1asu-cesnj | cesza-dokto | dokuc-glebj | glebo-jizem | jizra-krovo | kruko-mecha | mecho-napji | napla-odi | odpad-podpj | podpl-prega | prete-przez | przic-rzeca | rzech-spjev | spjic-szept | szero-varna | varne-vestu | vesun-vrobl | vroce-wodrz | wodsa-wukri | wukro-zandz | zanje-zevej | zevim-zyja
Chapter
6545 13 | kominku sedzała nad svojimi spjicami, chterne jak sreberni parminje
6546 23 | co be nimu dardanovji tę spjiczastą mucę vbjił z gorë v łeb,
6547 11 | słonecznjika, wurazevé drzevo, spjikę, klosztorni kvjat, gozdzikji,
6548 9 | brodem. Tej zaczął jem pomału spjinac sę po przidkji wurzmje zomkovjiska
6549 42 | szołtes i szkolni, żebe spjisac protokoł. Trupa położełasma
6550 38 | vjidzisz, vszetko to je spjisané. Ale krom tego, co sę pravje
6551 19 | chturen będze kuntrakt spjisivoł.~Ale mje jak bech tovaru
6552 1 | pocornje, pokąd va szkurpë so spjita belno przë "Różë z Tandeburga", "
6553 18 | Trąba pjęscą v bok szturô.~— Spjiże drevnem gorącim! — mruknął
6554 7 | krotko, żem mogł rozeznac spjonkji na wuzdze jego konja, tej
6555 23 | to jô KIerikovę kobjołkę splądrovoł jak sę noleżi, a wonji będą
6556 36 | njemjeckjimi frantovkami splamjił.~Z timi słovami chiże vëdobeł
6557 9 | robotę, żebe zimkové vodë spłavjic jak norechlij do jezora.
6558 43 | wuderzeła v naju czołnem, spłavjonim chdzes z pjosku. Moja krolevjonka,
6559 45 | krev mje gorącim varem spłivała do serca. Jô vjedzoł, że
6560 37 | chternimu bjołô broda do pasa spłivô, a rękę trzimjąci na Pjismje
6561 33 | złoti vłos dlugji jak snop spłivoł ji na zavjeszoną przez plece
6562 39 | razi zachodzeła, to naju spłocze v torfë i mulë. Jak meslisz?
6563 34 | sąsod sąsada do koszule splondruje, kjej jimu będze mogł zabjerac
6564 15 | ku procemnimu brzegu. Ale spłoszełë sę v vjelgjim njewubetku.
6565 42 | wodprovadzi cebje do wostatnigo spoczinku. Veszedł jes bjedni njedovjinno
6566 15 | vëcignął rękę i rzekł:~— Tam te spoczivosz, gronku z prochami mojich
6567 41 | spjisoł zgodę v spravje spôdku po mojim brace. Wodtąd won
6568 22 | voza. Jak ju beło vjidzec spodné deskji voza, tej wonji na
6569 43 | burzô, jakô le co sto lôt spodô na ten nasz jezorovi svjat.
6570 24 | mjasta, chdze sę cebje pevno spodzevają. Jô tu wostanę pod kaplicą
6571 9 | że wona vjedno sę jesz spodzevała nigo vdovca, co ji go żid
6572 27 | możebnosc krzevi gębë wu spodzevanigo potomstva policejanta Szabelkji
6573 34 | luterskji biblije, chternimi spodzevô sę może navrocëc naszich
6574 41 | Smjercë belbem sę prędzij spodzoł, njiże nańsc tu v tim molu
6575 38 | srodze, kjejbem beł mjoł spokojné sumjenjé.~ Tak plestoł Trąba,
6576 15 | budinkji pustkovjô, pełne spokojnich ludzi, wu chternich mje
6577 29 | zvonë bjiją. Spji sen je v spokoju! Wojc tvój za tobą jidze!
6578 14 | grobami bohateróv naszich i spolą sovë i sępë. Tej vińdze
6579 14 | vlepjił, jakbe mje z njich spolëc chcoł i długo nje rzekł
6580 18 | i svjatovim jivańtarzem spolełabe sę jak czopka. Moja trąba
6581 8 | trzecô drzozga v kominkii sę spolełë, a Mjichoł z głovą, spartą
6582 10 | Komor leci za vjidem, jaż sę spoli!~ — Znadz takô volô Boskô! —
6583 42 | a krom tego cuż jô mjoł spolnigo z timi potcevimi ludzami,
6584 16 | chaja zazerô v popjolë moji spoloni svjątinji serca. Tak jô
6585 37 | a przë jakjim wognjisku spominają wo jich dzejach? Bo i na
6586 15 | dzeń i noc mje dozerającë. Spominającë to vszetko, jô ję przëcesnął
6587 14 | sztołtu, jak mje no Mjichoł spominął. Ale moja wuvoga beła vjęcij
6588 42 | Julka no v chacena smjegu spominęła: To lë muszisz przënjesc
6589 31 | Ale kjej będzeta pozdnji spominelë ksędza, chturen vaju na
6590 26 | je markotno, żeli chtos spominô wo ti korunje, bo sę boją,
6591 45 | smjercë svojigo chłopa. Dzis spomjec gburom wo tim, to jim vstid.
6592 4 | chojnę, wo chterni Mjichoł spomjinął: Na brzegu, kąsk v stron,
6593 38 | sę burzeło, kjej jem so spomjoł ten straszni vjeczor.~Trąba
6594 33 | sę muszę woblizivac, kjej spomnę.~— Vstidzełbes sę, Trąbo,
6595 14 | koscami ksążąt kaszubskjich. Spomnji tam wo njich jak dzecko
6596 4 | godanjô. Gadejle na svój sposób a jô będę vjedzała.~Cuż
6597 42 | czekô.~Gburzë mają svoje sposobë. Kjej jô jednigo dnja karovoł
6598 33 | krosę i novi sztołtë. Tim sposobern ju drugii roz v żëcu svjat
6599 14 | rebokóv bjednich na smjerc sę sposobi. Bo kaminji czvjoro mechami
6600 44 | szołtes mje powuczeł, że to sposobnô beła kobjeta, chterna v
6601 24 | żëcu przë vożni worędzë spotkac. Ale tero mje czas v drogę.
6602 6 | vëmiszloł i kozoł mje sę z tego spovjadac. Ale na tim nje beło dosc.~
6603 11 | skuńczela, tej jem kląkł przë spovjednjicë.~Moc Boskô! Dusza moja sę
6604 34 | vjidzało będze.~ Ale ksądz spozdrzoł na te dużé vodë vkoł i na
6605 27 | wopuszczą worędzë, be cë sprac rzetnjicę jaż spuchnje.
