1asu-cesnj | cesza-dokto | dokuc-glebj | glebo-jizem | jizra-krovo | kruko-mecha | mecho-napji | napla-odi | odpad-podpj | podpl-prega | prete-przez | przic-rzeca | rzech-spjev | spjic-szept | szero-varna | varne-vestu | vesun-vrobl | vroce-wodrz | wodsa-wukri | wukro-zandz | zanje-zevej | zevim-zyja
Chapter
5016 14 | rozrzeszoł pęk i podoł senom prętë kożdi z wosobna. A wonji
5017 4 | jak na konja, i noguma jął priskac nad vodą. ~V gorę i v doł
5018 22 | wulanô. V głębokjich dolinach priskają tam ze zemji zdroje i vązkjimi
5019 4 | chternąm przëszedt. Gnjota priskoł wokoma mje. Chdzeroz trąceł
5020 41 | nją pustô...~V ti chvjilë prisnęło ze szczepóv na wognjisku
5021 29 | zdało. A kjcj jem roz tak na probę vząl v gorsc sekjerę i sę
5022 34 | pjismem zańdze do ksędza proboszcza ve Vjelu, a żeli jego volô,
5023 14 | trampkjem i varząchevką probovała tvój mjętkji rozum zgęscëc.
5024 41 | jim, jakbe dvje moce sę lu probovałë, woba vjelgji, pjękné i
5025 17 | Kjej takji tovor mosz, probuj go przedac na renku. Woboczisz,
5026 21 | Boskji v proceseji. Ale po proceceji woddają wonji wobroz chłopom
5027 22 | zavołol:~— Formetur processio! Procedamus in pace! Co znaczi: Nogji
5028 34 | Dvje moce cignęłë mje v procemné stronë. Jedna mje godała:
5029 4 | mostem chcała przełożëc do procemnigo brzegu. Ale jak wodrosłanadva
5030 15 | rzekji spjeszno cignęłë ku procemnimu brzegu. Ale spłoszełë sę
5031 5 | Remus, na słuńcu.~Gora po procemnistronje szła przidko vesokjim spichem.
5032 33 | njicht litoscë nji mô. Procemno: Smjeją sę z njego. Tak
5033 31 | i sę przëzeroł, jaż całô procesejô sę vkoło nas zebrała. To
5034 21 | chorągvji, kjej vjitałë nas procesije v parafijach nad naszą drogą
5035 22 | ludzom na pjętë najeżdżac. V procesiji mje sę też njebelno vëdovało
5036 4 | żłobem rzekji, jak ludze v procesji. Kjej jem z mojigo konja
5037 22 | Klerik i zavołol:~— Formetur processio! Procedamus in pace! Co
5038 14 | luoprzestot soc svjętich prochóv na kaszubską zemję a skrë
5039 41 | le mocnjeszi sełë v tim procovałë.~Ku reszce żem jednak doszedł
5040 15 | vjedzec, jakji të jes dobri i procovjiti, bo rozumjema tvoją godkę
5041 40 | dachóv chędogjich budinkóv procovjitich ludzi ze Smołdzin i vjosk
5042 6 | wusmjechoł, bo won sę natrampoł procovjito dlo naju bulev do maslonkji
5043 14 | të pudzesz mjedze ludzi i procovoł będzesz nad vëdvjignjenjim
5044 44 | groczi:~— Tańcuj, człeku, procuj, vroż~Jako motel vjechrzem
5045 36 | wode łba do łba lotają te produktë żołcë, tińtu i ropuszi krevji,
5046 21 | som Klerik nje vje!~— Odi profanum vulgus et arceo! Co znaczi:
5047 32 | Veszedł jem tede przez prog vesokji i makloł jem po
5048 38 | Tvojigo gnjozda vesokji progji vjitają cebje a tvojich
5049 11 | lampa sę żoleła i słabich promiszkóv, kulko mogła, rzucała na
5050 22 | samich znac, chternich woczë proroczkji Julkji vjidzałë vëchodzącich
5051 6 | Pożdejle! — Tvój tatk, to je prorok Jermijosz, bo won vjeczorami
5052 6 | lvóv, v chterną Danjela proroka vrzucilë poganje...~Marta
5053 26 | toć rzekę: Dobrim beł jes prorokjem. Wuvożej: Nigo pana ze Zvadë,
5054 13 | nje gvjiżdżóv żodnich, le prorokovanjô Mjichala wo vojnje. Bo go
5055 9 | zaczęła worac v polu. Mjichoł prorokovoł, że zema będze krotkô, bo
5056 24 | a jinszi przëchodzilë z prosbami i dzękovanjim, a won jak
5057 23 | jego dobrą radą zanjosł jem prosbę do Roga, zlecivszë sę Jego
5058 29 | le żdoł, kjej będze czas prosëc wo ksędza.~ ~
5059 9 | gnoł vprost, jaż Marta mje proseła, bem zfolgovoł. Tak to mje
5060 19 | z Trąbą zaszła, tej jego prosilë, be wostoł, bo po njim chce
5061 2 | co tam panóv i ricerzi i prostigo ludztva! Krziknjijle, a
5062 17 | czlovjek i movję svojim prostim rozumem. Na tim majątku
5063 31 | może bëc porovnani z nami prostimi ludzami. A mój przijacel
5064 29 | podnjosł i chcoł movjic, że mje prostimu parobkovji nje patrzec do
5065 24 | stoji wona v szarich murach, prostô, bez vszelkji wozdobë, jak
5066 34 | vałem v jich molu, jakbe prostovała chrzebt po zrzucenju ze
5067 23 | Le të sedzë jak mesz i prosz Boga, żebe timu ze szklącą
5068 42 | i szkolni, żebe spjisac protokoł. Trupa położełasma wu Trąbjinë
5069 34 | nją som pod jednim dachem.~Provadzełasma sę tede ve trzech ku Korsinovji,
5070 42 | Bractva vszeskji z chorągvjami provadzełe go do grobu, a ludzi sę
5071 24 | Lasem starodovną drogą provadzilësmë trumę z całem njeboszczika
5072 43 | a jô pitoł:~— Dokąd mje provadzisz, krolevjonko moja?~— Do
5073 36 | vejcele: tu wu naju, to je provdzevé pjekło kaszubskji. Kożdi
5074 30 | wużivelë pjisma do zatacenjô provdzevich mesli i zamedlenjô woczu
5075 12 | Bo vejle, kjejbe cë tak provdzevigo strachu mogł nagnac, to
5076 33 | svojich rąk wokozelë sę provdzevimi stolimami. Wuzdrzisz chdzeroz
5077 1 | Pomorskji ze za granjice provinceji zazerelë do svojich braci
5078 26 | worzła jaż zazvonjiło. Jak prożen sądk, tak uwon sę vëvrocel
5079 34 | szczestlevje dostoł sę v drogę. Ale prożne beło nasze woczekivanjć.
