1asu-cesnj | cesza-dokto | dokuc-glebj | glebo-jizem | jizra-krovo | kruko-mecha | mecho-napji | napla-odi | odpad-podpj | podpl-prega | prete-przez | przic-rzeca | rzech-spjev | spjic-szept | szero-varna | varne-vestu | vesun-vrobl | vroce-wodrz | wodsa-wukri | wukro-zandz | zanje-zevej | zevim-zyja
Chapter
7045 22 | dużim lese. Ale na drogę szerokę, co lasem szta, słuńce grzało
7046 19 | i sedzoł z brodą żołtą i szerokjimi plecoma rozparłi na krzasle.
7047 27 | pomaklô, i na co brzemjeją szerszenje vkoł tvoji głovë, jaż wobarchnjejesz.
7048 27 | wobarchnjejesz porę razi wod żądeł szerszenjovich, tej będzesz mjoł szkołę
7049 27 | budinku barzo vjele wuliczk szerszich i vężejszich. Przez jedne
7050 14 | pocerz. Marcijanna głosno v szertuch chlichała. Ale na mje szło
7051 45 | knopjicë trzimelë sę ji szertucha. — Nje bójta sę! — rzekła
7052 22 | Novihuce i do Kłęczna: na taką szerzą i dhiżą won sę rozsodł z
7053 34 | słomą poszivané, za chatami szerzi sę pustô a za pustą las.
7054 8 | pamjęlô żeda Gabę!~Zdoł mje szestnosce detkóv z mojigo talara a
7055 10 | woczoma nad zotorem chocbe szeszminja belice, chocbe słomë kunjoszka,
7056 15 | zatrzimała. Pochodnje vëvołivałë szętolącé sę cenje v lese, a jô zdrzącë
7057 39 | nizko nad błotami a daleko szętoląci sę małi vjid, jakbe człovjek
7058 38 | i chcevim krevji peskjem szętoperz, jaż v momańce jich sę zesepało
7059 39 | Długji kolnjerz jak skrzidła szętoperza z plecóv wukozkji szętoleł
7060 7 | zlecało naksztołt vjelgjigo szętopjerza. Szaré to beło i dużé skrzidła
7061 21 | wojca, chturen je mestrem szevjeckjim i jednim z nobogatszich
7062 42 | koscelnigo zarobjoł na żëcé szevjectvem. Rzemiszk tede veszedł,
7063 2 | wokno ze szterema zelonimi szibami przepuszczało vjid. A kjej
7064 36 | napjisac. Gruńt, żebe wumjelë szkalovac, bo tej ludze z chęcą czetają
7065 13 | kole vasążka, krzikało, szkalovało. Tej vjid latarnji zniknął
7066 10 | jem do karczmë, vëprzągł szkapë i doł jim wobrok, bom sobje
7067 13 | nakrivszë płoszczem głovę szkapje, żebe ti, co go gonjilë,
7068 1 | v srąb, jak v zvjercadle szklą sę v ji vodach. Znałë jego
7069 10 | jak krev beło to vjino v szkle, a mje sę zdovało, żo to
7070 2 | woczami, pesznimi jak svjoze, szkleia sę małô, zatopjonô ve vłosach,
7071 32 | stanęłasma nad jezorem. Vjid i szklenjé jego vód znekałë z dusze
7072 9 | rzeka beła pokretô lodem szklestim. V lese sedzała ceszô, ale
7073 22 | jidze droga. Na pravą rękę szkli jezoro a na levą wunoszają
7074 5 | gronk, jak nasze gronkji. Szklił won sę czorno a na brzuchu
7075 12 | Voda bjeżała czestô jak szkło, a na ji dnje bjeleł sę
7076 36 | szperetusu przechovoł v duzich szklonkach na pokozkę v mojim muzeum.~
7077 28 | nje chcesz vłosnigo krola szkodovac?~— Mje nje not vjiktu krolevskjigo.
7078 22 | zasłoni cę tem runem, ~Nie ma szkody z ognia, vody, kto tę tarcz
7079 1 | Przëboczeło mje sę też na szkołach no pitanjé Remusové wo krolevjonce
7080 40 | przed panem, anji przed szkolnim, anji navetk przed Panem
7081 24 | Domav Lipnje povjedzle szkolnimu: won cë to pjismo do Czernjika
7082 1 | jimô i pocornje, pokąd va szkurpë so spjita belno przë "Różë
7083 36 | dużi jak żogle rebackjigo szkuta zvracac muszą, a to baro
7084 14 | zbojnjikóv głodnich na mizernich szkutach. I v granjice kraju jô vbjił
7085 6 | noprzod nas muszoł wuczëc szlabizovac a tej stavjac literë na
7086 14 | sę słuchô nom ricerzom i szlachce. A tą strzelbą jô to wubjił,
7087 27 | Polochami stvorzec dovną szlachecką rzeczpospolitę polską, chterna
7088 21 | i z gruntóv pjoskovatich szlacheckjich Gochóv. Vjele przëvandróv
7089 33 | njemové mjalë vëpjic takji szlachetni trunkji.~ ~
7090 41 | przëboczeła mje mojigo tovarzesza. Szlachóv jô żodnich po njim dzivnim
7091 14 | pruskjigo i zaczęlë za nami szlachovac. Przë jedni worędzë naszlë
7092 20 | folgovelë, że to më ricerzami i szlachtą. Ale jak naszlë Prusocë,
7093 41 | cze nje, tak wonji za sobą szlachują! Nich dvoje stareszkóv,
7094 33 | dekji abo kożucha, cobem so szlafrok zrobjił.~V scanach jizbë
7095 6 | sę przeżegnoł i rzekł:~— Szlaga jidze, bo mje grzeszk v
7096 33 | wodrazu zdovało, że cos szlapje v gonku do naszi jomë. Ale
7097 4 | vbjegł v rzekę i jął vodę szleptac, jakbe wod tidzenja njick
7098 1 | zrzeszonich przek i spak szlig leszczenovich. Modło do
7099 33 | zaczął przede mną tańcovac v szlołce chojeczkji, topjelca abo
7100 7 | Żdrzë na worzła, co go na szłomje noszę! Jô jezdem pravą ręką
7101 42 | veznę i ze stopjenji na doł szmergnę, jak mjech brukvji?~Zląkł
7102 16 | przë zegarku. Co za frejda! Szmonces berjonces! Moja bjałka i
7103 34 | kozoł zatrzimac i vëdoł dva sznapse. Jednak i v tich jinsztach
7104 14 | njedalek morzô. Wod połnjô sznur Vartë i Notecë, jaż do kolana
7105 37 | przepuszczałë. Ale pon scignjęcim sznura zasłonë wodemknął, a jô
7106 2 | wopoczné vjisalë na grebich sznurach. A pokąd bjegas szedł roz
7107 37 | vjisalë ruchna bjałk i całi sznurë czepkóv szklącich srebrem
7108 23 | starą wobvjązoł kobjolkę sznurem i vzął drugą i z njimi szedł
7109 8 | zemję abo krzikva srogô szolała na svjece, tede Mjichoł,
7110 34 | czasach, kjej njeprzijocele szoleją, a cholera kosi ludzi na
7111 26 | kjile szandaróv ze szklącimi szołmami na głovach i dużimi mjeczami
7112 22 | vërastałë z jich żelaznich szołmóv. Mjecze długji zvjeszałë
7113 22 | tvoję pokrivałë, a z tvojigo szołmu żelaznigo krosné pjora trzęsłë
7114 7 | strzelę v cebje, jak v psa szolonigo.~I vąse, jak vjechce długji,
7115 1 | rvała sę na lińcuchu jak szolonô, kjej go dostała na woczë.
