1asu-cesnj | cesza-dokto | dokuc-glebj | glebo-jizem | jizra-krovo | kruko-mecha | mecho-napji | napla-odi | odpad-podpj | podpl-prega | prete-przez | przic-rzeca | rzech-spjev | spjic-szept | szero-varna | varne-vestu | vesun-vrobl | vroce-wodrz | wodsa-wukri | wukro-zandz | zanje-zevej | zevim-zyja
Chapter
6045 39 | spravë.~—Jô jego rągająci rzechot czuł — rzekł Trąba. — Przeszło
6046 17 | Luceper go ręką zatrzimoł i sę rzechotoł:~—Jidzta tero, ludkovje,
6047 1 | Postoją, pochłoscą do sebje i rzeczą:~— Stanji, dzecko, i przëzdrzë
6048 36 | Czemużem, bjałko, cę wopusceł! Rzeczëce mje ku reszce provdę! Jesce
6049 6 | zomkovjisku. Ji wojc mjoł ji rzeczoné, że tądka szła dovnji, bodejże
6050 14 | narodu jedną tvorzełasma Rzeczpospolitą.~Jô ze zdzevjenjim patrzeł
6051 27 | stvorzec dovną szlachecką rzeczpospolitę polską, chterna povstac
6052 38 | Ga będze v gardła dvoje rzek ~Wokręt z chorągvją Grifa
6053 19 | kołovaże.~A ten stolim z dvoje rzék,~co przëgnjetłi v grobje
6054 14 | dużi vszerz i vzdłuż mjedze rzekami i morzem. Povjodoł, jakżesma
6055 42 | karą zjachoł z poręczim v rzekęJak z pjeca nii łeb. Przë tim
6056 33 | nje pozvolilë. To le beło rzekłé na strach, bo jednak beł
6057 36 | drogę.~— A jak nje pusci? — rzekłTrąba. Jô nji mom vjarë do tego
6058 14 | v służbę. Vezdrzą na cę, rzekną: poj ze mną! — i jidzesz;
6059 18 | Ale nje żdoł Trąba, jaż co rzeknę, bom wukłodoł pravje naju
6060 13 | peszni czepc na głovje, a sin rzeknje do wojca: tatku, jô mom
6061 34 | przezvjiskjem Krauze, cze nje? Ale rzeknjice żevą provdę, bo i vom be
6062 42 | Ale jô na to povjedzenjé Rzemiszka tak sę muszoł smjac, jak
6063 11 | a na vjechrzu leżoł mój rzemjanni pas. A jô wuchvacivszë,
6064 16 | jął wuczëc mojigo novigo rzemjęsła. Doł mje kalandorz, v chternim
6065 20 | wodrzekł Trąba. Ko mojim rzemjęsłem je rozvjeselenjé serc ludzkjich,
6066 13 | co go gonjilë, nje czulë rżenjô klacze, chterna sę tesknjiła
6067 26 | Ruchna moje ze mje zlotivałë rzępami wod moji jarmarkovi bjitvë.
6068 19 | grzępë~vojsko tvoje rozbjił v rzępc.~Tej rozprisnje v smolnich
6069 44 | zaszła na Łiskę wod stronë Rzepisk. Wuzdrzoł jem vesokji drąg,
6070 27 | wopuszczą worędzë, be cë sprac rzetnjicę jaż spuchnje. Tero wuvożej:
6071 14 | rznął jem na zemję, a z jego rzezbą pokretich członkóv wutłukł
6072 34 | Krauze!~ — Vë jesce ksędzem rzimsko-katolickjigo vëznanjô?~—Jô jem pastor
6073 34 | Bog pjękną. Nad scętimi rżiskami vjodro grało. Kole podvjeczorka
6074 31 | mają, be jim dac zopłatę rzitelną. Ale jegomosc je głodni.
6075 1 | toi wu naju potcevich i rzitelnich Kaszubóv sę dzeje, że przëstąpjił
6076 1 | wuzbrani talarë wu jakjigos rzitelnigo człovjeka. Kjej go sę pitelë,
6077 1 | Zbjerom na pogrzeb!~Bo na żëcé rzitelnim Bogjem njevjele beło mu
6078 16 | cę nje woszukoł, të mje rzitelno zapłaceł: vszetko je v porządku.
6079 8 | vszechmocni Bog, ~Kjej ju pode rżmą mroz tvoje żëłë studzi ~
6080 12 | beło, bo z Morcenem seczkę rżnelë, a knop jim nakłodoł.~Pochvaleł
6081 40 | naju vërzuceło vprzodk i rżnęło wo zemję. A jakżesma sę
6082 25 | jinszi nje beło. Przë tim rżnjęcu jô zavadzeł bosą nogą wo
6083 22 | żevo! krziknął Trąba. — Rżnji svój mjech, Remus, na vjechrz
6084 27 | przebetą jak sę noleżi i rzodkji rozum cë sę zetnje Ale przëstąpmë
6085 34 | Francuzami.~Ale ksądz, nje rzokłszë njick, pokozoł svoje papjorë,
6086 15 | kaminje wovjidnjoni krevavą rzozą wognja pochodnji, tej mje
6087 42 | jem ję wuzdrzoł postavną v rzozach zachodzącigo słuńca jidocą
6088 31 | pod Bożąmęką, zdrzącë ku rzozom słuńca za lasem, krevavim
6089 43 | Pana Jezusa, rożovi jak wod rzozóv jutrznji. Zdzevjoni vezdrzoł
6090 11 | promiszkóv, kulko mogła, rzucała na sreberné ruchna Nosvjętszi
6091 44 | gminë. Ale jô wostoł, be rzucëc gorsc zemji, njim sę grob
6092 29 | jezoro, ale jak jem naszedł, rzuceła mje sę na szeję z vjelgjim
6093 29 | pod kożdą pochę jednę, i rzucet sę za dzeckjem v vodę. Vëdobeł
6094 14 | przëvędróv i gosci a svoje rzucivszë do smjeci. Jô ale jim zbudzę
6095 19 | pravnjik, co ludzi przed sądami bronji, wugodë robji i prava
6096 44 | svoje rządë.~Sędzo! Spravji sąde!...~Na to veszedł na veveższoné
6097 36 | ten mje sę nje vëvinje. Sadejta chiże! Pon Młotk ze Sorbska
6098 1 | pozvoleła vanożëc, lubjił sadivac calimi dnjami i przez wokno
6099 38 | końskjich grziv, a chdze sadłë, tam ricerz i koń blodł
6100 34 | dvuch szandaróv v gromadze. Sadną wonji sobje do szklonkji
6101 20 | rozvjidnjeje. A wob ten czas sadnjima nad kańtą lasu pod drzevami.~
6102 27 | ksążkji, virokami naszich sądóv zakozané, Remus nje leno
6103 26 | Tvoja sprava spji v aktach sądovich, a jô jem wudbë, że nje
6104 40 | mego łaskavim ~Svim głosem: sądz mje przë boku pravim~Aż
6105 1 | beł takjim, jak go ludze sądzelë!~Kjej jem ku reszce ze szkół
