1asu-cesnj | cesza-dokto | dokuc-glebj | glebo-jizem | jizra-krovo | kruko-mecha | mecho-napji | napla-odi | odpad-podpj | podpl-prega | prete-przez | przic-rzeca | rzech-spjev | spjic-szept | szero-varna | varne-vestu | vesun-vrobl | vroce-wodrz | wodsa-wukri | wukro-zandz | zanje-zevej | zevim-zyja
Chapter
4014 22 | I granaty od tej szaty odpadac zvykły... ~Pjesnjô dobjegła
4015 34 | Precz huńcfotë! Mje oficera vojsk Jego Krolevskji Moscë
4016 22 | runem, ~Nie ma szkody z ognia, vody, kto tę tarcz nosi... ~
4017 22 | jest bezpieczny. ~Przed ognistym piorunem zasłoni cę tem
4018 8 | v chternim mje Golijatw ognjem z mali strzelbë ranjił,
4019 33 | roku stavjił sę przed nją. Oj! Będze to przeprava — będze!
4020 1 | woczë, jak won vołoł:~— Ojmuzd dobivô! Sovë Ajimana sę
4021 8 | czetac muszi z ti ksążkji. B ojô be mogł znji czetac przez
4022 30 | sodze nje dostanjesz. A za olcmark sedzec nje je vstid, bo
4023 34 | bjałkami i dzectvem bjeżałë wod Olpucha, wod Vdzidz Koscerskjich,
4024 19 | woczach też dozdrzoł skrę Onnuzdovą, tego nje vjem povjedzec,
4025 22 | Niechze radzi o czeladzi Tvoja opieka.~Vszak po szarży, tam gdzie
4026 14 | sę dovjedzoł wo robotach Ormuzda ~i Smętka v dzejach kaszubskjich. ~
4027 45 | napjisoł svoje żëcé, żebe skra Ormuzdovô sę na tich kartach przechovała,
4028 1 | człovjek mogł vjedzec wo bjołim Ormuzdze i czornim Arimanje, bogach-anjołach
4029 37 | chturen v gromadze ze svjętim Otonem i krolem polskjim Bolesłavem
4030 38 | wosemdzesątigo pjątigo. R. I. P. —~Przełożivszë ten nadpjis
4031 36 | povjedzoł nen czort, chturen sę pa ludzku zovje Derda. A som
4032 22 | processio! Procedamus in pace! Co znaczi: Nogji za pas
4033 22 | svjeceło cepło na młodi pączkji dębóv, bukóv i na cemną
4034 22 | Pani, my poddani do nog padamy,~ Lecz nie insze mamy
4035 33 | robji, kjej sę na długji padanjé szekuje. Brzegji jezora
4036 23 | mje njeszczescé, bo mje padła szkapa. To i jinszim sę
4037 25 | njelada. A zemno je i deszcz padô. Jesz dziso muszimë duńsc
4038 35 | njevoli na Glonku ksądz Päveł mje povjedzoł, a przedtim
4039 38 | vjelgji rozkoscerzoni, jak pajągji stolemnich sztołtóv, svjecznjikji,
4040 36 | skora je tak cenkô, jak pajęczena. V tim razu mu ję czortë
4041 23 | nje sedzoł tam vesoko na pakach tego voza.~Sedzoł sobje
4042 41 | chojną wułożeł jem go sobje z pakami i szopką na karze i ten
4043 31 | svjęti vjarë i zaczęlë ksężô pakovac do svoich pruskjich sôdz.
4044 31 | Lipnje szandarovje v karetę pakovelë, be go zavjezc do sodze.
4045 23 | Sedzoł sobje Klerik na pakunkovim vozu vesoko i zdrzoł, z
4046 2 | chcelë, mjeszkac v bjolich pałacach i jezdzëc v złotich karetach,
4047 20 | buduje vjększi i spanjalszi pałace, njiże mestrovje v Gduńsku.
4048 36 | kozoł całé podvorzé przed pałacem wobłożëc drevjannimi cegłami,
4049 43 | zapoleł starodovni jason, paląci sę tero, jak vjelgô smolnjica
4050 14 | zomkovi gorze. A won pitoł palącimi woczoma:~—A chdzeżesz podzoł
4051 38 | vjeczorem z vesokjigo wokna pałacovi dvornjice vjidzoł wognjové
4052 21 | postaceji! Skrzevjoné mjoł v pałąk plece, zgjęté pravé kolano
4053 29 | wobuvoł, to mje njico jakbe pałąkjem scesnęlo za serce. Jô so
4054 13 | parminje mjenjiłë sę v ji palcach, przëszło mje do głovë,
4055 15 | na svjece.~Tej dreżącimi palcoma rozpjęła mój vamps i mje
4056 6 | pusti z kaminja klasnjęcim palece vëdobeł vodę i zavjodł żedóv
4057 6 | jego kulavą nogę, że przë palecë leno sę mogł kurdusac. Nje
4058 1 | jarmarku" i "Vëmarsz żedóv do Palestinë", zełgané przez psotnjika
4059 2 | volą.~Ale krolevjonka le paluszk położeła na wustka, jak
4060 34 | nęceło mje szczescé rożovim paluszkjem. A jô beł wudbë, że te dvjerze
4061 44 | staną jednigo dnja przë tich pamjątkach. A tej kaminje przemovją.
4062 13 | długo jô na tim pustkovju pamjęcą signąc mogę, nje beło vjidu
4063 8 | spuszczę jesz trojoka: Njech pamjęlô żeda Gabę!~Zdoł mje szestnosce
4064 42 | jes żëcé. Ale jô wo tobje pamjętac będę!~V moji jizdebce wu
4065 45 | gorączka. Panji z naprocem pamjętała wo mje i posełała mocnjącé
4066 33 | wodvożi. Kjile z njich jednak pamjętało, że z ji wojcem nje beło
4067 15 | njimi bëlë takji, co jesz pamjętelë, jak won jich wuczeł vojovanjô
4068 40 | koscołem vesokô jak gora pamjętnô, wusepanô przez stolimóv,
4069 17 | młin v roboce.~— Ale jô pamjętom dobrze. Vë tu le v długjich
4070 2 | zemji grzeszni. Bo bëlë panami svjata. Chtuż jô procem
4071 22 | Jeszcze kula nie była, by ten pancerz przeszyła ~I granaty od
4072 38 | rozga pjoruna. V stolannim pancerzu jachoł z szołmem na głovje
4073 31 | wodrzekł:~— Cze të jezdes paneszką dlo wochotë, vanożącą ze
4074 31 | Tak rzekł:~— Njechże cë, paneszko, Pon Bog go przësle, jak
4075 36 | duchë po pałacu chodzą. A panjenka nasza vpodô v krampë i prorokuje,
4076 23 | panjence i rzekł:~—Vjidzice panjenko, jakjigo vë moce wopjekuna!