7116 22 | Chto tądkę nocą z Bącza, Szop abo Boru jisc muszi, ten
7117 18 | pod duszą. Pokąd jô przed szopą będę wogjiń wobskocoł, lë
7118 18 | czo brace! Cemno też v ti szopje, że łbë sobje strącema,
7119 41 | Narodzenjé. Trąba mje pakovał szopkę na karę, chterną v gburskjich
7120 41 | dzeci, zgromadzonich vkoł szopkji. Mje tede zveczajno starszi
7121 11 | chvjilkę beło ceché, le szorovało sę po moji pjerzenje. Potim
7122 18 | storé vjerzeje nogą, że sę v szotorë rozlecałë i wobjegł jem
7123 22 | Pochadej Remus i nje szpalkuj z kobjetami pod mjedzą —
7124 17 | beł dovno czas spac, kjej szpektor zrobjił zabavje kuńc, że
7125 19 | chturen zamjast telnich szper stojoł na rebim wogonje.
7126 19 | jistamańtnje jak dżod v szpetolu. Cuż wonji mje tu nje naprzikrzelë
7127 12 | grała, a zib przeszivoł jak szpilkami. Jak jem sę dostoł na nogji,
7128 29 | smolnich drzozg. Jak mój szpjeg i zvjastun i poseł, stojeł
7129 14 | vojskjem jak gradovô chmura. A szpjegami poszłë i Zodrosc i Zvada.
7130 13 | młodi, to z dzevczętami szprechë, a kiej sę zestarzeją, to
7131 25 | won mje za to czestovoł wu Szredra v Strzepczu, kjej tam kompanjijô
7132 22 | drogę szerokę, co lasem szta, słuńce grzało calą sełą,
7133 36 | spravjedlevje vëpjisani i wobłożoni sztamplami.~Na to pon sę zaczął mocko
7134 27 | zamknąc żodną mjarą nje beł v sztandze, a zaprovadzoni do dom,
7135 34 | jimu będze mogł zabjerac po sztece pług i voz i sanje i chovę
7136 31 | głovą a vkoł pola, pełne sztëg złotich żeta, rzędami svjodczącich,
7137 2 | mną v scanje małé wokno ze szterema zelonimi szibami przepuszczało
7138 22 | wobroz Matkji Boskji njeslë szterzeji wobraznjicë, ale anji Stacha,
7139 42 | jedną nogę mjoł v kolanach sztivną. Jô za njim przez wokno
7140 41 | tovarzesza, muzikańta Trąbę, sztivnigo i bez ducha!~Na pjerszé
7141 2 | bo patrzeła na podłogę sztivno, jak gapa v gnot — jak to
7142 27 | vësztelovoł sobje norzędzé v sztołce dębovigo kjija rozczepjonigo
7143 35 | vschodem słuńca, tej mgłë v sztołtach wukozk bladich bjegałë vedle
7144 2 | rozumjoł a v zavjitrzni komudze sztołtem bełbemdlocebjeAterosłuchej
7145 7 | Na szołmje jego szkleł sę sztołtt worzła. Tak jô doł moji
7146 41 | kavałk połomanigo płotu sztoperczeło ze smjegu z luką dlo dvjerkóv,
7147 36 | chternimu mjastto cnjika sztoperczi z tvarzë spiczasti stalanni
7148 35 | vjezlë rebë z Hele i ze sztrądu. A na Targu Kaszubskjim
7149 39 | scanë svjecełë sę z czorno sztrechovanigo smołą vjązarka.~Pokozelë
7150 25 | kompanjijô ju dovno spji na sztrejach v Strzepczu, a ma tu sami
7151 30 | dnji nji może znjesc...~Sztrofa Trąbë sę skuńczeła, a jô
7152 19 | takji sposob, jakbe malorz sztuczni malovoł żevimi krosami v
7153 33 | gburskji sin, com chodzeł za sztudanckjich lôt z flińtą po polu, vdarzę
7154 36 | spravkę tego przepjitigo sztudańta Derdë. Nasz pon go chdzes
7155 36 | Ko rovnak ten Derda je sztuderovani człovjek i potrafji drugjich
7156 31 | wonji mje wobzerelë, jak sztukę bedła, be doznac sę, cze
7157 6 | tim znaje i że gbur żodni sztukji dobetku bez njego nje kupoł.~—
7158 41 | V ti chvjilë Trąba mje szturnął łokcem i szepnął cecho:~—
7159 18 | że mje Trąba pjęscą v bok szturô.~— Spjiże drevnem gorącim! —
7160 8 | zchovje korunę i berło v szufladę, tej je le człovjekjem,
7161 10 | ku njim, jak zvjerz lesni szukającë ji woczu pełnich cudu. Jaż
7162 20 | dbadzą. Będzema so tero szukała jakjigo szałasu, jak wonji
7163 25 | sobje przëboczeł vczoraszé szukanjé leże wocemką. Deszcz pruszeł
7164 4 | wo takjich, chternim przë szukanju vęgla i kvjatu njico Strasznigo
7165 14 | trzimało v gromadze. V tim szukej, chłopoku, prziczenë, żesmë
7166 6 | chtuż ze zdrovim rozumem szukołbe slivk na drzevje po Godach?~
7167 34 | ludze do njeba vłożac. A jô szukom ksędza Krauzego, chturen
7168 35 | zębë scesnął, sedzoł na Szulestkjenim gropku, jażbem młodi vësedzoł.