6106 27 | Czernjik mje przepovjedzoł. Sądzilë mje v dużi dvornjicë. Na
6107 28 | wopuszczoni, jak na starô chojna, sadzonô przez zmarłé pokolenjô,
6108 1 | kujavskjich za czasóv ksążęca Sambora kolonjistóv dzis jeszcze
6109 34 | veszlë do sądu buszni, jakbe samegoo Napolijona przënekalë, tej
6110 40 | jakjimi Pon Bog przëwoblekł te samorodni kvjotkji na grobach V novotni
6111 9 | vędrovnich skorcóv wobleci samotną jarzębjinę v polu. Njedziv,
6112 34 | Czorlinë, wod pustkovji samotnich nad Radolnją, wod Zobród,
6113 44 | Takji won sę szętoleł v samotnichace v smjegu ti nocë, kjej mój
6114 33 | Pod tim modrim njebem na samotnim zelonim wostrovje nabroł
6115 44 | sę wobroceł do naju dvoje samotnje stojącich na stronje, Julkji
6116 44 | cemnô postacejô cecho jak samotnô figura v polu. Naszedłszë
6117 41 | żodné kołovaża anji łoze sań nje vëcignęłëpo nji dvojnich
6118 41 | dzevovanju nje vjidzoł jem anji sank anji konji, chterne przëvjezłë
6119 41 | sę jednak podzałë konje i sankji, chterne do samotni chatë
6120 20 | gospodarze v tich vsach, że dadzą sanu na łące zgnjic! Muszą go
6121 32 | njim zapadnąc.~— V takji sap jô vpodł — rzekł Trąba —
6122 21 | Abstinentia est mater sapientiae! Co znaczi: Żłopji vodę
6123 39 | chvjilkę woprzestoł i rzekł, sapjacë wod wumęczenjô:~— Przeżegnejże
6124 32 | vprzod, a i ten molami beł sapovati, że możno beło sę v njim
6125 39 | mojimi tovarami mom też sarkovi szvebelkji, chterne nastałë
6126 9 | plutë vodë, tej naszedł jem sarnę. Nje wucekała wona, le zdrzała
6127 4 | krze, a przeką njich szła sarnjenô stegna. Z vjetvji jął vołac
6128 14 | dovnji i co jim słuchało. Sąsma, jak serotë na pańskjim
6129 34 | Tec to je woczëvjidno, że sąsod sąsada do koszule splondruje,
6130 7 | Marta nje potemu verzasła sc cebje, jak Lucepera z pjekła.
6131 7 | tej jô mjerkoł, że mje scągô na głovje i krev za kołnjerz
6132 33 | mje wob ten czas v tich scanovich szafach vëszukô kavał dekji
6133 39 | vodach płeną krople, co scekałë z drzév na nasz sicenovi
6134 25 | kropjił na młodi leste i scekoł na gruńt lasu. Tak mje sę
6135 13 | zasepała smjegjem pola i lase, scęła lodem jezoro i posepała
6136 41 | zgurdżeł sę tak, że v jizbje scemnjało. V straszni bjelë bjegałë
6137 39 | pochadej za mną, pokąd sę nje scemnjeje. V nich chrostach, chdze
6138 32 | Navetk kjile wobrozkóv ze scenami z gonjitvë na dzekjigo zvjerza
6139 42 | njeboszczika chłopa.~I zaczęła mje sceskac i całovac.~Tak jô sę zervol
6140 29 | przeżegnac, bo ręce mje sceskałë pęta żelazné. Ale won bjedni
6141 27 | Przëszlë i Stach z Klerikjem i sceskelë mje za ręce, a Stach rzekł:~—
6142 39 | galęzami. Jak sę pod nją scesnjema dobrze do gromadë, to jednak
6143 38 | vszeskjich koscach a ze serca scesnjętigo wulżeło, jakbe mje z njego
6144 5 | ną szligą leszczenovą. Jô scesnoł zębë, bivszë vjarë, żem
6145 34 | doł Pon Bog pjękną. Nad scętimi rżiskami vjodro grało. Kole
6146 38 | wosemdzesątim roku żëcô mjeczem scętô...~Nje bełbem mogł povjedzec,
6147 29 | tak zmorzeła, żem zaczął schnąc, jak no przed lati na pustkovju.
6148 12 | sę na njic nje zdało, bom schnął, jaż ze mje le wostała cenjô.
6149 29 | stravę i wogrzevoł zemą svoje schronjisko pod zemją, bo jinaczi dim
6150 44 | Vołałas të: pjic! ~Tero cebje scic ~Żdô ju kat ze smjercą v
6151 5 | zgęsceła na skarnji, jaż scigäło. Napevno jô vëzdrzoł jak
6152 36 | A to je tam, chdze skorę scigają. Bo vejcele: tu wu naju,
6153 8 | z mali strzelbë ranjił, Scigało mje mocko, a głova bolała.
6154 36 | skorę wod pjęt przez głovę scigną. Czasem ta cuzô skora je
6155 33 | i ceplim. Ale muzika mje scignęła zaru na kark nich pjilującich
6156 37 | vjid przepuszczałë. Ale pon scignjęcim sznura zasłonë wodemknął,
6157 36 | tim mô vzątk dobri, bo ne scignjęti skorë przedaje Njemcom do
6158 39 | położeł jem na spodk. Trąba, scinając i censzé gałąze i grebą
6159 19 | brat! ~Zemja vëplunje tvój scirz, ~njim na grobje stanje
6160 9 | wod tego czasu. Smutk mje sciskoł serce a v tim jistnim czasu
6161 33 | zrobjiła to krolevjonka mojigo scrca, chterna mje pokozała svjat
6162 9 | njigde!~Na to mje sę tak na scrcu zebrało, żem zakreł woczë
6163 7 | ten mol.~Trzasło, jak v scrovi drcvno. Ale Golijatovji
6164 15 | pola. Serce mje v pjersach scvjardnjało jak stol. Tedem rzekł:~—
6165 32 | chternim mogło stojec wokoma sebjejakji połkopë ludzi. Vnetk jem
6166 38 | Njevorto ! Njevorto!~Alc sebjem nje vjidzoł jako małigo
6167 14 | wumjem provadzëc po roli i sec założëc na zotorze, ale
6168 20 | belo vonją tego woddechu za secami, za rebami i jezorovą trovą.~
6169 43 | żevjiła starszich zdobeczą secë i strzałóv wostrich i pevnich,
6170 25 | zapolisz na krotką chvjilę jaką sechą gałąz abo mech, co bem v
6171 25 | nje pokoże. Bele znalezc sechi mol i wochronjenjé wod deszczu!