6606 42 | njiże gburzec abo rzemjęsło spravjac, bo to vjedno vjększi vzątk
6607 27 | minje cebje kara v domu spravjedhvoscë. Ale mjij le za sobą sto
6608 27 | Pon Bog gvesno jinszą spravjedlevoscą sądzëc będze!~—Jô cë też
6609 41 | mjała przed sobą dobrą i spravjedlivą robotę.~Przeżegnoł jem sę
6610 4 | pjilovac dobetku. ~To beła spravjedlivô provda. ~— Jô vjem, że cë
6611 36 | rzekł:~— V tim jô poznaję spravkę tego przepjitigo sztudańta
6612 43 | podeszlë ze szorem. Ale bjegł spravnje. Vjosła nasze sę gjęlë do
6613 33 | vojennich, chternimi uwona tak spravno robjic wumje: mjeteloka,
6614 24 | Klerik i jesz jeden z njich sprelë go v jakjim norciku za to,
6615 11 | Ale" i "Nje". Jô sedzę na sprężenje porządku svjata i dbaję,
6616 8 | svój tłomok (a kjej jem sprobovoł, tej dzivno mje belo, że
6617 20 | nogji za pas pokji pora.~—Sprobuj jesz roz! — rzekł jem.~Ale
6618 18 | daleka vëszczerzała jakbe sprochnjah zębë, tej rzekł:~— Mom dlo
6619 26 | vjem, żem dziso na renku sproł szandarę i mjeskjigo policejanta,
6620 43 | jisc njesposob be na cę nje sprovadzëc ludzkji wobmovë. Bo za svoją
6621 41 | potkanjô vjedzec nji ma. Tero sprovadzełam cebje v tę wopuszczoną chałupę
6622 38 | Njedovjinnje wobsądzonô wo sprovadzenjé czarami moru na rod Grifovi,
6623 1 | Skarszevskô, chdze potomcë sprovadzonich przez biskupóv kujavskjich
6624 8 | godka przëszła do głovë. Bo sprovdzeło sę na słovo, co won mje
6625 38 | Mutłavë jaż po Vkrę,—~Tej sprovdzi sę kaszubskji mit, ~Tej
6626 1 | przërodzoné cało, to jimu nje sprovjało vjęcij kłopotu, co zajkovji,
6627 44 | tvoje rąganjé, ~Deszczu sprovodzanjé. ~Njeszczestlevô kanjo!~
6628 17 | vjelgji państvo, jak naszi, sprovodzelë so muzikę z mjasta, kjej
6629 34 | jednigo vëpjic, jaż tu Złé sprovodzô dvuch szandaróv v gromadze.
6630 32 | Trąba vjidzącë, vołoł:~— Sprubujle szczescô, Remus! Ma tu z
6631 29 | skonom! rzekł kjej mje sę sprzecivjac będzesz. Sedzisz przede
6632 43 | Poj ze mną!~Wona bez sprzecivjenjô ze mną szła do vjelgjigo
6633 37 | movą, svojim wobeczajem i sprzętem gardzi, timu z woczu smjerc
6634 37 | scanë, pełne portretóv i sprzętu vojarskjigo. Vjisalë tam
6635 13 | vsë, co sę chcelë Marce spsocëc, a jemu sę przë tim na skorę
6636 25 | drapanjô a nos mocko beł spuchłi. Sodł won na zedlu i żałoblevim
6637 27 | be cë sprac rzetnjicę jaż spuchnje. Tero wuvożej: V tim domu
6638 20 | jinszigo ducha! Ma zachovała spusceznę po wojcach i z vrogami nje
6639 18 | pęknje abo strzelba nje spusci? Cuż zrobjisz jak v granju
6640 8 | navroceł wod mokri vodë, spuszczę jesz trojoka: Njech pamjęlô
6641 11 | Założ sidło wo tvoję szeję i spuszczë sę na sedzączkę nad łożkjem
6642 32 | dzirżkoscë, i tej po jednimu spuszczełasma sę v nę podzemną lukę. Noprzod
6643 8 | a ma go z lińcucha nje spuszczima.~Na to ksądz kjivoł głovą,
6644 29 | durę a na ji spodku vodę. Spuszczisz sę przez nę durę smjało
6645 18 | Czo? Tam cos stavjidła spuszczô i vodę zatrzimuje! ~I mje
6646 38 | Pon Sorbskji z njego nje spuszczoł woczu, a v ceszë rozległ
6647 10 | jaż do zemji. Woczë mjała spuszczoné i anji razu na mje nje vezdrzała.
6648 8 | narobjił, jak juńc z lińcucha spuszczoni. Ale co do gnota, to won
6649 23 | jich złoconich pikach i srebernich blachach vëpolivało svoje
6650 40 | wodgrodzoné dinami, jak srebernim murem wod njewubetnich vód
6651 40 | wobroceł woczë v stronę, chdze srebernô stążka Lupavë łączeła sę
6652 37 | sznurë czepkóv szklącich srebrem i złotem, na podstavje rozvjeszonich
6653 7 | A żebe cę szvernol! Të srelo, të smarkolu! Żebe mje nje
6654 8 | przëgnjetłë zemję abo krzikva srogô szolała na svjece, tede
6655 34 | zavtorzeł mocą, ale przez te sta głosóv gorovała Trąbova
6656 21 | Kamroce! Tu je pjerszô stacejô. Przeczetejta wuvożno nadpjis
6657 21 | Będze vjększô kapela, panje Stachu! — zavoloł Trąba. —Ale vasze
6658 36 | sztoperczi z tvarzë spiczasti stalanni dzub. Tim won takjigo wodtijeńca
6659 29 | bodejże przodkovje moji na stalannich pancerzach nosilë, kjej
6660 21 | mosz — jak to movji pravo — stałigo mjescô przebivanjô. Dlotego
6661 3 | przeklęti przed długjimi stami lôt i zapadli trzë tręple
6662 25 | Tero przed naju woczami stanąlë trzë vjelgji mogjiłë stolimóv,
6663 9 | njedobrigo kusi ludzi. Njechle stanę na nogach, to jô so dom
6664 31 | szkopk z mlekjem na zemję. Stanelësma przed budinkjem dużim, v
6665 40 | sztołt.~Tego samigo dnja jesz stanęłessma v Smołdzińskjim koscele,
6666 27 | krolevjonkach, znadz, że ze stanem svojim przez Wopatrznosc
6667 44 | zemji Tej mova tvoja sę stanie wostrô, jak stol, a czestô,
6668 21 | svoję karę wob noc wu gbura Stankovskjigo pod lasem. Jak povjesz,
6669 17 | vëszło vesoko na połnjé. Tej stanovjiłasma sę v gęstich chojnach i
6670 8 | mje rovnak wuczuło i sę stanovjiło a potim jęło jisc ku mje.
