1asu-cesnj | cesza-dokto | dokuc-glebj | glebo-jizem | jizra-krovo | kruko-mecha | mecho-napji | napla-odi | odpad-podpj | podpl-prega | prete-przez | przic-rzeca | rzech-spjev | spjic-szept | szero-varna | varne-vestu | vesun-vrobl | vroce-wodrz | wodsa-wukri | wukro-zandz | zanje-zevej | zevim-zyja
Chapter
4516 12 | chturen wod jezora rzeką podpłenął pod zomkovjisko. Jednimu
4517 3 | zjavjisku, zaszorzeło na rzece i podpłinęłë, jak zogodkji z cuzigo svjata,
4518 39 | karze! Po poł koła i pokuńc podpór wona ju zagrądzonô. A ma
4519 21 | wobvjązané, a pod pochą na podporę grubé i dużé szczudło. Na
4520 8 | vodzivszë woczoma po literach, podpovjodoł.~Jakżez to vszetko beło
4521 43 | trzirnałë. Kjej jesma tak podprocovała sę jaż chdze po za Glonkjem
4522 38 | będze!~Vzął mje za rękę i podprovadzeł przed vjelgji wobroz, na
4523 4 | wuzimkóv. Dalij v las drzeva podrastalë brzidem. Ale jô vnetk vëbłądzeł
4524 8 | Ale ta planeta beła gvesno podrobjonô, bo mjinął Popjelc i przednovk,
4525 24 | chcołbem żëc, jaż sin mój podrosnje i będze mocni dosc, be spôdk
4526 33 | woszkaradzeła, cobes njechac muszoł podroż, dom cë dva talarë. Jeden
4527 28 | i czuł sę tero poprovdze podrożnjikjem sodze, bom nji mogł mu przez
4528 29 | sodze i povjedzoł:~— Jeden z podrożnjikóv tego krolevskjigo zomku
4529 14 | sę vëbjerze na to długji podrożovanjé poza gvjozdë.~— Czuję sę
4530 43 | woczach stanęłë a woboje nas podrzuceło v gorę. Zatrzeszczalë scanë
4531 33 | rozgodało, a muszoł chto z njich podsłuchac, bo naszi be żodną mjarą
4532 42 | nje ve vaszich głovach ten podstęp sę vëlągł, ale v głovje
4533 41 | mje zdzevjiło, kjej jem podszedłszë czuł wod strzodka godanjé,
4534 19 | Czernjikjem, vëszedł z voza i podszedt do naju.~— Ha! rzekł — koguż
4535 42 | chvjilę przemiszloł, tej podszodł pod durę v scanje, chdze
4536 34 | wonji mjelë jak vjilcë z podtrisztcku. Ledvje bo sędza sę povąchoł
4537 14 | znaczi.~Ale won sę sparł na poduszkach i chvjilę woddichoł, tej
4538 14 | przë worędzë. Beł to mój podveższi na vojnje. Ale przëzdrzë
4539 19 | levo ręka v czorni chustce podvjązani wo szeję zvjeszała sę na
4540 9 | do krevavnjika. Ten mje podvjązoł remję tak, że serdecznô
4541 33 | rebokami, a ti go v taką pogodę podvjezą.~Ksadz vezdrzoł na zegark:~—
4542 33 | Bog chcoł. Tak rebocë mje podvjezlë krotko brzegu, żem vëskoczeł,
4543 25 | robjiła, ale jô jim vjedno podvojną mjarą płaceł. Ale krev
4544 33 | zamknjęcô pod zemją, kjej kole podwobjadu wuczułasma granjé. Zaro
4545 40 | wofjarę!~Zjadłasma i z njimi podwobjod vëdobivszë naszę żevnotę
4546 18 | spomnjenjé wokrolevjoncez podwukorunovani jarzębjinë wodebrało vszelkji
4547 1 | Kjej chturen z njich v podzartim na woczé ludzom jidze vampsu,
4548 23 | rozmiszlającë, chdze sę wob noc podzeję, wuzdrzoł jem nę pannę z
4549 21 | spravjedlivoscë jô mu vjinjen podzękę, bo jesz dziso nje rozumjem,
4550 8 | Marto, wode mje na znak podzękji za to, żesta va dvoje z
4551 36 | ma, jakżesma sę najadła i podzękovala Bogu, sadlasma na krzasłach
4552 39 | njiże puchové pjerzenë. Podzękovałasma Panu Bogu i naszim wosvobodzicelom
4553 1 | wuskłodani talarë kozoł podzelëc na dva dzele:~— Jeden dzel
4554 31 | na zemji a Trąba rzekł:~— Podzelimë sę z vami z tim, co przë
4555 31 | mjoł v głovje vëszukané ne podzemné jomë krola jezora, lem jesz
4556 37 | tim pałacu chadzac będze, podzevjająci tich malovanich njeboszczikóv
4557 21 | jô zdołoł gębę zamknąc z podzevjenjô. Zkąd ten pjekjelnjik vjedzoł,
4558 1 | karna dzekjigo ptastva. Podzevjisz sę jim tile, co serce roz
4559 40 | wusepac, żebe ztąd ludze moglë podzevovac sę, jak pjękną tę zemję
4560 37 | a co vjęcij, pjisorz i poeta kaszubskji.~I podoł nom
4561 14 | Sadnji, chłopku, besma pogadała! Tej zaczął mje wopovjadac
4562 6 | Danjela proroka vrzucilë poganje...~Marta sę dzevovała:~—
4563 26 | sę łżą zastovjoł takjim poganom!~Jak tede nen szandara po
4564 12 | jak wojc i matka. Pon mje pogłoskoł po czuprinje i rzekł:~—
4565 28 | popichoł slode i tej ze mną pognelë na dravoka z moji cele i
4566 14 | won be rod chcoł z tobą pogodac.~Dzivno mje sę stało na
4567 35 | vëmarła. Rod bełbem z njimi pogodoł, ale Trąbë nje beło, a godkę
4568 43 | nas v ti chvjilë chcałë pogrzebac. A ma nje vjedzała sobje
4569 19 | Kaszubach. Na vjesoła i na pogrzebë, na łzë serdeczné i na rozvjeselenjé
4570 15 | zaszło, wuszekoveł sę kondukt pógrzebovi. Z nad jezór i z pustkovji,
4571 42 | lepszigo nje będze mjoł pogrzebu.~Szołtes vezdrzoł na mje
4572 1 | sobje go mogę dobrze z timi pogubovanimi licami. Vdarzę so, że tich
4573 31 | pokąd Trąba sobje vjesoło pogvjizdivoł, ve mje dusza płakała wod
4574 34 | vetchnął. Z nami drugjimi pojachalë do sądu. Ale kjej naszi
4575 10 | povoznjika na peszną landarę i pojachelë. Bjołi dvor stojoł pokuńc
4576 7 | nortë, le vjater bjił, jaż pojachoł stopjenje do gorë v svoję
4577 13 | tero beł vjarë, że z njim pojadą. Mje z przëczinë moji skażoni
4578 10 | won mje doł rękę, że jô pojadę i ma szła nazod. Wob drogę
4579 40 | zarzekac, że żodną mjarą nje pojadze.~— Volę mjetelok i grulkę
4580 19 | Kjej vë ztąd do Berlina pojadzece, to pon Miller — i pokozoł
4581 14 | pojutrze, skorno słuńce zińdze, pojadzemë do Lipna z pogrzebem.~ ~
4582 33 | vërzasł svojim raptovnim pojavjenjim. Ale won sę s rząsł, jak
4583 22 | trąbją i v kotłi bjiją ~Pojdzceż czemprędzej, chvalce Marją, ~
4584 7 | zastąpjił i gp go vezvoł na pojedink. Ale won le sę vëszczerzoł
4585 14 | łożku, a jak sę skuńczeło pojednanjé z Bogjem, woczë jego szukałë
4586 24 | Bog jich tam na kalvariji pojednoł ze sobą.~A krol jezora rzekł:~—
4587 42 | tero poj ze mną! Jô vaju pojednom.~— Żodną mjarą jô tam nje
4588 28 | njim jô to provdzevje mjoł pojęté, potrzebno mje beło przechodzec
4589 44 | na wofjarę, bjerze je i poji v njich gąskji na woborze.