5080 26 | renku i z tovarami, ale po prożnim rozmiszlanju zdoł sę z vszetkjim
5081 5 | Głovnich".~Jak Marta wodeszła z prożnimi dvojokami, tej jô sę zaczął
5082 41 | vjidnim na smjegu, dalij. Prożnom ale vëzeroł z daleka za
5083 27 | kaszubskji procem krolovji pruskjimu i v potkanju zbrojnim wustrzeleł
5084 27 | spravjedlivosc ludzkô, povjem lepji: pruskô. Bo to cë rzekę: Żebe cę
5085 25 | nami, le krople deszczu pruszełë i szemarzełë po lestach.
5086 6 | Ale na tim nje beło dosc.~Przasni chleb, co go Marcijanna
5087 7 | przemiszloł.~Ale njc dele mje przcmiszlac do kuńca. Bo wod pustkovjó
5088 29 | Tero na Zoborach zgasnje przczvjisko MuchóvZoborskjich, a tim
5089 24 | naszim njedługjim vanożenju przebeł jem tile v tovarzestvje
5090 27 | tej będzesz mjoł szkołę przebetą jak sę noleżi i rzodkji
5091 11 | jes v nen dzeń zdovanjô v przëbetku Pana Boga!~Na drugji dzeń
5092 21 | movji pravo — stałigo mjescô przebivanjô. Dlotego nje lezë jim na
5093 31 | chvjile z mojim wojcern przebivelë.~I podała mje rękę panna
5094 3 | wukorunovaną jarzębjiną przebivoł. Vjedzoł jô, że leno krolovje
5095 1 | svjat, tej mje Remus vjedno przëbivoł na woczë, kjej mje tęchnota
5096 29 | łońskjigo roku ze mną v gromadze przebjegl v dvuch dnjach drogę wod
5097 43 | mrozu. V tim mocnô duna vodë przebjegłszë przez naszą jizbę vëvaleła
5098 8 | ksędza.~A kjej won ze mną przebjeroł pjąté Przikozanjé, tej won
5099 33 | vjidu, v chternim svjat przëbjeroł dlo mje jinszą krosę i novi
5100 33 | Panna Klema, jak vjedno, przëbjeżała czołnem svojim wod vesokjigo
5101 32 | rurë na kjile stop, chterne przebjijalë vesokji brzeg. Przez nje
5102 27 | naksztołt trąbë jerichońskji przebjije murë tvoji prize. Le wuvożej:
5103 40 | chdze wu naju poszivork przebjijô svój drevjanni sztołt.~Tego
5104 43 | vësłalë do mje svoję krolovą.~Przëbjivszë do kraju, vëcignęła czołno
5105 22 | Wob ten czas ma sę ju przëbliżelë do ni karczmë, chdze ni
5106 32 | kjej ję wuzdrzą, to sobje przëboczają, co tu sę stało. Njech vjidzą
5107 18 | doma.~Le moje mokré ruchna przëboczałë mje, żem valczeł v nocë
5108 1 | papjorë, jakbe chcałë sę mje przëboczëc. Sodł jem do stołu a szkolni
5109 43 | kjej jesma ze Zvadë nekała. Przéboczeł mje sę tero njeboszczik
5110 9 | abo do Gduńska.~Ale mje na przëboczenjé trampka i varząchevkji smjeszno
5111 6 | povjedzenjé ksędza jô so przeboczoł, kjej sę z moji godkji vëszczerzelë.~
5112 18 | sedzało i zdrzało na mje. Przëboczoło mje wono no straszedło,
5113 38 | cebje, to të mje z wurodą przëboczosz vjadomé skarnje, leno nje
5114 23 | smjechu. Ale won sę strzimoł, przëbroł srodze wostrą minę i sę
5115 33 | a njiżoden topjelc abo przebrzedłi szandara!~Jakżeż ten bjedni
5116 29 | machtanjé Smętkové wod razu przecąc? I dlotego rozgji naszich,
5117 24 | le muszoł jem do njego sę przecesnąc i rzec:~— Panje! Jô ju roz
5118 43 | szeji moji krolevjonkji. Tej przëcesnąvszë ją do sebje, stanął jem
5119 15 | ręce zarzuceła na szeję, przëcesnęła sę do mje i vëbuchnęła takjim
5120 9 | mocko chveceło moji szeji i przëcesnęło do mje, żem jego bjijącé
5121 7 | mjała chusteczkę do woczu przëcesnjoną i cecho płakała. Marcijanna
5122 2 | pjękné na vezdrzenjé i nje przëchłoscają. Nje je mje jich vstid,
5123 26 | v pjęknich pochevkach i przechłoscalë woczë. Tak Czernjik vzał
5124 44 | vjidem dzivnim i muziką przëchłosconi, przëbjegł i gromadzeł sę
5125 14 | zebrelë, kożdi z njich woczoma przëchodnigo na mje vzeroł, jak mje sę
5126 2 | Won vje, co sę stanje v przëchodnim czasu — won vjidzi Smjerc!~—
5127 1 | zemji chodzeła njeznanô, jak przëchodnô vestrzod cuzich. A gvesno
5128 13 | woknje. A vjedno, kjej jem przechodząci vezdrzoł v to slepé woko
5129 34 | to jeden ze szandaróv— jô przëchodzę wurzędovo i proszę mje rzec
5130 28 | pojęté, potrzebno mje beło przechodzec ceremonjiją, chterni jô
5131 14 | chdzes po lasach a vjeczorami przëchodzeł do czeladni i nom wopovjodoł.