6671 2 | poł cigła, a vożkji, jak stąporë wopoczné vjisalë na grebich
6672 40 | wokna i vezdrzoł:~— Sedzą stareszk i stareszka v łovce i spjevają.
6673 40 | Jednak tero na retunk nim stareszkom vëszukoł chtos mocni drąg.
6674 34 | sę tak srodze ze svojimi starkami, jaż jim nje beło rumu pod
6675 39 | nje vëkrzevjił na ksztoł starnjevkjenigo. Tak jô ju z tobą pudę na
6676 38 | bok, jak na ten przikłod starnjevkom. A to jô jim vjerzę i ztąd
6677 44 | cudovnim kvjatem.~Ale cuż wona, staró Julka, mje krom tego povjedzała
6678 14 | Fordonje, a wod nocë morzé: to starodovné granjice naszi zemji kaszubskji.
6679 14 | na ti zemji. Choc won beł starszim a po zveczaju słuchało mu
6680 19 | że v nji sę mjesceło tile statccznoscë. AIe jak won gębę wotvorzeł
6681 35 | druchu, vjedno znoł za statecznigo człovjeka, ale czasem sobje
6682 1 | mjijają vedle woczu, jak v statecznim vjeku. Postoją, pochłoscą
6683 19 | Jeden vjekovi pon z licami statecznimi jak Bog Wojc ve vołtorzu,
6684 44 | kvjatë Za njim szedł z vjelgą statecznoscą przewodzani v bjołi płoszcz
6685 31 | przëvikłszë do nji, ale won mô statk i rozum za naju vszetkjich,
6686 8 | wodtąd już sę też żodnim statkjem na mje nje porivała. Navetk
6687 11 | Tej znovu na chvjilkę sę statkovało tak, żem czuł le ceché glińgotanjé
6688 27 | vistępné żëcé i po krotkjim statkovanju sę, podjął sę rozszerzac
6689 32 | vjilgnô, a krom tego żodnigo statku do vigodë ludzkji a navetk
6690 3 | skarbë, zatopjoni v głębokjim stavje czornigo lasu.~Woczë v woczë
6691 18 | sę Trąba.~— Czo? Tam cos stavjidła spuszczô i vodę zatrzimuje! ~
6692 45 | przez zelenjiznę czervjoni stążkjiv ji vłosach, kjej jem mjedze
6693 32 | stegnje. Le strzodkjem ti stegjenkji vązkjim rovjikjem bjeżała
6694 1 | abe chodzëc po zemskjich stegnach.~Kjej sobje dzis przëboczom
6695 13 | spjevoł Mjichoł. Wob dzeń stękało klepjisko, bosma draszovała.
6696 39 | vëdobivalo sę dlugji czężkji stękanjé, jakbe stolim głębok zatopjoni
6697 39 | wodezvało krom czężkjigo stękanjô z pod zibji, rëku dalekjich
6698 20 | wobjema rękoma za głovę i stękoł:~— Pjekjelni to tam vczora
6699 17 | beł bodej takji dużi jak stępa a serzchel na njim jak gęsti
6700 7 | ju jednę nogę vëcignął ze stępjidła, żebe zlezc, ale njico muszało
6701 23 | zaprovadzeł na procemną wod bjałk stionę, wusodł i scignął mje też
6702 9 | nolepszi vjarë? Varząchevkę stłukłam na njim, trampk skjidłam!
6703 1 | Remus voloł sę tacëc po stodołach, po lasach i chrostach,
6704 20 | takji szor. Vjidzisz të nen stog v polu? Tam pojma! Won naju
6705 15 | mocni, ~Za ktorem stojąc na żaden strach nocni, ~
6706 15 | głovje zomkovi gorë wosobę, stojącą jak kam cecho i zdrzocą
6707 23 | rumné naprocem sobje ve vsë stojącé. Karczmarze sobje v ten
6708 44 | wobroceł do naju dvoje samotnje stojącich na stronje, Julkji i mje,
6709 16 | mjeszkoł v mołim budinoszku, stojącim v wogrodze pełnim kvjotkóv.
6710 12 | jô vjedzoł, że v tim molu stojącimu voda sigô do pasa. A jô
6711 43 | rozdzerającich njebo łiskavjic stojałasma dvoje wopuszczonich ludzi,
6712 35 | pozdnji dovjedzoł, zovją Stojcem. Tam pod tim kaminjem jô
6713 38 | zachmurzałigo njeba nad nami stojdła posova z czężkjich balk,
6714 29 | szpjeg i zvjastun i poseł, stojeł won stolemovi viżavë na
6715 37 | spanjałosc dzeła Jego rąk. Stojelësma długą chvjilę cecho jak
6716 40 | Borkóv, Żiżeviczóv, Vjilkóv, Stojentinóv, Rekovóv, Zastrovóv, Nadzmiróv
6717 24 | v dole.~Na vesokji gorze stojikaplicaWukrziżovanjô, vjelgô, spanjalô jak koscol.
6718 39 | zagrądzonô. A ma sami po kostkji stojima v mule. To naju skuseło
6719 41 | nom vińdze słuńce a më tu stojimë na Bjołi Gorze!~—Gora Arimana
6720 6 | movjił, że to będze chłop stolannigo gnota!~Marcijanna, kjej
6721 38 | łiszcząci, jak rozga pjoruna. V stolannim pancerzu jachoł z szołmem
6722 32 | leżałë v njim norzędza stolarskji i ceselskji: żoga, dłota,
6723 29 | kjerz sę poleł!~Wod dołu stolatni svjodk tile pokolenji, zvjastun
6724 42 | sedzała v bestrich ruchnach na stolc, nogji pod sebje jak krovc.
6725 14 | tęde, chdze stoji Berlin, stoleca Njemcóv i mjasto Roztoka,
6726 41 | straszną bjelą, szła Smjerc! Na stolemnim kosesku vesok pod gvjozdë
6727 39 | vjelgji rzekji; chterna tu stolemnimi falami szeroką v pjoskach
6728 25 | jem legł mjedze grobami stolemóv pod dachem z mechu i sicenë,
6729 25 | wobaju strzode tich grobóv stolemovich. Noc ju dosc pozdno postąpjiła,
6730 19 | przëstavjił Trąbje i mje stolik małi v norciku przë dvjerzach.