4590 6 | gromadze. Na pojedinkę jô chiże pojimoł a ksądz beł ze mje spokojni.~
4591 17 | Jakuż to? pitoł Trąba.~—Pojtale, to vama vszetko wopovjem.
4592 14 | Jutro będze Pustô Noc, a pojutrze, skorno słuńce zińdze, pojadzemë
4593 19 | bjedni i ze skażoną godką. Pojżeż, brace, bo cę tam not!~Provadzeł
4594 10 | Marta mje sę na woczë nje pokazivała.~ ~
4595 7 | dvojokji z cepłą stravą.~Pokjim jodł, to wona mje napominała.~—
4596 14 | ves7lë do Straszkovi jizbë i poklękalë, be za ksędzem povtarzac
4597 23 | Strzepczu, jak wonji sę pokłocilë. Leon vënoszoł pravje kuferk
4598 34 | przeproszelë pastora, bjijącë jimu poklonë, jak Turcë svojimu svjętimu.
4599 41 | przënekelë z pola, be sę pokłonjic Dzecątku v żłobje. Przë
4600 34 | mô na pjętrze provdzevi pokoje. A ruchna przënjesę wod
4601 14 | słuńcu. Po njeprzeliczonich pokolenjach drzeva koralové dosigną
4602 13 | vjedno movję, że z kożdim pokolenjim naszi ludze są mjejszi i
4603 31 | Remus ju dva raze v żëcu pokoroł tich sługóv pruskjich i
4604 34 | sę nom tak długo vëmikoł. Pokożce le nom zaru, chdze won sedzi,
4605 29 | rozmovę, kjej jim ten znak pokożesz i będą cë z vszetkjim do
4606 41 | chłopskjich chatach wobsvjecoł, be pokozivac dorosłim i dzecom cuda woni
4607 42 | të mjetelokjem i grulką pokozivała njeboszczikovji mjiłosc
4608 45 | Ludze patrzilë po njebje i pokozivelë małą chmurkę za vsą, z chterni
4609 38 | mną, ale pomału przëvekł. Pokozivoł won mje vjele ksążk i wobrozkóv
4610 34 | rągarzu! — rzekł szandara. — Pokożle svój papjor. ~Trąba go pokozoł
4611 19 | wuzdrzała Smjerc? Pojta chiże i pokożta gębë vjesołé, bo jinaczi
4612 2 | Bog vom za tego serotę nje pokręceł nje tile jęzeka, ale i vaju
4613 14 | na zemję, a z jego rzezbą pokretich członkóv wutłukł jem vjorë
4614 11 | makovjicę, belicę, rutę, pokrętnjik, żolti knopkjł, koscelnjicę,
4615 22 | kavałk zemji kaszubskji pokrivają lase, ale żoden nje je takji
4616 41 | lasach bez kuńca, wonge pokrivającich tę zemję, sekjerą i plugjem
4617 32 | brzegu zvjeszałë sę ku vodze pokrzevjoné vjerzbjinë, vijołkji i leszczenë.