6172 43 | vonją vodë i rebackjich seci. Jidącë za ta vonją, doszedł
6173 14 | v gromnjiczniku mô co do seczenjô?~Z czekavoscą jem vstoł
6174 12 | nje beło, bo z Morcenem seczkę rżnelë, a knop jim nakłodoł.~
6175 38 | pod przërodzonim cnjikjem, sedzącą kol levigo wucha! Cuż të
6176 34 | kraju szandarami i novimi sędzami zvją wonji civilizaceją,
6177 32 | jakbe na njim vjele beło sedzané A kjej jem wodemknął vjeko,
6178 38 | jak vjid dopoloni svjece. Sedzelësma vszescë cecho, le pon sę
6179 24 | pomocą Złego wosamętoł sąd i sędzich.~Ale jô ti karë przëjąc
6180 36 | krola pruskjigo, cze też sędzim abo noveższim dzekutnjikjem.
6181 33 | Glonka, na chternim ma dziso sedzima i navetk joma, chterna naju
6182 31 | Małgorzatë le matka i jô sedzimë na Zoborach.~— Jak nji ma
6183 44 | Skłodom svoje rządë.~Sędzo! Spravji sąde!...~Na to
6184 31 | podzękovac za to, że tim pruskjim sędzom zmjękczeł serca cvjardé.
6185 9 | rzeka i bor do mje z dolu sejałë zemnjicą, jaż mje grużdżeło,
6186 34 | te knjeje na svój ptoszi sejm. Le ceszô panovała takô,
6187 45 | wukozkji na njeludnim molu sejmovałë. Ale mje na ten vjidok stanął
6188 31 | zgraja czornich duchóv, sejmovałëv gromadze, a krocij storigo
6189 3 | wukozkji jakji ve dva vjidë sejmują. Ale to bełë dobré drzevjęta.~
6190 41 | strachoł wo Trąbę. Krom tegom sęju męczeł wod chodzenjô i przëchodzeło
6191 28 | Ale kjej jem chveceł za sekjcrę, tej jô srodze muszoł moknąc.
6192 34 | klosztorë, nazvelë wonji to sekularizavanjim, zajęcé i wotrzimanjé dobetku
6193 43 | chveceł także. Gromadnimi sełami vëcignęłasma czołen do sebje.
6194 25 | Podvjeczork ma zjadła pod Selczną. Jak noc i wumęczenjé stanovjiłë
6195 36 | przijacelstva Luceprovigo — to le selna wod przodku. V teł won sę
6196 36 | dzekutnjikjem, anji z djobelskjigo seminjô. Ale kogo jô zaproszę v
6197 20 | gospodarzi moja bjałka z corką i senem. Jich dobetk jedna krova
6198 14 | i rozrzeszoł pęk i podoł senom prętë kożdi z wosobna. A
6199 13 | noszą żnjiva na głovach a senovje gburskji przedovają wojczeznę,
6200 14 | strupjałigo vjąza. Tam sedzoł sęp stari. A won go vzął na
6201 43 | sedzała, trząsł sę i zemja sę sepała, a cemnjicę, v chterni ma
6202 33 | krople, chternimi chmurë sepałë jak gradem. Ta vjilczô pogoda
6203 41 | chtos duseł. Ale Czernjik sepnął gorscą na wognjisko i zaru
6204 14 | a skrë padałë krom sóv i sępóv, jak rój gvjozd.~Takę bojkę
6205 14 | złim vjatrem za skrami. A sępové pjora ku zemji spodałë a
6206 42 | cignął na drugji dzeń do Serakojc, tej ji ju njebeło. V Kartuzach,
6207 1 | ji vodach. Znałë jego i Serakojce, vjes głovnô Czestich Pól
6208 34 | mądrze movji i z czężkjim serccm woddzękovoł jem sę z ksędzem,
6209 27 | pon ze Zvadë chorovoł na sercovą chorosc tak czężko, że lada
6210 15 | svjodk mojich czężkjich serdecznich przigód na pustkovju. Ajô
6211 42 | zdrzącë v zemni skarnje serdecznigo drucha, takjem rzekł do
6212 33 | svoji skorze.~Smjałasma sę serdeczno z tego jiscenjô Trąbë, bo
6213 14 | jim słuchô panovanjé a nje seroci chleb.~Mocni kaszel jął
6214 29 | Zoborskji v wobronje słabich i serot. Kjejbe beł żel za czasóv
6215 2 | żebe Pon Bog vom za tego serotę nje pokręceł nje tile jęzeka,
6216 14 | jim słuchało. Sąsma, jak serotë na pańskjim chlebje, co
6217 15 | kominku? — Boczë, bjedni seroto, że cuzi ludze tvoji movë
6218 29 | chterniniu ju vszetko beło rovno, serre wuderzeło v pjersiich zdrzącimu,
6219 5 | mogł.~Tak go pon chveceł za serschel v karku i zaczął go ną szligą
6220 17 | bodej takji dużi jak stępa a serzchel na njim jak gęsti krze grabovjinë.
6221 33 | najeżdżają. Vnetk rozeznałasma seté i vąsaté gębë szandarskji
6222 6 | beło naszigo karna może setmëdzesąt sztek) smjelë sę, jaż koscoł
6223 22 | Kamjenjice na zochodze słuńca do Setni Gorë i Czarcich Błot, wod
6224 19 | polcem na dalekji vjidë, co sęv dalekjich woknach żolełë
6225 14 | prochu bohateróv i soł go jak sevca seje zorno na przëchodni
6226 26 | svjat. Kole Matkji Boskji Sevni zaszedł jem na jarmark do
6227 30 | cvjardi Njemce vëlęklë sę i sfolgovelë wucisku na naszi zemji.
