na całą zemję koscerską.
3896 44 | katovskjim mjeczem, tej nochvatszi chłopok vëskoczi tu v gorę,
3897 23 | kompanjijô sę rozeszła, be szukac nocligu. Chto nji mjoł przijacelstva
3898 19 | Strącivszë të gvjozdę dnja,~nocnim duchom zavoła,~be za starżą
3899 20 | pilątko ze skarupë. Ale ma nocovała na Zvadze ve mlinje, a tam
3900 41 | woczoma v cudovnich vjidach. A nocudovnjejszi vjidë bjiłë wod postaceji
3901 34 | traf! Bo wod vczora wu mje nocuje jakjis pastor z Krolevca
3902 45 | chternim jô valczeł moję noczęższą valkę.~Jak modrô krosa mojigo
3903 12 | Bronji Boże! Żijce jak nodłużij!~— Nje będzema sę spjerac!
3904 43 | Dlo mje njima dodom, nodrogszô moja. Do cebje jisc njesposob
3905 26 | zomkji. Jedno jediné wokno z nodvorzô mjało mocné żelazné kratë.
3906 29 | chvjilë mje, chternim całą nodzcję klodł na senje, stanęła
3907 45 | Julką a z nją na mojich nodzejach. Smętk dobeł na Łisce i
3908 19 | smjałô spjeva brała. A co nodzivnjejsze vimova moja v ti chvjilë —
3909 22 | Vjitaj Pani, my poddani do nog padamy,~ Lecz nie insze
3910 1 | chcałë wudavac procemko nogavjic i vampsa, ruchna te wodezvac
3911 1 | szerokjich jak młinarskji mjechë nogavjicach vjerzgałë drogą taktem,
3912 32 | a cemno tam beło, jak v noglębszim sklepje. Wod lukji szedł
3913 15 | wudbë, że pon chce uwo jakji nogłi roboce gadac, ale won mjoł
3914 30 | ze vszetkjich sodz navetk nogorszich lińcusznjikóv, żebe jich
3915 39 | Provdę movjił muj tovarzesz. Nogorżij, że słuńce, czervjoné jak
3916 21 | do brodati gębë i jął dąc nogrebszim basem, tak że anji Trąba
3917 29 | wonji vigodą, strachem i nogrodą vëchovijci sobje na łaszczevich
3918 22 | wuczink njespodzevano naleze nogrodę! Pomogł jes przeprovadzëc
3919 33 | srodze wustaplevi, cobe mje nogu nje skjidła. Co mje sę też
3920 4 | skoczeł, jak na konja, i noguma jął priskac nad vodą. ~V
3921 1 | jisc na vesokji szkołë, bo noimika to mjccz i vjid! — A to
3922 4 | małigo Remusa ~i jak won ji nokazu nje słuchoł. ~Beło to tede
3923 25 | że sę wobeło na drapanju nokcami, to të jesna lechi drodze.
3924 11 | vjele. Mom jô tam v chałupje nokce, vjikę, makovjicę, belicę,
3925 34 | mje jęzek wuschł! Cuż jô nolepszigo plestoł? — Jô, pauje szandaro,
3926 34 | jem sę z ksędzem, mojim nolepszim nawuczicelem tam na Glonku.
3927 42 | i tovarem, jakbe do mje noleżała. Nje vjem, dloczego mje
3928 34 | Ale won jednak furmanowi noleżnigo detka v rękę krijamko vetchnął.