4618 19 | ludze chcelë wode mje jesz pokupac różné rzecze. Kjej jesma
4619 45 | nen czas wodebroł żëcé bez pokusicela, kjejbem nje beł sę bojoł
4620 30 | jô, dzękji Bogu, na takji pokuszenjé vjedzoni njebędę. A to procem
4621 33 | tak mje nakozoł ksądz za pokutę na spovjedzë, żebem, kjej
4622 24 | A cuż të tam tak długo pokutovoł na Kalvariji? — vadzeł won. —
4623 44 | zapolą sę vjidë, jak gvjozdë polącé, co zes łë z njeba na tę
4624 41 | żem szczestlevje sę znovu połączeł z moją bjałką, jak to sę
4625 20 | Tej vëcignął rękę ku polarni gvjozdze i povjodoł:~—Tam
4626 1 | dzis jeszcze movją godką polaszącą. Navetk i daleko na połnjé
4627 29 | machtô vszelką robotę złimi polcami, a z ti prziczinë tak lecho
4628 17 | przemislnoscë mô v jednim polcu tile co chłop v całi głovje
4629 13 | będze won panem tego svjata połczvarta lata. Lepji dlo vaju, kjej
4630 20 | bezpjek i możemë wogjiń polëc.~Ale povjedztaż, co vaju
4631 25 | Tak jô sę przeżegnoł i poleceł wopjece Pana Boga. Tej jem
4632 23 | klęczoł rój, chturen sę polecoł wopjece Boskji na dalszą
4633 41 | dvjerze i vszedł.~V jizbje poleła sę le jedna drzozga, zatchłô
4634 1 | Bo słuńce przez tile lôt poleło na njim kolorë tęgovi, a
4635 41 | las, a droga szła gołim polem. Szlachë też wod razu provadzełë
4636 40 | mająci v głovje, stanął połen statecznoscë, vëcignął rękę
4637 5 | naszła, postavjiła dvojokji i połeżeła kol mje łëżkę. Ale jô przë
4638 27 | Haze v gromadze z mjeskjim policejantem Szabelką zając mu chcelë
4639 43 | njevjastą. Rzekła:~— Tam na policzce przë łożku wojc njeboszczik
4640 25 | chternigo kuńc wurzeszoni beł wo polik, vbjiti v pjosk. Tak zakłodają
4641 6 | zegar stari tak głosno jął połikac godzenë, żem muszoł vezdrzec
4642 4 | przësvjodczeł: ~— Jesz be cę vjilk połkł i bełobe po Jemusu! — Movjilë
4643 39 | mjec svoję wofjarę. Njech połkną karę, chterną możesz sobje
4644 27 | vszescë złosnjicë muszą slenę połknąc, chterną mjelë na parące
4645 40 | dozdrzec. A jak jich ju połknęła chmura kurzu na drodze,
4646 40 | dom. Vejcele: Karę jimu połknęłë Łebskji Błota, a cuż won
4647 40 | beło! Dejadej vaszę karę ju połknęło Błoto a połknje i vaju,
4648 9 | zdovało, jakbe won przë kożdim połknjęcu movjił:~— Bjej, ju czas! —
4649 27 | vëtłuczoni dva zębë przërodzoni i połknjęti ząb złoti i do ti chvjile
4650 32 | stojec wokoma sebjejakji połkopë ludzi. Vnetk jem sę też
4651 25 | naju poczestovoł kożdigo połkvaterką jozcovigo tłustigo, bo to
4652 25 | brace na mje nje gorz, bo z połkvaterkjem v żołądku i kavałkjem chlebajô
4653 19 | szłasma v gromadze jakąs polną drogą, nje rzekłszë słova
4654 37 | Jô jezdem jak smjecoch na polnich drogach, jak drozd na vjetvji
4655 22 | Słuńce pravje vskazivało połnją a grzało tak, że ludze v
4656 33 | provadzeł bjołim vjidem połnjovigo słonuszka i vësvjeceł drogę,
4657 24 | wognjisti, jak bliza morskô ku połnjovim i nortovim Kaszubom. Vjid
4658 33 | leché novjinë. Po vsach na połnoc wod Koscerznë straszlevô
4659 43 | stolimóv...~V dovnich czasach z połnocnich stron zjavjił sę na tim
4660 27 | krolevsko-pruskji rządë i v gromadze z Polochami stvorzec dovną szlachecką
4661 41 | dvjerkóv, chterne pevno połomané pod smjegjem leżałë. Przejachoł
4662 41 | sę vjid. Przed nją kavałk połomanigo płotu sztoperczeło ze smjegu
4663 14 | je tero letkjim sposobem połomelë. — Vezta sobje przikłod
4664 42 | vërzuceł! Vszeskji gnotë mom połomjoni. Won całą vjes vëmordujc,
4665 20 | Pobjiłjes Stracha ve młinje, połomoł jes szablę panu, że go wod
4666 43 | jizbę wobsvjecała. Vonjô polonigo vosku rozchodzeła sę, jak
4667 41 | nje będę długo vjekovała. Położ drevna na wogjiń.~Kjej jem
4668 20 | tero naborżij wo to, żebe położëc tovarë na jakjim suchim
4669 42 | spjisac protokoł. Trupa położełasma wu Trąbjinë v jizbje. Jak
4670 29 | njesącë dużą pjerzenę. Położelë ję przeką drogji. Na nji
4671 39 | morzëc, że nje beło radë. Położelësma sę tede pod grzępą i wusnęła.~
4672 29 | Znovu spomnjenjé sę czężko położeło na jego pjersach, tak że
4673 44 | całim kraju, jak noc sę położi na zemji. V dziseszi nocë
4674 29 | vjiktu, bo ju łeżkę na stoł położilë. Doznajesz sę som. Tero
4675 20 | przezevelë "varnim gnjozdem". Za polskjich czasóv nom folgovelë, że
4676 37 | svjętim Otonem i krolem polskjim Bolesłavem wochrzceł zemję
4677 40 | doł v dorunku ricerzovji polskjimu, chturen mu żëcé retovoł
4678 32 | szeroką na łokjec a vesoką na połtora łokca z dużich kaminji zestavjoną.
4679 24 | cę Bog provadzi, Remus. Polubjił jem cebje jak brata. V naszim
4680 37 | Derda, chternigo va tak polubjita, jak jô, żeli sę z njim
4681 37 | dzel z drugjigo kuńca le polvjidni. Jednę z ji długjich scan
4682 37 | chterne v czężkjich krosach z połvjidu ku nama zdrzałë, jak z komudë
4683 9 | daleko vjidzec beło v szarim połvjidze. Ale mje ten las dziso sę
4684 43 | do szczescô, bo złô ręka pomachtała przędzę mojigo żëcô.~Kjej
4685 11 | poveżij zelonigo wokjenka i pomaklej, co tam wuchvecisz.~Tak
4686 27 | jaż cę njimi po żebrach pomaklô, i na co brzemjeją szerszenje
4687 31 | woczoma cemjężiceli wukreł. Pomakloł jem ręką na pjersë jego
4688 9 | dijamańtóv? Cze njebo novą krosą pomalovał Pon Bog vszechmocni i nové
4689 12 | vëszła ze mje do negji, a pomaluszku przëbivało mje mocë v gnotach.
4690 43 | Glonkovji. Szło to barzo pomdłu, ale jô mjoł czosu dosc.~
4691 8 | tę straszną noc. Aj vaj! Pomeslec, co za njeszczescé belobe
4692 1 | nogji, mruczała z njedobrim pomeszlenjim, ale pozvoleła jimu z woboré
4693 25 | Trzeba tu wostac, bobe mje sę pomileł kjerunk naszi vędrovkji.
4694 29 | sę som. Tero le veńdz. Na pomjé jô wotvorzę.~Jak won za
4695 7 | całé. Nadarmo słonuszko pomjedze skałë v chmurach tłoczeło
4696 1 | tęgovi, a deszcz i smjeg je pomjeszałë na jedno.~Z pod muce pchałë
4697 37 | chdziż va vjidzała wu vas pomnjikji, postavjoni vaszim vjelgjim
4698 35 | głovę na ten zemni czorni pomnjikovi kam, żebe nje zemgloc. Takji
4699 28 | zavołelë sobje trzecigo pomocnjika i v gromadze mje gvołtem
4700 35 | povjinjen pjclgrzimkę, be sę pomodlic na grobach ksążąt kaszubskjich.