6228 29 | jich krzik: "Stój!" nje sfolgovoł kroku ale wobroceł strzelbę
6229 14 | Straszkovi jizbje. Zavołô: i shichac muszisz. Të żes wurosł na
6230 39 | może i wutonąc v Błoce, tim siadnji, kjej vjater vjeje wod morzô
6231 32 | kaminje i pjosk na kraju. V sicenje szemarzełë jakjis zevë,
6232 39 | scekałë z drzév na nasz sicenovi dach mjedze grobami stolimóv
6233 41 | ruchen, poznołjem v nji Sidonję z rodu Borkóv ze zomku Sorbskjigo.
6234 38 | chdze szklelë bladé skarnje Sidonji z rodu Borkóv, mocnimi krosami
6235 41 | zaklętigo zomku! Pjęknô Sidonjo Borkovno, cos przëznała
6236 3 | rękę i poceszała:~— Nje bój siępastuszku! Nen stolim nagji, co po
6237 35 | żebe sę doznac, jak daleko sigają dzisodnja granjice naszigo
6238 14 | skrzevjił i łisnął złim wokjem i signął v durę strupjałigo vjąza.
6239 25 | sicenë.~— Nje not żodnich signałóv! — rzekł won.—A tero poj!
6240 12 | tim molu stojącimu voda sigô do pasa. A jô patrzeł, żebe
6241 33 | sę v kożuch, chturen mu sigoł do pjęt. Tej pocignął roz
6242 34 | trąbjenjim, vjesołi jak sikorka, kanął Trąba na Zoborach.
6243 27 | Lipna, znadz, że won ten simbol potęgji i vłodze pruskji
6244 21 | brat Stacha. Wuvożej: Le sinovje mjeszczańskji mają pravo
6245 35 | Cepłô pogoda pozvoleła mje sipjac pod drzevami i chrostem
6246 5 | to mjecz!~Długji beł na siżeń, spiczasti wod kuńca a ve
6247 34 | vëpjerô?~— Njech go szvernot! Skąd jô mom znac vszeskjich vanogóv
6248 18 | dobrze, że ta broma mô tile skał a to wokjenko zjachało v
6249 41 | drugjich dvjerzi, przez chterne skałami szkleł sę vjid. I tu na
6250 32 | sę przed nami. Jakjimis skałanii v scanach dochodzełë cenkji
6251 5 | paprocą jô wobszedł, be sę nje skaleczëc v lecenju, a na wolszka
6252 5 | som wo drzevję wuderzeł i skaleczeł.~— Jakji të mosz mokré ruchna!~—
6253 25 | połnjé ma ju sedzała strzod skamjenjałich vjeselnjikóv pod Vęsorami.
6254 25 | naszigo ksędza jegomosce ze skargą, żem ji nje przënjosł żodnigo
6255 14 | krevji svoji i głuchi na skargji, co vëchodzą z mogjił. Nad
6256 7 | muszoł. Bo słunuszko mu ze skarni zeszło i won nje godol vjęcij:
6257 32 | vjidzę dzevczę z bladimi skarnjami i rękoma na pjersach, dichającë
6258 45 | Długji chvjilejô tam sedzoł skarnjev rękach wukreté, a spomnjenjô
6259 7 | cuż mje Pon Bog z njiin skaroł? A za cuż kozoł mje sę tą
6260 1 | sę mjoł wurodzëc, i zemja Skarszevskô, chdze potomcë sprovadzonich
6261 11 | a nje vjesz, chdze sedzi skaza. Njejeden człovjek przëchodzi
6262 5 | rzekł:~— To jô głovę sobje skazeł wo drzevo! Won na to wodrzekł:~—
6263 8 | parobk Remus, ale won mô kąsk skażom jęzek, że go przëchodni
6264 17 | jęzeka ludzkjigo, chocbe tak skażonigo jak tvój?~I krąceł głovą
6265 34 | godkę, co nje dziv przë skażonim rozumje. Ale tu moce jego
6266 8 | Czetac tom wumjoł, le moja skażonô godka Mjichała pobudzała
6267 20 | iluminacejô! — rzekł won, skazującë ręką na słup vesokji wognja
6268 43 | lasem i worzącë głębokjimi skjibami vodë, nekoł reczącé dunë
6269 2 | seją. Wuczeł jem sę cignąc skjibę prostą a kosą nje wostac
6270 42 | ludzi vëleje pot wod pjerszi skjibë do pjerszigo cęcô kose po
6271 9 | chturen trzimoł mol po nim skjidłim na moji głovje. Tej takji
6272 22 | insze mamy czynsze, ktore składamy, ~ Tylko serca skruszone,
6273 25 | be sę nje doł jakji dach sklecec nad głovą, bo ten deszcz
6274 25 | będzema gorzij spała njiż pod skleconim dachem mjedze mogjiłami
6275 14 | kaminjem, bo pod njim głęboko v sklepach koscoła stoją trumë z koscami
6276 32 | V takjich zomkach bivają sklepë dobrze wopatrzoni v trunkji
6277 43 | povjedzało mje, co sę stalo: Sklepjenjé nad jomą zarvało sę wod
6278 7 | svoje parminje.~Chmurë je skleszczelë na vązkji blevjązkji, jaż
6279 2 | le cecho płakała, ręce skłodającë. A jô to vszetko vjidząci
6280 8 | połikoł czas. Godzenë sę skłodałë jedna do drugji: jedne na
6281 44 | sędzigo, be go sądzeł...~Skłodom svoje rządë.~Sędzo! Spravji
6282 17 | dzesęc razi vjększi njiże skm. Kosce tego zvjerzęca nalożają
6283 17 | graje i co rzeka spjevô skoczącô gorą młińskjigo koła, a
6284 43 | vësunąvszë na vodę, razem skoczełasma v njen. Koląbrovoł sę czołen
6285 26 | njimi so doł radę, ale dvuch skoczeło na mje z tełu i mje ręce
6286 1 | dzevannë, jak svjece, tulipanë, skoczëpannë, leluje i astrë: bestro
6287 21 | klarneta ledvje dosignje wuszu skoczkóv v rovje przëdrogovim. Ale
6288 27 | wopjekę..." , a tej notę skoczną: to jô będę.~Przëszlë i