6731 19 | norciku przë dvjerzach. Na stoliku postavjił butelkę z gorzołką
6732 33 | wokozelë sę provdzevimi stolimami. Wuzdrzisz chdzeroz kamiń
6733 32 | Może v tim zapadłim zomku stolimë i krosnjęta wobronją sina
6734 13 | jezerze, chturen zvjemë stolimką: Przervoł sę fartuch stolimovi
6735 33 | wokręgłi wostrovë zvani stolimkami povstałë: Wusepoł je na
6736 22 | zdrojóv, społ nocami przë stolimovich grobach, czuł jem szczekanjé
6737 20 | bjołi jak ji skarnje bełë. Stolimovji zapoleło sę serce i vzął
6738 43 | nas, Zoborskjich. Ta krev stolimovô burzi sę wu nas na vszelkji
6739 32 | ze słomë i sicenë. Stoł a stołkji vkoł njego stojałë na jizbje,
6740 14 | won wuobleczoni sedzoł na stolku przë stole. Beł pravje przë
6741 36 | kamroctvo i rzekł:~— Pokąd naju stolorz będze to vëvaloné wokno
6742 25 | bukóv jak na stolemnich stołpach.~Krol jezora vjidzącë mje
6743 3 | krovc. Na głovje mô muckę ze stoma zvoneczkami. Vjedno smjeją
6744 18 | Zładuj lepji nasze dva pękji stomë tu na dzarnje, a ma pożdejma,
6745 32 | Długji to belë rurë na kjile stop, chterne przebjijalë vesokji
6746 13 | vartarzóv pchnął go bagnetą v stopę. Ale jednak wucekł szczestlevje,
6747 4 | brzoze. Mjedze njimi vesoko stoperczela wolszka, chterni sę vstec
6748 35 | że czekavosc to pjerszi stopjeń do pjekła. A tam na zochod
6749 7 | wobaji jęlë pomału jisc stopnjami do gorë. A jô czuł jich
6750 18 | stanje, lem porvoł sę, kopnął storé vjerzeje nogą, że sę v szotorë
6751 16 | hańdlarza nolepji dotrzimom stova danigo njeboszczikovji panu
6752 17 | dvor rosł, ale stodołë stovałë sę wod lata do lata za dużé,
6753 10 | zdovanjô. Ludze na polu stovelë wod robotë i zdrzełë za
6754 31 | dzevczę, jak sarna letko stovjającë krokji. Vesokji wono sę
6755 1 | svojich mjast Njemcë dovnji stovjelë, chdze vëtępjilë naszich
6756 18 | barżij won sę gurdżoł i stovoł znovu żorotnim i mołim Trąbą.
6757 1 | vamps.~Jediné skorznje mogłë stożëc sę. Bo bełë rzitelnje całé.
6758 14 | że naju plemję jaż tile straceło i jem sę pitoł:~— Jakuż
6759 18 | ti szopje, że łbë sobje strącema, a z wognjem to besma, Boże
6760 33 | won chłop, żebe sę mjoł strachac bjałkji. Ale Trąba nje zvożoł,
6761 36 | nje snjije, bratku Ale nje strachejce sę zabarzo! Do nogorszi
6762 20 | njedobrich ludzi, bjesóv, strachóv, czernjikóv i szandaróv.
6763 21 | kjej cë Purtk jedno na leb strąci.~— Podnjese! — wodezvoł
6764 42 | wobovjązk żevjenjô bjedni vdovë, strącilësta mje v rzekę z mostu, wupojilë
6765 40 | mje ze serca spodł. Bo mje stracli beło żebe cę znovu nje namovjilë
6766 22 | morskjimi daleko wod ludzi i strądu.~Przeżegnoł jem sę i wodvroceł
6767 33 | tich, chternich z daleka straszą womonë: Trud, Strach i Njevorto.
6768 18 | słabim knopem. Dom jô cë tu straszëc!~Ale żebe sę też na pevno
6769 45 | sę nje bojoł nich trzech straszedeł, ale ji jednak nje przenjosł,
6770 12 | Njevorto! A jak jô przed tim straszedłem stanął, nje vjedzącë co
6771 24 | czas krolevjonka: Przed tim straszedłëm mjij sę na bocznoscë. Nogorszé
6772 1 | przeskurzeł, tej jizdebnô straszeła:~— Pożdejle, przińdze Remus
6773 15 | szukoł woczoma vkoł, cobe je straszeło, wuzdrzoł jem na sami głovje
6774 18 | Tec të vjedzoł, że tu straszi!~— Jô mesloł, że to le takô
6775 39 | naprovadzeł naju tu na tę straszlevą zibją.~— Zgjinął won mje,
6776 7 | jego łbem.~Won na to zaklął straszlevje i ju jednę nogę vëcignął
6777 33 | na połnoc wod Koscerznë straszlevô cholera zaczęła kosëc ludzi.
6778 40 | woczach moma procem tich straszlivosci vjęcij selë njiże zdrovi
6779 20 | czołgac ku nama, co jednak strasznje vëzdrzało.~— Nji mom tile
6780 7 | sę leżjesz z vjększim i strasznjejszim vołanjim.~— Bjij go, Remusku!
6781 28 | na vjeczerzę. ~Czężkji do stravjenjô — legł ji na sumjenjô. ~
6782 1 | njewuczałi człovjek, vzoru strecha, hańdluje pravje ksążką
6783 19 | Złota vëschnje mętni zdrój, ~strechem będze potomk tvój. ~Kark
6784 8 | takji — jak to movją — jak stręk bobu. Jô, chturen mjoł jem
6785 7 | mje tak :~— Të skvarko! Të stręku bobu! Żebes të nje beło
6786 1 | tich lechich ruchnach i streszim cele taceła sę dusza głębokô
6787 10 | chdzem sę vstidzeł svoji strodnoscë procem krolevjonki bjołigo
6788 31 | pitanjé nje beło z moji strönë wodpovjedzë. Za to Trąba
6789 8 | kratochvjile i zobavë ze strojaini i tuńcami, że vjeczorami
6790 19 | też zaru zaczął skrzepjice strojic. Ale pon sę nom tero nopjerv
6791 43 | wostrovu, rąbjącë go vązką stronką bjołi pjenjiznë. Na Zoborskjim
6792 19 | bestrich ruchnach, strzebnimi stronkami wozdobjonich, przëstavjił
6793 4 | Woczë mjalë, jak ludze, a stronkę v koł, jakbe czorné wokulorë
6794 40 | vzęłasma drogę ku naszim stronom.~Cechô vjesko za lasami!