4701 6 | Marta stojała nade mną i pomogała mje vstac. A kjej mje zaprovadzeła
4702 34 | Pudę! rzekł jem sobje. — Pomogę ve żnjivach, a tej znjiknę,
4703 35 | nadpjisem: MONUMENTUM DUCUM POMORANORUM FUNDATORUM HUJUS DOMUS.
4704 24 | provadzącim z Gduńska na Pomorską. Vesoko z gór szadich zdrzałë
4705 35 | naszimu: Pomnjik ksążat pomorskjich, założiceli tego domu. —
4706 24 | karczmë Lemana przë goscińcu pomorskjim. Tam na podvorzu stojałë
4707 38 | rod Grifovi, panująci na Pomorzu i v wosemdzesątim roku żëcô
4708 9 | bardzo.~—Vez, Marto i mje pomoż na nogji! — rzekł jem. —
4709 36 | rzekł do młodigo człovjeka — pomożce kuczrovji scignąc karę tego
4710 34 | jem.~— Më tvoji pamjęcë pomożemë. Pożdejle! A vë, Hochvirden,
4711 27 | bęborkji, Remus v svoji pomsce klasnął ręką policejanta
4712 29 | Va woboje vëchovjeta mje pomscecela!~A kjej jem rękę podnjosł
4713 29 | wostanjesz, Remus, i naju pomscisz. Jak? To ju volô Boskô i
4714 28 | so poprovdze wuvożoł:~— Pomstlevi Njemce! Zarzinac cę tero
4715 5 | zomkovjisku!~—A jak të vëzdrzisz, ponarvo?~Jakżeż jô mjoł vëzdrzec
4716 30 | żebe jich na Prancuzóv ponekac. Tej i cebje vëpuszczą.
4717 4 | vamps i zaczęła gadac:~— Nje ponekosz tam, ale pod studnję. A
4718 14 | I v njedzelę belë, ale ponjechelë mje, bo ju Pon Bog mje vzevô
4719 20 | kompanjiją do Vejherova. V ponjedzołk reno wonji vëmaszerują.
4720 38 | jidę som, chdze mje woczë ponjesą.~— Jô jidę z tobą! — rzekł
4721 24 | Koscerznë, a tovarë tvoje ponjesesz na plecach. Może cë też
4722 42 | won nje vjedzoł, że ten ponjevjerani, navetk przez bjałkę vłosną,
4723 15 | chturen beze mje be szedł na ponjevjerkę i żebem sę Boga nje bojała,
4724 19 | stojoł na rebim wogonje. Ponjiżij vjisała szabla v pochvje
4725 38 | sedząci pod woknem. Mje kozoł ponsadnąc kol sebje. Ztąd jô vjidzoł
4726 19 | Vjesołô będze noc, a va ję popamjętota.~Dziso jesz nje vjem, czemum
4727 14 | stanął. Chcoł jem go chiże popchnąc, ale Mjichoł zatrzimoł mje
4728 7 | remję i chiże szeptała:~— Popchnji bjegas zegara, bo Smjerc
4729 26 | vczas, a ludze ze vsë jesz popędzalë svoje konjikji ku mjastu.
4730 10 | alem vjidzoł jich korę popękaną i wodłomjoné vjetvje, jak
4731 42 | wuczinku procem bliznigo nje popełnjilë, jak procem mje. Żebe strącëc
4732 41 | wobroceł sę i jął naju z tełu popichac. Czim dalij tim barżij cuzô
4733 29 | leżi na moji karze, chterną popichom luode vsë do vsë. Jakjim
4734 8 | gvesno podrobjonô, bo mjinął Popjelc i przednovk, a vdovc żoden
4735 9 | przepovjedzoł jesz przed Popjelcem, a bojała sę, żebe ji sami
4736 44 | Jesz dziso dzivnimi znakami popjisani stoji won tam vcsoko v polu,
4737 16 | zagorzeło, że chaja zazerô v popjolë moji spoloni svjątinji serca.
4738 13 | Tej jednak spomnjenjé z popjołóv na chvjileczkę vëbuchło
4739 24 | go wurechleł. — Trup jego poplinął na vjelgji vodë. Ale kjej
4740 20 | Wodepchnjema sę na vodę i dalij. Popłinjema na wostrov Vdzidzkji, bleżij
4741 39 | dalij na te Błota. Tej më popłinjemë.~— Tak chiże choba voda
4742 13 | ludzami nje będze vjęcij popłocała, kjej chłopë zrobją sę słabi
4743 40 | navetk przed Panem Bogjem nje popłocô.~Przeszłasma wurzas i zvątpjenjé
4744 22 | njich drugjich. Bełë to popołnjové godzenë, a słonuszko svjeceło
4745 39 | a chmurë z gorë deszczem popravją, tej to całé Błoto będze
4746 30 | vëboczenjé, bo sę wodtąd popravji. A krol jegomosc na takji
4747 16 | nachodzeł przez długji lata. Tej poprosisz pana szkolnigo, żebe cë
4748 24 | Trąba. A jô tu naju wobu poprovadzę takjimi knjejami, chdze
4749 33 | drogę, chterną go Pon Bog poprovadzi, kjej vińdze z ti Pusti.
4750 33 | mjerzëc będą, kjej jich poprovadzisz na dobivanjé zaklętigo zomku.~
4751 39 | chałupë bjołé z czornimi poprzek pręgami. To vjązark czernjił
4752 38 | moję trąbę! Ale jô sobje poprzësigł: Njigde ju na mojich katolickjich
4753 37 | wokrętnjikji z przëmorskjich vsóv poprzëvozilë z dalekjich krajóv.~— Ala! —
4754 34 | womońcovji, chturen dulczi, be popsuc nabożeństvo nobożnich ludzi.
