1asu-cesnj | cesza-dokto | dokuc-glebj | glebo-jizem | jizra-krovo | kruko-mecha | mecho-napji | napla-odi | odpad-podpj | podpl-prega | prete-przez | przic-rzeca | rzech-spjev | spjic-szept | szero-varna | varne-vestu | vesun-vrobl | vroce-wodrz | wodsa-wukri | wukro-zandz | zanje-zevej | zevim-zyja
Chapter
7545 2 | zakrzikla, wuczulëbe krokanjé varnë i be powucekalë wod nji,
7546 20 | vesokjim brzegu przezevelë "varnim gnjozdem". Za polskjich
7547 17 | a pod pochą trzimoł ve varpjanni torbje łęczk i skrzepjice.
7548 44 | Wurzas, Zdradę, Krev!~Bo kjej varsztat dzejóv grzmji, ~Słabi człovjek
7549 13 | chodzeł kulavi, bo jeden z vartarzóv pchnął go bagnetą v stopę.
7550 33 | cze też wostavjilë jaką vartę. Tak ma tede dzękującë Bogu
7551 37 | jich tu vszeskjich: wod Vartisłava począvszë, chturen v gromadze
7552 38 | truł ręką vłoskjigo vędra Vartisłavjiczóv...~Co mazoł pamjęc ricerskjich
7553 33 | doka deszczovô na vodë, a vartorz z brzegu Zoborskjigo, chocbe
7554 43 | czuc sę dovało szczekanjé vartującich psóv ve vsach rebackjich.
7555 13 | wusmoloné. Ale v njich ju sę varzeła mjozga, be je przëwoblec
7556 36 | chto vje, jakji kucharze je varzilë? Nomjilij bem wucekł, Remus,
7557 13 | vjększé zdzevjenjé: stojoł vasążk cuzi kole vrot. Na njim
7558 9 | koscoła. Pon i panji jachelë vasążkjem, Morcin povozeł, a Marcijanna
7559 10 | Mjichoł wuprovjoł cos przë vasążku a Morcin njosł pęk sana
7560 35 | mom! — krziknął vłoscicel vąsóv, brodë i voruszka z norzędzami
7561 20 | rosnje dosc tile dovnich vaspanóv, długjich jak drągji. Jesz
7562 25 | rozpoleł, sodł jem przë vaspanu, a won tak povjodoł:~— Szedł
7563 20 | podkorbjanjô Trąba zjąl vasponovji torbę z pleći, vëdobeł z
7564 42 | sę vëlągł, ale v głovje vaszigo doradzce, czornigo ducha,
7565 42 | zomku. A jego drogji nje są vaszimi drogami!~Rozstąpjilë sę
7566 17 | Nje mąceta, ludkovje, vaszimu panu v głovje! Vje won som
7567 20 | dobrze nje wochrzcilë! — vątpjił Trąba. — Bo to ju tak dovno,
7568 1 | kratë, jaką trzimô Svjęti Vavrzińc ve vołtorzu v koscerskjim
7569 43 | kraj wostrovu, rąbjącë go vązką stronką bjołi pjenjiznë.
7570 23 | jinszé: Bjałka jedna na vązkii drodze przez las vpadła
7571 32 | strzodkjem ti stegjenkji vązkjim rovjikjem bjeżała voda.
7572 22 | priskają tam ze zemji zdroje i vązkjimi rovami płeną ku połnji nocë:
7573 43 | njebo stoji na zemji, kanęła vązkô czornô chmura. Zaczęła wona
7574 4 | jak mu sę to nje wudało, vbjegł v rzekę i jął vodę szleptac,
7575 13 | vkrącëc v bat, a Morcin vbjic v kum, żebe bedło dobrze
7576 34 | drągach, v pjosk Kozłovca vbjitich, dno svoje, vekłé zdrzec
7577 38 | manją, wostë go kolą...~Vcemnjicë jidze, le v njim sę żolą
7578 10 | koscołem, a za chvjilę jęłë vchodzec snożé panje i peszni panovje.