4077 14 | jakżesma wodvekła wod bronji i panovanjô i delësma vłożëc jarzmo
4078 14 | volô wu ludzi. Ale ti, co panovelë, nje chcelë jim svobodë
4079 43 | codzeń gospodarzec. Porządk panovoł takji, że v kuchnji szklełë
4080 38 | mjeszczanami riżkjimi roku Pańskjigo tesącznigo pjęcsetnigo wosemdzesątigo
4081 37 | wobleczenjach krolevskich z pańskjimi i busznimi woczoma. Jedni
4082 19 | ale vëzdrzało vszetko po pańsku. To ju beł vjększi pon njiże
4083 33 | drodze do kraju, chdze rządë panują katolickji, żebe przeczekac,
4084 38 | czarami moru na rod Grifovi, panująci na Pomorzu i v wosemdzesątim
4085 1 | żem na chvjilę zaboczeł wo papjorach v moji ręce.~Za chvjilę
4086 35 | moji godkji, ale jô vëjął papjork z kjeszinji i mu moje żądanjé
4087 9 | povjeszoni przë komjinje trampk z paple vërznjęti przez Mjichała,
4088 5 | kleszcz nje jidze. Łąkę z paprocą jô wobszedł, be sę nje skaleczëc
4089 5 | jesz stojała na trovje i na paprocach, bo chmura zelonich lestóv
4090 12 | dzis szukac vęgla i kvjatu paprocenigo?~— Pocuż mje szczescé, kjej
4091 4 | vëkrąceło.~Szedł jem przeką nich paproci, boczącë, be sobje wo nje
4092 27 | połknąc, chterną mjelë na parące do wopluvanjô cebje i muszą
4093 30 | pogrzeb mjoł ve Vjelu z vjelgą paradą. Lud nasz całi z nad jezora
4094 42 | grac będą, za to koscelnô paradô wodprovadzi cebje do wostatnigo
4095 42 | njedzeli trzeba rovnak naszich parafijanóv wodvjedzëc. Meszlę, Remus,
4096 24 | i podkorbjanjé z rożnich parafijnich zveczajóv choc wonji jednak
4097 33 | list v rękę koscelnimu przë parafijnim koscele. Won cë koże zos
4098 23 | sługę pruskjigo.~Strzepskô parafijô wodprovadzeła nas ze spjevem
4099 36 | vszelkji vistępkji ju są paragrafë wustanovjoni. Na ten przikłod
4100 10 | dvuch stareszkóv znojma parajilë sę do dom. Le jô som wostoł
4101 27 | wumarł na mjejscu, ruszoni paraluszem. Po tim strasznim wuczinku
4102 11 | dach. Takjimi choroscami są parchë, ług, strzeleń, svjinjok,
4103 1 | dovnich vjekach minjonich. V Parchovje, vsë zataconi za dużimi
4104 1 | pjesnjikji Kaszubom parafiji Parchovskji i tim, co sedzelë nad Vjelgjim
4105 37 | przed nami wotmikoł: Za parkjem, chturen wod palacu vkoł
4106 9 | ksężecovim vjidze, chturen parminjami zelonimi szedł gorą mojigo
4107 35 | beł rozumjoł?~Z pjerszim parminjem słuńca karovoł jem z Gduńska
4108 10 | vjidu ku Njimu, a po tim parminju szłë i woczë moje. I tak
4109 2 | chrzebtë Lize i Gnjadigo.~V tim parmmju mjesądzovigo vjidu jô vjidivoł
4110 31 | tero tu same dvje kobjetë z parobkjem i dzevcziną. Nje wodvjedzô
4111 8 | jesz całi mańdel. A tobje, parobku — bos të mje moje żëcé retovoł —
4112 14 | kvjatu a całé chmurë jego parzełë ku zemji jak smjegjem. Ten
4113 22 | Vszak po szarży, tam gdzie parzy, poznasz człovieka.~Niechaj
4114 2 | Pustkach. Tam mje kozelë pasac dobetk. A jô posoł go z
4115 7 | do dom, bo tatk cë chce pasem narżnąc a cebje njima.~Tej
4116 4 | Katarzenę najął cebje pon do pasenjô. Grzech mosz, żeli będzesz
4117 4 | tero vjidzoł, że krovë sę pasłë, jak noleżi, a wovjeczkji
4118 22 | Boskji. Małé dzevczątko pasło przë nji pilątka jesz żołté
4119 20 | wodgrodzonô wod brzegu pasmem zelonigo brzidu. Przeszedłszë
4120 1 | czim jimu lôt przëbivało v pasmje żëcô, tim won bodej mnji
4121 34 | strzedni vjelgoscë, njick nje pasovało. Ku reszce przëboczeła sobje
4122 34 | Ledvje bo sędza sę povąchoł z pastorem Krauzem, tak won jim pjekło
4123 34 | przëboczeł jem sobje wo nim pastorze Krauzem na gorze. Wobrocę
4124 6 | Jemus?~—Jô. Marto.Jezdem pasturkDavid! A jô sobje zrobję puszczovkę,
4125 10 | mje bloskjem, jakji muszoł pasturkom v polu zavjitac v pjerszé
4126 45 | Strach i Njevorto. Bjednimu pasturkovji wukoże sę krolevjonka tego
4127 9 | posanju. Tero won ju v novim pasturku nijoł pana. Tak jô sę wobrocę
4128 22 | Slode, jak karno wovjeczk za pasturzem, szedł nasz lud. Strzod
4129 6 | serca David, bo won, mali pastuszk jak jô, lvu vërvoł jagnję
4130 41 | dzecom cuda woni nocë, kjej pastuszkovjc przënekelë z pola, be sę
4131 31 | kjej dziso Won daje vłodzę pastvjenjô sę nad koscołem sługom krolevskjim,
4132 25 | cuż wona sę na tobje tak pastvjiła?~— Za njic. Żebe rzec słovami
4133 31 | ti njeprzijocele będą sę pastvjilë nad naszim norodem? Vjidzoł
4134 45 | knopjikóv gnało dobetk na pastvjisko. Podeszlë ku mje i patrzilë
4135 36 | skorę woblekac, cze wona jim pasuje, cze nje. Przez to njepotrzebno
4136 30 | takjim, le va wobaji ju nje pasujeta v te nasze pruskji czase.