4755 5 | wod bedła. Ale wona nje popusceła, le godała:~— Przez te mokré
4756 29 | jakjis czężor. Ale jak go popusceło, tej povjodoł dalij:~— Dovjesz
4757 9 | mje to wosamętanjé kąsk popuscivało. Ale na vjeczerzą jô znovu
4758 13 | co svoji svjęti vjarë nje popuszczą. Podług stari pjesnji będze
4759 8 | Krzikva jednak pomału jakbe popuszczała a zeza chmur chvjilami szkleł
4760 32 | cignął do sę. I dzivno: kam popuszczoł, jakbe go chto z tełu popichoł
4761 27 | be cë ten Szabelka drogo porachovoł za ten złoti ząb, ale że
4762 20 | navetk gvjozdë na njebje porachują. Ale jô jem ti wudbë, że
4763 2 | takjigo wudovoł, bo mje mogł poradzëc. Mjichałovji bjałka przed
4764 27 | i kjikcem, jaż sę będze porajił do pjekła. Cos na pustkovju
4765 21 | mądrich slóv karczmarza i sę porajilë. A jô, com dejadej nji mjoł
4766 36 | skorë scigac przez głovę! Porajta sę precz v jimję Wojca i
4767 6 | Marto, przëvekłi do solonich porceji.~— Bo vejle, Remus, to jô
4768 15 | brodu. Konje sę lękałë i porczałë stulącë wuszë, kjej mjałë
4769 1 | stronach koscoła z grobóv porë ludzi kochającich sę za
4770 36 | łiszczącimi woknami, na chternich porechovanjé trzeba be beło czasu. Vszetko
4771 42 | Konje mje pchnęłë na mostové poręcze, a jô z moją karą zjachoł
4772 42 | jô z moją karą zjachoł z poręczim v rzekęJak z pjeca nii łeb.
4773 32 | govorem dobetku i pjesnją porenną ludzką...~Kjej jesma: ksądz,
4774 34 | Svjętą...~Na dregji dzeń porenné słuńce żeczno zasvjeceło
4775 24 | mje belo jakbem chodzeł v porenni mgle porenku młodigo vjarë
4776 14 | rozvjinął, wuzdrzol jem je poresované kropkorna dużimi i mołimi
4777 8 | żodnim statkjem na mje nje porivała. Navetk Morcin, chturen
4778 20 | ju nje żdoł jaż mje durë porobją, le vzął i ze skrzepjicami
4779 28 | zapłacëc, żebe z nji szczotkji porobjic na svoje roboci konje. Choba
4780 31 | naszimi nogoma njeworanô, beła porosnjętô vrzosem. A tim vrzosem ku
4781 22 | biskupóv, mnjichóv i ricerzi v porozbjitich zbrojach, a ku reszce szaré
4782 10 | wobsepané żevimi skrami. Konje porskałë, kjej jem zakłodoł je do
4783 37 | vjesz të, chto to z tich portreróv na nas patrzi?~Ale jô tcgo
4784 44 | zdrzała na mje ze starigo portretu Sidonja z rodu Borkóv. Ji
4785 7 | vteł, vargji zmodrzałë i sę poruszałë bez glosu, a strzelba vëpadla
4786 45 | długo a ten som voz, chturen poruszeł korczem i beł przicziną
4787 44 | tak cechô i bez vszelkjigo poruszenjô, że mje cos tchnęło. Vezdrzoł
4788 28 | bjałkovskji takji skorni do porvanjô cvjardigo norzędza i pranjô
4789 7 | mojigo vampsa i kavałuszk porvozka. Za to won mje doł svoję
4790 27 | Dejle poku. I na njich porvoznjik krąci bat!~Ku reszce stari
4791 29 | pruskjigo norodu. Wonji to njibe porządkji wu naju vprovodzają. Chtuż
4792 24 | vëbavjic zapadłi zomk i posadzec krolevjonkę na złotim tronje!~
4793 14 | Stannjicę, a Svjętovita stolemni posąg rznął jem na zemję, a z
4794 38 | gorejącim Svjętovjitovim posągjem svjeceł na bjołé wurzmë
4795 2 | psa Gnjotë, chturen procem posanjô mjol vjęcij rozumu, njiże
4796 9 | Gnjota, mój dovni tovarzesz v posanju. Tero won ju v novim pasturku
4797 20 | vjarë. Wob całi post won posceł i nobożnje lizoł pazurë
4798 32 | tam stojało łożko, pokreté poscelą. Tero jô też wuzdrzoł drugji
4799 14 | człovjek, leżąci na bjołi posceli. Bladi vëzdrzoł jak scana
4800 22 | vjedno v woczë, rzekła tak:~— Posedzë tu, jaż przińdze tvój tovarzesz.
4801 7 | mje przëkozivała.~—Tero tu posedzisz cecho, jaż jô przińdę abo
4802 29 | mój szpjeg i zvjastun i poseł, stojeł won stolemovi viżavë
4803 45 | naprocem pamjętała wo mje i posełała mocnjącé jedzenjé. Przëszedł
4804 13 | lase, scęła lodem jezoro i posepała dachë grebim kożuchem, żebe
4805 25 | Trzeba nama sę vëspac i posilëc, co besma strzimała.~Vęglovnjik
4806 25 | jimu lezc v ręce.~Tej ma sę posileła resztą chleba i rib zbjegłich
4807 24 | movą svoją i wobeczajem poskrelë sę po svojich pustkovjach
4808 20 | vandrovce, kjej słuńce cę poskvarzi, a mroz cë dotnje. Mje mój
4809 22 | retuje, bo tvojigo zevu nje poslą drzeva dalij do ludzkjich
4810 9 | jutra nje popusci, to trzeba posłac po krevavnjika.~Ale po wobjedze
4811 20 | razu povtorzelë drzeva i posłałë dalij na ceché vodë jezora,
4812 34 | pastor Krauze. —Wo mojim posłaństvje vëpitivac vë nji moce prava,
4813 9 | tile, co vrobel.~Ve strzodę posłelë do vsë do krevavnjika. Ten
4814 23 | nańdze. Matinko Nosvjętszô! Poslëże svjętigo Mjichała abo Jerzigo,
4815 10 | jachac do młina. Vëmovji sę i poslij mje. Jô cë sę wodsłużę,
4816 12 | kąsk i tak povjodoł:~—Nje posłołbem cebje tam dziso, bo bem
4817 32 | szkoda beło, kjejbes go nje posmakovoł.~Takô wobjetnjica jednak
4818 2 | v czeladni gleń chleba, posmarovała masłem. Tej vzęła korunkę
4819 24 | Mova jich i wobeczoj są posmjevjiskjem dlo tich, co njimi rządzą.