7169 35 | cze nje vjerzisz, ale na Szulistka vjęcij wumje, njiż jinszi
7170 35 | to jô znaję bjałkę, starą Szulistkę v Gorkach, chterna takji
7171 7 | pjenjizną płującë na pjosk a szumjącë jak na vojnę.~Ale za mjedzą
7172 19 | spiczastą szklonkę z vjinem szumjącim. Ale mje njico wosamętało,
7173 41 | njeba vjerzchem wusadłô, szumji małô zelonô koruna, njibe
7174 27 | Dva lata, Remus, będze szumjoł las i słuńce svjeceło na
7175 25 | vaspon. Szczudło won mjoł jak szuńde przez plece założoné a po
7176 39 | voda. Czuł të, jak to przez szunijenjé deszczu tam reczi? To ruchô
7177 19 | Strach.~Prożni Czorta gorz i szur.~Pożdej! Jesz zapjeje kur!~—
7178 33 | Bo szkoda be beło, kjejbe szurë vodni i rebë njemové mjalë
7179 20 | krziknął "Jezus Marja!" i szust! bokjem v krze, le za njim
7180 21 | drugji stronje jezora mój szvagjer, jesz za lepszich czasóv
7181 21 | Gduńskovji, i ti z Kaszubskji Szvajcariji i Redunji zdrojóv, i ti
7182 26 | vërvoł remję i zaczął njico szvargotac do nigo drugjigo. Ten mje
7183 19 | godzenę to jich pjisanjé i szvargotanjé. Wob ten czas jô też i zaczął
7184 19 | Sztot pjisoł, tej znovu szvargotelë, potim won zos pjisoł. Na
7185 39 | jednę ksążkę. Przë vjidze szvebelka vjidzoł jem, że ksążka naznaczonô
7186 13 | vjele vjedzelë povjadac wo Szvedach, wo Ruskach i Francuzach,
7187 13 | Vojovelë naszi z Krziżokami i Szvedami, a godka spjevô, jak v Gduńsku
7188 13 | przëjąc dobrą miną. Bëlë to Szvedzë cze też Francuze. Delë wonji
7189 34 | vznoszô sę długji Wostrov Szvedzkji, za njim Glonk, a dalij,
7190 34 | sedzącich. Voda mjedze Wostrovem Szvedzkjim i Kozłovcem pokreła sę czołnami,
7191 7 | zaczął kląc.~— A żebe cę szvernol! Të srelo, të smarkolu!
7192 38 | tu jesz grzebac v starich szvotołach, co tam pjisané wo naszich
7193 22 | podczas vojny żohiierz v szyszaku,~Jak v zbaviennym dvuramiennym
7194 40 | abo z drzeva vëczosané tablice i timiż krosami malované
7195 29 | lasach i po jezorach sę tacącë a ku reszce woddajacë duszę
7196 25 | potomkovje nocą przë jich grobach tacec sę muszą, be sę nje dostac
7197 39 | lasach Mjirachovskjich sę taceł i z kompanjiją po roz pjerszi
7198 32 | jezora, nji mjoł svojigo tacevjiska wiszekovac sobje z vjększą
7199 29 | tak nje je przëdatni na tacevjisko, jak pravje Glonk. Na njim
7200 14 | bjegas słabo sę zibotoł tad i na wodlev, jakbe chcoł
7201 34 | mosz zopjis wojca. A jô, täk pchani z dvuch procemnich
7202 45 | gjinąc jak smjeg, chturen taje? Czeż lud nasz mô sę cofac
7203 29 | sobje sposob, żem przez tajemné wokna mogł patrzec na całé
7204 9 | puszczovką Davidovą, — i sklep tajemni za gorą, chdzc mje skrelë
7205 29 | Dovjesz sę tero moji novjększi tajemnice: Jak to beło możno, że jô
7206 34 | nje vbjiła v duszę, jak na tajemnô rebackô wofjara na zabetich
7207 14 | i sępóv, jak rój gvjozd.~Takę bojkę povjodoł pon Jozef.
7208 42 | skarnje serdecznigo drucha, takjem rzekł do nigo:~— Dzeleł
7209 2 | mje njijak zle nje beło, takjima słovami:~— A jakuż të sę,
7210 18 | mjenjiła v krosach tęgovich. Takjiwon beł!~Bom v nen czas beł
7211 34 | znak rodovi Zoborskjich.~Takjô vstoł i nje rzekłszë njick,
7212 18 | przëjęła jak v grobje. I takôż ceszô. V jednim kuńcu po
7213 1 | nogavjicach vjerzgałë drogą taktem, jak bjijokji v dvuch zvonach,
7214 42 | mój mjeszk nabjeroł sę talarami. Ale cuż mje z njich, kjej
7215 28 | Jednak doł nom po cvjardim talarze, rzekłszë: Jidzta za to
7216 23 | won sę boji robotë i mô talent le na dżada, wurzędnjika
7217 32 | przëbjiti njosł garnuszkji, talerze i jinszi sprzęt kuchnjovi.
7218 38 | njemożlivoscë zapłacenjô talk vjelgji sumë v tak krotkjim
7219 33 | będze! Ve vampsu mom zaszeti talor, com go na svjętigo Jana
7220 25 | noclig i stravę, z wostatnim talurem szczestlevjem doszedł do
7221 11 | zegarze svjata. Jô jezdem tamą przë vjelgjim vozu, co nocą
7222 11 | Podnjosł jem sę i chveceł. Tamleżałë moje ruchna roboci, a na
7223 17 | woknje, to panji beło jakbe tamrotovi voz turkotoł po kaminjach.