5132 9 | nje je. Ale v tij chvjilë przechodzeła tu moja krolevjonka z zaklętigo
5133 43 | jesma vjedno uwod kraju przëchodzeła, bjeżała tero dużô voda,
5134 33 | dzeje. A te novjinë coroz przëchodzełë gorszé. V Koscerznje, v
5135 2 | vjele ludztva vedle bromë przechodzeło. Bo wona sę słovem nje wodezvała,
5136 41 | sęju męczeł wod chodzenjô i przëchodzeło mje do głovë:~— Cze może
5137 36 | a to baro zimko gordzelą przechodzi. Vjater, not do tego, z
5138 24 | Vëchodzilë ludze a jinszi przëchodzilë z prosbami i dzękovanjim,
5139 45 | Ormuzdovô sę na tich kartach przechovała, jak v zasepanim wognjisku,
5140 42 | jesz zbjegało. Woddani v przechovę wu pana szkolnigo, mój mjeszk
5141 43 | przë łożku wojc njeboszczik przechovivoł gromnjicę. Vez ję, mój ricerzu,
5142 36 | Nomjilij bem vaju v szperetusu przechovoł v duzich szklonkach na pokozkę
5143 36 | rzekł pon. — V muzeum przechovuje sę to, co ju wumarło.~—
5144 2 | Morcin vzął mje za łeb, przecignął mje przez kolano i zaczął
5145 5 | mokré ruchna to jesz barżij przecignęło, to bjicé!~AIe jô na to
5146 5 | kolanje, chturen sę do mje przëczajił. Zevnął won porę razi głosno,
5147 43 | lese njeroz bez wurzasu przeczekałam burzę pod lestami zchovanô,
5148 27 | virok takji przez tłomocza przeczetalë, tej sę jesz na wurągovjisko
5149 21 | Tu je pjerszô stacejô. Przeczetejta wuvożno nadpjis i przezvjisko
5150 13 | że z njim pojadą. Mje z przëczinë moji skażoni godkji be nje
5151 5 | i vjidzoł Gnjotę, całigo przëczupłigo do zemji i dreżącigo, jak
5152 21 | sedzałë pod jedną scaną przëczupnjąté bjałkji staré i młodé, chterne
5153 8 | Ti ksążkji v mjesce nje przedadzą le na vogę złota. Bo jich
5154 9 | chdze jô vjidzoł braci przedającich Jozva do Egiptu, —pjec Nabuchodonozorovi, —
5155 1 | przë Czervjoni Karczmje przedającigo svój tovor bjedni. Znałë
5156 33 | nama sę sztuka krola jezora przëdała dobrze, bo gvesno panna
5157 34 | Może tobe sę jegomoscë przëdało, njim sobje co lepszigo
5158 33 | Gołunja njesącô kaczkę na przedanjé do Koscerznë, naszla go
5159 20 | takji mester wod muzekji, przëdarzi cë sę worądz, żebe kopjica
5160 29 | żoden z njich tak nje je przëdatni na tacevjisko, jak pravje
5161 16 | zapjisoł tovarë, chternich żid przedavac nji może: ksążkji do koscoła,
5162 27 | jak pravo rzecze, sprava przedavnjonô. Ale jankorkji i mscevoscë
5163 1 | kanął won kożdą razą v przedednjé jarmarku, wodpustu abo i
5164 33 | dom cë dva talarë. Jeden przëdej do tego, chluren mosz wovjinjęti
5165 6 | chojnach: tam bracô Jozva przedelë do Egiptu. Pjekarnjik v
5166 27 | nakozu aresztovanjô Remusa, przedłożivszë atest lekarskji, że pon
5167 33 | trzecim vjosłem kjerovoł. Na przedni łavce sedzało dvuch szklącich
5168 8 | podrobjonô, bo mjinął Popjelc i przednovk, a vdovc żoden nje przëszedł.
5169 8 | A to je gruńt. A jeden przëdom, malinkji, dlo knopa, co
5170 39 | njinja przez te błota sę nje przedostanjesz. To le so vëbji z głovë.
5171 1 | możno książkji, jakjich nje przedovelë v njiżodni kscgarnji, jak: "
5172 21 | njim njigde nje beł, a tero przedovô botë v lodze svojigo wojca,
5173 18 | drzeva, chturen jak smok przedpotopovi cignął sę przez calą szopę.~
5174 19 | nasze pustkovjé pełne much i przedpotopovich Kaszubóv z jich smjeszną
5175 21 | dosignje wuszu skoczkóv v rovje przëdrogovim. Ale jô vëcignę notę ponad
5176 31 | ptoszk, co sę drze na vjetvji przëdrożnigo drzevjęca, bestri motel
5177 21 | chterne chcalë do rena sę przedrzemac. Pod drugą scaną sedzelë
5178 40 | mu sę Derda no v Sorbsku przedstavjił jako czort na wurlopje,
5179 34 | vëprostovoł i vëprasovoł, przedstovjołbe jesz chłopa dobri mjarë.
5180 45 | ten sposob, że sę doł nim przëdusëc, be wuchronjic dzecë. Na
5181 41 | przësignąc mogę, że won wod przedvjeczora wod naju anji na chvjilę
5182 21 | trzasło mje kańtą v remję, przedzarło vamps i wupadło mje na nogę.~
5183 25 | pod njimi beł njerovni, przedzeloni podolnimi vądołami. V takji
5184 8 | Marta, choc ji kulavo szło przędzenjé vątku wopovjescë — njitka
5185 2 | kosą nje wostac slode, ale przędzenjô pjisani godkji njigdem sę
5186 20 | bez nameszlenjô jęłasma sę przedzerac przez chroslë. I cuż ma
5187 28 | tęgji chvecëc muszoł, bo sę przedzeroł przez grubi murë sodze.~—
5188 7 | mje zranjił i kłobuk mje przedzuravjił. Ale jo go moją puszczovką
5189 39 | za njim szła noc, chterna przëgasała dnjovi vjidë i szarą komudę
5190 42 | wu vëmjerającich Kaszubóv przëgasełë płoszczem wurzasu i smutku,
5191 24 | Gołąbuszk bjołi i ten smjecoch przëgłupavi! Jô mesloł, Trąbo, że vë
5192 8 | Kjej tede vesokji smjotë przëgnjetłë zemję abo krzikva srogô
5193 41 | robjiła sę małô i vstid mje przëgnjotł do zemji, jak na za dzecinnich
5194 40 | po bjołé wopokji Arkonë. Przegrałasma vojnę tesącletną i tam po
5195 20 | Do gorzołkji i pjiva przegrezema tich rib i chleba. A jak
5196 36 | katolickjich skrzepkach grivoł te przegrzeszoné njemjeckji frantovkji. Dokąd
5197 3 | będzesz të społ, pestko przegrzeszonô, zamjast nekac bedło do
5198 43 | że przińdzesz. Na tvoje przëjącé wod długjigo czasu vszestko
5199 33 | jako vrog, vjitani jako przejacel. Że dzis sę krije pod dębami
5200 20 | wobzerej, kjej chcesz bëc mojim przejacelem. Jô za chvjilę sę vrocę!~
5201 33 | svojim zagrzeje tich, co mają przejacelską tobje duszę. A nje dej vëgasnąc
5202 1 | matkji, anji wojca, anji przejacelstva, anji chatë, v chterni sę
5203 24 | povjodoł dalij.~— Rzeczë mje, przejacelu, jak cebje wuczilë: Kjedeż
5204 43 | rozmjiłovoł sę v njim. A jak wono przëjachało roz na ten wostrov strzelac
5205 34 | wod vołtorza. Ale skorno przejachelë ni mjeskji ludze, to vjidzelë
5206 34 | vsóv vkoł jezora, chterni przëjachelë reno na Zoborë, be dac vjédzą.
5207 19 | chturną vom dobrze zapłacą. Przëjadzcele czim rechlij z pelnim mjeszkjem !~
5208 22 | na svoje gładkji vodë nje przëjąło... Wuvożej: To bëlë ti dovni
5209 19 | panovje. Po zochodze słuńca przëjechała jesz jedna briczka. Z nji
5210 18 | jesma veszła, cemnosc naju przëjęła jak v grobje. I takôż ceszô.
5211 34 | gromadë.~Na Zoboracli mje przëjęlë, jak mjiłigo domovnjka.