6289 28 | mje po chvjilë cesze tonë skoczné pjesonkji, chterną won so
6290 20 | kaszubskjim po pjesnji jidze skocznô nota? Pocużes të wucekoł,
6291 5 | przëcesnął to bolącé i v kjile skokach beł na gorze.~Ztąd jô vjidzoł
6292 39 | za naszimi przevodzcami, skokającë z kępë na kępę zaszła do
6293 20 | karna skorcóv po polach skokałë, vëcigającë na gvołt robaczkji
6294 29 | tak męczeło, że mesloł jem skonac na mjejscu, ale ku reszce
6295 32 | vjidzec go pragnął przed skonanjim. Tej ma z matką przënjesła
6296 26 | procem vłodzë. Te ksążkji są skonfiskované. Vjesz të, co to znaczi?~
6297 29 | chternich vëzerała Smjerc.~— Nje skonom! rzekł kjej mje sę sprzecivjac
6298 36 | czasem jak wu zajka, dzevjęc skór scignąc trzeba, njim stanje
6299 10 | na njego przëszło takji skoranjé.~A wona tam szła ku vołtorzovji,
6300 5 | żem gvjizdoł i skokoł, jak skorc jakji po polu. Vjesołą gromadą,
6301 20 | ten jozc i ten zajk i te skorce na polu, zdani na wopjekę
6302 27 | wonji cę njemjiłosernje skorelë! Za cuż naju woboje Pon
6303 27 | kaszubskji zebrani na jarmarku skori jesta do podkorbjanjô a
6304 28 | norod bjałkovskji takji skorni do porvanjô cvjardigo norzędza
6305 33 | vzął dużi wovczi kożuch i skorzanni pas dlo Trąbë. Wob ten czas
6306 38 | cecho malorz v głębokjim skorzannim krzasle. Le jego bjołé v
6307 20 | z dłiigą bjołą brodą, v skorznjach vesokjich, jak je rebocë
6308 30 | daleko za murami spjevę skovronka. Tak jô rzekł głosno do
6309 38 | Jaszko Młotk ze Sorbska, skozani v roku Pańskjim tesącznim
6310 27 | zapoznoł z drugjim vistępcą, skozanim przez sądë na pjęc lôt sodze,
6311 6 | knopku, Mojzesz mjoł też skożoną godkę a jednak vëprovadzeł
6312 4 | kraczaje nad vodą, tej volała skrącëc v gorę, jak jinszé drzevjęta,
6313 12 | wopovjadała, że jednimu tam skrąceło głovę v teł na plece, a
6314 20 | przińdze jakji brzeg na woczë, skrącema na pravo i vedle brzegu
6315 9 | vëstąpji i mje v teł głovę skrąci. Ale cos jinszigo mje gnało
6316 20 | j przëskoczeł Złi Duch, skręcoł mu kark z tvarzą na plece,
6317 26 | z tełu i mje ręce v teł skrępovalë. Chiże mje tero założilë
6318 29 | moje ręce żelazem njevoli skrępované.~Com v ti chvjilë przeszedł
6319 34 | drogę. A na tim samim vozu skrępovanigo jak barana vjezlë njemjeckjigo
6320 24 | Na njich vjiszą z rękoma skrępovanimi v teł wobaji łotrzë. Pod
6321 10 | będę tu dziso v norciku skrëti żdoł? A na co? Abe njeszczescé
6322 7 | rzekł:~— Vez knopa i go skrij v sklepje pod gorą. A timu
6323 6 | tvojigo tatka vjilk jagnję skrodł, to kula lvóv, v chterną
6324 41 | tesknjączkji.~Mój tovarzesz Trąba skruszoł njepotimu po nich przigodach
6325 22 | składamy, ~ Tylko serca skruszone, lecz vszystkie uniżone ~
6326 32 | małô drevjannô scana nad ną skrzenją z norzędzami. Vszedłszë
6327 27 | mjałam brac dzerztlę abo skrzenovk abo i grulkę żelazną wod
6328 14 | se vzął i szedł. Kjej jem skrzepjącë veszedł na stopjenje v gorę,
6329 41 | szołtes. Do njego jô po skrzepjącim smjegu kjerovoł svoje krokji.
6330 11 | łożkjem, jaż wono letko skrzepjało. Tej znovu na chvjilkę sę
6331 41 | żłobje. Przë tim won groł na skrzepjicach i spjevoł:~— A vczora z
6332 36 | to, żem na katolickjich skrzepkach grivoł te przegrzeszoné
6333 33 | le broł na sę plecok ze skrzepkami i zavjeszoł svoję trąbę.
6334 21 | gromadze! Wo, va dudarze, skrzepkarze, basovnjicë, klarnecarze,
6335 14 | wognjem v płom.~A Smętk sę skrzevjił i łisnął złim wokjem i signął
6336 21 | jezora ale v jakji postaceji! Skrzevjoné mjoł v pałąk plece, zgjęté
6337 34 | na njedzelę. Mack, choc skrzevjoni chodzi jak łęczk, jednak,
6338 33 | sztołtu, jak pjękni wobrozk v skrzevjonim zvjercadle.~Nje pragnoł
6339 15 | jô wuczul za sobą granjé skrzideł kołpjich. Z gorë rzekji
6340 39 | vesoko v chmurach plenął skrzidlati smok: skrzidła rozpjęté
6341 14 | sę sovë i sępë. I szarim skrzidłem padałë na wognje i gasełë
6342 17 | woknje, pon vëbudovoł nové skrzidło, be mjała lepszi bezpjek.
6343 37 | scanami stojałë całi rzędë skrziń kaszubskjich, v bestri kvjotkji
6344 41 | Vjechrz wodpękl wod spjevnich skrzipk i szeroką do jich vnętrznosci
6345 42 | koscelni! Chdziż jô be skrzivdzeł tak vjidzałigo człovjeka,
6346 20 | brzegu pobjeżema, jaż won sę skuńczi. Tej le kavałuszk wotvarligo
6347 42 | wu Trąbjinë v jizbje. Jak skuńczilë pjisanjé, wodezvoł sę szołtes:~—
6348 25 | jem wogjiń. Krol jezora skuńczivszë dachovanjé wusodł v naszi
6349 34 | pruskji njic nje mogącë skurac, vëporajilë sę wob noc precz.