7579 24 | chorigo człovjeka. Moc ve mje vchodzi njeznanô a vjid jakjis,
7580 5 | nje rzekłszë. Tej Gnjota vcignął wogon i na mje zdrzoł, a
7581 9 | zbavjenjé!~Tej wona mje chiże vcignęła do koscoła i kozała sę przeżegnac
7582 33 | jegomoscë nę spravę z lestem do Vcjherova, beł jem v ti domovi vojnje
7583 6 | Straszka v Zabłockjigo chace.~Vcmjerkovoł jem, że pod wustrzechą beła
7584 41 | ale vjid svjeceł ju barzo vcrazno. Ma na njen dążeła chiże,
7585 44 | popjisani stoji won tam vcsoko v polu, ale jesz njicht
7586 26 | kjerzonkji bednarze. Beło to jesz vczas, a ludze ze vsë jesz popędzalë
7587 25 | Tero jô sobje przëboczeł vczoraszé szukanjé leże wocemką. Deszcz
7588 12 | svoję cenją na vodze.~Nje vdarzącë so njick vjęcij, wuczuł
7589 34 | Kozłovcu, mogłbe beł cę chto vdarzec sobje, bo takjigo dużigo
7590 41 | a starô takô, że gvesno vdarzi sobje pjerszich ludzi, chterni
7591 13 | dzejóv, tedem sę pitoł:~—A vdarzice vë sobje co z wonich czasóv,
7592 22 | ludze v kompanjiji sobje nje vdarzilë takjich cepłich dnji na
7593 42 | To të wob noc lezesz do vdóv? No, pożdejle, stari grzesznjiku!~
7594 9 | sę jesz spodzevała nigo vdovca, co ji go żid z planetë
7595 8 | kupjic svoję planetę z nim vdovcem, chturen mjoł po nję przińsc.
7596 42 | żem znjesłavjił bjedną vdovę, z chternąm sę dotechczos
7597 42 | wobovjązk żevjenjô bjedni vdovë, strącilësta mje v rzekę
7598 42 | rągającim głosem:~— No komu, jak vdovje po Trąbje? Wona sę na cebje
7599 14 | krevji ludzkji przelevalë.~Vdrig mje strząsł, a won to vjidzącë
7600 6 | chmjelovim sznurku, a jô vjedno vdzącznim sercem do njego sę wusmjechoł,
7601 34 | sę zgraji, co sę do njego vdzarła. Bo krom Rezego i mje, dvaji
7602 9 | szamotoł. Ale kjej jem sę vdzarłna zomkovjiska zberk, zervoł
7603 15 | pomału dobrô Marta. Sztołt ji vdzęczni to wukozivoł sę to gjinął
7604 8 | Martë.~Wode mje wona ję vdzęczno wodebrała, a jô rzekł:~—
7605 26 | zdovało, że won rągô:~— Vdzek! Vdzektobje!~ ~
7606 33 | wudbała, a v Koscerskjich Vdzidzach nalozł jem trzech rebokóv
7607 41 | chcała przez Juszkji na Vdzidze. Ale ledvjesma vëszła ze
7608 8 | vëzdrzi. Dlo Remusa, mojigo vëbavce z mokri vodë, dom vszetko
7609 11 | żeli mje słuchac będzesz, vëbavję cë z tego wutropjenjô.~—
7610 45 | zapoleła moc Boskô volę vëbavjenjô zaklętigo zomku, czimuż
7611 8 | Marta mje z trzëdzenni prize vëbavjiła, tej vzęła mje do jich chałupë.
7612 33 | Długo të tam gvesno nje vëbędzesz doma, le pudzesz nazod grivac
7613 4 | Jô cë tego żiczę. ~— Ale vëbij sobje z głovë zomkji i krolevjonkji,
7614 42 | mje wuzdrzoł wod Trąbjinë vëbjegającigo, smjoł sę głosno i rągoł:~—
7615 14 | krziknęła Marcijanna i vëbjegła. A ma czuła ji nogji tupającé
7616 29 | dvjerze, tej jô wuzdrzoł jizbę vëbjeloną z dużim łożem za kratą żelazną
7617 26 | njeprzijoceli, zaczął jem z kosza vëbjerac moje ksążkji i na karze
7618 25 | jędzotnoscë. A tero wona sę vëbjerô do naszigo ksędza jegomosce
7619 14 | żdoł, co mje povje, njim sę vëbjerze na to długji podrożovanjé
7620 34 | vesokjigo brzegu Zoborskjigo vëbjeżało czołno ku brzegom Glonka.