7224 1 | tero ju vëprovadzeła sę na tamten svjat. Tec uiona ju na zemji
7225 33 | wumovjił z rebokami, żebe tamv knjeji zabrelë dvje chochle
7226 38 | pod Rigą na Inflancech. Tamże podł smjertelno ranjoni
7227 20 | kopjica sana za tvoją notą tańcovała.~— Ha! To vë jesce, vaspanje!—
7228 9 | szedł jem v doł.~Po rzece tańcovałë jakjis wukozkji, chternich
7229 8 | na lod, na chternim kręck tańcovoł ze smjotami. Krzikva jednak
7230 44 | do notë svojich groczi:~— Tańcuj, człeku, procuj, vroż~Jako
7231 38 | podług naju domoci notë tańcuja, le vjorë jidą. Le te jich
7232 20 | czuł jem njeroz godkę wo tańcującich przed vschodem słuńca kopjicach
7233 44 | zgraji njesvjadomigo ludku, tańcującigo podług Smętkovi notë, jął
7234 20 | Remus i Trąba na Glonku ~i tańcującô kopjica sana. ~ ~Vjater
7235 8 | talara, ale jô ję dom wosmok tanji. Bo mje tu retovelë wod
7236 22 | szkody z ognia, vody, kto tę tarcz nosi... ~Przëłączeł sę tero
7237 19 | wuderzeła szabla na scanje wo tarczę z rebogrifem. Po njim podpjisoł
7238 19 | Kaszuba? V moji herbovi tarczë vëwobrażenjé Grifa z rebjim
7239 1 | Nje wodbełë sę bez Remusa targji i wodpustë v zelonim, wod
7240 42 | Ale mje mjerdzeło tojich targovanjé. Tak jem rzekł:~— Nje bójta
7241 35 | Gduńska do Wolivë. Tam v dnje targovi ju naszich pełno. Ale jô
7242 19 | pod wopjeką złigo ducha tatczeznę svoją przedovoł:~Smętk cę
7243 8 | za to, żesta va dvoje z tatkjem mje nę brozdę na głovje
7244 6 | Marta wopovjodała svojimu tatkovji, a ten mje vzął vadzëc,
7245 13 | a sin rzeknje do wojca: tatku, jô mom bąble na ręku wod
7246 1 | pjesnje?...~Ale ludze nje tcą tego, co jim dzeń kole dnja
7247 14 | rataj, zgarbjałi ku zemji i tcąci ikonë przëvędróv i gosci
7248 18 | człovjekjem chleb jedzącim i tcącim Boga na njebje, a njiżodnim
7249 38 | je młodim i dzecom, żebe tcelë wojcóv i bëlë jim rovni.~
7250 7 | Jô pravje v czeladni so tchoł chleb do torbë, be jisc
7251 31 | vjidzało, że dzevczę tak tci volą wojca svojigo. Tak
7252 31 | Ale jak chcesz, żebe tcn tvój namjenjoni przëszedl
7253 35 | kratą nagji bożk pogańskji, tconi bodej przez Gduńszczon,
7254 1 | przëbivoł na woczë, kjej mje tęchnota brała za dalekjimi Kaszubami,
7255 6 | stronje sedzoł Bog Wojc na tędze, a na zemji Jadom i Jeva
7256 33 | klonovigo lestu zanjesę całigo, tegojô nje vjem. Bo za cuż so kupję
7257 39 | zomku Sorbskjim. Vjelgô tęgota mje sę v sercu wodezvała
7258 1 | lôt poleło na njim kolorë tęgovi, a deszcz i smjeg je pomjeszałë
7259 26 | wodemk i przëkozoł:~— Vezce tegovistępcę wuchvaconigo na gorąci spravje
7260 20 | naju będą gonjic?~Vjeczorem tegoż dnja wominąvszë Vjele, zkąd
7261 43 | v jizdebce wu szkolnigo, teguż samigo dnja vzął jem sę
7262 1 | przez wokno vëzerac, jaż mu teii zegar tam vëbjił wostatną
7263 8 | smjegu, jak zaboczoni grzib, tejjô do njego zachodzeł, bo won
7264 18 | nje stój jak ta żoga tam v tele ze zaredzevjałimi zęboma,
7265 36 | pjekjelnigo jich tak rozpjerô, że tełem i przodkjem jidą knegji,
7266 40 | svjodczi herb nasz, vëreti na telni stronje. Zdrzë: młotk a
7267 19 | vëwobrażenjim Grifa, chturen zamjast telnich szper stojoł na rebim wogonje.
7268 22 | ognistym piorunem zasłoni cę tem runem, ~Nie ma szkody z
7269 27 | jedno — skutk takji — że tenże Szabelka potoczeł sę na
7270 33 | krzik jastrzęba nad nami, to tępé klasnjęce vjosła wo burtę
7271 42 | chturen zdradą i mjeczem tępjił lud nasz wob dzesęc vjekóv.
7272 14 | Nę szablę moji przodkovje tępjilë na karkach Turkóv i pogan,
7273 35 | a jô przechodzeł częższi terminë.~Tak Trąba szedł.~Prożno
7274 42 | czar svoji notë.~Wostoł jô terô som na svjece z mojimi meslami.
7275 41 | ją svoją cenją nakreła! Tëro jô tu panem, jaż do rena!—
7276 27 | do ti spravë z Golijatem?Terocë vëprovadzilë vszetkjich
7277 34 | njijak za grzech nji mają. Terojô też rozumjem, czimu wonji
7278 8 | lôt njech żije! Co movję? Tesąc lôt, milijon lôt!~I zaczął
7279 38 | za mną szła z grzemotem tesąca konji i zbrojnich ricerzi,
7280 13 | dzis takô vispa, żebes ji tesącem fór v porę mocnich konji
7281 40 | Arkonë. Przegrałasma vojnę tesącletną i tam po za sobą wostavjiłasma
7282 37 | reszta całi naszi chvałë po tesącu lôt dzejóv. Jinszi norodë
7283 38 | riżkjimi roku Pańskjigo tesącznigo pjęcsetnigo wosemdzesątigo
7284 38 | skozani v roku Pańskjim tesącznim pjęcsetnim wosemdzesątim
7285 33 | Koscołem. Wod dvuch bezmała tesęci lôt rosłë potęgji na svjece
7286 35 | a za nją pełna krevji i teskni pjęknoscë povstovała łovczonka
7287 41 | smjoł wodvjedzëc molóv moji tesknjączkji.~Mój tovarzesz Trąba skruszoł
7288 36 | pjerszi roz v mojim żëcu tesknję sę za moją bjałką Trąbjiną,
7289 13 | rżenjô klacze, chterna sę tesknjiła za svojim zgrzebjęcem.~Wod
7290 3 | tej znovu zapadla ceszô, tesknô i pełnô tajemnjice.~Długji
7291 44 | beła kobjeta, chterna v testamańce wobdzeleła i koscoł i bjednich
7292 15 | lasami. Wobroceł jem sę v tet i vezdrzol na trakt, chternim
7293 32 | v nocë z daleka. Verazno teżem sę doznoł, że njedovno muszała
7294 7 | dzivnigo sę stało na pustkovju. Ticzeło to nigo Straszka, co ze
7295 4 | vodę szleptac, jakbe wod tidzenja njick nje pjił,~Żebe nje
7296 27 | wobrażenjé sądu jesz kjile tigodnji mje vrzucają na vjechrz
7297 30 | chęcë do żëcô. Ale v drugjim tigodnju jô wodebroł wodvjedzenjć
7298 9 | Marto, zle mje nje je. Ale v tij chvjilë przechodzeła tu
7299 39 | cemno sę zrobjiło, że le tikającë sę łokcami mogłasma sę doznac,
7300 42 | pogrzeb? Żeli të jich mosz do tila, co jich nje rechujesz,
7301 26 | szandaróv i policejantóv.~—Tilom të rade nje dosz!— pomesloł
7302 1 | modrigo foliszu zrobjoni, tiloma łatami sę trząsł, że jego
7303 28 | chtos wo mje pamjętoł, wo timem sę doznoł v drugji Svjęto.