4820 20 | to wona z jinszimi psë posô.~Vestchnąl Trąba i rzekł:~ —
4821 41 | sekjerą i plugjem stvorzilë posodłovja ludzkji i początk delë vsom,
4822 32 | ve vszetkjich rebackjich posodłovjach krziż. I to mje przëszło
4823 7 | vszędze beło pełno na całim posodłovju. Nekoł won po woborze, zazeroł
4824 42 | Tec chto takji mantolik posodô, ten go le za vesoką cenę
4825 10 | mojigo!~Podnjosł jem woczë na posovę vesoką i beło mje, jakbe
4826 40 | chdzesma spała, nje beło żodni posovë, ale mogł jem dozdrzec jaż
4827 10 | vëdobëc wod smjercë. Na posovje vesoko vjisoł vizerunk Pana
4828 39 | długjimi krokoma v njebivałim pospjechu nekô njedalek wod naszich
4829 24 | rzekł:~— Cuż va tak nose pospuszczelë, panovje wobraznjicë, kjej
4830 30 | Remus przëznaje, że so zle postą pjił procem vłodzë krolevskji,
4831 9 | pudzesz żdac na nję! — Po tim postanovjenju wusnoł jem i społ jaż do
4832 25 | stolemovich. Noc ju dosc pozdno postąpjiła, ale mje sę spac nje chcało
4833 36 | wonji no ze mną v sodzë postąpjilë.~A Trąba rągoł też:~— Żebe
4834 9 | rozpłakoł bez kuńca. Serce mje postąpjiło pod gardło na wutchnjęcé
4835 44 | krosnach robją. Dvoje prządk:~Postavę na a na vątk — ~Robją dzało
4836 43 | Ten vesokji krziż, chturen postavjiłas na pamjątkę strasznigo woddzękovanjô,
4837 22 | tero pudę naprocem. Të sę postavjisz naprocem karczmë, jakbes
4838 22 | kaminje sztołtóv ludzkjich, postavjonich v kole jak do tuńca. Ludze
4839 3 | Małi jô vëzdrzoł procem ti postavni panji.~Nogji moje bełë bosé
4840 9 | lestach, a drzeva stojałë postavnje i statecznje, jakbe słuchałë
4841 23 | na kompanjiją, chterna postępovała slode. Mjedze kompanjiją
4842 27 | civilni. Reszta je spravą postępovanjô karnigo.~Jak mje takji cerograf
4843 8 | bor, chturen naju na tim postkovju navkoł wodgrodzoł, zgurdżałi,
4844 12 | bem cę tam żodną mjarą nje postoi, bo mom nodzeję v Bogu,
4845 31 | mojigo vampsa i rzekł:~— Postój kąsk, Remus, i zdrzë! Cze
4846 1 | jak v statecznim vjeku. Postoją, pochłoscą do sebje i rzeczą:~—
4847 31 | nama, tej go zrzeszonigo postronkami na Remusovi karze przëvjezema
4848 12 | chocbem cę mjoł wurzeszac postronkjem do płotu, bo nje chcę cebje
4849 20 | zaspanimi woczoma na naju. Trąba postrzegłszë go rzekł:~—Vejle. Remus!
4850 31 | jedna: Pocuż të chodzisz posvjece, kjej nje clicesz robotë
4851 11 | lekovanjé. A jô zebroł i doł posvjęcëc v Matkę Boską Zelną jich
4852 42 | mantolikji, jak je kupają do posvjęcenjô na wodpustach i rzekła:~—
4853 12 | sę na njich trzë krziże, posvjęconą kredą pjisani. Ale won njigde
4854 43 | nové pokazują lica. Tak je poszarpje!~Jak na potvjerdzenjé czężkji
4855 7 | Tej jô sobje doma zrobjił poszczovkę Davidovą podług moji wudbë.~
4856 39 | mogą nom dac jistno dobré poszecé. Nolepji pod krzem karę
4857 40 | i norzędza rebackji pod poszëcim povjeszoné, njim nje vekleszczeł
4858 25 | A tero poj! Z ti sicenë poszijemë so dach, chternimu deszcz
4859 34 | gromodkach chatë v srąb słomą poszivané, za chatami szerzi sę pustô
4860 40 | chat tam, chdze wu naju poszivork przebjijô svój drevjanni
4861 34 | mô dac vjédzą, jak ksędzu poszło. Kjej panna Klema podchodzeła
4862 33 | v szerokjich vodach jaż potąd, chdze z modrich brzegóv
4863 39 | tim bliżij. V tim z nich potarganich zemnjic vëdobivô sę postacejô
4864 12 | woczë i wuzdrzoł nad sobą potcevé lica Marcijannë. Tej jem
4865 29 | Vdzidzkji jezoro, kjej jes z potcevim Trąbą szukoł na njim nocą
4866 42 | jô mjoł spolnigo z timi potcevimi ludzami, chterni moji dusze
4867 10 | woczë i vëszła precz, boji potcevimu dzevczesku, żol beło.~Marta
4868 25 | vodę. Pevnje to ludze z Potęgovaprzejachelë przez jezoro czołnami i
4869 7 | załomivała ręce, a Marta nje potemu verzasła sc cebje, jak Lucepera
4870 18 | żeli to beł poprovdze jakji potępjeńc, to bes z njim bratku bez
4871 18 | nabjerzę vodë ze rzekji. Tego potępjińca z nocë jô sę tero nje boję,
4872 36 | gvesno anji czorcë, anji potępjińce takjigo granjô jesz nje
4873 20 | duńdzema. To Złi jadze z potępjoną duszą do pjekła i robji
4874 36 | głupich. Mje vësełają, żebe potępjonich zvabjic do kaszubskjigo
4875 23 | przëvekło boso chodzec, wonji sę poterbują. Żebe wonji vjedzelë, jakô
4876 39 | wopjece Boskji. Groł ję jak potężną modlitvę v tim jinnovjerczim
4877 35 | muszę: njigde przedtim anji potimu mojeskrzepkji mje tak nje
4878 22 | jak sę nasze vezdrzenjô potkałë, rzekła:~— Jô vjem, chto
4879 27 | procem krolovji pruskjimu i v potkanju zbrojnim wustrzeleł szandarę
4880 29 | dzevczątko zdrové, ale som sę potłukł wo lod tak mocko, że go
4881 27 | takji — że tenże Szabelka potoczeł sę na budę pjernikarza Bomboma
4882 45 | krolevjonka jezora — chovała potomka z rodu stolimóv — mojigo
4883 33 | dzirżkji lud vëdoł na svjat potomkóv, chterni, provdę, rzekłszë,
4884 25 | zrobjilë vjidzącë, że jich potomkovje nocą przë jich grobach tacec
4885 27 | krzevi gębë wu spodzevanigo potomstva policejanta Szabelkji i
4886 17 | svjata abo przënomnji wod potopu — bo tej sę vszescë ludze
4887 13 | choba, żebe ju vszetkjich potracilë i zeszlë do kalekóv.~V Gromnjiczną
4888 27 | choba i v sodzë pruskji potrafjisz zrobjic.~Tak mje moji przijacele
4889 38 | Sorbskji ze mje pozeroł ku potretom na scanje i na wotmjanë
4890 20 | vëstovjac, kjej wovcami potrov vëposają.~I chcoł vstac,
4891 29 | smjertelni człovjek nje potrüfjił. Somem sę vëdoł v ręce njeprzijacół.~
4892 14 | vjeczerzą, tej letkji vjater jął potrząsac vjetvjami drzév pełnimi
4893 20 | podol mje rękę mocko nją potrząsającë. Tej rzekł:~— A të bes też
4894 42 | vjeskji zrobjił sę gvołt. Na potrzaskanim woknje sedzała Trąbjinô
4895 45 | beło. Wob lato wonji na potrzebę je rąbjilë. Mjedze timi
4896 34 | mogłbe jegomosc navetk v potrzebje wob noc wostac, bo won mô
4897 28 | provdzevje mjoł pojęté, potrzebno mje beło przechodzec ceremonjiją,
4898 8 | co ludze jinszigo na vsë potrzebovelë. Na naju pustkovjé won mało
4899 36 | płaci. V Berlinje tego vjele potrzebują, bo to je jedini norod na
4900 39 | deszczem z naju toczeła strugji potu, vjater vëznobjił vszetko
4901 1 | vjarę wo Remusovim rozumje potvjerdzelë ludze, chternim won bodej
4902 27 | Vjinę Remusovą povjększô potvjerdzoni przez svjodkóv fakt, że
4903 34 | podtrisztcku. Ledvje bo sędza sę povąchoł z pastorem Krauzem, tak
4904 27 | pomstą. Nje kontańtującë sę povalenjim szandarë Hazego mjedze bęborkji,
4905 44 | i wuroczestim korovodem povędrują chiże, jak duchë do cebje
4906 38 | wobrazem na tablicë v dzivnich povëkrąconich literach długji stojoł nadpjis.