5212 8 | i wobeczaju.~Jak ma beła przëjęti, tej ksądz naju poczestovoł
5213 42 | noleżało — vërzuceł, to przëjim to v pokorze jako spravjedlevą
5214 14 | Budovelë vse i mjasta. Cuzich przëjimelë goscinnje a njeprzijoceli
5215 31 | goscenę, chterną jô chętno przëjimnę a moji dobri tovarzesze
5216 33 | ksędza Lipińskjigo, kjej mje przëjimoł do pjerszi spovjedzë: Dac
5217 14 | Vszestkji nasze dzenné spravë przejm litosnje Boże pravi ~A gdi
5218 25 | markji jedni za to njibe przëkarovanjé. Vjem jô, że to procem szeku
5219 31 | jeden z mojich viborkov przekartovoł, tej jô vjidzoł, że "krolovo
5220 25 | markę a jô cë tvoję karę przëkaruję. Bo jô nji mom fenjiga pod
5221 20 | stvorzenjé, to jednak trzimô przëkazanjô naszi svjęti vjarë. Wob
5222 27 | takji, przez chterne sę le przekleszczisz, jak nje przëmjerzając vjelbłąd
5223 20 | czężorem na czołnje nje przekolębrovała, bo chocbesma sę retovała
5224 1 | chternigo to Gdańszczanje na przekorę Krziżokom za bormistrza
5225 7 | jem zevMarcijannë, jak mje przëkozivała.~—Tero tu posedzisz cecho,
5226 24 | Vszescë ti advokacë żiją le z przekrącanjô prava. Za to dlo njich kożdigo
5227 33 | taką pogodę do naju sę nje przekradnje, v jinszą mu będze barzo
5228 43 | v wobje ręce, chternimi przëkreła svoje cudné lica.~A jak
5229 34 | przezdrzesti zvon vjelgji przëkreło ten rebackji svjat, mającë
5230 1 | go poznac beło, bo głovą, przëkretą barankovą czopką, vesoko
5231 40 | dozdrzec jaż pod kozłë, przëkrëti siceną morską zamjast słomë.
5232 6 | dużimi lipami, stojala szarô, przëkretô czorną blachą, a wukorunovanô
5233 1 | klcpjisku, wokretô voskovaną przëkrivą, chterna chronjiła ksążkji
5234 37 | Bjołô broda jimu pjerse przëkrivała, a jak jem sę jimu przëzdrzoł
5235 1 | jak wona łeb vetchła pod przëkrivę i całi szturk tam gospodarzeła,
5236 27 | reszce stari Mjichoł sę przëkurdusoł i povjedzoł:~— Bjedni Remusu!
5237 22 | vody, kto tę tarcz nosi... ~Przëłączeł sę tero do naju kamrot Veber,
5238 7 | załomivała i sę głosno jisceła. Przëlecała i Marta, ale krziknęla i
5239 22 | granju kamrota Vebera chiże przelecałasma szerokji goscińc i doszłasma
5240 22 | tich cenji, co tu dziso przelecalë. Ale v nen czas sreberné
5241 22 | że ma możema bezpjeczno przelecec przez drogę do kompanjiji,
5242 21 | przësadni mjeskji chłopok i przëlecoł z mołi jizdebkji.~— Muzikańcë! —
5243 39 | mokré nasze ruchna zaczęłë przëlegac lodem do skorë.~— Remus —
5244 4 | zemji, jak chrzebt bidlęca, przëległa do rzekji. Z ji boku vërastała
5245 19 | krzasle. Nad wokjem levim mjoł przëlepjoni flaster a levo ręka v czorni
5246 14 | wone vjele krevji ludzkji przelevalë.~Vdrig mje strząsł, a won
5247 14 | ręce mordarza. Bo kjej jem przelevoł krev, to za svobodę i szczescé
5248 36 | vjader vodë i na jednę dobę przëleżni krovc, możebe z naju bëlë
5249 21 | i ti, co na Żornovjiznje przëlglë do vjelgjigo jezora, i ti
5250 33 | vëzdrzoł! Ruchna mu bełë przëlgłé do skorë a z njich cekłë
5251 6 | vszetkjich wojcóv Zokonu przëlgnął mje do serca David, bo won,
5252 38 | kapuze. A szołm wod razu przëlnął mje na głovę jak wulani.
5253 42 | jô sę pitom:~— Cuż të tak przëlnęła do mje, kobjeto?~A wona
5254 18 | koszulę mjoł v czervjoni pase przelnjętą do skorë, bo gvesno sę v
5255 20 | jaż mje mrovkji po plecach przelotivalë. Ale mój tovarzesz na głos "
5256 4 | jakbe sę mostem chcała przełożëc do procemnigo brzegu. Ale
5257 35 | żorotnigo Remusa, tej muszoł jem przëlożëc głovę na ten zemni czorni
5258 41 | drevna na wogjiń.~Kjej jem przëłożeł drevna, płomiń v wokamergnjenju
5259 38 | wosemdzesątigo pjątigo. R. I. P. —~Przełożivszë ten nadpjis jesz roz vezdrzoł
5260 44 | Vjelgji gołi mjecz njosł won przełożoni przez remję. Wokoma njego
5261 31 | stojoł cecho jak trus, jaż ma przemaszerovoła.~—To beł trijomf njedovjinnoscë! —
5262 37 | Z tego wobrazu zdrzała i przemavjała do dusze njezmjerzonô moc
5263 1 | Czestich Pól a przë tim przemeslnô i pełnô zëcô, i Chmjelno,
5264 11 | przëczupnjętô sedzała, Mjichoł przëmeszlivoł wo lekach dlo mje. Ale dotechczos
5265 29 | mgłą, chterna po jezerze przemikała. Nje vjedzol jem, bjedni
5266 17 | njibe słabé slvorzenjé, ale przemislnoscë mô v jednim polcu tile co
5267 41 | przemiszlającë. Ale za vszetkjim przemiszlanjim vstovoło, jak stolemnô cenjô,
5268 14 | chodzełë. Ale vszetkjigo przemiszlanjô skutk beł ten, żem sobje
5269 28 | tero tidzenje długji na przemiszlanju, jak chiże wucęło sę moje
5270 13 | pustkovjô!— Mjichoł na to sztot przemiszlivoł, tej vezdrzoł na mje i rzekł:~—
5271 42 | nasz wob dzesęc vjekóv. Przemiszlującë tak, vjidzoł jem, że mje
5272 33 | to v vajich woczach tu sę przemjenję v szura vodnigo. Dreżę całi
5273 30 | svojigo za wuzdę, tej sę kozdô przemjenji na Trąbjiną z grulką i mjetelokjem.
5274 34 | tile co gronk, ale Njemcë przemjenjilë to na Krauze i nje pozvolają
5275 13 | cudovnô noc, v chterni voda sę przemjenjô ve vjino. A kjej nadszedł
5276 27 | przekleszczisz, jak nje przëmjerzając vjelbłąd przez wucho jiglice,
5277 7 | i wutropjenjim. Za takji przemjerzałi wuczinkji jô z tobą bjic
5278 14 | to, co won gadac będze i przëmknji woko na jego vezdrzenjé.