6795 1 | że i jinszi dzecë njim stroszelë. A ma mołi bełasma ti wudbë,
6796 25 | i wodpravjił svoją nocną strożą. Vszetko to rządë Boskji.~
6797 12 | meszlę: Żeli Pon Bog na strożë tego molu postavjił Strach,
6798 6 | korunovani jarzębjinë, co tam strożovała nad mojim gronkjem czornim
6799 5 | kamjenji po bokach, jakbe strożovałë nade drogą v las. Pomesloł
6800 22 | stronach drogji chodzilë jako strożovje porządku dvaji mjeszczanje
6801 21 | dzękovoł jem mojimu Anjołovji Strożovji, bom wuvożol sobje:~— Leżołbes
6802 41 | chterna go zje.~— Hrabjo Strozzi! Vłochu czorni! Łgarzu!
6803 27 | wopluvanjô cebje i muszą sę nją struc. Spravą naszą —advokatóv
6804 39 | deszczem z naju toczeła strugji potu, vjater vëznobjił vszetko
6805 9 | słunko vëlevało na svjat struminje vjidu i cepła. Vjater nom
6806 28 | rachunku naszła ju Matka Boskô Strumjannô i puscełë lodë, kjej jednigo
6807 17 | stari chłop. — Jô stari strupjałi grzib duńdę tam bez wodpoczivanjô.
6808 22 | pas! Tej zakrzikną sovë v strupjałich durach dębóv, womonë sę
6809 14 | złim wokjem i signął v durę strupjałigo vjąza. Tam sedzoł sęp stari.
6810 18 | szari i molami svjecąci strupjałim drevnem.~Trąba cos grzeboł
6811 33 | skorë a z njich cekłë całé strużkji vodë. Do szeji mjoł przërzeszoni
6812 43 | chiże czołno, bjeżącë jak strzała v kjerunku Knjeji. Ledvjem
6813 33 | cë kaminjami i wotrutimi strzalami mjerzëc będą, kjej jich
6814 15 | żadną trvogę anji dbaj na strzałi, Ktoremi seje przigoda v
6815 5 | sę żodną mjarą nji mogł strząsc, tak mje vszeskji gnotë
6816 22 | Ale z vjększą jesz mocą, strząsnąivszë szadi czubë svojich drzév,
6817 40 | smętorz stanął jak v wognju i strzaszlevi grzemot strząsł zemją i
6818 19 | Służka v bestrich ruchnach, strzebnimi stronkami wozdobjonich,
6819 33 | Ksądz sę smjoł:~— Żebes tego strzegł jak takji frejkartë! I njikomu
6820 22 | jezdzilë wod zomka do zomka i strzeglë naszi svobodë. A tero wonji
6821 1 | pjistolikji, co głosno strzelają. To vszestko zvjastovoł
6822 42 | njelecho do cebje z woczu strzelała. Vstidu nji mają dzis te
6823 8 | scęłë jezoro, że wono nocą strzelało jak grzemot. Kjej tede vesokji
6824 43 | wostrich i pevnich, z łuka strzelanich. Stolim z vesokjigo wostrovu
6825 29 | budinkóv i płotóv kjile strzelb przëtrzimałë ku mje, a jô
6826 9 | vjidzę vjelgjigo psa jak go strzelce na gonjitvę zabjerają ze
6827 7 | vjidzę, to vej wustąp sę, bo strzelę v cebje, jak v psa szolonigo.~
6828 7 | zlezc, ale njico muszało mu strzelëc do głovë, że sę wodmesleł.
6829 33 | vëstrzelenjé ze strzelbë. Kjejbe strzeleła dva raze, tej to znaczeło
6830 11 | choroscami są parchë, ług, strzeleń, svjinjok, wobjeg, pjekjelni
6831 41 | kominkach bronjilë sę ludze strzelevi zemje. Ma dvaji z Trąbą
6832 44 | cało Julkji na remjona a strzelivszë jesz roz wokjem ku zgraji
6833 33 | wodlev pitac:~— A pocuż va strzelota, kjej ju vojna sę skuńczeła?
6834 24 | nobożnoscë, statecznoscë i strzemjęzlivoscë przë takji worędzë.~Tak
6835 23 | wustavjoni z vjelgą poczesnoscą v Strzepskjim koscele, kompanjijô sę rozeszła,
6836 23 | zapalczevigo sługę pruskjigo.~Strzepskô parafijô wodprovadzeła nas
6837 5 | kurzeło. Chcoł won rzec:~— Strzęsc sę, knopje, jak jô, a będze
6838 38 | zvątpjenjé dusze tak mną strzęsłë, żem wuczuł v głovje szum,
6839 44 | va matkji svoje dzotkji strzeżce, ~Cobe sę nje dostałë pod
6840 42 | Kjedrovskjigo, chturen rzekł:~— Strzeżë sę, Remus, bo ti bjałce
6841 28 | zedlu i zaczęlë mje głovę strzidz. Golorz jak mje mjoł vkol
6842 4 | zomkovjisko. ~Jô wuszoma strzigł czującë, że wo zomkovjisku
6843 29 | szerokjim gnjozdze wognja. Dim strzikająci z jego vesokji postaceji
6844 12 | wonge, ale porę rąk mje strzimało i zavołało moje mjono.~Tej
6845 37 | czężor na pjersach nje do strzimanjô. Bełbem v ti chvjilë voloł
6846 10 | Kjej znovu szło z gorë, tej strzimivoł jem voz a na rovnim cesnął
6847 39 | naszim dachu! Długo won nje strzimô Ale chcołbem z gorë zmoknąc
6848 4 | co tepą ruchô i wuszami strziże, a nje rozumjołbe człovjeka,
6849 28 | dalij, a nje wobeło sę to strziżenjé bez vërivanjô vłosóv na
6850 6 | wona na mje z njim, tak strzonkjem trzasła v moje remję, strzonk
6851 4 | Nje ponekosz tam, ale pod studnję. A słuchej tero czimu! —
6852 8 | pode rżmą mroz tvoje żëłë studzi ~I rogu zev v drogę cę nje
6853 33 | reszce pluskanjé vodë i stukot vjoseł wo burtë zasvjodczełë,
6854 30 | anjołem, pokąd ję ksądz stuła nje zvjąże przed svjętim
6855 15 | Konje sę lękałë i porczałë stulącë wuszë, kjej mjałë veńc v
6856 1 | z kapustë, abo lesovji, stvorom njemovim, chternim Pon Bog
6857 14 | drzeva, le budovë morskjich stvoróv, chterne wuczali ludze znają.