6350 5 | vjarë, żem spravjedlivje skuroł. Koroł won mje dosc długo,
6351 36 | njijakjis Dąbrovje bjałka mje skuseła na wustrzechę, mje starigo
6352 39 | stojima v mule. To naju skuseło na zibjącé Błota! Gorą je
6353 8 | jabłka zjedzonego, ~Wod vęża skuszonego...~Pokąd Mjichoł spjevoł,
6354 35 | bo kuracejô be nji mjała skutku. Remus, povjem cë, żebem
6355 1 | jak sę doznoł, że ju po skvarkach, cesnął Freszë tutkę, zaczął
6356 7 | i grozeł mje tak :~— Të skvarko! Të stręku bobu! Żebes të
6357 42 | żëcu — podnjosł rękę na słabą kobjetę...~Jak jem przëszedł
6358 20 | vëstraszec v nocë człovjeka słabigo ducha.~I podol mje rękę
6359 29 | Jô so wuvożoł, że to wod słaboscë. Bom czuł, że mje te murë
6360 13 | ztąd, że chłopë są coroz słabszi i legavszi. Chdzeż sę podzelë
6361 2 | takji pravo, że mocnjejszi słabszigo tłucze.~Ale naszła roz na
6362 5 | levo roz na pravo z karna, sladkovała, co gvesno wodezdrzała wod
6363 41 | vëbłądzisz na dobrą drogę, sładnje ta Smjerc vińdze na cebje,
6364 40 | jedna połova. Vëzbevszë ję, sładno vëzbędzesz sę i drugji połovë
6365 41 | beł. Njedarmo mje panna Slavijna v Sorbsku wo dzejach Smętka
6366 39 | nę njeszczestlevą pannę Slavjinę, porvoł takji gorz na njego,
6367 38 | zbrojné najechanjé mjasta Słavna, przë czim jeden z mjeszczanóv
6368 32 | do naju. Sama stojącô v slednim kuńcu czołna dovała kjerunk,
6369 33 | Vëmoczeł jem sę dziso jak sledz na sobotę. Dlotego bem gvesno
6370 27 | vszescë złosnjicë muszą slenę połknąc, chterną mjelë na
6371 13 | przechodząci vezdrzoł v to slepé woko chatë pod vjetrznjokami,
6372 23 | wostavjił doma na chrzebce slepigo konja. Ale możece sę v kompanjiji
6373 23 | wognjisku i sę vësuszi. Że też slepji svojich wotvorzëc nji może
6374 20 | brzuchem do gorë i vëgasłimi slepkami patrzącigo v njebo.~Vzął
6375 22 | uniżone ~ Z lakiej dani, Sliczna Pani, racz być kontenta. ~
6376 5 | nji mogło. Nogji moje sę slizałë na mechu, ale jô bjegoł
6377 18 | postanovjenjé. Tak jem go porvoł za slizkji celsko, vëvroceł i rznął
6378 8 | z pod smjegu. Tam jô sę slizoł chiże dalij z woczoma vlepjonimi
6379 21 | pjekła nje bojoł. Bo chocbe slodk mje sę smerleł v pjekjelni
6380 42 | Wob ten czas Trąbjinô ze słodkjimi słovami do mje sę wodzevała.~—
6381 38 | bjegł, ~A jimu pozdrovjenjé słoł ~Wognjistim wokjem Revekoł,~
6382 33 | kretem, żebem bez vjidu słoneczka ve vątpjach zemji dukvjił,
6383 40 | rzekji Lupavë. Njebo pozerało słonecznim wokjern, jakbe sę redovało
6384 11 | koper, kolander, zorna słonecznjika, wurazevé drzevo, spjikę,
6385 44 | sercami ludzi, jak woko słuńca słonjecznim kvjatem.~Vzął jem z dreżącą
6386 40 | Garneńskjim żiją i zvją sę Słovjińcami. Jesz długo beło do połnjô,
6387 11 | konjeczenę, czervjoné barankji, sloz, gorczecę, wosmożé, szalviję,
6388 41 | mje vjidzała na drodze do Slrzepcza. A tam v zomku Sorbskjim
6389 29 | Porene stovjol sę czorno pod słtuńce jak wukozka nocnô, co zaboczeła
6390 42 | ludzkjich woczu tero z tobą vzął slub v koscele, to choba vjęcij
6391 33 | drugjim. Nadstavjałasma słuch, bo dva vëstrzelenjô znaczełë
6392 20 | dłużij, njiże jich państva. .~Słuchalasma z vjelgą wuvogą godkji krola
6393 20 | korzenjami storigo dęba i słuchałbem notë, co v korunje dęba
6394 8 | njijak nje chcało woprzestacv słuchanju. A jak jem pozdrzoł po scanach,
6395 29 | jak złodzej po nocë. Dzecë słuchcjta vaszi matkji bo jô wodtąd
6396 34 | co tam na krzasle leżi?~— Słuchejcele przijocelu — rzekł na to
6397 4 | Ale wona na njich nje słucliała, jaż Morcin rzekł: ~— Mogłabes
6398 29 | Ale procem nich pruskjich slug jô stojoł jak dąb cvjurdi
6399 24 | wonji dzis na nji są le sługami. Z movą svoją i wobeczajem
6400 9 | zomkovjiska tego! Vez wod sługji tvojigo, co tobje sę noleżi!~
6401 31 | pastvjenjô sę nad koscołem sługom krolevskjim, chterni po
6402 28 | czorcë v pjekle vszescë sługovje njespravjedlevoscë, chterni
6403 44 | rakorz przërzeszoł kanję do słupa, a chłopocë jęlë spjevac:~
6404 19 | szklącich słupach. Mjedze timi słupami szłë stopjenje v goręjaż
6405 32 | povjodają. A krosnjęta stolimom służą!~—To pojma tede! — rzekł
6406 13 | smjercë? Cze wostanjesz tu, służącë vjernje panu, jaż cę vëvjezą
6407 29 | wumjerającigo sena. Jakuż v służącim sercu nalezesz tile ricerskjigo
6408 10 | povoznjik zlezc. Tej przëszła służba i mje vzęła do stodołë.
6409 37 | wuzdrzoł, doł ręką znak służce, chturen vëszedł i rzekł:~—
6410 36 | v pjekle cze nje, cze to służcë, cze czortë. Choc to mje
6411 35 | plecach, a krotko poł sto lôt służę tu przë tim koscele, ale
6412 38 | muszisz, a co nogorszé: służëc przegrani spravje!~— Nje
6413 23 | Klerik. Ale kjej të ji tak służisz, to przenjesesz naju kobjołkji,
6414 12 | Nje poznajesz lë svojigo służkę?~A wona vezdrzała na mje
6415 36 | Takji pozvolenjé mnją kjile służkóv. Kuczer, co vaju vjozł i
6416 17 | boczë, choc to njibe słabé slvorzenjé, ale przemislnoscë mô v
6417 27 | przënomnji pokozoł jes jim, jak smakują kaszubskji pjęsce. Dejle
6418 7 | cę szvernol! Të srelo, të smarkolu! Żebe mje nje beło zgnjiło
6419 28 | to mje sę nje bojelë i smarovelë mje medło v woczë i gębę.