5279 39 | Trąbo! Zebe naju deszcz nje przemoczeł, lepji zbudujma so zavczas
5280 3 | żem zvątpjił i czężor mje przemogł, Chiżem pusceł panją moją
5281 29 | woczoma. Ale jego mocnô dusza przemogła słabosc całą a jô czuł,
5282 29 | Gvesno wob drogę, leżącë przemokł jak won beł na sanjach,
5283 39 | jednak, jak ma ju krom dachu przemokła dó dzesąti njitkji, woprzestało
5284 37 | tam jakbe sę dużi svjat przëmorskji przed nami wotmikoł: Za
5285 38 | lase i bagna i pjoskjem przëmorskjim ku nom na Sorbsku vędruje
5286 10 | Ksądz wob ten czas mjoł przemovę, z chternim njick nje rozumjoł,
5287 44 | pamjątkach. A tej kaminje przemovją. Stoją wone tam wod tesąci
5288 2 | vaju łbóv szadich!~To dobré przemovjenjé mjało skutk, bo ju vjęcij
5289 45 | Njechże ksążka do njich przemovji — rzekł jem do sebje kjej
5290 33 | strzelbę wostavją, kjej przëmovji, że strzelac nje będze,
5291 3 | człovjeka minje na svjece, njim przemovjic będę mogła.~Ale jô vjedno
5292 10 | krzevô? Roz jedini do cebje przemovjiła, roz jedini cë zaszklełë
5293 34 | do robotë, z vdzęcznoscë przëmovjiłasma jim pomoc przë żnjivach,
5294 31 | przëzerającô sę nama z przëmrużonimi woczoma, jak ludze, co mają
5295 15 | vëbjije jego godzena? Jak przëmuszisz worzła, be z vesokjigo kaminja
5296 27 | ale i ludze z pustkovjô, przëmuszoni przisęgą na Mękę Pańską.~
5297 24 | njiż djobeł, to dzevczę przënęcëc może.~— To je vszetko prożno
5298 36 | moją bjałką Trąbjiną, żem przënęceł sę do pjicô na dzirżkosc.
5299 34 | jakbe samegoo Napolijona przënekalë, tej vińsc wonji mjelë jak
5300 41 | nocë, kjej pastuszkovjc przënekelë z pola, be sę pokłonjic
5301 7 | wuvożoł:~— Tą drogą, kęde won przenekoł, tą won sę i vroci!~Długô
5302 45 | Remusa, v konje jak szoloni przënekoł do vsë. V njim leżoł czorni
5303 13 | robotë, to jich jesz z bjedą przënekosz, a i przë tim są coroz zgnjilszi.
5304 31 | vszetkjich molach trąbjic na przënętę notę lubjiczkovą. Bo taką
5305 27 | tłomocz taką moją wodpovjedz przenjemczeł, tej sędzovje zetchlë glovë,
5306 42 | Njevorta tesące pastuszkóv nje przenjesą svoji krolevjonkji przez
5307 33 | naprocem jimu durę v drzevje.~Przënjesële zaro zvjercadło z jizbë —
5308 23 | kjej të ji tak służisz, to przenjesesz naju kobjołkji, a tej pudzesz
5309 33 | zapjeczętovaną. To lë mje przënjesesz.~Na to Trąba:~— Jegomosc,
5310 25 | pamjęc ludzkô jich żartë przenjesła na dziseszich ludzi.~No,
5311 34 | dreżącim głosem panna Klema:~— Przënjeslë podvjeczork. Pojce.~I vzęła
5312 4 | reszce znjiknęlë, zkąd ich przënjesło. ~Na brzegu zaczął wujadac
5313 33 | jesz stojałë svjeżi kvjatë przënjesoni dziso przez pannę Klemę.~
5314 22 | svojigo przijocela. Ale njigde przenjigde nje zaboczę moji pjerszi
5315 37 | przevandrujesz. A chocbe cę nogji przenjosłë dzirżkjim marszem, dzekji
5316 30 | mje dnja tego. Dozerocz przënjost mje list wod Martë z Pustk: ~
5317 34 | nje wopusceł, choc jinszi przënosilë, że bodej zamjast naszigo,
5318 1 | jakji Gvjizd i Gvjozdka przënoszają: katarzinkji z Torunja,
5319 33 | chterna dzecom na Godë przënoszô podarunkji.~Przëtim chvoleł
5320 12 | Genovefę i jak jô ję wonge przenoszoł przez rzekę i czuł ji bjijącé
5321 27 | domë boczenjé, żebe jego przepchnąc przez jednę z nich wuliczk!
5322 33 | dotechczos navetk vszetkjich nje przepenetrovała. Trąba vjedno povtorzoł,
5323 23 | serca nabożeństvem a duszom przëpinoł skrzidła, wunoszącé jich
5324 6 | wonji kavałk mojigo żëcô przëpjeczętovalë...~Njech timu ksędzovji,
5325 21 | Vasze pjęc talaróv va dziso przëpjijeta wu Neumana, a na kompanjiji
5326 16 | a będze vszetko dobrze.~Przëpjił sę Gaba do mje jak pjijovka
5327 38 | vojsko. Wobrzedlevi gadë przëpjiłë sę do ricerskjich karkóv
5328 14 | pustkovju mają svoje drogji przepjisané: Trzë krokji przed sebje
5329 36 | jô poznaję spravkę tego przepjitigo sztudańta Derdë. Nasz pon
5330 20 | wotvarligo jezora nom przińdze przepłenąc, a Glonk jak vesokô wopoka
5331 39 | nogoma do gorë, przëkrëc ję i przeplesc galęzami. Jak sę pod nją
5332 4 | ale peszné i dużé. A kjej przëpłinąłë krotko, tej jem vjidzoł,
5333 5 | spjevoł jem takji słova:~— Przëpłińtaż tu do mje, kołpje, długą
5334 6 | trzęsła, ale moje kołpje nje przëpłivałë, choc jem zdrzoł za njimi
5335 32 | jak komin rura. Tą drogą przëpłivało pod zemję tile vjidu, że
5336 24 | Njemce ze Zvadë będą cę przepłoszelë jak zvjerza. Svoje tovarë
5337 41 | chcesz, be tvój tovarzesz nje przëpłuceł żëcim ti nocë. Bo chdze
5338 27 | pravnjicë nazevomë jakji przëpodkji łagodząci. Mogłbes na ten
5339 27 | Jak mje takji cerograf przepolszczilë, tej mój wobrońca Czernjik
5340 33 | panna Klema, że stari ludze przepovjadelë ju na pevno nadińdzenjé
5341 30 | minęło. To beła jego vłosnô przëpovjesc. Nad serotą Bog mô starżą,
5342 40 | mje wo vaszich drogach i przepravach. Takji żorotni i bjedni,
5343 33 | pod Zoborskjim brzegjem nę przepravę ze szandarami. Tero jô sę
5344 32 | krosnjęta nom nje robjiłë przepravë, bo to zomk stolimóv, jak
5345 42 | i przëroczeł jem gosca, przeprosivszë, że som nje pjiję. AIe won
5346 34 | zgurdzilë jak zbjili psë i przeproszelë pastora, bjijącë jimu poklonë,
5347 30 | Tak tede chocem żodnigo przeproszenjô nje podpjisoł, jednigo dnja
5348 31 | Wonji cë go vëszukają i przëprovadzą.~Na to Trąba wodrzekł:~—
5349 25 | starę im cę szczestlevje przeprovadzeł przez szandaróv jaż na svjęté
5350 19 | wodervac, a pamjęc moja mje przëprovadzeła do głovë słova Mjichała: —
5351 41 | doł.~Tak jô so wuvożoł:~— Przëprovadzisz svoję karę i zavjezesz zmarłigo
5352 26 | jinsztom, a co sę chturen przëpsnął do mje, to lecoł v bęborkji
5353 31 | może i tobje, Remus, nje przepuszczą. Cuż të tam na vojnje zrobjisz,
5354 37 | woknach le komudni vjid przepuszczałë. Ale pon scignjęcim sznura
5355 25 | rzoze naszigo wognja nje przepuszczi dalij v las.~Jak sę wogjiń
5356 20 | woszukô i tej wonji sę mocko przerachują. Do ti chvjile jô z njimi
5357 38 | same wod sebje zapolełë i przerazlevi vjid zaloł tę cechą dvornjicę,
5358 31 | z Trąbą przez lase przë Przerębelskji Huce. Ładno to sę tak jidze,
5359 8 | bełbes wutonął, jak czopka, v przerębli.~Ale won le na mje zdrzoł
5360 4 | jikro, jakbe mje clicol przërechłëc, a tej vëbjegł na przodk.~
5361 4 | sarnë vëdeptałë. ~Tej jô przërechleł kroku. Z dębovi gałązë zaczęło
5362 8 | leno, że to tam przed nama przërechleło kraczajóv ku ni wolszce.