4137 6 | jarzębjiną, to Betel, chdze Patrijarcha Jakub wuzdrzoł drabjinę
4138 37 | regą z tich scan na cebje patrzą, to są naszi ksążęta kaszubskji.
4139 35 | łiszczącich pancerzach, patrzącich na mje bjednigo, żorotnigo
4140 20 | gorë i vëgasłimi slepkami patrzącigo v njebo.~Vzął Trąba i vrzuceł
4141 41 | najeżdżałë. Julka sedzała cecho, patrzącô v wogjiń. Woczë ji zemnim
4142 39 | vjele krocij nas i głosnji. Patrzałasma wostrima woczoma v tę nocną
4143 22 | na tich co jidą. I dziso patrzełam. Na przodku szła Matka Boskô
4144 12 | długo njesc nje chcałë i patrzełv wogjiń na kominku. Vjęcij
4145 20 | mje robjilë... Të na mje patrzisz, Remus, pitającim wokjem.
4146 34 | nolepszigo plestoł? — Jô, pauje szandaro, wo żodnim ksędzu
4147 25 | koscerskjigo mjeszczona Pavele — të vjesz, tcgo z berłem —
4148 31 | vspomnjita le uwo ksędzu Pavle.~— Ach, Jegomosc! rzekł
4149 38 | skarupë vëszorzeł z wostrimi pazuraini i chcevim krevji peskjem
4150 39 | przevrocel moję karę, be ję pchac za njimi. Ale rebok rzekł:~—
4151 31 | jich szlachem jô szedł, pchającë moję karę przez vrzose.
4152 1 | wumortvjenjé karę z całim tovarem pchająci. Z daleka go poznac beło,
4153 1 | pomjeszałë na jedno.~Z pod muce pchałë sę parminje czornich vłosóv
4154 34 | zopjis wojca. A jô, täk pchani z dvuch procemnich stron,
4155 26 | założilë lińcuszkji i tej pchelë przez to vszetkji ludztvo
4156 13 | kulavi, bo jeden z vartarzóv pchnął go bagnetą v stopę. Ale
4157 42 | szołtes Kjedrovskji. Konje mje pchnęłë na mostové poręcze, a jô
4158 28 | Puscilë na volą: — jego pchocze kolą! ~Jak sę skuńczeło
4159 41 | rzekł:~— Remus, tero mje ju pcvno jak amen v pocerzu, że ma
4160 18 | mogłbem jich wosamętac i pędzëc, chdzebem chcoł, jak vjater,
4161 18 | że za czasu svoji proce pędzeła młin i pjiłę, jedno za drugjim.
4162 22 | v pola. Ale vojsko cenji pędzeło dalij. Boczë: Jô vjidzę,
4163 4 | jarzębjinę! ~— Dokądka të pędzisz? — pitô. ~— Pod jarzębjinę! ~
4164 35 | Ko procem gołigo bożka i pejsatich żedóv nji mjoł jem sę co
4165 36 | dąc z taką mocą, jaż murë pękalë. Zrobjił sę gvołt i zbjegovjisko
4166 17 | do tego młina; jô z dvuma pękami słomë na moji karze a Trąba
4167 8 | głosem.~Bivało też, kjej pękani mroze scęłë jezoro, że wono
4168 23 | vëdobeł z voza dvje dużé pękaté kobjołkji. Ale won njich
4169 33 | roz, jak na potvjerdzenjé, pękłë dva strzalë wod stronë Zobór.~—
4170 14 | vjedzącë, że to wona. V nocë pękło straszlivje v scanje kol
4171 44 | beczkji, chterna spadła, a pękłszë rozlała polącą smołę po
4172 8 | jim bjeda nje dokurczeła. Pękną ze zozdroscë vszetkji dzevkji
4173 45 | muszle?~Serce mje sę chcało pęknąc i chęc do żëcô mje wodeszła.
4174 43 | Vjosła nasze sę gjęlë do pęknjęcô wod czężkji proce, ale trzirnałë.
4175 28 | pjesnje advańtové. Jezoro pękô wod mrozu, a krzikva kurzi
4176 26 | tak daleko wod tego renku pełnigo jarmarku vanożełë, żem nje
4177 27 | noprzod przëvołani doktor Pelovskji sztuką lekarską vpravjivszë
4178 21 | przed wukuńczenjim szkołë z Pelplina vënekalë. Ko won jednak
4179 21 | beła dostovała, co jô v Pelplinje wod ksędza Ziga, to besta
4180 18 | sę wobudzeł, vjid ju beł pemi na svjece. Słuńce lało sę
4181 21 | przë stole, a mjedze njimi perorovoł Trąba. Ale nje długo a do
4182 1 | bogach-anjołach z vjarë starodovnich Persóv? Czeż v tich lechich ruchnach
4183 38 | pazuraini i chcevim krevji peskjem szętoperz, jaż v momańce
4184 36 | ksążkji żegac muszą. Tim sę peskji vëkrzivjają na vszeskji
4185 39 | kłami, z pjenjizną bjołą z peskóv cckącą. Za dzekjim zvjerzem
4186 1 | reszce cofnęła z dużą tutką v pesku. Tej sę położeła, vzęła
4187 14 | stravë. — I ju jichnji ma, pesznichVeletóv! Bo rzędami leżą vkamjannich
4188 36 | nas patrzeła vjelgô scana pesznigo pałacu z łiszczącimi woknami,
4189 2 | złotem, a nad ji woczami, pesznimi jak svjoze, szkleia sę małô,
4190 1 | Nogavjice choba tim sę pesznjic mogłë, że dvuch Remusóv
4191 40 | cuzé ptastvo vësedzała, pesznjiłë sę grobové kaplice vjelgjich
4192 29 | przeżegnac, bo ręce mje sceskałë pęta żelazné. Ale won bjedni
4193 18 | naju legovjisko, le som petlovoł dalij.~— Jak to dobrze,
4194 18 | petel krzevo nastavjił, ale petlujle svoją godką a nje stój jak
4195 14 | vjedno złô ręka rozrzeszała pęto, co nas trzimało v gromadze.