6420 2 | mje vzął i nabjił.~A do ti smarovkji jô przëszedł vjedno tak:~
6421 35 | v gvjozdë. Jinszi znovu smaruje cholevë i czesze grzevę,
6422 21 | tej të dejadej po smjercë smażeł sę będzesz v smole.~— Żebem
6423 31 | vnetk kanęła po jizbje vonjô smażoni prażnjice, chłoscącô do
6424 21 | Bo chocbe slodk mje sę smerleł v pjekjelni smole, głovą
6425 44 | ludku, tańcującigo podług Smętkovi notë, jął zchodzec z gorë
6426 31 | zetchnął bliżij z procą rąk Smętkovicli.~Beł to dzeń pjękni, kjede
6427 5 | leszczenovą na polc grebą i nją smigoł z gorë na doł, jakbe probovoł
6428 19 | Nje vjem, zkąd mje sę ta smjałô spjeva brała. A co nodzivnjejsze
6429 6 | vëszczerzoł.~Tej wona:~— Chtuż to smje davac mje takji njekatolickji
6430 1 | poł z kaszubska, co je smjechovjiskjem, jak kożdô njedovarzonô
6431 14 | gosci a svoje rzucivszë do smjeci. Jô ale jim zbudzę z pod
6432 19 | przez wokno vënekô. Dalij smjecochë! Vjesołô będze noc, a va
6433 17 | vołtorzem, takjim vanogom i smjecochom jak ma dvaji?~— Mosz provdę! —
6434 44 | povjedzała v ni zapadłi chace na smjegach?~— Ale jednigo cë dac nji
6435 41 | to straszno błądzec v ti smjegovi pusti, nje vjedzącë, cze
6436 19 | wodrzekł pon Czernjik, smjejącë sę. —~Jakuż vom, takjimu
6437 23 | voze, vjidzoł jem jak v smjejącé sę lica Klerikové cos trzasło
6438 42 | cuż të za grof, że sę tak smjejesz? Pjękni të gvesno na vezdrzenjé
6439 41 | vesok pod gvjozdë łiszczało smjertelné żelazo. A płenęla drogą
6440 6 | nje vspomjoł. Njicht ze smjertelnich ludzi nji mjoł wo njim vjedzec.~
6441 38 | na Inflancech. Tamże podł smjertelno ranjoni przë rozpravje vojarskji
6442 18 | beło jesz cemno, wuzdrzoł smjeszka na moich licach i sę gorzeł.~—
6443 19 | przedpotopovich Kaszubóv z jich smjeszną godką? Moje sostrë dziso
6444 25 | jich Matce povjodają sobje smjesznich przigód i trelóv co njemjara.
6445 18 | Ale Trąba rzekł:~— Nje smjij sę, Remus, bo jak jes go
6446 41 | wuvjerzeł, że mje sę le smjije, kjejbe nje ten trup pod
6447 40 | Dziso vëspjima sę v Smołdzenach a reno zavrocema do dom.~—
6448 40 | kuńca z Trabą wostavjiła Smołdzenë, be jisc v stronę Głovczëc,
6449 40 | woddobędzemë, co nasze!~V Smołdzenoch pon Sorbskji nom kozoł vëszukac
6450 40 | budinkóv procovjitich ludzi ze Smołdzin i vjosk i posodłovji v gorę
6451 37 | zakłodoł słovjińskji koscoł v Smołdzinje, kol stopë gorë Revekoła.~
6452 40 | dnja jesz stanęłessma v Smołdzińskjim koscele, wo chternirn mje
6453 8 | vëspjevanju Marta zatchła drzozgę smolną v kominku, a jô sodł blisko
6454 15 | parobcë zapolilë przëszekované smolné szczepë i trzimelë je v
6455 24 | smętorz do Lipna. Polełë sę smolnjice a rzozô z njich bjiła po
6456 39 | długjich rebackjich botach i smolonich zidvestrach na głovach,
6457 33 | zdrzoł na jezoro, krevanimi smugami pobjegłé, jakbe chcoł zgodnąc
6458 22 | młodô panna boso z vjelgjim smutkjem na tvarze. Wuklękła wona
6459 14 | jak vjelgô pjesnjô żałobnô smutnigo svjata.~Za kjile pocerzi
6460 43 | wodsunęła sę wode mje i rzekła smutnim głosem:~— Vjem jô, co v
6461 42 | mje zdrzała dobrimi i kąsk smutnimi woczoma a ku reszce rzekła:~—
6462 11 | ptoch v klotce. Sedzała smutnô, ale cechô. A jô szedł do
6463 34 | fanatizmje tuteszich ludzi snadno zdrovjé a może i żëcé vëzbëc. —
6464 15 | leżą, pjes Gnjota i moje snë pod wukorunovaną jarzębjiną.
6465 29 | rozmiszloł nad tim dzivnim snem, veszedł porene dozerocz
6466 38 | muckę ze sto zvoneczkami. Snijalë sę ji woczë i gęba. Skarupë
6467 29 | czornigo mnjicha na bjołi snijegji i szklącé lodem jezoro.
6468 38 | dało, a kjejjem wusnął, to snjiło mje sę, że v pan cerzu i
6469 12 | bjeleł sę pjosk. Vëdovało sę snodko, a jednak jô vjedzoł, że
6470 5 | do kolon, tak rzeka beła snodkô, ale dalij v żłobje rzekji
6471 19 | brom~folgę delë vjelgjiin snom,~chternich moc jich będze
6472 16 | Lipna dac na zopovjedze z ną snożą dzevką, chterni të kupjił
6473 19 | zdmuchnął. Beła ta głova jak snożo malovani gronk, z chternigo
6474 13 | zabavjilë dłużij! — pomeslołjem sobie.~Tej szedł jem prosto ku
6475 9 | Njevorto! Przëboczoł jem sobjejesz dobrze vszeskji słova krolevjonkji
6476 14 | znac, żebem szedł.~Beła to sobota, kjej przëszedł ksądz z
6477 20 | zvożającë na słova Trąbë.~— A do sobotë zatrzimom vas v goscenje.