5363 22 | abo Boru jisc muszi, ten przërechli kroku czującë szczekanjé
5364 39 | naprovadzi na jaką chatę ludzką. Przërechlivszë kraczajóv, naszłasma ku
5365 18 | wodmovjic.~Trąba mje nje przerivoł pocerza, le sę zakopoł v
5366 19 | Kaszubóv ztąd vëporaji abo jich przerobji na svoje modło.~— I dobrze
5367 34 | wobleczenjé po njeboszcziku wojcu przerobjic dlo naszigo Macka na njedzelę.
5368 23 | vojsku na pruskji kopeto przerobjilë. Ti są nogorszi, jak kożdi
5369 34 | gburzë v pańskji jizbje przéroczą do kart i szklonkji, to
5370 20 | nji mjoł pjic, kjej mje przëroczelë a gorzołka vonjiła pjękno
5371 10 | wonge na nowukę. Ti mje zaru przërôczilë:~— Poj, Jemus! Dziso naju
5372 28 | chterni më cę grzecznje przëroczomë.~To grzeczné przëroczenjé
5373 27 | ve zgodze ze svojim złim przërodzenjim navetk ze słova Bożigo pobudzenjé
5374 43 | ztąd jidze grzemot. Procem przërodzenjô jezoro ti scanë czorni nje
5375 39 | jak mesze.~Procem svojimu przërodzenju Trąba njick nje movjił,
5376 1 | A czim przëwoblec svoje przërodzoné cało, to jimu nje sprovjało
5377 1 | Remus zveczajnje chodzeł na przërodzonich nogach boso. Le jak do mjasta
5378 38 | cebje z gębą, zamjast pod przërodzonim cnjikjem, sedzącą kol levigo
5379 13 | mje chorosc, tak żem głovą przerosł vszetkjich chłopóv na pustkovju.
5380 12 | vjidzącë, że to jô, nje przervała sobje robotë, le rzekła :~—
5381 5 | v jednim molu rąb ji beł przervani, pevno wod deszczovi fale.
5382 36 | czortóv v wuszë kole!~Po ti przervje zatopjił chiże munsztuk
5383 32 | drucha Trąbę. Bo won, jak przërzecze tajemnjicę, to ji też nje
5384 43 | rękę, jak z jakjim mocnim przërzeczenjim:~— Przed Bogjem jô tam bełam
5385 44 | pravo bjije.~Tero rakorz przërzeszoł kanję do słupa, a chłopocë
5386 8 | nje doworoł. Kjej sę nje przërzuci pjekjelni wogjiń tej na
5387 21 | wodezvoł sę njevjelgji ale przësadni mjeskji chłopok i przëlecoł
5388 5 | połovę tego, com cë mjoł przësądzoné!~Tej won mje czapnął, jak
5389 38 | vznjese ksążę Grifa szczit. ~A przësągelë v jego znam ~Mdą z Helë
5390 14 | zbjednjałą, pocałovoł ją i przësągł:~— Vëpełnję tvoję żeczbę
5391 21 | nje vjedzoł, że to vaspon, przesągłbem, że to dżod Klinkosz ze
5392 41 | dochodzeło mjegranjé zvonkóv przësanjach, chterne jakbe chdzes z
5393 33 | v Koscerznje dlo ksędza przësełelë. Wod nji sę też dovjedzałasma,
5394 21 | Jak povjesz, że cę Much przëselô, to i na noc cebje wotrzimają.
5395 40 | kaszubskji dadzą jim v trumę i przësepją zemją, pod chterną zgnjiją
5396 5 | pod jarzębjiną a rękoma przësepoł pjoskjem tak, żebe njicht
5397 31 | co z njim bëlë na vojnje, przësigelë, że nastaną czase lepszi.
5398 41 | krzivdę zrobjic, kjej jô przësignąc mogę, że won wod przedvjeczora
5399 4 | chojna nad vodą, jakbe chcała przeskoczëc, ale wob drogę sę wodmeslała.