4196 22 | Duch Lasu i cę provadzi na pevną smjerc, złi, że ludzkji
4197 43 | secë i strzałóv wostrich i pevnich, z łuka strzelanich. Stolim
4198 1 | jimu Pon Bog nje wużiczeł pevnigo rozumu, kjej sę przëzdrzelë
4199 29 | matkji, a jednak jezdes mje pevnjeszi njiż takji, cobe przëszedł
4200 37 | kol wokna v pałacu! Mjoł pęzle v ręku, ale bełbem z razu
4201 1 | jak svjeceł na vjater gołą piersą.~Nogavjice choba tim sę
4202 [Title]| PIERWSZY DZEL: NA PUSTKOWJU~
4203 23 | słuńce v jich złoconich pikach i srebernich blachach vëpolivało
4204 37 | Vjisalë tam szczitë, szołmë, pikji, sekjerë, mjecze, strzelbë,
4205 22 | wuzdrzoł nę mołą gąsorkę z pilątkami pod figurą, dziso reno tesknjączka
4206 20 | vëkluł na pustkovju jak pilątko ze skarupë. Ale ma nocovała
4207 27 | procem svjatovich sprav jak pilę dopjeru co z jaja vëlęgłé.
4208 16 | vanożeł po svjece ze svojim pińdlem. Vjele ludzom zazeroł v
4209 16 | tovarë, chterne won tu v pińdlu mô, i te, co won mô krom
4210 22 | bezpieczny. ~Przed ognistym piorunem zasłoni cę tem runem, ~Nie
4211 21 | przez dużi las Vdzidzkji i pioskji kole Juszk i Rotębarku naszłasma,
4212 31 | i jego wodnogji. Mje te pitającé woczë pannë nje dalë spac.
4213 38 | ceszë rozległ sę jego głos pitająci:~— Slavjino, corko moja!
4214 22 | chodzeła wod młodich lôt i pitałam dusze, czimu jô vjidzę,
4215 23 | wopitivac i szukac zbrodnjorza. Pitalë sę Klerika, na kogo be mjoł
4216 35 | Wolivską Bromą zadoł mje pitanjć: Vorto cze Njevorto? — a
4217 33 | takji spravë przeprovadzëc. Pitejce sę le Remusa, jak jô no
4218 14 | reszce povjedzoł tak:~— Pitosz sę, czimu naszi sę nje wobronjilë. —
4219 18 | boję, bo kuronë ju dovno pjałë. Vczora jô jak dobrô gospodenji
4220 29 | v kraj duchóv z pjerszim pjanjim kurona. Pod vjeczor krevavi
4221 20 | cę tile dbô, co pjes wo pjątą nogę. I sę ji nje dzevuję,
4222 8 | kjej won ze mną przebjeroł pjąté Przikozanjé, tej won rzekł:~—
4223 36 | vjele mil, a pod njim je sto pjąter, pełnich djobłóv i potępjińcóv.~—
4224 38 | pjęcsetnigo wosemdzesątigo pjątigo. R. I. P. —~Przełożivszë
4225 30 | i wukrodł porę kleft do pjceka. Not mje tego nje beło,
4226 36 | chcała zrobjic?~— Nad tim sę pjckjelni sąd naradzi, na chturen
4227 35 | v żëcu, wodbëc povjinjen pjclgrzimkę, be sę pomodlic na grobach
4228 41 | tej ludze rozgrzani przë pjecach dzevovelë sę, jak ma ten
4229 13 | Jańcekrest z rozpolonim pjecem po svjece jezdzëc, v chturen
4230 13 | ludze wodpoczivelë przë pjeckach, a zdrzącë v wogjiń na kominku,
4231 36 | svoje vłosné pjekło. A wod pjęcset lôt i dłużij dzeje sę tak,
4232 38 | roku Pańskjigo tesącznigo pjęcsetnigo wosemdzesątigo pjątigo.
4233 38 | roku Pańskjim tesącznim pjęcsetnim wosemdzesątim przez naszigo
4234 6 | go Marcijanna wupjekła v pjecu Nabuchodonozorovim, vëszedł
4235 26 | umvożoł, że co naszi biskupë pjeczęcą potvjerdzilë, tego pruskji
4236 27 | wonji v tim cerografje mje pjeczętovalë. Vdarzę sobje dobrze, jak
4237 20 | nalezema pod vęglami krolevską pjecziń, chterną sę będzema roczeła.~
4238 6 | Jozva przedelë do Egiptu. Pjekarnjik v sadze, to pjec, v chturen
4239 7 | zazeroł v chlevë, do sadu, do pjekarnjika. Pobjegł do stodołë, krziczącë
4240 19 | kogo rodzi Noc, ~timu z pjekjeł płinje moc, ~rovno vożi
4241 39 | Lipna, i kopnąc nogą do pjekjelnich wotchłanji. Tak le przez
4242 36 | muzikańce!~— Sami va jesta pjekjelnikji! — wodvrzeszczoł Trąba! —
4243 39 | mesloł jem sobje:~— Pożdejże pjekjelniku! Jô cę za to vszetko v tim
4244 30 | zdrov z ti sodze vińdę, ale pjekjelnimu duchovji jô nje chcę bëc
4245 41 | druchem i gorzem na tego pjekjelnjika. Tak jem przëstąpjił do
4246 18 | so povjedzoł:~— Pozdejże, pjekjelnjiku! Dziso jô ju nje jem nim
4247 39 | dechu v pjerse nabrac. Po pjekleznje, chterna przed deszczem
4248 8 | i zaczął spjevac:~Z raju pjęknego mjasta, ~Vignana jest njevjasta, ~
4249 28 | miną człovjeka, chturen co pjęknigo stvorzeł, i rzekł:~— Żebe
4250 24 | Rele chłop beł kąsiczk pjęknjeszi njiż djobeł, to dzevczę
4251 9 | Krolevjonko nad vszeskji pjęknosce pjęknô, panji bjołich kołpji
4252 24 | A jednak tę moję pjerszą pjelgrzimkę zapjisała pamjęc v moji
4253 21 | wopjiszę moją wubogą godką, pjelgrzimko do Vejherova? Muszołbem
4254 24 | namovjiła na panna, co to boso pjelgrzimovała jaż do Vejherova. Woboczita!
4255 1 | nobożnich ludzi, jak won z njimi pjelgrzimovoł po tich przidkjich gorach
4256 35 | cę szukac muszi, jak złi pjenjądz? Wod krziżovich dnji jaż
4257 43 | rąbjącë go vązką stronką bjołi pjenjiznë. Na Zoborskjim brzegu wod
4258 27 | Szabelka potoczeł sę na budę pjernikarza Bomboma i zarvoł ję svojim
4259 27 | za skażoną budę i wurzas pjernjikarza Bomboma podlegają wosądzenjô
4260 28 | Jak wochotnô do robotë pjeroczka medli i pjerze pjerzą z
4261 19 | końskjich grzmot ~mocą jimu pjersą zgnjotł.~Jaż zabetô volô
4262 16 | ten przikłod — z mocnimi pjersami i czervjoną gębą. Ale të
4263 26 | nje zjął cë tich pjęknich pjersconkóv z rąk, z chternimi cë tak
4264 29 | rovno, serre wuderzeło v pjersiich zdrzącimu, jak to moje dzevczę
4265 10 | do voli, ale muszisz mje pjervij wodpovjedzec na dva słova.~—
4266 28 | pjeroczka medli i pjerze pjerzą z baliji, tak wonji nade
4267 43 | vjechrzem, jak dzekô kaczka, pjerzącë v bjoli grzevë vałóv, kjej
4268 24 | Mjirachovskjim lese v szołmach pjerzastich na vesokjich konjach v dimje
4269 42 | Bo to ju gvoli vjiktu i pjérze chłopu not bjałkovskji pomocë.