4907 45 | tu na tim pustkovju. Nje povjadałam jô vama tile razi, jak won,
4908 1 | Roz jedini bodejże, jak povjadalë, mjoł won sę njechcąci napjic
4909 45 | budzełë mje vołającë:~— Remus! Povjadej dalij!~ Ale jô sę vzął i
4910 5 | rzekł, bo mje vstid beło povjcdzec, żem beł wuszłi tak daleko
4911 5 | stoji. A njikomu njick nje povjedz. — I tak też jem zrobjił.~
4912 43 | pjeca. Jedno vezdrzenjé povjedzało mje, co sę stalo: Sklepjenjé
4913 45 | bojałë. Starszi jim mjelë povjedzané, że Remus błądzi. A kjej
4914 44 | bo gnało mje procem voli povjedzenje stari Julkji v nę straszną
4915 24 | nji ma radë. Domav Lipnje povjedzle szkolnimu: won cë to pjismo
4916 25 | Tak zakłodają vjęcorkji: povjedzołjôsobje.~Vzął jem tede i vëcignął
4917 5 | znovu krev jęła cec, alem so povjedzołyże sę wobmiję v rzece.~Kjej
4918 24 | będzesz mjoł grzechu.~I to jô povjedzot krolovji jezora. Ale won
4919 37 | nom rękę i pitoł:~— A tero povjedzta: zkąd vaju Pon Bog provadzi?
4920 20 | możemë wogjiń polëc.~Ale povjedztaż, co vaju dvuch sprovadzeło
4921 27 | daje folgę. Vjinę Remusovą povjększô potvjerdzoni przez svjodkóv
4922 43 | njeboszczika krola jezora i povjesisz ringraf na scanje. Vząvszë
4923 43 | Zoborskjich na Zoborach, povjesoł go na scanje i rzekł:~—
4924 33 | drotach nad wognjiskjem povjeszę moje ruchna do suszenjô,
4925 14 | ręką, a jô wuzdrzoł tam povjeszoną moję puszczovkę, za chternąm
4926 14 | njim zagasnje. Jak wumrzę, povjezeta mje na smętorz zaboczoną
4927 15 | pustkovju. Ajô do nji z povjilanjim vëcignął rękę i rzekł:~—
4928 42 | njeboszczikjem Trąbą bełobe tvoją povjinnoscą wożenjic sę z jego vdovą.
4929 17 | nji mogła. Dzevkji z dvoru povjodałë, że jak mucha szła po woknje,
4930 40 | doma, patrzi i nas vjidzi. Povjodało mje wo vaszich drogach i
4931 23 | vszetko provda, co vë mje povjodoce?~— Jo, panje szandaro. Toblecę
4932 41 | mje trzosku! Bo co te tam povjodosz, to sę tobje le v głovje
4933 38 | zapodała nasza kaszubskô, jak v povjostce ludovi zaklęti zomk, chturen
4934 13 | kominka, cze ze spjevë i povjôstk Mjichała, cze też wod skarnji
4935 34 | jałovcami. Zvją go Kozłovcem. Povjostka rebackô rzecze, że jak "
4936 33 | dlotego sę boji.~—V tich povjostkach — rzekł ksądz —je vjęcij
4937 44 | wobleczoni sędza kroczeł z povogą vjelgą a za njimi całi rząd
4938 9 | jachelë vasążkjem, Morcin povozeł, a Marcijanna sedzała kol
4939 10 | kvjotkami vësceloni, a mje kozoł povoznjik zlezc. Tej przëszła służba
4940 10 | posadzilë jak pjijanigo do povoznjika na peszną landarę i pojachelë.
4941 43 | svjęté. Ringraf ten nje povroci na moją pjers, ale naleze
4942 9 | żeła vëstąpjiła, jak modri povrozk. V tę won zacął puszczadłem
4943 33 | talarë, na mje:~— A të, povsënogo, pjijoku njicpoti! Kuliż
4944 27 | rzeczpospolitę polską, chterna povstac nji może bez krolestva naszigo
4945 15 | jakbe nad tim traktem bëlë povstani vartarze z vojska zaklęti
4946 19 | zmortvichvstanć zëcé dô,~be povstavszë z mogjił grzępë~vojsko tvoje
4947 35 | krevji i teskni pjęknoscë povstovała łovczonka z brzegóv Vdzidzkjigo
4948 40 | wopjekji naju svjętigo koscoła povszechnigo.~Nad koscołem vesokô jak
4949 42 | zmarłigo drucha.~Chleb mój povszedni dovoł mje mój hańdel tak
4950 14 | poklękalë, be za ksędzem povtarzac pocerz.~Pon Jozef leżoł
4951 10 | svjecełë? — A jednak mje vstec povtorzała nodzeja — może sę co stanje?~
4952 6 | historiji wuczëc na pamjęc i je povtorzëc moją skażoną godką. Ale
4953 34 | pod nją szkleł v sluńcu powobjadovim vizerunk Matkji Boskji na
4954 7 | ku brzegovji, szaré, jak poworanô rolô, pjenjizną płującë
4955 2 | wuczulëbe krokanjé varnë i be powucekalë wod nji, jak wod jakji wukozkji.~
4956 34 | ludzeska, że jim koscołë pozamikelë a vkoł njich zaraza i gorz
4957 8 | skuńczeła i v jizbach ludze vjid pozapolilë, tej jô zachodzeł do Mjichałóv.