7621 34 | a ze za nortu Kozłovca vëbjeżeł czołen dużi, pełen ludzi
7622 33 | zavrocilë. Gorzij! Bo wod brzegu vëbjeżoł drugji czołen z dvuma szandarami
7623 39 | przedostanjesz. To le so vëbji z głovë. Chocbes ję vzął
7624 31 | vszetkjich naszich chłopokóv vëbjiją — pitoł jô dusze svoji.~
7625 6 | tej nabroł dechu i jął vëbjijac godzenę czvjortą. Po takji
7626 41 | vëbjijô wokno. kjej ti tam vëbjijają dvjerze? Przez tole wogjiń
7627 33 | szłë lepszé. Zaraza nje vëbjijała vsi całich a nad nasze jezora
7628 41 | mô jakji sumjenjé. Pocuż vëbjijô wokno. kjej ti tam vëbjijają
7629 40 | ludzom, chterni wob ten czas vëbjilë dvjerze, dzekjimi jęzekami
7630 10 | głovnim vołtorzem i wustavjac vëbjité aksamjętem krzasła.~A jô
7631 40 | płom vjelgji vëszedł woknem vëbjitim, a ludzom, chterni wob ten
7632 32 | a pod jedną scaną łava vëbjitô naksztołt zofë, wobcignjętô
7633 37 | v łożka do spjiku, Trąba vëbjivszë sę v pjerse jakji tuzin
7634 15 | chturen z cemnigo lasu vëbłądzi na vjidné pola. Serce mje
7635 10 | beło, żebes të, Remus — vëbocz, ale jô movję jak meszlę —
7636 42 | AIe won mje to z chęcą vëboczeł, vëpjił jednigo i drugjigo,
7637 30 | spravjedlevje i że prosi wo vëboczenjé, bo sę wodtąd popravji.
7638 37 | Meszlę, że mu ten żort vëboczita, bo je to dobri Kaszuba,
7639 42 | mje sę wusadzeła, to vom vëboczom, bo nje ve vaszich głovach
7640 20 | żesta mje naszła dziso. A vëboczta nę komediją z kopjicą sana.
7641 3 | zemji i żdaje na svojigo vëbovcę. Chto mje przenjese przez
7642 25 | sę dovjedzoł wod kamrota Vebra, chturen mje wob noc wotrzimoł,
7643 41 | rovnak seła, chterna ve mje vëbuchła v chvjilë, jak jem vłożeł
7644 20 | chvjilë — jak Trąba povjedzoł, vëbuchnął v gorę slup wognja a z njego
7645 15 | przëcesnęła sę do mje i vëbuchnęła takjim płaczem, że sę trzęsła
7646 2 | je ta chata nasza, v srąb vëbudovanô z camróv, jakjich ju dzisodnja
7647 6 | tej cesnęła go na zemję i vëburkła z jizbë. Ale przez dvjerze
7648 42 | wodemkł dvjerze do nji, vëburklë z jizbë dvje bjałkji. czervjoné
7649 36 | njim z pjekjelnim krzikjem vëburknął nasz Derda, a tej sę na
7650 5 | wokłodac, jaż psesko, zaczęło vëc żałoblivje. Jak won z njim
7651 15 | mje. A kjej jem naszedł, vëcągnęla do mje rękę a v ręce trzimała
7652 4 | rzeka szła jakbe duktem vëcętim, a grabjinë, wolszkji, vjerzbjinë
7653 43 | wotvarłé jezoro. Dzub czołna vëchilivszë sę nad vodą, broł vałë vjechrzem,
7654 20 | jak ju szerokji rąb jego vëchiloł sę na podnjebju, tej jô
7655 2 | dokoła las głębokji, le ku vëchodovji słuńca stojało jezoro, ale
7656 45 | i żdoł rena. A słonuszko vëchodzącé nad lasem wotmikało przede
7657 22 | proroczkji Julkji vjidzałë vëchodzącich z gardła Garecznjice. A
7658 8 | spjevoł, z głovë mje nje vechodzeł nen, chternigo won nazvoł
7659 21 | tam dużô jizba. Z nji sę vëchodzeło do mjejszich jizdebk, v
7660 1 | wurodzeł, anji vsë, co go vëchovała. Po zemji kaszubskji chodzeł
7661 1 | rodzonô, przë pjersë go vëchovavszë, godkę jego rozumjała.~Czeż
7662 40 | na pustkovjé, chdze mje vëchovelë na parobka. Ale seła mocnjejszô
7663 29 | vigodą, strachem i nogrodą vëchovijci sobje na łaszczevich psóv.