4270 9 | Remus! Dziso të spjisz pod pjerzeną v cepłim norciku, a na dvorze
4271 33 | słabi człovjek, a mocną v pjęscach mom bjałkę. Dobrze jegomosc
4272 26 | nje woprzestovoł nacerac pjęscami, tej jô za jego bluznjerstvo
4273 15 | kartovoł svoję ksążkę z pjesnjami. Ju chcoł zacząc spjevac,
4274 8 | i rozkłodoł svój vjelgji pjesnjik. Marta i jô, ma mu pomagala
4275 1 | hańdluje pravje ksążką i pjesnjikjem. Znają na Kaszubach takjich,
4276 1 | bjednim hańdlarzem ksążk i pjesnjikóv, wobdzartim i njcmovą, ten
4277 35 | duszë i pudę z tobą. Porę pjesonk wo Vilhelmje jô jesz grac
4278 28 | chvjilë cesze tonë skoczné pjesonkji, chterną won so wob drogę
4279 29 | chocbe mje sto kęsich psóv na pjętach sedzało, chocbe mje v ti
4280 8 | drogjivskaże, ~Vkoło nji kręck pjętami stegnë maże, ~Żebes zmanjoni
4281 33 | Chocbe wonji sę tam trzë pjętra głęboko v zemji zatacilë,
4282 34 | Provadzeł naju tede karczmorz na pjętro i stanovjił sę przed jednimi
4283 34 | noc wostac, bo won mô na pjętrze provdzevi pokoje. A ruchna
4284 10 | nalała sobje i mje i rzekła:~—Pjij!~Czervjoné jak krev beło
4285 1 | vjidzoł go njigde gorzołkji pjijącigo. Roz jedini bodejże, jak
4286 19 | dzisu beła. Cuż to beła za pjijateka, pjisanjé kuntraktu i spjevanjé?
4287 33 | mje:~— A të, povsënogo, pjijoku njicpoti! Kuliż të muszoł
4288 18 | wokrutni i wo pocesze, chterną pjijoł z butelkji.~Ale czim sę
4289 18 | i cikoriji i wugotuję cë pjijotk, jak go som krol lepszigo
4290 16 | Przëpjił sę Gaba do mje jak pjijovka i provadzeł mje ve vsë prosto
4291 19 | vëchileł z wokna i zavołoł:~— Pjijta dalij ludze i ceszta sę,
4292 7 | zębë, łiskoł czornimi, jak pjik, woczami i rzekł:~— Nąże,
4293 44 | nocą, dnja~Będze Zgodka pjilova.~A kjej v woczë zazdrzisz
4294 27 | Policejô nasza mimo wostrigo pjilovanjô noprzod ve Vejherovje poznała
4295 33 | scignęła zaru na kark nich pjilującich psóv kęsich. Strzeliłë navetk,
4296 34 | pruskjich szandaróv, bo pjilująna ksędza. Ale Korsin, vjesołô
4297 14 | przë stole. Beł pravje przë pjisanju. Ale kjej jem vszedł, cesnął
4298 7 | jak won je wopjisani v Pjismach. A Pon Bog cë go zesełô,
4299 34 | jezdem. Njech njichto z mojim pjismem zańdze do ksędza proboszcza
4300 26 | godkji. Jednak wob ten czas pjisork vjele zapjisoł papjoru.
4301 26 | przed sędzigo. Sędza mjoł pjisorka kole sebje i sedzoł za drevjannimi
4302 1 | kożdô njedovarzonô rzecz. Pjisovnjô szła za naszim Cejnovą,
4303 1 | talarë wukłodoł. Szkolni jimu pjisovoł listë do njemjeckjich kupcóv
4304 1 | pjiszczołkji bestro malované, pjistolikji, co głosno strzelają. To
4305 1 | katarzinkji z Torunja, worzechë, pjiszczołkji bestro malované, pjistolikji,
4306 22 | ricerzi na vesokjich konjach z pjorami na szołmach i z lasem kopjij
4307 18 | nę zostavę, vërvoł mu sę pjord valni, ale to beło jak zveczajnô
4308 2 | nje noleżoł do tich, co pjorem worzą i pjoskjem seją. Wuczeł
4309 14 | rozvjinął mu skrzidła i pjoro za pjorkjem vërivającc pusceł złim vjatrem
4310 20 | nje żije! Złé novjinë lecą pjorunovą chiżoscą. Ludze z Lipë wo
4311 9 | cë scignął z chmur bjicze pjorunovi i doł v tvoję rączkę bjołą
4312 37 | lese, chturen gviżdże svoję pjosenkę. Nje strzimom strzod tich
4313 31 | z daleka mjedze bjołimi pjoskami vjelgji vodë jezora. Rożovjiło
4314 14 | grobach wod Matkji Redë do pjoskóv Helu. Le szarô chmara njesvjadomich
4315 36 | i Trąba v pjekle. ~Drogą pjoskovatą pchoł jem svoję karę, a
4316 20 | czołen nasz zaskrzepjoł na pjoskovatim brzegu. Vëskoczełasma i
4317 6 | Genezaret, chdze Svjęti Pjoter beł rebokjem. Mol pod korunovaną
4318 39 | torfje i stanąc przed svjętim Pjotrem całi wumorusani jak wotrok
4319 33 | położeł pod nę vjidną plamę na place. a jô wuzdrzoł v njim wodbjijająci
4320 36 | zamanąvszë halivô i dobrze płaci. V Berlinje tego vjele potrzebują,
4321 43 | krolevskjich. Le dzevczę płaczącë wostało samo ze svojim sinem,
4322 27 | przëstąpjiła do moji kratë Marta, płaczącô jaż nją trzęsło i sę jisceła:~—
4323 23 | głovje i poceszała:~— Nje płaczce Leonje. Ve Vejherovjejô
4324 1 | bjednim "Jasku z knjeji", płaczlevé i poceszné przigodë pana
4325 21 | klarnetę na chterni won płaczlevje pjiszczoł. ATrąba spjevoł:~
4326 36 | Ale Trąba nje słuchoł le płaczlivim zevem zaczął sę jiscec:~—
4327 9 | szeję izaczęła sę trząsc wod płaczu.~A jak sę vëpłakała, tej
4328 27 | Mój dobri tovarzesz Trąba płakał i vadzeł na wotmjanë:~—
4329 3 | mje pod starżą smoka, jak płakałam nad mojim ludem i sobą.