3929 2 | ręka moja robjic im nje noleżoł do tich, co pjorem worzą
3930 36 | kjejbe wone nje bełë tego nołożné i wobjité dosc grulką i
3931 40 | Ale boczë: Ma tam są tego nołożni. Chdze vëmjerają ludze i
3932 30 | znakami na pjismje kłasc, nomądrzeszi z njich wużivelë pjisma
3933 36 | list, gazetę abo i ksążkę. Nomjejszô męka tich, co małą gazetkę
3934 42 | radzeła, jakbe to zrobjic z nomjeszim kosztem z ną vdovą po njeboszcziku
3935 10 | njesrogą. ~Bo ju z tvoją nomjilejszą do slubu jadą! ~Vëjachavszë
3936 23 | wonji vjedzelë, jakô sę z nomjilszigo dzevczęca zrobji bjałka,
3937 5 | rozsvjeceło całé pole, że navetk nomjizernjejszi bączk v rovje mogł se plece
3938 14 | mje wopovjadac tak:~— Wod nomłodszich lôt szukoł jem takji ksążkji,
3939 38 | njich njic knje rzekł a nomnji Trąba, wo chternigo mje
3940 20 | ludzi, tak bem nje chcoł nońc na takjigo, co z njim njigde
3941 17 | przeszedł Wodrę i morzeł sę noparce ku Vjisle i doparł svigo!~
3942 26 | z przed chvjile vëdzelel noparlusovji zowusznjicę, że go porvało
3943 11 | povjedzoł:~— Kjej jes takji noparté, to robji, co cë sę vjidzi,
3944 10 | mje tropjiło pitanjé, jak noparti gzel, co wob wuszë brzęczi:~—
3945 10 | vjedno mje kąsała, naksztołt nopartigo gzela, meslô:~— V czvortk
3946 27 | mogł brac chęc do buntu i nopartoscë procem vłodzë. Kjej vjerni
3947 33 | go nji mogł lozovac, bo nopjęknjcszé słova i mesle nabjerałë
3948 31 | so procą, bes sę vjidzoł nopjęknjejszi pannje nad jezorami? Ale
3949 14 | wuklękłszë doł jem go v dorunku nopjęknjeszi z dzevcząt na svjece, bom
3950 19 | strojic. Ale pon sę nom tero nopjerv przëzdrzoł z wuvogą. Tej
3951 29 | dvuch rebokóv z wostrogą pod nopjętkami dravo nekają sanje po lodze.
3952 27 | chcoł kusëc, ale val pjęscą, nopjętkjem abo i kjikcem, jaż sę będze
3953 14 | przeszedl Wodrę i morzeł sę noporce ku Vjisle i doparł svigo.~—
3954 33 | retunku. Boczë, za dva dnji a nopozdnji za trzë, nadińdą dva vjelgji
3955 34 | zazdrzelë do notajnjeszigo norcika dusze. Tej pjerszô wodezvala
3956 34 | njicht jinszi, le takji noremni szandara v szklącim szołmje
3957 25 | Lipnem: Rechło besma vëzbała noremnich, njeproszonich cemjęzcóv
3958 37 | tesącu lôt dzejóv. Jinszi norodë też zbjerają takji pamjątkji
3959 31 | sę pastvjilë nad naszim norodem? Vjidzoł jô na vłosné woczë,
3960 36 | chorosc, że muszi jinszim norodom svoję njemjecką skorę woblekac,
3961 37 | dzejach? Bo i na vaju smjerc norodóv kosę klepje...~Serce mje
3962 37 | roboczk smjercë toczi, bo norodovji, chturen svoją movą, svojim
3963 19 | przëboczeł Smętkové dzeje v norodze naszim i żol mje serdeczni
3964 12 | vkoł mje jęłë gospodarzëc norozmajitszé wukozkji. Vëszłë vrota ze
3965 11 | vjelgji suvałë po scanach, a v nortach jak wubjitô stojała cemnosc.
3966 25 | stronę, podlug moji wudbë, nortovą jakji czvjerc godzenë, jażem
3967 7 | Chata Zoblockjigo wod nortovich vjatróv zataconô beła za
3968 24 | bliza morskô ku połnjovim i nortovim Kaszubom. Vjid ji i chvała
3969 34 | przësadzeł svoje łiszczącé norządzé do gębë, tej z njego vëszła
3970 11 | vkoł mje, choc jô v cem noscë njic vjidzec nji mogł, i
3971 24 | przëstąpjił i rzekł:~— Cuż va tak nose pospuszczelë, panovje wobraznjicë,
3972 35 | jezora mjeszkają sami Njemcë. Nosładnji sę tam do sodze dostanjesz,
3973 41 | Zchodnem, Zagnanjem i Radolnją. Nostarszi ludze v tich vsach wopovjodają,
3974 41 | nogji za pas, jak przed nostarszim Luceprem z pjekła. Nje vjem
3975 16 | położeł polc na svojim długjim nosu, vëtrzeszczeł na mje woczë,
3976 23 | żevi naju nańdze. Matinko Nosvjętszô! Poslëże svjętigo Mjichała
3977 45 | nje bełë krom vszeskjigo noszczeslevszé v mojim żëcu!~Zegar ten
3978 11 | glińgotanjé lińcuszkóv wod noszejnjikóv Gnjadigo i Lize. Na wotmjanë
3979 34 | przipodkjem zazdrzelë do notajnjeszigo norcika dusze. Tej pjerszô
3980 14 | Wod połnjô sznur Vartë i Notecë, jaż do kolana Vjisłë przë
3981 33 | i rzekł:~— Jô bem i tak noterë vodnigo szura nje nabeł.