4958 27 | przisęgą na Mękę Pańską.~Pozdnjeszi wuczinkji Remusovi kożą
4959 27 | Jô cë to vëłożę, cobes do pozdnjeszigo wużetku vjedzoł. Boczë:
4960 31 | serca cvjardé. Doznoł jô sę pozdnjże wustąpjilë le ze strachu,
4961 24 | gromadze wodpravjima. A pozdrovji też moję bjałkę, kjej ję
4962 24 | nje radzę.~Jesz gotova cę pozdrovjic mietelokjem, kjejbes povjedzoł,
4963 30 | po bjołich drogach i nje pozdrovjisz żodni Bożi Mękji.~— Czimuż
4964 27 | Gód, a vjele naszich sę pożenji abo woddzękuje z tim svjatem,
4965 40 | żłobu rzekji Lupavë. Njebo pozerało słonecznim wokjern, jakbe
4966 39 | kjej cebje dom na wogjiń do pożercô, może mje wuratujesz żëcé.~
4967 33 | zavjeszoł svoję trąbę. Tak ksądz pozerô na njego z wuvogą, tej povjedzoł:~—
4968 33 | i wod vesokji Bożimękji pozerom na ten wostrov, to mje sę
4969 29 | vszetko sę wukłodô na jich pożetk jistamantnje, jakbe nas
4970 25 | Ale cuż zrobjisz z bjałką? Pożiczë mje, żeli mosz jednę markę
4971 25 | Tak jô mujedinego talara pożiczeł. Na dregji dzeń won mje
4972 23 | rovu przë drodze. A to na pozimku stojała v njim voda. Ale
4973 8 | czeszczicela i bem muszoł v pozloconi karece jezdzec, zamjast
4974 39 | Jak naszlë krotko, tej poznałasma dvuch dużich chłopóv v długjich
4975 10 | chmurëna mjepodł ten błisk poznanjô z ji woczu i nagrodzeł mje
4976 22 | szarży, tam gdzie parzy, poznasz człovieka.~Niechaj z czysca
4977 6 | provdë chrzescijańskji a poznji, żeli dożije, bjalka potcevô
4978 41 | krom bjednich ji ruchen, poznołjem v nji Sidonję z rodu Borkóv
4979 45 | mijac, a jô jich mijanjé poznovoł, le po durach v mojim vampsu,
4980 34 | sądze, meslołjem, że sę pożrą z jankorkji i vstidu. A
4981 8 | Morcin, chternigom przed lati pozvoł Absalonem, poprovdze so
4982 34 | przemjenjilë to na Krauze i nje pozvolają nom sę jinaczi pjisac. To
4983 34 | Lud nasz rebackji nje pozvolełbe gvołtem brac ksędza wod
4984 34 | a szandara nje chcoł mu pozvolic płacec. Ale won jednak furmanowi
4985 29 | przed smjercą mje vołô. Pozvolita mje sę z njim woddzękovac,
4986 32 | pjosku mjedze vodą i nją pozvoloł nom jisc vprzod, a i ten
4987 20 | dzevczę do jezora bjeliznę prac. Pjękné beło jak jutrznjô,
4988 42 | povjedzoł:~— A tero z drogji pracharstvo! Bo jidze ricerz Vjitosłav
4989 41 | brace. Wodtąd won tu sedzi i pracuje. A że to tak długo jaż do
4990 37 | na chternich dovni mocni prądë vëpjisalë svoje znakji.~
4991 31 | nalozł, bo som kjile lôt sę praed njimi wukrivoł na jezerze.
4992 33 | nje kuńc. Vjidzącë moję pragnjączkę vjidu, długjimi vjeczorami
4993 26 | a jô jem wudbë, że nje pragnjesz ji wobudzëc. Ale toć rzekę:
4994 33 | skrzevjonim zvjercadle.~Nje pragnoł jem jinszioo żëcô, jak sedzec
4995 30 | lińcusznjikóv, żebe jich na Prancuzóv ponekac. Tej i cebje vëpuszczą.
4996 28 | porvanjô cvjardigo norzędza i pranjô njim chłopa. Znadz moja
4997 28 | sodze z vszetkjimi jego pravami. Ale njim jô to provdzevje
4998 21 | mjoł v pałąk plece, zgjęté pravé kolano i grebo łatami wobvjązané,
4999 37 | Głovczecach pastor starim ludzoin pravji co njedzelę kozanjé kaszubskji
5000 42 | do mje głovą, tej zaczął pravjic do bjałkji:~— Kobjeto! Żeli
5001 38 | vezdrzoł jem na moję zbrojną pravjicę. Tam ju nje beło mjecza.
5002 40 | movje zakozani:~Przë tej pravjici Pan jest nad Pani ~V dzeń
5003 13 | zdrzącë v wogjiń na kominku, pravjilë wo dovnich dzejach. Mjichoł,
5004 19 | Czernjika spjisoł cerograf pravni. Dzivno mje ten ze żołtą
5005 27 | wobronę podac— jak më to pravnjicë nazevomë jakji przëpodkji
5006 19 | Czernjik, znani szerok i dalek pravnjik, co ludzi przed sądami bronji,
5007 23 | Kaszubji, lud Bożi, wod wojca i prawojca na naszi zemji sędząci i
5008 43 | svojim sinem, a ten beł prawojcem nas, Zoborskjich. Ta krev
5009 8 | Pon Bog na początku svjata prawojcovji Jadomovji doł v raju. A
5010 31 | po jizbje vonjô smażoni prażnjice, chłoscącô do jedzenjô.~
5011 23 | Dżonk. Ale ludze mje movją Prdzonk, bo furmanję v porę konji.
5012 23 | kompanjiji dopitac: cze nje znają Prdzonka z Lipusza a młodigo Klińkosza
5013 3 | podnjosła v gorę pręt. Na pręce sedzi głova małpë. I ju
5014 22 | Tvoji będą poddani,~A co prędzej po tej nędzej na volnosc
5015 39 | bjołé z czornimi poprzek pręgami. To vjązark czernjił sę
|