4330 33 | Żona i dzecë za mną nje płakalë. Krom tego mje beło wo nabranjé
4331 33 | gorë szedł, jesz wostrô plama sę kładła na czorną żelazną
4332 33 | je położeł pod nę vjidną plamę na place. a jô wuzdrzoł
4333 27 | drogę wobmovjic vistępni planë. Policejô nasza mimo wostrigo
4334 8 | wożenji... Bo jô czetoł v ji planece, że na Trzë Krole vdovc
4335 9 | nigo vdovca, co ji go żid z planetë przepovjedzoł jesz przed
4336 32 | stojało wognjisko ze żelazną platą i pudło z drevjannimi vęglami.
4337 33 | kładła na czorną żelazną platę wognjiska. Vezdrzoł v gorę
4338 6 | proboszcz litoscevje vzął mje do plebanjiji i wuczeł mje som. Drugji
4339 20 | dreżącimi rękoma z mjeszka na plecacli svoję szklącą trąbę i jął
4340 20 | zjąl vasponovji torbę z pleći, vëdobeł z nji chleba bochenk,
4341 32 | delovani, leżalë jak divanë pleconkji ze słomë i sicenë. Stoł
4342 14 | żol sę zrobjiło, że naju plemję jaż tile straceło i jem
4343 14 | mocni rzędë jich rodóv i plemjon rozrzeszoł na snopë, a snopë
4344 18 | vodze moczoł. Sedzoł na płenącim camrze i cos mestrovoł przë
4345 33 | spjik szla za mną ta Smjerc, płenącô z njebivało vjelgą kosą
4346 39 | zovje sę Łebskjim.~Przez nje płenje rzeka Łeba do Bołtickjigo
4347 33 | sę sztek jezora i brzegóv Plęskjich.~— Mądri to beł i przemeslni
4348 19 | to je Smętk!~— Co të tam pleszczesz? — wodezvoł sę Trąba. To
4349 20 | gduńszczonka z łososem i płivającim złotem! Njech Bog dô dobri
4350 20 | bo chocbesma sę retovała płivanjim, to tvój sposob całi zjadłobe
4351 26 | mje stojała. Vlecoł won na płocanną scanę, wobaleł ję z całim
4352 13 | stodoła całé njebo stojało v płominjach. A kjej jem vëszedł za woborę
4353 43 | matecznigo krza i woddała go płominjom. A mje sę ji srogji żol
4354 19 | gon, ~dovato cë chlebni plon. ~Mjoł jes młinë v gardle
4355 29 | płominje wurivałë z dołu tego płoszcza, jaż buchnęłë vesoko nad
4356 35 | jich vjelgji postacije v płoszczach krolevskjich i v łiszczącich
4357 39 | rebackjich na przëkrëcé. Płoszcze te vonjiłë smołą i cvjardo
4358 39 | legnjita!~Tej delë nom porę płoszczóv rebackjich na przëkrëcé.
4359 7 | krziknęłë na zjavjenjé sę tego płoszedła, a jô vjidzoł, jak won burknął
4360 3 | jednak voz jadze! Przed tim płoszedłem mjij sę na bocznoscë! —
4361 10 | chłop, jak pupa, a jô, jak płoszedło v kapusce. Tej nje bjerzë
4362 27 | granjicę. Małi knop Remus płoszenjim konja stanovjił szandarę
4363 32 | v tim zocemku tacëc, jak płoszoni les, a navetk łożka nji
4364 11 | szedł na woborę. Tam za płotami na vjerzesku leżała sekjera.
4365 37 | rozcignjętim v dużich łożach plotnje — jak mje sę zdało malovoł.~
4366 29 | a ju z poza budinkóv i płotóv kjile strzelb przëtrzimałë
4367 29 | dostoł wogroszkę. Tej zaczął pluc krevją i proseł wo ksędza,
4368 14 | dzisodnja sedzi i truje mje płuca. Co porę lôt szła krev ze
4369 18 | na svoji trąbje dął, co płuce trzimałë, nobożną pjesnją
4370 20 | na vojnje i nji mogę sę pluga jąc... Dobrze i cepło dziso
4371 3 | pjisac woprzestałë i znovu pługami worac będze zemję i żoglami
4372 37 | podłodze stojałë starodovni pługji i norzędze vszelkji, chternim
4373 7 | poworanô rolô, pjenjizną płującë na pjosk a szumjącë jak
4374 45 | Remusa z pod korcza, krevją plującigo i ze złomanimi żebrami.
4375 32 | zebuc nji mom potrzebë. .~Pluskała voda vkoł naszich nóg, a
4376 33 | na długji czas. Ku reszce pluskanjé vodë i stukot vjoseł wo
4377 39 | dalekjich dun morskjich i pluskanjô vodë naszich nóg.~Wodpoczął
4378 31 | vroci! Na sodzkô strava nje plużi takjim svobodnim ptochom,
4379 24 | robjiło v kaplicë a nocnô doka pobjegała gorë kalvarijskji, kjej
4380 3 | Grubé i czorné łavë chmur pobjegałë ze za lasu tak njisko, napjité
4381 14 | knop ze mną i njeproszoni pobjegłasma do gorë. Tam ju pon stojoł
4382 8 | srodze, bo długji cnjik jego pobjegłi beł modro. Zaczął sę tede
4383 3 | beło na svjece wod chmur na pobjegłim njebje. A Mjichoł przëpodł
4384 20 | na pravo i vedle brzegu pobjeżema, jaż won sę skuńczi. Tej
4385 28 | V żłobje leżi, chtuż pobjeżi kolędovac małimu... ~Groł
4386 14 | a njeprzijoceli wumjelë pobjic i vënekac z kraju. — Tak
4387 27 | ju ve młinach pod Zvadą pobjił nocą pana njemjeckjigo,
4388 20 | cë: Z nami zle! Bo cuż? Pobjiłjes Stracha ve młinje, połomoł
4389 10 | Mjijołjem jabłonkę, svjodka moji pobjitvë z Golijatem. Stojała cechô
4390 25 | pozdno, a nekô, kjej gvjozdë pobladną. Jakoż też to be mogła bëc
4391 4 | kavałka zemji, kjej Pon Bog cë pobłogosłavji. Jô cë tego żiczę. ~— Ale
4392 20 | dużimi chłopami rodzilë, że pobrzeżnjicë jezora nom delë przezvjisko
4393 11 | naszi vszescë na pustkovju pobudzą. Alem so wuvożoł:~— Kjej
4394 8 | moja skażonô godka Mjichała pobudzała do smjechu. Tej Marta, choc
4395 8 | jak naju roz do smjechu pobudzeł, jesz barżij jął vëmiszlac:~—
4396 27 | przërodzenjim navetk ze słova Bożigo pobudzenjé do vistępku, knop małi uwon
4397 14 | rękę wumarłigo, zbjednjałą, pocałovoł ją i przësągł:~— Vëpełnję
4398 29 | kjej chodzilë na vojnę. Pocatuj go i zavjeszë go sobje na
4399 43 | procem bjijąci mocë vód, a z pocerzem cechim na wustach zdrzałasma
4400 18 | svoji bjałce wokrutni i wo pocesze, chterną pjijoł z butelkji.~
4401 33 | dnji — rzekł jem, be ksędza poceszëc.~— A zdrój vodë płinje v
4402 10 | mocné postanovjenjé mje kąsk poceszeło. Ksądz wob ten czas mjoł
4403 34 | tede do szankovnji, żebe na poceszenjé jednigo vëpjic, jaż tu Złé
4404 21 | znaczi —rzekł Trąba że zdrój poceszenjô vëschł i ze suchimi gardłami
4405 42 | noprzod gorzołkę vëpjic, poceszivszë go:~— Njebój sę, koscelni!