7304 40 | drzeva vëczosané tablice i timiż krosami malované ludzką
7305 33 | samigo na mechu lasovim, na timże molu, chdzesma z Trąbą mjała
7306 25 | przënjesc, kjej mje wostatnigo tinfa v Koscerznje Stach wodegroł?~
7307 36 | lotają te produktë żołcë, tińtu i ropuszi krevji, że szum
7308 40 | dzeń gnjevu svego zetrze tirani, ~Sąd svój rozcągnje po
7309 45 | studnją.~Tede jô sodł pod tirni chojnami i żdoł rena. A
7310 38 | małigo knopa, le z boku tirzeło vojsko długjim rzędem na
7311 43 | jakbe po njim v dzekjim tirzenju jezdzełë grzevjasté wukozkji,
7312 34 | zdrzimë a v chmurze kurzu tirzi vjechrzem na konju na nasze
7313 6 | bulev do maslonkji przez tjile lôt. A jô to jodło łubjił
7314 44 | zvada a jich szor ~Straszni tkają v dzało vzor... ~Jaż cë
7315 44 | Chternich v dzało będze gnjev ~Tkoł: Smjerc, Wurzas, Zdradę,
7316 38 | ti mocë, chterna ve mje tkvjiła i za mną szła z grzemotem
7317 24 | kaszubskjigo, chturen sę tam tłoczeł na szerokjim goscińcu, provadzącim
7318 7 | pomjedze skałë v chmurach tłoczeło svoje parminje.~Chmurë je
7319 27 | Kjej mje virok takji przez tłomocza przeczetalë, tej sę jesz
7320 17 | karę v ręce a Trąba svój tłomoczk na plece i poszłasma v drogę.~—
7321 8 | rozruchała. Tej wotvorzeł svój tłomok (a kjej jem sprobovoł, tej
7322 8 | wunjesc może) i vëjął z tłomoka gronuszk. Z jinszigo won
7323 8 | małi żid z długą brodą i tłomokjem na plecach. Tak jô rzekł:~—
7324 2 | że mocnjejszi słabszigo tłucze.~Ale naszła roz na to Marcijanna
7325 25 | kożdigo połkvaterką jozcovigo tłustigo, bo to bodej mô dac sełę.
7326 33 | krolevjonka i sadnąc na złotim tmnje? Czimuż be nasz lud kaszubskji
7327 34 | Korsina jednak bëlë głupi, jak tobaka v rożku. Choba bëlë vëortovani!
7328 19 | parminje. Terom sę dobroł:Tec tobeł nen Strach z nocë ve młinje.~
7329 7 | dlo takji mizerni żabë, tobem jô cë tu zaru kruszkji vëtrząsł.
7330 20 | żebe to nje beło tak cemno, tobes vjidzoł, że wod połnocë
7331 14 | palecą przez całą drogę żëcô. Tobjem be beł rod luostavjil napjisané
7332 34 | Żebesmë nosilë na chrzebtach toblice jak konje, to moglëbesce
7333 10 | a sługa njosł łiszczącą tocę, a na nji dva kjeliszkji
7334 39 | chterna przed deszczem z naju toczeła strugji potu, vjater vëznobjił
7335 37 | dozdrzenjałim jabku, roboczk smjercë toczi, bo norodovji, chturen svoją
7336 10 | pjiva, z chterni parobcë toczilë v dużé szklonkji. Kjile
7337 6 | cenkji, jak grablisko i toczoni. Ten vjisoł tam na chmjelovim
7338 1 | jich nje wużije i voli sę todrovac wod mjasta do mjasta, do
7339 37 | takjim wuvożanju svoje bjedni togle!~— Nje wone bjedné, ale
7340 15 | ma.~Ku reszce z vjelgjim toglem dostelësma konje do vodë
7341 35 | czas! Cuż z tego, kjej jô togranjé wodkupjił długjimi latami
7342 1 | Bivało navetk i tak, jak toi wu naju potcevich i rzitelnich
7343 19 | same mje z gębë vëszłë:~— Toje duch Arimana, to je Smętk!~—
7344 42 | żądosz!~Ale mje mjerdzeło tojich targovanjé. Tak jem rzekł:~—
7345 41 | vëbjijają dvjerze? Przez tole wogjiń wod strzodka dostoł
7346 15 | vajich pochodnji coroz głębji toną v lese, a spjev nobożni
7347 41 | cebje i tvojigo tovarzesza tonącich na Łebskjich Błotach i zanjesłam
7348 10 | Takji mesle mje wopodałë jak tonącigo, chternimu rozum movji,
7349 39 | jidze coroz veżij, jak v tonącim wokręce.~Trąba mjoł provdę.
7350 29 | pokolenji, zvjastun mój i stroż tonął v szerokjim gnjozdze wognja.
7351 28 | doszłë mje po chvjilë cesze tonë skoczné pjesonkji, chterną
7352 39 | pjoskach vëworaną bramą tonęła v morzu. Rzekł jem tede
7353 39 | czervjoné jak rozpolonô kula, tonęło ju za dalekjim rębem zemji.