6858 27 | i v gromadze z Polochami stvorzec dovną szlachecką rzeczpospolitę
6859 8 | Nje zabjijej! Nad njemim stvorzenjem Pon Bog doł człovjekovji
6860 13 | jednak vłodze nad njemim stvorzenjim nje wutrzimelë.—~Takji mądré
6861 1 | tovarzestvje pastuszkóv i njemigo stvorzenjô. Za to jim gburzë dają dobrą
6862 8 | pamjęcë: Żëcé vszelakjimu stvorzenju doł Pon Bog som i to zëcé
6863 33 | będą, jaż ją woddosz v ręce Stvorzicela.~Vëbavji zaklęti zomk! Dej
6864 41 | zemję, sekjerą i plugjem stvorzilë posodłovja ludzkji i początk
6865 36 | postaceji, cze też człovjekjem, stvorzonim na vëwobrażenjé i podobjeństvo
6866 31 | Vrzose drzemjąci podnjesłë subtelni kvjotkji a z njedalekjich
6867 38 | Gvołtovné krampë jęłë trząscji subtelnim całem. Zervoł sę stari pon
6868 38 | vłosach, cudovni wurodë a tak subtelnô, że modri żełë przesvjecałë
6869 32 | i leszczenë. Dalij jisc suchą nogą nje beło możno. Tak
6870 13 | z drzevjąt zgurdżałich. Sucho tam beło pod trzema chojnami,
6871 41 | rozsadłim mjedze jezorami Sudomjem, Zchodnem, Zagnanjem i Radolnją.
6872 37 | dvornjice. Tam czężkji sukjanné zasłonë na vjelgjich, jak
6873 33 | Jegomoscë chronji duchovnô sukjenka. Ale të, Remus, pożdejle,
6874 32 | naksztołt zofë, wobcignjętô suknem v kvjotkji. Drugô scana
6875 9 | jesz przez chvjilę ji bjołą suknję przez drzeva, jak wonge
6876 1 | czornim barankjem wobrąbjonô. Sukno pod barankjem beło zeloné,
6877 38 | zapłacenjô talk vjelgji sumë v tak krotkjim czasu, poszedł
6878 22 | Tylko oczuszczmy nasze sumjenje... ~Mjirachovskji lese!
6879 34 | regularné vjoseł wo burtë i szum sunącigo vodą czołna. Porę chvjil,
6880 34 | panną Klemą na Zoborë i suszełasma so głovę nad nimi ruchnami.
6881 18 | wobleczoni, bo drugji ruchna sę suszełë na słuńcu. A Trąba na svój
6882 33 | povjeszę moje ruchna do suszenjô, jak to pevnje i njeboszczik
6883 20 | butelkji pjiva, kjile sztuk suszonich na rożnach rib, a ku reszce
6884 11 | stanji le cenje sę vjelgji suvałë po scanach, a v nortach
6885 5 | ceszeł, że mô worądz do suvanjô i szczekanjô redosnigo.
6886 38 | jidze, le v njim sę żolą Svarożicovi wogjiń i vjidë...~Won szukô
6887 18 | vąchoł të jakjigo brzedkjigo svędu? Jak na przikłod: za smołą,
6888 23 | przëstanął a ręka mje mocko svędzeła, alem sę strzimoł. Wuvożejta:
6889 38 | pjekła, a jesz cebje skora svędzi? Nji mosz të litoscë nad
6890 4 | dom i mjejscé i szedł v sviat cuzi. Ale za njim wostoł
6891 14 | duszą, modląci sę Bogu godką svich vrogóv, som vrog krevji
6892 40 | Pan do Pana mego łaskavim ~Svim głosem: sądz mje przë boku
6893 33 | wobleczenjé takji jak ruchna svinjorka na krolevskjim wotroku.
6894 40 | pjorun Bożi trzasnął i spoleł svjątinję, v chterni zgasilë movę
6895 9 | naszedł.~V pjerszą njedzelę po Svjątkach to beło, jak to mje chveceło.
6896 9 | Minęlë Jastrë a kanęłë Zeloné Svjątkji.~V njedzele i svjęta, kjej
6897 38 | pchoł v pjosku svoję karę v svjatku wostatnim Kaszubom. Ale
6898 38 | Smętk, co mje popchnął. Svjatoborzicę. Krukovę żonę v Henrika
6899 1 | pjesnjikji i ksążkji, nobożné i svjatové, a lud je broł, jakbe to
6900 36 | scanach vjisałë wobraze svjatovi. Za chvjilę przëszedł służka,
6901 18 | karadajka z całim svjętim i svjatovim jivańtarzem spolełabe sę
6902 32 | kobjet, chternem vjidzoł na svjcce.~Podjachavszë pod Glonk,
6903 18 | vjelgji camer szari i molami svjecąci strupjałim drevnem.~Trąba
6904 45 | njego, doł sę czuc przë svjecącim słuńcu krotkji, ale mocni
6905 24 | Tej vezdrzoł na mje wostro svjecącimi woczoma.~— Spovjodoł jem
6906 28 | kaszubskjich drogach vjęcij svjecec nje będzesz!~ ~
6907 13 | małim woknem. Vjid z wokna svjecei, a przë vjidze spjevoł Mjichoł.
6908 34 | vëszorzi. Not mje le ruchen svjeckjich, ale tich pevno bem tu wu
6909 34 | koscołach na javje i v bezpjeku svjęconich wofjar, ale żodna mje sę
6910 9 | mje mjinęło.~Ale na to i svjęconô voda nje pomogła.~Jesz ksądz
6911 33 | ma tam sedzała nad naszą svjeczką i słuchała na bębnjenjé
6912 9 | svjeceł ksężec z njeba. Svjeczkęm so wuproseł wod Marcijannë,
6913 38 | pajągji stolemnich sztołtóv, svjecznjikji, a v njich sedzoł całi las
6914 38 | go nji ma.~— Jô tu dłużij svjęligo Mjichała nje vëbędę! — zavołoł
6915 34 | poklonë, jak Turcë svojimu svjętimu. Jak jich sędza vëvadzeł,
6916 37 | vaszich gduńskjich ksążąt wod Svjętobora jaż do wostatnigo Mestvjina.