4406 1 | Jasku z knjeji", płaczlevé i poceszné przigodë pana Czorlińskjigo,
4407 25 | sobą... Mogłbem cebje tu pocesznimi frantovkami wuroczëc, bo
4408 26 | karze szkląci v pjęknich pochevkach i przechłoscalë woczë. Tak
4409 26 | won ksążkę vłożeł nazod v pochevkę, doł mje ję v rękę i povjedzoł:~—
4410 26 | mojich viborkóv. Vëjął go z pochevkji, kartovoł v njim, kjivoł
4411 12 | rzekł:~—Njim pudzema dalij, pochil sę na vodę, jaż wuzzdrzisz,
4412 8 | beło wolszkę, chterna sę pochileła do jezora, jakbe mjała vpadnąc,
4413 29 | gonk, chternim pudzesz z pochiloną głovą, tak v njim njizko.
4414 1 | statecznim vjeku. Postoją, pochłoscą do sebje i rzeczą:~— Stanji,
4415 36 | navetk ta voda ve vjadrze pochnje po njekatolicku.~Za chvfilę
4416 39 | głovą i vëvijol nją jak pochodnją.~Na to chiże zbliżała sę
4417 38 | bladą cenją. V mojim ręku pochodnjô zgasła, a kjej jem wuczuł,
4418 44 | ludztva. A ti, co z ni krevji pochodzą, staną jednigo dnja przë
4419 20 | Zoborskjich — rozga — wod stolimóv pochodzi. A chtoze stolimóv rodu,
4420 37 | gorë Revekoła.~Va dvaji pochodzita z ti częscë Kaszub, chdze
4421 41 | Ludze spelë, a navetk psë pochovałë sę przë tim strasznim mrozu
4422 35 | Msze Svjęti za dusze tu pochovanich ksążąt kaszubskjich: Subisłavóv,
4423 9 | rzekła:~— Dej mjecz! A gronk pochovej nazod v zemji, bo to je
4424 8 | Marcijanna.~Pana Jezusa żid vej pochvalëc nje chcoł, ale ma tego jimu
4425 31 | znjikłbe nom z woczu na pochvalenjé Pana Boga. A vëzdrzi na
4426 41 | mogł vëdostac słovo, be pochvalic Pana Boga.~— Na vjekji vjekóv,
4427 19 | Ponjiżij vjisała szabla v pochvje ze skorë szerokji, wozdobjoni
4428 20 | mje i rzekł:~— Njech będze pochvnloni Jezus Christus!~— Na vjekji
4429 26 | jeden z viborkóv, vëjął go z pochvö i zaczoł v njim kartovac.
4430 25 | Pon szkolni radę Trąbë pochvolił i vëszekovoł mje pjismo.
4431 33 | be je mjoł?— Tej jesz roz pocignę z ti flachë, a mom nodzeję
4432 44 | zaboczeł, chdze jezdem i poco. Zbudzeł mje trzosk poląci
4433 33 | Dnje płinęłë, jak szkląci pocorkji rożańca, jeden pjękni jak
4434 11 | to beło, alem czuł, jak pocornęło chdzeroz moje pjerzenë i
4435 1 | kożdi drzon naju sę jimô i pocornje, pokąd va szkurpë so spjita
4436 37 | vszeskjich: wod Vartisłava począvszë, chturen v gromadze ze svjętim
4437 33 | leżało na lądze i vodze. Ale poczęło mje procem voli trząsc,
4438 23 | beł wustavjoni z vjelgą poczesnoscą v Strzepskjim koscele, kompanjijô
4439 15 | słabji brzemjeje. Woddej poczestnosc timu, co go tam provadzą,
4440 32 | cze sin jego bełbe z taką poczestnoscą mjono Zoborskjich na Zoborach
4441 31 | njicht nje rozumje?~Po tim poczestunku woddzękovałasma sę z kamrotem
4442 23 | cos trzasło i rozprisło, poczim brzedkô vonjô sę rozeszła
4443 41 | vzął jô przemiszlac, co pocznę.~Do Lizokóv beło blizko,
4444 26 | v łeb, że të jesz vjęcij poczujesz głóv na karku, njiże no
4445 11 | Pevnje i njemé bidlęta poczułë njeprzijocela i zmokłë wod
4446 7 | rzekl:~— Żeli të jes jakô poczvara abo wukozka lasovô abo też
4447 22 | njevjadomé dzevczątko i podało v gorsc pełno worzechóv
4448 34 | kjej mu jego proboszcz podarovoł svój płoszcz, a won so na
4449 30 | jegomosc na takji pjismo podaruje jemu z vjelgji łaskji resztę
4450 14 | Zdrzë, jak linjijô morzu podbjegô tępim klinem do wuscô Wodrë
4451 33 | vjidzec, jak ma ceszij kota podbjeżała pod wostrovy. Znadz tak
4452 41 | przëszedł Trąba z wokjem mocko podbjitim, sodł na zedlu i rzekł:~—
4453 7 | bokjem jak dąb, co go drvole podcęlë i spodł na svjętą zemję,
4454 37 | chturen to żogovkji na podchlasnjicę zbjerô. Bo jakuż chcesz
4455 38 | Tak plestoł Trąba, kąsk podchmjeloni, pokąd jimu spjik nje zamknął
4456 21 | za lase, co wod ti stronë podchodzą jaż pod Koscerznę. Kjej
4457 13 | modri tam, chdze zemja szarô podchodzi pod jasné njebo.~A Mjichoł
4458 22 | nota:~— Nie tak zbrojny podczas vojny żohiierz v szyszaku,~
4459 33 | tich vód, chterna svojich poddanich wodvjedzô. Zabovjała sę
4460 31 | Wodpocznjike so, Remus, i nje poddej sę! Jesz cë mjazdra sę vroci!