7354 33 | tańcovac v szlołce chojeczkji, topjelca abo krosnjęca, le tak na
7355 15 | dusza pod timi słovami Martë topnjała jak lod pod cepłim wokjem
7356 38 | Krukovę żonę v Henrika łożko i topor wostrzeł, co zrąbjił głovę
7357 13 | na renku tak sę rąbjilë toporami żelaznimi, że Rediinjô całô
7358 32 | dłota, sekjerë, svjidrë, topork i vjele gozdzi. Jak jô tero
7359 11 | woprzestoł rąbjenjô, sparł sę na toporzesku i vszetko mu dokładnje povjedzoł.~
7360 31 | kozanjé takji: — Gnjelo! Torbo wod wobroku! Nosisz przë
7361 39 | zachodzeła, to naju spłocze v torfë i mulë. Jak meslisz? Czebe
7362 20 | grąd. Woczapani beł bjedok torfovim błotem jaż po szeję, ale
7363 26 | vjęcij a vjęcij ludztva na torg sę zbjegalo. Strzod njich
7364 1 | przënoszają: katarzinkji z Torunja, worzechë, pjiszczołkji
7365 9 | wodprovjoł dlo njich duch dobri. Toteż daleko czuc beło granjé
7366 19 | spjisivoł.~Ale mje jak bech tovaru do serca naloł. Z knopjęcich
7367 28 | druchu!~Lest wod mojigo tovarzcsza bel przez długji tidzenje
7368 15 | wodpovjedz. A tero bjej i tovarzë timu v wostatni drodze,
7369 24 | movji mje, może të sę bojisz tovarzëc takjimu, co człovjeka wubjił ?~—
7370 24 | kjejbes povjedzoł, żesma tovarzeła. Ko wona vjedno movji, że
7371 32 | mój wojc przeżeł lata poza tovarzestvem ludzkjim.~Doł jem znak,
7372 31 | chętno przëjimnę a moji dobri tovarzesze gvesno także. Bo z dalekji
7373 36 | muzikańce, to po tvojim długjim tovarzeszu na sto mil poznołbem Kaszubę.
7374 15 | na pustkovju, serdeczni tovarzisze lôt młodich, tesknjic będę
7375 22 | słova pjesnji:~Trębacze trąbją i v kotłi bjiją ~Pojdzceż
7376 21 | przëvjitanjé i vołoł:~— Całé trąbjicelstvo v gromadze! Wo, va dudarze,
7377 42 | ruchna, zrzuceł z głovë Trąbjinen remjonk i vëbjegł, jak szoloni,
7378 42 | pjisanjé, wodezvoł sę szołtes:~—Trąbjino! Tvoją spravą tero chłopa
7379 17 | do moji kochani bjałkji Trąbjmë, ach, jak mje potrzeba pocechë,
7380 31 | i całé przijacelstvo.~Z Trąbovi godkji vjedno ludzom beło
7381 27 | dalekosc z vjelgą sełą i pevnim trafem. Tim norzędzem wuzbrojoni
7382 7 | wudbë.~Potim jô sę wuczeł trafjac.~Noprzod moje kamiszkji
7383 20 | zaru wuspokoji.~Moje słova trafjilë Trabje do serca i dodalë
7384 15 | movjił, że na tim storim trakce vedle zomkovjiska le dvuch
7385 20 | kępoma pokretô stojała, Trąlia sedzoł veżij pasa v torfje,
7386 7 | Boskô! Skjidłam na njim tramk, skjidłam na njim varząchevkę!
7387 7 | vej wod pustkovjô wuczuł trampanjé kopet końskjich na drodze.~—
7388 6 | kominku vjisoł trampk do bulev trampanjô, spori jak kłonjica, grubi
7389 14 | srodze bojała wo cebje i trampkjem i varząchevką probovała
7390 14 | knopem a wona kjidała na mje trampkji i varząchevkji. Tej wostavjiła
7391 18 | Boskji zapadnąc jesz trzë trample głębji njiże przedtim.~Tak
7392 22 | jem wuczuł słova pjesnji:~Trębacze trąbją i v kotłi bjiją ~
7393 27 | v stron! Za ten knopjęci trel wonji cë njic zrobjic nji
7394 36 | czasem wod tego vëpjitigo trenku pjekjelnigo jich tak rozpjerô,
7395 3 | stami lôt i zapadli trzë tręple v zemję. Jesz po njim stojała
7396 31 | przemaszerovoła.~—To beł trijomf njedovjinnoscë! — rzekł
7397 22 | pruskjich, a jô czuł jakbe trijumf v dusze rozległa sę mocnô
7398 41 | smjegu. Po długjich godzenach trofjô człovjek na svoje szlachë
7399 44 | njicht z żevich nom v dorunku~Trojakjigo nje dô trunku,~Chteren njese
7400 34 | Sedzałasma przë stole ve trojc: Matka, panna Klema i jô.
7401 1 | brozdë na jego licach tak trojnje vëstąpjiłë, jak szor vjatru
7402 8 | mokri vodë, spuszczę jesz trojoka: Njech pamjęlô żeda Gabę!~
7403 32 | Trąba, trzimająci sę mojich trokóv, tej ksądz a panna Klema
7404 15 | provadzą, bo won tego ducha, co tronë i zomkji vskrzeszô. A jô
7405 21 | ponad noveższi chojeczkji do Tronu Njebjeskjigo, jaż Matka
7406 9 | wudovoł, jakbe mje grzeszk tropjił, i zaszedł jem do stanji
7407 42 | sobje nje nalozł. Srodze mje tropjiła tęsknjączka, bo wob jinszé
7408 41 | naszich ksążąt. vłoskjimi truceznami! — krziknęła Julka. — Ale
7409 42 | njim przez womonë Strachu, Trudu i Njevorta tesące pastuszkóv
7410 14 | żebra i do dzisodnja sedzi i truje mje płuca. Co porę lôt szła
7411 38 | Gduńsku braci, Smętk, co truł ręką vłoskjigo vędra Vartisłavjiczóv...~
7412 37 | to sę zmocnji tim dobrim trunkjem! Nalij sobje z ti butelkji
7413 42 | nji mogł wobronjic timu trunkovji. A won loł i loł, jaż mje
7414 17 | nji bulvë sadzëc. Ale ni truposze v zemji vortoscë nji mają,
7415 31 | szeroko i stojoł cecho jak trus, jaż ma przemaszerovoła.~—
7416 13 | stolimóv będą chłopë jak truse, bo z taką małoscą be jednak
7417 15 | strach nocni, ~Na żadną trvogę anji dbaj na strzałi, Ktoremi
7418 4 | chterni sę vstec listë trząsą wod wurzasu. Jakuż też sę
7419 38 | krzasło. Gvołtovné krampë jęłë trząscji subtelnim całem. Zervoł
7420 43 | bjicé pjorunóv, rëk dun i trząsenjé zemji anji na jeden momańt
7421 11 | takji grzem, jakbe pjorunë trzaskałë. Zeloné wokjenko zaczęło
7422 6 | mje z njim, tak strzonkjem trzasła v moje remję, strzonk pękł,