6917 22 | dovni Kaszubovje, co pod Svjętopełkjem i Mestvjinem vjele set lôt
6918 38 | do bratni podmovjił vojnë Svjętopołkovich na Gduńsku braci, Smętk,
6919 14 | spoleł Rujańską Stannjicę, a Svjętovita stolemni posąg rznął jem
6920 38 | Duńczika ręka i gorejącim Svjętovjitovim posągjem svjeceł na bjołé
6921 13 | vojnje. Tej Marta zatchnęła svjeżą drzozgę v kominku i sadła
6922 32 | gładzoné drevno bjeleło sę jak svjeżé. Panna Klema stanovjiła
6923 25 | vësepoł z nji całą gromadę svjeżich rib.~— To będze nasza vjeczerzô!.
6924 41 | njevjele dalij ale po tim svjeżim smjegu strachoł jem sę zabłądzec,
6925 32 | ceselskji: żoga, dłota, sekjerë, svjidrë, topork i vjele gozdzi.
6926 11 | są parchë, ług, strzeleń, svjinjok, wobjeg, pjekjelni wogjiń,
6927 41 | dvorze veł vjater i sepoł ze svjistanjim fale smjegu na scanë i dach
6928 27 | Pod jedną scaną sedzelë svjodcë. Mjedze njimi jô wuzdrzoł
6929 31 | sztëg złotich żeta, rzędami svjodczącich, jak ludze zapobjeglivje
6930 32 | łożkjem povjeszoni krziż svjodczeł, że tu mjeszkoł nasz człovjek.~
6931 40 | to jego ringraf, wo tim svjodczi herb nasz, vëreti na telni
6932 24 | vjarë naszi. Jak kamjanni svjodkovje ze svjęti zemji, kaplice
6933 22 | skraju wusadła dużô vjes Svjonovo, chterno v svojim koscele
6934 22 | chvalni wobroz Matkji Boskji Svjonovskji. Njedalek leżi Mjirachovo,
6935 2 | ji woczami, pesznimi jak svjoze, szkleia sę małô, zatopjonô
6936 14 | zapanuje na zemji naszi svoboda i wubetk i szczestlevosc.~
6937 12 | rozstąpjiłë sę, be dac ji svobodną drogę. A jô stojoł na kraju,
6938 29 | żebe sę z tobą poznelë na svobodze.~Jô jak ve snje zavjeseł
6939 31 | zaczęlë ksężô pakovac do svoich pruskjich sôdz. Naszi ludze
6940 11 | tesknjic będze do smjercë. Ale svojicli dvjerzi njigde nje naleze.~ ~
6941 34 | koscoła.~— Lepji besce sę svojivjarë nje vëpjerelë, bo vjedno
6942 37 | zbanë: takji chterne nasz svojskji zdun vërobjô i takji, chterne
6943 20 | v Chojnjicach na jakjims svojskjim vjecu, chdze znovu jaką
6944 21 | mjedzemorzô helskjigo, z pod Svorzeva i Pucka, i ti, co na Woksevskji
6945 1 | bjeżoł.~Roz jem go wuzdrzoł v Svorzevje na wodpusce Matkji Boskji
6946 31 | wojczezna leżi na Kępje Svorzevskji, chdze Matka Boskô Svorzevskô
6947 31 | Svorzevskji, chdze Matka Boskô Svorzevskô kroluje rebackjimu ludovji.~
6948 34 | pitoł, co jô so rachuję za swoję zmudę. Tak jô zełgoł, że
6949 30 | zdrajcę wojczeznë, abom Szabelce mjeskjimu vëbjił porę zębóv,
6950 27 | klasnął ręką policejanta Szabelkę v levé lico, co mjało po
6951 22 | szklącich szołmach i ze szablami przë boku, be cę zabrac.~
6952 20 | Ta, z chterni nen cenkji szach v gorę jidze! ~Patrzę. Ksężec
6953 8 | grzebjiszk, bo kjej grzeva je szadô, to nobelnjeszi koń njizaczim
6954 33 | ten czas v tich scanovich szafach vëszukô kavał dekji abo
6955 32 | njimi wotmikałë sę małi szafë. Navetk kjile wobrozkóv
6956 32 | czasu dosc. A jô tam v jedni szafje vjidzoł butlę szuremeju
6957 20 | so tero szukała jakjigo szałasu, jak wonji go tu lubją vëstovjac,
6958 11 | sloz, gorczecę, wosmożé, szalviję, bożé drzevko, panjenkji,
6959 6 | Marcijanno, za co të mje tak szamocesz?~Ale wona njick nje rzekłszë,
6960 9 | dzarnje i pozvoleł vjatrovji szamotac sę za vlose, czekającë,
6961 29 | lodem jezoro. Vjatrë go szamotałë i słuńce pjekło, ale won
6962 20 | nje doł nama postąpjic. Szamotani przez dzekjigo kręcka, Trąba
6963 28 | Lizokami stoji vesokô i szamotanô vjatrami na pustim polu.
6964 19 | zavołoł:~— Dac mu szklonkę szampańskjigo vjina, — njech spjevô. Wostatni
6965 18 | wustavjic. Vjedno dobrze spac za szańcą. Tvoje szkaplerze, co je
6966 40 | głosem:~— Tam stoja nasze szańce, a z njich më woddobędzemë,
6967 34 | wobjema rękoma trzimac. Nen szandara-gębola przipodkjem vezdrzoł na
6968 23 | na vjechrz vëlazłë.~Ale szandarovji nje beła namjenjonô takô
6969 21 | njimi v gromadze.~Przed szankovnją v norce renku stanovjilë
6970 34 | krom lego, bo jako Njemc szanuję i wuvożom ve vas zastępcę
6971 15 | chterne ju noc uwoblekała szarę komudę. Ale kjej jesma veszła
6972 29 | rebackji pjersë, cze pod szarfą ricerza...~Ledvom podszedł
6973 44 | vëmarla le zataceła sę strzod szarigo ludztva. A ti, co z ni krevji
6974 13 | komudnim vjidze njico ze szarimi skrzidłami, dzekji vedavającë
6975 31 | brzegom jezora Vdzidzkjigo...~Szaro ju sę robjiło, kjej ma,
6976 1 | budinkji, czervjoni z ceglë, szaro-zelonavi v srąb, jak v zvjercadle
6977 19 | postąpjic. Trąba mje zaczął szarpac:~— Cuż cë je Remus?~Tej
6978 1 | zaszedł, tej Fresza tak szarpała za svój lińcuch, że ku reszce
6979 7 | vëstrzeleł lej mje cos mocko szarpnęło v głovę i pchnęło v teł.