4461 14 | vëmarła. Tam bracô naszi poddelë sę porządkovji i pravom
4462 29 | cze v dzeń bjoli...~... Podej mje vodë, Remus, i pożdej,
4463 5 | pręt leszczenovi, co sę podeprzę i kąsk gnotë rozruchom!~
4464 41 | chternim smjeg beł przëbjiti i podeptani.~—To zle! — povjedzoł jô
4465 28 | rzekł jem:~—Żeli to dva lata poderuje, to të, słonuszko, na moje
4466 33 | kanął na Zoborach, zaro podeszedł do mje jeden ze szandaróv,
4467 13 | wodstąpjił porę krokóv i podezdrzoł v gorę, jak wonge. Ale jażem
4468 20 | mną vesoką wurzmą przidko podgorę.~— Le trzimej sę krotko
4469 11 | cebje, bodusza tvojajęczi podgrzechem smjertelnim. Bjej do spovjedzë
4470 25 | kjej mu na nos kapje. Jô podińdę cknjenjim, cze nje nalezę
4471 36 | vjeżë. Nocą tam njicht nje podińdze, bo z wokjen v gorze jakjis
4472 32 | chternem vjidzoł na svjcce.~Podjachavszë pod Glonk, jęłasma go pomału
4473 33 | słuchô do Zobór — ale navetk podjeżdżac zabronjilë rebokom. Vjerzą
4474 31 | svjętô.~Tej ale zaczął kąsk podkarbjac:~— Ale jak chcesz, żebe
4475 40 | dach grobovi kaplice rodu Podkomorzóv, be przeczekac njepogodę,
4476 24 | godkę kaszubską rozmajitą i podkorbjanjé z rożnich parafijnich zveczajóv
4477 21 | kolej. Tak wonji sobje tam podkorbjelë i vëmiszlelë, jaż butelka
4478 8 | go vadzëc, że won z nji podkorbjô. Ale żid Gaba le małimi,
4479 6 | Ale Mjichoł sę vësmjevoł i podkorbjoł:~— Żebe Putifarzenô dlo
4480 21 | a gębje svoji doł sztołt podkovkji i pjiszczoł:~— Trąbo! Të
4481 39 | vëlała sę fala z njeba.~Podlazłasma pod naju dach. Tak cemno
4482 10 | ten czas nade mną vesoko podlecoł skovronk, spjevająci godzinkji.
4483 27 | wurzas pjernjikarza Bomboma podlegają wosądzenjô przez sąd civilni.
4484 40 | svoje doma. Trąba z redoscą podlegoł vłodzë grulkji i mjeteloka
4485 32 | przëvekłë, tej jem rozeznoł, że podłoga jomë beła gładzonô, gleną
4486 33 | nadbrzegovą, chdzebe ledvje podlozł kot, vëpuscełë ze sebje
4487 24 | wustavjoni, smolë nalani, drevka podłożoné: le zapolic!~Muszoł jem
4488 38 | Arkonë...~Smętk, co do bratni podmovjił vojnë Svjętopołkovich na
4489 11 | pjerzenje. Potim rzekło:~— Podnjesë tvoję rękę poveżij zelonigo
4490 39 | morzô a voda sę do rena podnjesejesz veżij. Wutonęłabesta bez
4491 44 | cebje sę garnąc będze. Tej podnjesesz tę paproc v gorę. A żeli
4492 31 | chvjilkę. Vrzose drzemjąci podnjesłë subtelni kvjotkji a z njedalekjich
4493 3 | mosz przed sobą. Zdrzë: podnjosła v gorę pręt. Na pręce sedzi
4494 22 | Vëprostovałc sę chrzebtë, podnjosłë głovë, zasvjecełë woczë.
4495 36 | jizbje, le go mój druch podnjosłi cesnął na przededvjerzé.~
4496 23 | na njego nje vadzeł, ale podnjost te dvje połovë, pokozoł
4497 22 | jinni ręce załomivelë i podnoszelë do njeba jakbe jich wutrapjił
4498 7 | gorę. Nakoguż lë svoją rękę podnoszosz? Żdrzë na worzła, co go
4499 40 | zuchvałe vrogji ~Dam za podnożek pod tvoje nogji.~Deszcz
4500 36 | stvorzonim na vëwobrażenjé i podobjeństvo Boskji?~Człovjek dvorskji
4501 38 | sę jesz nje vëdovoł takji podobni Czernjikovji, jak v ti chvjilë.~—
4502 13 | stvorzeł ludzi na wobroz i podobnosc svoją, to gvesno nje mdze
4503 25 | beł njerovni, przedzeloni podolnimi vądołami. V takji vądoł
4504 38 | tu na progu tvoji proce podosz bez ducha! Cuż cë navetk
4505 22 | dalszi tesące zavtorzelë i podovalë ją dalij. V cechi gęstvjinje
4506 14 | vbjił jich jak klinem i podparł jich mocą. Im szedł przed
4507 9 | rzekji. Ale Marta mje mocko podparła. Nad rzeką jô ju przëszedł
4508 45 | tam sę vrocisz na vjeczor, podparłi kjijemvędrovnim... Chiże
4509 3 | wuvożoł za grzech, żebe podpędzëc pod las krotko. Może, żebe
4510 19 | podoł pjoro pon Czernjik do podpisanjô. Podpjisoł dreżącą ręką
4511 32 | vëkumanô naksztołt vjelgjigo podpjecka i tam stojało łożko, pokreté
4512 22 | zgarbjałô, na kjiju sę podpjerającô. Jak jem na nję vezdrzoł,
4513 23 | Daleko przed nami czornô podpjerała njebo scana lasu: to ju
4514 26 | njim stoji i kozelë mje podpjisac. Potim stroż sądovi mje
4515 19 | nad wokjem. A jak wobaji podpjiselë, tej pon Czernjik vzął i
|