7423 20 | że go wod gorzu paraluż trzasnąt. Żebe nje ten Czernjik,
7424 44 | zachodzi wognjistô kula słuńca, trzëboczné stojało svjęté mjasto. V
7425 5 | le czorni, zaczął jem go trzec rękovem. Ko wod tego won
7426 45 | Czernjika, Trąbjinô wumarła v trzecą roczezną smjercë svojigo
7427 42 | wukuję mjecz. Ale cuż beło to trzecé, wo czim starô Julka no
7428 8 | Martë. ~Jak no Marta mje z trzëdzenni prize vëbavjiła, tej vzęła
7429 44 | v bjołi płoszcz i korunę trzëkańczastą na głovje ksążę. Slode njego
7430 19 | vpadła mje v woko tarcza dużô trzëkańczastô z vëwobrażenjim Grifa, chturen
7431 13 | szedł jem prosto ku nim trzem chojnom, molovji, chturen
7432 38 | przez naszigo pana Barnima Trzënostigo za zbrojné najechanjé mjasta
7433 7 | mjedze zibotała sę, jakbe, trzęsącë głovą, sę dzevovała.~— Cuż
7434 39 | ludze szekovelësma sobje na trzęsaci zibji nocną leżę...~Vjater
7435 5 | v lecenju, a na wolszka trzęsącô sę wod wurzasu, wostała
7436 39 | jinnovjerczim kraju na te straszné trzęsavjiska, pełne womon i wurzasu.~
7437 39 | sę szerokji plutë vodë na trzęsavjiskach. Wod czasu do czasu z głębji
7438 45 | naszich pustkovji. Cze wod trzęsenjô voza cze też z jinszi prziczinë
7439 27 | Marta, płaczącô jaż nją trzęsło i sę jisceła:~— Vjidzisz,
7440 41 | ducha Vjitosłava z przed trzesta lôt? Prożnô tvoja robota
7441 43 | njebu wodemkłim, poleł sę trzeszczącë stari jason i straszeł wognjem
7442 43 | posova nad nami dregałë i trzeszczałë, jakbe nas v ti chvjilë
7443 20 | z kopjice zaczęło mocko trzeszczec a płom mocni sę dobivac.~—
7444 34 | so muszoł wobjema rękoma trzimac. Nen szandara-gębola przipodkjem
7445 37 | tesące sposobnich gburóv trzimają rzecz vaszą. A gbur to mur!
7446 32 | szedł jem jô, tej Trąba, trzimająci sę mojich trokóv, tej ksądz
7447 31 | wona mje skarnją i wurodą i trzimanjim głovë moję krolevjonkę z
7448 1 | ve Vjelu: vsach, co berło trzimją żezni, vjesołi i spjevni
7449 33 | dvuch szklącich szandaróv, trzimjącich długji jiverë mjedze kolanami.
7450 17 | seją, njech worzą! A jô trzimom z Panem Jezusem, chturen
7451 43 | pęknjęcô wod czężkji proce, ale trzirnałë. Kjej jesma tak podprocovała
7452 17 | głęboko v zemji. Ząb jego trzonovi beł bodej takji dużi jak
7453 19 | jesc, ~bos të voloł zlota trzos. ~Takô klątva na tvój vłos. ~
7454 11 | dokonej robotë, chocbe Zlé trzoskovało jesz tile. Bo v tim gozdzu
7455 36 | do pjekła, a będzece też trzoskovelë njepotemu.~— Nji ma vjedzec,
7456 1 | szkolnigo dzevannë, jak svjece, tulipanë, skoczëpannë, leluje i astrë:
7457 8 | i zobavë ze strojaini i tuńcami, że vjeczorami takjich ksążk
7458 17 | na klepjisku spravjilë so tuńce. Ju beł dovno czas spac,
7459 20 | zaczęła zibotac i skakac jak v tuńcu, jaż mje mrovkji po plecach
7460 39 | Ten tam przode nas stanął, tuobrocel sę pomału i vezdrzoł.~Ve
7461 14 | vëbjegła. A ma czuła ji nogji tupającé stopjenjami v gorę do Straszkovi
7462 33 | jak nad głovą przesladovce tupją i sę navołivają, a czim
7463 33 | Mijałë długji godzenë. Tupot i govor to nachodzeł krotko
7464 34 | bjijącë jimu poklonë, jak Turcë svojimu svjętimu. Jak jich
7465 17 | beło jakbe tamrotovi voz turkotoł po kaminjach. Dlotego młin
7466 25 | v Lepuskjich lasach pod Tuszkovami. Tu znadz krol jezora znoł
7467 25 | vjedno je dzivno. Bo te Tuszkovë są vsą vjidzałą, a tęgji
7468 25 | Tuszkóv do Lepusza. A wo Tuszkovjokach i jich Matce povjodają sobje
7469 38 | procem krzevi gębje, njiż tuteszim ludzom. Cużbe to beło, kjejbem
7470 1 | ku reszce cofnęła z dużą tutką v pesku. Tej sę położeła,
7471 19 | cudze jarzmo gjąc~i mdze tvoe jimję klnąc. ~Zëcé tvojich
7472 11 | przistęp do cebje, bodusza tvojajęczi podgrzechem smjertelnim.
7473 19 | duchom zavoła,~be za starżą tvojicli brom~folgę delë vjelgjiin
7474 26 | bjerzema do sodze v gromadze z tvojimi ksążkami. Bo to są ksążkji
7475 14 | ksążąt najich i narodu jedną tvorzełasma Rzeczpospolitą.~Jô ze zdzevjenjim
7476 1 | sę na tamten svjat. Tec uiona ju na zemji chodzeła njeznanô,
7477 14 | glęboką vodę?~A chto cë uJodrzecze: Chcę! — ten je jedną skrą
7478 26 | mje przez renk, le mołimi umliczkami vkoł. A jak ma se zbliżała
7479 26 | wo tę wostrzegę, bom so umvożoł, że co naszi biskupë pjeczęcą
7480 14 | Cuż të za timi dvjerzami umzdrzisz, za chternimi tile lôt zamkłi
7481 14 | gębę. Kjej chustkę wodjął, unizdrzoł jem na nji krev. Zaro mje
7482 22 | skruszone, lecz vszystkie uniżone ~ Z lakiej dani, Sliczna
7483 28 | Tej znovu sztek czasu i uszedł ve vjecznosc. Kole Zopust
7484 33 | prędzij do dom dostoł.~Tak won uwobezdrzoł nokoze, a tej mje pogrozeł:~—
7485 22 | konjach v łiszczącć żelazo uwobleczoni, na pogan i Turkóv. — A
7486 15 | pola, na chterne ju noc uwoblekała szarę komudę. Ale kjej jesma
7487 41 | dvjerzi, ale njimem vëszedł, uwobroceł jem sę i rzekł:~— Njech
7488 20 | trunk. Młińskji koło sę uwobrocô v moji głovje. Vjidzę jak
7489 22 | bjalk: vszetko wobrazem uwodbjijało jezoro, a spjev szedł na
7490 15 | njedzelnich ruchnach, be uwodprovadzëc njeboszczika do koscoła.