3982 37 | to won, co sę teczi moji noteré, mjoł provdę. Jô strzod
3983 17 | donjego, poszła: Mjotk i Novc i Labuda stari i drudzë.
3984 25 | jednigo za drugjim mojich novich przijoceli wod sebje puscec
3985 22 | do vjelgjigo kaminja przë Novihuce i do Kłęczna: na taką szerzą
3986 25 | posodłovji: Kamjenjice, Rącza, Novihutë, Mjirachova. Le Potęgovo
3987 30 | vstidzec. Napjisz na njim novjększą łesz a won wostanje bjołi
3988 45 | chternim jô przeżeł moje novjększé szczescé na Vdzidzkjich
3989 24 | zapjisała pamjęc v moji duszë novjększimi literami. Bo co na nowuce
3990 34 | ruchna svjeckji doteguję. Novjększô vjes, chdze be mogł je kupjic,
3991 42 | pochovję. I to vom povjem, że novjidzalszi gbur lepszigo nje będze
3992 5 | Chturen z vas wo krolevjonce novjinę przënjese? ~Cze nad dużą
3993 6 | beło, bo sę jesz bjeleła novô a Mjichoł ję przez kjile
3994 40 | chocbe to dało guz, jak głova novonarodzonigo dzecka!~Kjej jesma na drugji
3995 30 | vërzasła. Ko jô mom dobré novosce za pazecha. Vojna jidze
3996 30 | tego chcoł, bo mom cë torbę novosci do povjedzenjô.~Kjej ma
3997 27 | njevjinnoscë i vińdzeszjak novovëpranô panna do slubu. Vszeskji
3998 24 | zchodzilë v doł do mjasta, a nowostatnjeszé szło porę ludzi młodich:
3999 33 | zapoleł mój dzisodnjeszi nowuczicel, nje beło nich pesznich
4000 17 | anji korcem, anji mjarą. A nożadnjeszi czasem mô wu njich novjęcij
4001 2 | przëtchła do mojigo i z nozder na mje chuchac zacząła.
4002 39 | za knopa pod huchającimi nozdrami Lize i Gnjadigo czetivoł
4003 28 | golorz zasvjecel mje vjelgjim nożem do woczu. Tak jô so poprovdze
4004 28 | nje chcę sę poddac jich nożicom. Tak vzęlë i zavołelë sobje
4005 28 | jeden z njich vëdobeł dużé nożiczkji i grzebiń, be mje znadz
4006 28 | zavodzają! — wodrzekł ten z nożiczkoma.— Ale za vjikt darmovi,
4007 1 | jesz chodzeło na dzecinnich nożkach, chtuż tej na Kaszubach
4008 9 | tę dzarnę, po chterni ji nożkji stąpałë.~Nje vdarzę sobje,
4009 28 | nę baliję i zaczęlë mje nurzac v vodze, jaż mje dechu nje
4010 19 | nje zje. Ale jak won sę obroceł na boczni stopjenje, zatrzimało
4011 11 | jemu,~Smjele rzec może:~Mam obrońcę Boga,~Nje przińdze na mje
4012 22 | Pannę mamy zbavjenje ~Tylko oczuszczmy nasze sumjenje... ~Mjirachovskji
4013 21 | nji som Klerik nje vje!~— Odi profanum vulgus et arceo!
|