6478 14 | Ormuzd bjołi nje luoprzestot soc svjętich prochóv na kaszubską
6479 16 | ludzkich plecach na konja sodają. Nu, nje gorz sę, Remus,
6480 1 | Remus. Fresza, choc dlo psa sodmé przikozanjé njesposob przeprovadzëc,
6481 26 | smutni pamjęcë mjastach Sodomje i Gomorze. Ale na uwostrzegę
6482 30 | vëpuszczą ze vszetkjich sodz navetk nogorszich lińcusznjikóv,
6483 31 | pakovac do svoich pruskjich sôdz. Naszi ludze le szeptelë
6484 29 | tich brzedkjich ruchnach sodzennich, nje jezdes pjęknich lic,
6485 31 | cë mjazdra sę vroci! Na sodzkô strava nje plużi takjim
6486 26 | A jak ma se zbliżała do sodzovi bromë, rzekł won do mje
6487 4 | vrzeszczec dvoje bestrich sójk. Ale jô se wuvożoł:~— Vrzeszcztałe,
6488 14 | gorsc prochu bohateróv i soł go jak sevca seje zorno
6489 33 | rok vkrąg le bulevkami i solą.~Pod vjeczor tego dnja njebo
6490 33 | wostatni gleń chleba.~— Bulev i solë momë jesz na kjile dnji —
6491 9 | stojoł jem cecho, jak stołp soli, v chturen sę zamjenjiła
6492 6 | jem, Marto, przëvekłi do solonich porceji.~— Bo vejle, Remus,
6493 39 | malovała njebo za nami nad Sorbskjem, kjej jesma ku reszce wuzdrzała
6494 40 | moja mje tam cignęła.~Pana Sorbskjigojem vjidzoł reno wostatniroz.
6495 40 | nen czas, kjedem v zomku Sorbskjirn vsadzeł na głovę szołm Vjitosłavovi.
6496 38 | dusze:~— Ga Łeba mdze na Sorbsko szła ~A z Chołmu pjesnjô
6497 6 | sę smjałë. Legł lev kole sornjęca, a vjilk wokoma wovjeczkji,
6498 29 | bjedni vezdrzoł na svoję sostrę, a ta rozumjała. Bo vzęła
6499 19 | jich smjeszną godką? Moje sostrë dziso są roczoné na bal.
6500 14 | zemję a skrë padałë krom sóv i sępóv, jak rój gvjozd.~
6501 30 | vëszedł na mój codzenni spacer, czuł jem daleko za murami
6502 39 | Pjerszé krople deszczu spadłë. Za njimi ze szerokjim szumem
6503 23 | szkleła jak gvjozda z njeba, spadłô pokuńc nosa. A jak zjodł
6504 25 | naju wob noc wotrzimoł. Spałasma jaż do połnjô dregjigo dnja.
6505 13 | jem zaszedł, skovronkji ju spałë na mjedzach, a słuńce legło,
6506 34 | Vjelem pozdnji vjidzoł v spanjałich koscołach na javje i v bezpjeku
6507 22 | krolovji jezora, że przë tiin spanjałim granju kurdusac sę muszi
6508 24 | stojikaplicaWukrziżovanjô, vjelgô, spanjalô jak koscol. Tam po wobu
6509 37 | njezmjerzonô moc Boskô i spanjałosc dzeła Jego rąk. Stojelësma
6510 20 | Pon Bog buduje vjększi i spanjalszi pałace, njiże mestrovje
6511 34 | las. Na lasu chdzes daleko sparłë sę brzegji modrigo njeba,
6512 8 | spolełë, a Mjichoł z głovą, spartą na ręce, przë stole na svojim
6513 8 | skorë. Potim Marta muszała sparzëc klonovich lestóv, a ji wojc
6514 6 | kjej ludzi i dobetk zema spędzała do stanji i chat, tej jem
6515 32 | vszetkjich vsi vkoł, kjej słuńce spędzi noc ze svjata, reno vjidzą
6516 14 | nji mota strachu, jidzta spenetrovac drogę starodovną vedle zomkovjiska,
6517 33 | dodoł cecho:~— A jutro jô spenetruję vszetkji scanë za gduńską
6518 5 | navkoł. Vszęde wona przidko spichała v doł, le v teł wod rzekji
6519 7 | vëtchnął svój żadni łeb z lukji spikrzovi i sę zaczął rzechotac. V
6520 13 | z Mjichałem vanożilë po spikrzu i po stodole, be sę doznac,
6521 15 | wuszlë, tej jem sę chiże spinął po przidkji scanje zomkovjiska,
6522 13 | tej panji wobzerała svoją spiżarnją, a gbur z Mjichałem vanożilë
6523 25 | Żebe to tak zbudzëc tich spjącich stolimóv kaszubskji zemji
6524 7 | nad głovą, jaż jego koń sę spjąt i nje chcoł postąpjic.~Tak
6525 36 | mje sę krąci. Gvesno jô spję i mje sę co snjije!~— Njick
6526 6 | Zara.~— To nje je możno! — spjerała sę Marta. — Abraham mjoł
6527 24 | worędzë.~Tak wonji sę tam spjerelë. Ale jô nje żdoł jaż wonji
6528 17 | Pochadejta huncfotë, bo vaju spjerzę jak psóv va mamutë!~Ale
6529 24 | Kleriku. Nolepji veznjesz i go spjerzesz.~— Do tego noleżą dvaji! —
6530 41 | dichającô czężko:~— Jidz tero i spjesz sę barzo, żeli chcesz, be
6531 1 | prądem bjeżi Czornôvoda, spjeszącô sę do vjelgjich Vdzidzkjich
6532 10 | drodze v chmurze kurzu? Abo spjeszi do konającigo, abo go co
6533 41 | Nich dvoje stareszkóv, spjevającich v Głovczeckjim koscele,
6534 13 | kjej dobjegł do negji ze spjevanjim, rod godoł wo vojnje. Tej
6535 17 | Bivało, że zaprosilë dzecë do spjevanjô przed goscami abo jaką storą
6536 43 | lôt, przë jinszi worędzë spjevanô:~— Hej të, ptoszku, skovroneczku,
6537 13 | chace bjił z kominka, cze ze spjevë i povjôstk Mjichała, cze
6538 8 | z chterni won vjerzorami spjevivol svoje pjesnje i zaczął spjevac:~
6539 42 | mojich wusz dochodzeła takô spjevka:~—To beł szpos! Remus roz~
6540 41 | krzik żolu i duszę svoję spjevną vësłałë za bjedną duszą
6541 41 | sposobem rozvarłë svoje spjevné vargji na straszni krzik
6542 41 | vezdrzałë! Vjechrz wodpękl wod spjevnich skrzipk i szeroką do jich
6543 8 | przë stole na svojim grebim spjevniku wusnął. A jak won ju mocko
6544 3 | na głovje i rzekła głosem spjevnim:~— Przenjesë mje, chłopku,
|