7491 15 | dloczego, ale nji mjoł jem uwodvogji, żebe po ti rozmovje Mjichałovji
7492 15 | Mjichoł vezdrzoł chiże, uwodvroceł woczë, przëżegnot sę i zanoceł:~
7493 26 | zelonô nje kjivała przed uwoknem. A beło jich tak vjele na
7494 15 | wodezvac. Tak wona vzęła jisc uwokoma mje i zos mje pitała:~—
7495 15 | wobszije? Minje lato i smjegji uwokriją zemję a mroze zgurdżą las.
7496 15 | deskji grobovi:~Chto sę v uwopjekę podda panu svemu, ~A uwosoblivje
7497 31 | krijovkę. Wob całi czas jego uwopovjodanjô dzevczę z vjelgą wuvogą
7498 15 | długji do nóg ti dzivni uwosobë. Ale won mje podnjosł, zdrzoł
7499 15 | uwopjekę podda panu svemu, ~A uwosoblivje szczerze wufa Jemu, ~Smjele
7500 43 | sobje nje vdarzę. Pjerszi i uwostatni roz v mojim żëcu wukochanô
7501 30 | płakoł. Tero won le corkę uwostavjił po sobje a mjono jich vëgasnje
7502 26 | Sodomje i Gomorze. Ale na uwostrzegę woceleła sę vczora krova
7503 32 | wokjennice. Grubi parmiń vjidu uwovjidnjił jizbę, kjedem je wodemknął.
7504 11 | drzevo, chałupa zaczinô sę vąbjerzëc, a nje vjesz, chdze sedzi
7505 18 | bronjiło sę dzirżko,~— A nje vąchoł të jakjigo brzedkjigo svędu?
7506 22 | Masz się stavjic przed Vacłava. Bo krol tak rozkazuje,
7507 25 | njerovni, przedzeloni podolnimi vądołami. V takji vądoł jeden ma
7508 18 | Vnetk ksężec vińdze nad vądołem, bo choc zvjerzovô gvjozda
7509 18 | kula vëszedł nad spichem vądołu i wosvjeceł mu bladé skarnje,
7510 4 | wuvożoł sobje:~— Vadzkejle vadz, jô strzimję! Ale chleba
7511 33 | Beł z daleka czuc jazgot i vadzenjé, kjej woba czołna stanęłë
7512 31 | przëbliżeł sę z wodemkłą do vadzenju gęba. Ale jak won wuzdrzoł
7513 4 | Tak jem wuvożoł sobje:~— Vadzkejle vadz, jô strzimję! Ale chleba
7514 4 | womanjic, żebem tu szukoł vajigo gnjozda. Ale jô vjem, że
7515 27 | kjejbe cę chcoł kusëc, ale val pjęscą, nopjętkjem abo i
7516 38 | czężkji konje jak grzemot valąci ku wonim wukozkom v rzece.
7517 41 | wurzasu i womon. Pokąd jô tam valczec muszoł, be vënjesc duszę
7518 11 | sę i wobuchem zaczął jem valëc v nen gozdz z całi mocë.~
7519 1 | mjastach kaszubskjich: "Valek na jarmarku" i "Vëmarsz
7520 34 | sę, le voda wunoszała sę vałem v jich molu, jakbe prostovała
7521 3 | sedzi głova małpë. I ju sę vali voz drabjinovi, vjelgji,
7522 36 | dvjerzi dobjijelë, drudzë valilë pjęscoma v wokno. Vësunął
7523 41 | starszi brelë na stronę valkjerz, żebe dzecë nje vjidzałë,
7524 1 | Tandeburga", "Alim Babje", "Valku" i "Panu Czorlińskjim" na
7525 43 | przodk czołna szedł procem valom, bo jinaczi naju voda zaleje
7526 1 | njeboszczik, kjej ju vroceł sę z vandróv i kjej mu chorosc ju nje
7527 20 | rosł wob czas, jak żesma vandrovała dalij jaż dął tak mocko,
7528 20 | të sę tego jesz na tvoji vandrovce, kjej słuńce cę poskvarzi,
7529 15 | letko mje sę zrobjiło jak vandrovji, chturen z cemnigo lasu
7530 8 | Co spjevô rog ?~Boczenjé, vandrze, z dalekjich dróg! ~Bo czupła
7531 36 | go wostrzegoł przed timi vanogami, chternich won sobje tu
7532 34 | Chtuż të jezdes, bjedni vanogo, żebes woczë podnjosł na
7533 31 | jezdes paneszką dlo wochotë, vanożącą ze strzelbą po polu, cze
7534 42 | gnotë trzeszczą, że bjedni vanożąci muzikańt tile v kraju mjoł
7535 26 | tego renku pełnigo jarmarku vanożełë, żem nje postrzegł szandarę,
7536 16 | vszetkjimu, bom so wuvożoł, że vanożenjim po svjece za hańdlarza nolepji
7537 41 | Cuż të, Remus, tak po nocë vanożisz? A może të sę tu chcoł też
7538 39 | glinjanni fachë bjelełë sę vapnem. Żevigo człovjeka vjidzec
7539 3 | vëlożalë, jak słoma z gnjozda varblovigo. I vjidzoł jem sebje takjim
7540 20 | na czołnje leżą jego to varë, chterne won ludzom przedaje:
7541 14 | krev pokozała sę na jego vargach. Nje rzekł njic, le ręką
7542 38 | zrobjilë sę dużé i dzevé. Vargoma ruchała chvjilę bez zevu,
7543 31 | vjidzoł, że jak snop grubi varkocz złocanich vłosóv zvjeszoł
7544 22 | Tej na drzevje zakrziknęła varna, a starô Julka podnjesła
|