5400 29 | wod razu vszescc do mje przëskoczilë i założilë mje na ręce żelazni
5401 27 | Vjedzoł jô, że wonji cę roz przëskrzenją, Remus, ale żebe to sę tak
5402 1 | sę Remusa, bo kjej jem co przeskurzeł, tej jizdebnô straszeła:~—
5403 26 | przestępcami. Co ti dvaji przeskurzelë, tego nje vjem bom z njimi
5404 20 | wogjiń i so moje snożé lica przëskvarzivszë woszkaradzeł — cuż za kłopot
5405 5 | Może wonji cë za karę nje przëslą wobjadu na pole?~Ale tego
5406 21 | tej wonji cë le termin przësłac mogą Ten njech szkolni przësle
5407 32 | Sługa to Bożi, cerpjąci przesladovanjé wod Njemcóv. Jô go wuproszę,
5408 24 | zatacëc sę przed njimi, co mje przesladovelë jak dzekjigo zvjerza. Naszedł
5409 34 | spodk po vuju. Takji mje przësłelë papjorë na pokozkę.~Ale
5410 27 | vłodze pruskji ze szczegolną przesloduje pomstą. Nje kontańtującë
5411 26 | kaszubskji. Ale to moje przesłuchanjé szło barzo pomału, bo i
5412 19 | Trąba groł. Jô zaczął jem sę przësłuchivac jego noce. Takji bjedni
5413 8 | vszetkji Svjęci ze scanë przësluchivalë sę przigodom i kuńcovimu
5414 13 | burzi. Ale chtuż sę jimu tam przësłuchô? Bo dziseszi, pokąd młodi,
5415 14 | ludze na pustkovju?~A won sę przësłuchoł moji godce i rzekł:~— Daleko
5416 25 | zastąpjił anji mje sę nje przësnjił. Bo provdą a Bogjem: Kjejbe
5417 21 | mjejszich jizdebk, v chternich przesodivelë bogatszi mjeszczanje. Ale
5418 27 | Remus co le mało wu njego przesodivoł i wodbjeroł nowukę. Tile
5419 1 | robjił chto krzivdę abo przespravę.~Taką vjarę wo Remusovim
5420 1 | poku i nje robjiła żodni przespravë. Wobecknęła le jego nogji,
5421 16 | stanął i na mje zdrzoł. Jô przestanął też i rzekł:~— Jak sę mjevosz,
5422 7 | Bogu za dobëcé. Tej jem przestąpjił do leżącigo na zemji Golijata.~
5423 8 | sę z tego spovjodoł, jak przestąpjisz do svjęti spovjedzë.~Tej
5424 34 | tak głosno — rzekł Trąba, przëstąpjivszë bliżij do szandarë i movjącë
5425 13 | Golijata. Le pon beł bleżij przëstąpjoni i godoł z Golijatem.~Nji
5426 27 | rzodkji rozum cë sę zetnje Ale przëstąpmë do spravë: Jô vjem, że mje
5427 20 | porę gałązach do wognja przëstavję, cobe sę vësuszelë. — A
5428 26 | jizbje z dvuma jinszimi przestępcami. Co ti dvaji przeskurzelë,
5429 36 | takjich trelóv, chterne nje przëstoją na nas bjednich ludzi.~Wob
5430 28 | woborze drevka rąbjic. Jô rod przëstoł na tę robotę, bom sę ceszeł,
5431 11 | Tero dusza tvoja za nją bez przestonku tęsknjic będze, a të ji
5432 27 | Jozef Zobłockji wob czas przestovanjô z Remusem rozmjecoł v njim
5433 25 | nje jego, won be mje beł przestrzeloł. Tak wonji bëlë vszescë
5434 38 | subtelnô, że modri żełë przesvjecałë przez skorę na rękach i
5435 1 | Vdzidzkjich jezór. Znała Remusa przesvjetnô Koscerzna, chdze podług
5436 42 | vjelgji. Som worganjista przëszed do mje z rozkazu ksędza
5437 8 | prava. Tej jô, żid Gaba, przëszedłbem do krolevskjigo dvoru za
5438 4 | zrivoł nazod drogą, chternąm przëszedt. Gnjota priskoł wokoma mje.
5439 31 | rovje kol lasu sodł, be so przëszekovac stravę. Ale ku reszce ju
5440 15 | noc. Tak parobcë zapolilë przëszekované smolné szczepë i trzimelë
5441 12 | mje v wuszach grała, a zib przeszivoł jak szpilkami. Jak jem sę
5442 36 | wumjem!~— To nje je njiżodna przeszkoda. Mjedze timi gazecorzami
5443 10 | vami! Jô nje vjidzę żodni przeszkodë.~Tak won mje doł rękę, że
5444 32 | postavjiła. Kąsk v patrzenju przeszkodzałë le vjetvje krzóv, chterne
5445 37 | zrobjił to, czimu Smętk przeszkodzeł wu ksążąt szczecińskjich:
5446 40 | Panem Bogjem nje popłocô.~Przeszłasma wurzas i zvątpjenjé v ti
5447 13 | dobrze żarło.~Ale mje, kjej przëszłasma z koscoła, vzęła chęc vanożenjô
5448 20 | rebocë nji moglë łovjic przeszłi nocë.~Ale Trąba jął mu wopovjadac,
5449 13 | Trzë Krole. Ale latos belë przëszłi Gvjozdkji ze vsë, co sę
5450 14 | zaklętigo zomku żivcem na svjat przëszlô.~A won na to wodvroceł woczë
5451 44 | wobzerającë te pamjątkji vjelgji przeszłoscë, dżivné wo njich plece godkji.
5452 32 | to tu bëc muszi! Ale żebe przeszukac tę gromadę kaminji, trzeba
5453 32 | Tedem zaczął z vjelgą wuvogą przeszukivac jomę, jaż mję v woko vpadła
5454 39 | njevjelgô gburskô wobora, przeszukoł jem jesz roz kożdi mol za
5455 18 | to bjałka moja, Trąbjinô, przeszvankuje mje kjeszinje za jakjim
5456 22 | nie była, by ten pancerz przeszyła ~I granaty od tej szaty
5457 13 | spich gorkji, za chterną sę przëtaceło pustkovjé. A chdze gorka
5458 14 | papjor bjołé, modrimi żełami przetchané i rzekł:~— Zdrzë na te ręce
5459 2 | Jaż dobrô Liza łeb svój przëtchła do mojigo i z nozder na
5460 21 | kark, plece i szeję. A won przëtchnął munsztuk do brodati gębë
5461 39 | spadnąc i nas svojim czężorem przetłoczëc. Z Błot szła na nas jakbe
5462 33 | njicpoti! Kuliż të muszoł przetracëc pjenjędzi, kjej cë jaż dva
5463 30 | krova v knopjęcich latach przetrąceła. A krom tego jô ju mom lata.~
5464 20 | chto vje, cze i kjede naju przetrzimają? Pokąd të, Remus, bet jes
5465 4 | Pod jarzębjinę! ~Tak wona przëtrzimała mje za vamps i zaczęła gadac:~—
5466 29 | budinkóv i płotóv kjile strzelb przëtrzimałë ku mje, a jô wuczuł zev:~—
5467 43 | wucha przez rëk burze. — Przëtrzimej, mój drogji, a jô vëleję
5468 28 | i v gromadze mje gvołtem przëtrzimelë na zedlu i zaczęlë mje głovę
5469 34 | czas na mje svoję jiverę przëtrzimô na vipodk, kjejbom chcoł
5470 20 | sin. A jô mom vjarę, że më przetrzimomë, jak to naju mądrô godka
5471 17 | lase i całą zemję przedaje przëvandrom z njemjeckjich krajóv.~Ale
5472 21 | szlacheckjich Gochóv. Vjele przëvandróv z cuzich stron żevji zemja
5473 19 | navprost całą noc nom trzeba przevandrovac, żebe zańsc do ludzkjicli
5474 37 | ksężeca do novju pjechti nje przevandrujesz. A chocbe cę nogji przenjosłë
5475 14 | zgarbjałi ku zemji i tcąci ikonë przëvędróv i gosci a svoje rzucivszë
5476 22 | Mjirachovskji lese! Przevędrovoł jem cebje v latach mojigo
5477 38 | ricerskji szołm na głovę, przëvekłą zveczajno do naszi prosti
5478 33 | I żol mje beło ksędza, przëvekłigo do vigodë. Bo jô, jak jô,
5479 23 | młodé dzevczę, co to nje przëvekło boso chodzec, wonji sę poterbują.