6980 3 | dregji dzeń vzął dłoto z szaruznji pod vamps, żebe sę tego
6981 17 | stari dżod, co pevnje ju na szarvark nje chodzeł, przëstąpjił
6982 17 | më bëlë vszescë, më ludze szarvarkovi. A to sę pokozało jesz vjidnji,
6983 22 | czeladzi Tvoja opieka.~Vszak po szarży, tam gdzie parzy, poznasz
6984 20 | smjercë vjedzoł so njebo szatnąc.~— Żebe le sę dostac do
6985 13 | gromadę zebrac, bo to sę tam szątoleło kole vasążka, krzikało,
6986 22 | przeszyła ~I granaty od tej szaty odpadac zvykły... ~Pjesnjô
6987 28 | koże won so choc le tvoją szczecą zapłacëc, żebe z nji szczotkji
6988 14 | Gduńsk, tam chdze Wodra, mosz Szczeceno. Zdrzë, jak linjijô morzu
6989 37 | Smętk przeszkodzeł wu ksążąt szczecińskjich: złączeł sę na vjekji z
6990 27 | potęgji i vłodze pruskji ze szczegolną przesloduje pomstą. Nje
6991 25 | sedzała ceszô i noc. Żoden szczek psa z dalekji woborë czuc
6992 27 | Remusovi pjęscë levô dolnô szczęka vëtrąceła sę z przërodzonigo
6993 39 | krąceł głovą:~— Tak nje szczekają psë z gburskji woborë. To
6994 43 | poznoł Glonk. Chdzes daleko szczekałë psë. Długom wobchodzeł brzeg,
6995 22 | vstoł i woblecoł z głosnim szczekanjim svoję zvekłą drogę i znovu
6996 5 | że mô worądz do suvanjô i szczekanjô redosnigo. Jô wod njich
6997 27 | lekarską vpravjivszë mu szczękę, lica jego znovu przëprovadzeł
6998 27 | a po drugji — że z levi szczękji dolni vëmjenonigo policejanta
6999 22 | wożije, bjegô vkoł vałóv i szczekô jak jinszi pjes na gburskji
7000 7 | bes të dzis pjiszczoł v szczepcach Golijatovich.~Tero jô sę
7001 15 | zapolilë przëszekované smolné szczepë i trzimelë je v gorę jak
7002 9 | dzis, bo co bólem abo i szczescim mocko navjedzi duszę, to
7003 44 | Pokąd nje zakvjitł paprocë~Szczescodajni kvjat!~Grzeszi bjedni svjat!~
7004 22 | grac głębokjim basem:~— Szczęslivi chto sobje patrona Jozefa
7005 25 | stravę, z wostatnim talurem szczestlevjem doszedł do Koscerznë. Jak
7006 20 | to rzeczę cë, Remus, że szczestlevszigo człovjeka nje bełobe na
7007 31 | wudbje, że jiin tego not do szczestlivoscë.~Kjedesma tak drogą vędrovała,
7008 33 | chłop. Tede jô, njim narosnę szczeżolami, jak ribkji tego jezora,
7009 18 | mje po krolevjonce? Jak szczigjeł jezdem na zemovich wostach,
7010 40 | vjetrznjokji, krziżująci sę na szczitach chat tam, chdze wu naju
7011 37 | vojarskjigo. Vjisalë tam szczitë, szołmë, pikji, sekjerë,
7012 8 | jego głovë, jak chojeczka szczitem dachu. A przezebłi muszoł
7013 14 | spjevalë jich chvałę ze szczitóv jich kontin i bjołich remjon
7014 12 | przed lati nen Straszk ze szczitovi jizbë vëburkł i jął gospodarzëc
7015 28 | po mje dużimi końskjimi szczotkami. Jak wochotnô do robotë
7016 28 | szczecą zapłacëc, żebe z nji szczotkji porobjic na svoje roboci
7017 22 | granju kurdusac sę muszi na szczudłach i wudavac kalekę. I wobezdrzoł
7018 5 | wod pola i lasu. Wod brodu szedi także vądoł vedle gorë,
7019 12 | szczescô na svjece. — A szedłbes të dzis szukac vęgla i kvjatu
7020 29 | Matką Boską zavjeszoni za szeją przëboczeł mje, że to nje
7021 18 | Trąbo! Tvoja godka nji mô szekô. Boczë: Jô vjidzoł krolevjonkę
7022 14 | chłopóv ze vsóv na gromadę i szekovanjé do bjitvë wodbivelësmë v
7023 25 | tu ju pevno sedzała przë szekovanju vjeczerzë i wodpoczivającë
7024 39 | dvaji wopuszczoni ludze szekovelësma sobje na trzęsaci zibji
7025 8 | za stari, nje za mlodi, szekovni, stateczni, nobożni — ju
7026 10 | jinszim. Ale procem mje szekovnigo chłopa, të z tvojim koscatim,
7027 43 | szklełë sę statkji, jakbe chto szekovoł mjeszkanjé dlo państva młodich
7028 33 | kjej sę na długji padanjé szekuje. Brzegji jezora zchovałë
7029 8 | lińcuszkji do zegarkóv i szelkji. A na spodku mom ksążkji,
7030 34 | pogoda a woczë mu sę tak szelmovsko smjałë, że nom wotucha napełnjiła
7031 6 | sę Marcijanna. —Tam jimu szemarzą zomkji i krolevjonkji i
7032 15 | a kjej ju le beł cenją szemarzącą v zelenjiznje, tej jesz
7033 13 | lese wodecknął i zacząl szemarzëc vjater, be nańsc na pustkovjé
7034 25 | dachem z mechu i sicenë, a szemarzenjé deszczu po lestach wuspjevało
7035 25 | sovë, le deszcz z cechim szemarzenjim kropjił na młodi leste i
7036 25 | Noprzod ma szła lasami na Szemudę. Tej ma wobroceła v stronę
7037 41 | Trąba mje szturnął łokcem i szepnął cecho:~— Nje czuł të, Remus?~
7038 7 | wuchveceła za remję i chiże szeptała:~— Popchnji bjegas zegara,
7039 16 | wokoma mje i mje do wuszu szeptałë svoją przërodzoną godką.
7040 15 | snożô dzevczina i njico mje szeptało do wucha:~— Navrocë sę,
7041 42 | slode sebje czuł jem jich szeptanjé:~— Tero won znovu błądzi!~ ~
7042 31 | pruskjich sôdz. Naszi ludze le szeptelë mjedze sobą i pod stołem
7043 9 | sę vëpłakała, tej movjiła szeptem:~— Dovjedz sę vszestkjigo,
7044 39 | wupłinęła nazod.~— Cuż to beło?— szeptoł Trąba, dużi na mje robjącë
|