5480 33 | barżij woczë dusze moji przëvikałë do novigo vjidu, v chternim
5481 15 | dzivno beło, ko jednak bełë przëvikł do nocë i dróg lasovich.
5482 14 | zotorze, ale ręka moja nje przëvikła anji do szable anji do pjora.
5483 31 | ludze nje rozumjeją, nje przëvikłszë do nji, ale won mô statk
5484 31 | dobrą volą na postronku przëvjązani, jaż cę zaprovadzemë do
5485 15 | zabędlevô, Remus! Zabełam cë przëvjesëc szkaplerz na drogę. A chtuż
5486 20 | trzimoł długą strzelbę. Tę won przevjeseł przez remję i vjelgjimi
5487 24 | plecach. Może cë też do Lipna przëvjezc tvoję karę Trąba. A jô tu
5488 24 | a ztąd jô cë ję prożną przëvjezę. Rod bem szedł z tobą i
5489 31 | postronkami na Remusovi karze przëvjezema i cesnjema vom pod nogji.~
5490 35 | vëzbelë.~Z Lubkova naju rebocë przevjezlë na drugą stronę. Ve Vjerzchucenje
5491 34 | nami, żebes sę pjękno mogł przëvjitac z ksędzem Krauzem!~Provadzeł
5492 3 | mojich, tego tam jak krola przëvjitają. Vez mje tede i zanjes przez
5493 25 | wobraze sę przed Svjętim Janem przëvjitałë i procesijô sę po koscele
5494 12 | knop do bedła i ze mną sę przëvjitelë, jakbem vroceł do dom z
5495 26 | polskji ti korunë sobje przëvłoszczeł. Tero jim je markotno, żeli
5496 39 | wuszła, njimësma za naszimi przevodzcami, skokającë z kępë na kępę
5497 35 | chternim ti naszi ksążęta przevodzilë?~Chdziż sę podzelë możni
5498 45 | beła wodjętô, be nji mogła przëvołac retunku.~Kjej jem ręce wodjąl
5499 27 | bolescach i strachu noprzod przëvołani doktor Pelovskji sztuką
5500 42 | vjelgjim z nova vëbuchło.~Przëvołoł mje do sebje grubi głos
5501 1 | zabjerała sę, żebe tutkę przevrocëc na rębë. Remus vjidzącë,
5502 39 | sodł smutni i zvątpjałi na przevroconi karze i rzekł:~— Sadnji
5503 11 | zbędze?~Tej vzął sę i sodł na przevroconim pługu, przemiszloł kąsk
5504 4 | Żebe ji prędzij wurosł! — przëvtorzeł Mjichoł. ~Ale wona na njich
5505 23 | moja wofjara, chternąm Bogu przëwobjecoł. Jô go vjidzol też, jak
5506 22 | nje vjem słova, be jich przewoblëc całem!~Zakreła woczë rękoma
5507 21 | mjeszczanóv. Z jego botami mogłbes przëwoblëc nogji całi vsë Lipna i vszetkjich
5508 9 | Cze te drzevjęta njedzelné przëwoblekłë ruchna? Cze ten dim szedł
5509 20 | i mu go doł, be sę njim przëwobłeld.~— Bog cë zapłac! — rzekł
5510 44 | szedł z vjelgą statecznoscą przewodzani v bjołi płoszcz i korunę
5511 34 | jezora beło tam jesz njico przëwodzevku, ale że njeboszczik mjoł
5512 5 | jarzębjina. A kjej ji sę przëzdrzę z wuvogą, vjidzę, że mô
5513 1 | pevnigo rozumu, kjej sę przëzdrzelë jego wochędovjiznje.~Bo
5514 39 | njeszczescé naprovadzeł chcąci. Przëzdrzële sę tvoji karze! Po poł koła
5515 34 | brzegji modrigo njeba, co jak przezdrzesti zvon vjelgji przëkreło ten
5516 9 | wobvjijało mje njibe chmurą przezdrzevą i wunoszało nad zemją.~Ale
5517 21 | slepi wurodzeł, ale jak przezdrzo tej vjidzoł przez dębovi
5518 7 | njico dużigo jak wopoka. Nje przeżegnało sę svjęconą vodą anji nje
5519 39 | zrobjił jak Trąba radzeł. Ale przeżegnanjé krziżem svjętim tego nje
5520 7 | pochvalivszë Pana Boga anji nje przeżegnavszë sę svjęconą vodą. Panji
5521 18 | womoną, to mje sę tu zaru przeżegnej krziżem svjętim!~Ale to
5522 39 | sapjacë wod wumęczenjô:~— Przeżegnejże to, Remus! A żeli to strzimje
5523 13 | pozerelë cecho na tę zjavę, przeżegnelë sę i szlë do svoji robotë.~
5524 22 | psa na zomkovjisku i sę przeżegnô, bo mu straszno. A lesni,
5525 15 | chiże, uwodvroceł woczë, przëżegnot sę i zanoceł:~Statecznosc
5526 41 | chturen jim nje dozvoloł przezerac woknem, trząsł chałupą,
5527 31 | vdova po krolu jezora, przëzerającô sę nama z przëmrużonimi
5528 32 | Panna Klema, chterna sę przëzerała tero moji roboce z czekavoscą,
5529 33 | wodrzeszoł i położeł na podłodze.~Przëzerałasma sę jimu bez słova, bo i
5530 22 | wuzimkom i korunom drzevjąt do przezeranjô sę v zvjercadle svojich
5531 34 | Klema klęczi przë mje i przëzerô wostro czimus na moji pjersë!
5532 21 | a tero chcą, żebes jich przeżevjił ze svoji kobjołkji. Ale
5533 45 | bolenjé serca, bo jinszé przeznaczenjé rodovji stolimóv kvjitnąc
5534 19 | bal. A jô pudę z njimi. Przëznajece som, że ta sprava mô vjększą
5535 20 | doradzeł i bełbe cę wutopjił. A przeznajesz, że kopjica sana anji cę
5536 25 | nędznigo cała mojigo. Som sę przëznajesz, żem wo cebje mjoł dobrą
5537 27 | Bog tak srodze navjedzeł? Przëznajësz mje rovnak, knapsko kochani,
5538 41 | Pjęknô Sidonjo Borkovno, cos przëznała sę do czaróv, chternimi
5539 9 | przed koscołem. Le sę nje przëznałam. To njeje krolevjonka ze
5540 27 | i wodbjeroł nowukę. Tile przëznelë, nje tile won som, ale i
5541 20 | Lelekovnjicą. Tej mjałasma przezpravë z Krziżokami, chterni Zoborë
5542 1 | zelonim, wod svojich lip tak przezvanim Lipuszu, chdze dravim prądem
5543 17 | zemji. Vjarę mają naszą. Ale przezviska jich jô nje vëmovję — njech
5544 11 | parminje słuńca nachodzec przezwokna, coroz vjęcij i vjęcij.
|