7664 20 | svojimi. Sena i corkji doł vëchovivac v Berlinje. Tam wone wodveklë
7665 27 | knapsko kochani, żem cebje vëchovivała podług nolepszi wudbë. Czeż
7666 9 | wutropjenjé z tim knopem! Nje vëchovivałamże go podług nolepszi vjarë?
7667 29 | chvjilë mojigo żecô. Va woboje vëchovjeta mje pomscecela!~A kjej jem
7668 20 | żebes jich dejadej nje vëchovoł. Krom tego, provdę rzekłszë,
7669 13 | Drzevjęta stojałë cecho, vëcigającé vjetvje czorné, jakbe wusmoloné.
7670 39 | wusnęła.~Słuńce ju nasze cenje vëcigało v njebivało długji sztołtë,
7671 20 | żeli będzema nogji dzirżko vëcigata, duńdzema do vjelgjich vód
7672 21 | rovje przëdrogovim. Ale jô vëcignę notę ponad noveższi chojeczkji
7673 41 | kołovaża anji łoze sań nje vëcignęłëpo nji dvojnich żłobóv. Ale
7674 32 | mjało co wobjavjic, a wono vëcignęło rękę ku szklącim, szeroko
7675 7 | wukarac. Zlez z konja i vëcignji tvój mjecz, a Bog njech
7676 41 | Barzo vesoko nad zemją vëcigô wona svoje grubé i pokrąconé
7677 36 | mają!~Ale czorni le svoje: vëcigoł czorné, jak smoła ręce,
7678 39 | będze,~Trąba sę zaru vzął do vëcinanjô cenkjich vjetev chrostu,
7679 36 | chdze sę trafji, i wod razu vëcknje, cze tam spodkjem je kaszubskô
7680 20 | Le të. Trąbo, jidz i vëczap sę v jezerze, bo nje przëstoji,
7681 39 | to vszetko v tim torfje vëczapję, że będzesz vëzdrzoł jak
7682 36 | i pomesloł jem sobje:~— Vëczesczëc ze sebje vszetkji kurze
7683 40 | żem le z vjelgą starą mogł vëczetac jich mjona. Na njemjecką
7684 32 | njese v zamorskji kraje, vëczosałam tę Bożąmękę. Ale nji ma
7685 40 | zeżelaza vëkuti, abo z drzeva vëczosané tablice i timiż krosami
7686 39 | latarnjô, a za chvjilę ma vëczuła zev:~— Hallo!~— Hallo! —
7687 26 | krova pana bormistrza i vëdała celę z dvuma głovami. Wod
7688 33 | te rebë v vodze bełë go vëdałë, njiż naszi ludze. Plinęlë
7689 8 | nje vjedzą. Bo jak be sę vëdało, że ta ksążka je wode mje,
7690 13 | szarimi skrzidłami, dzekji vedavającë govor i nje rozumjałi, chvjądało
7691 26 | Ale to sę zdarzeło le kęde vęde, bo nasz lud kaszubskji
7692 23 | muszoł najesc. Le të mje nje vëdej!~Jô krąceł głovą, że tego
7693 33 | naszi be żodną mjarą nje vëdelë.~Kjedem kanął na Zoborach,
7694 4 | stegnę, co ję sobje sarnë vëdeptałë. ~Tej jô przërechleł kroku.
7695 34 | gonjic", tej na Kozłovcu vëdingovelë go suchim jałovcem. Naprocem
7696 20 | korzinje i so jakjigo gnota nje vëdjidł. Bo doktora tu bes na całi
7697 19 | woczami na mje. Gęba mu sę vëdłużeła jak wu dżenji a z woczu
7698 20 | rzekł jem.~Ale njim Trąba vëdmuchnąc zdołoł pjerszą notę pjesnji
7699 20 | wopadnje, tej z pod kaminji vëdobędzema połc sorena. I to, żebesta
7700 19 | tich dvuch wodrzemjechóv vëdobelë, panje Czernjik?~— To nje
7701 26 | muszelë go jesz roz ze zemji vëdobivac.~Jô na to njic nje wodrzekł,
7702 33 | wovinjęti ve voskované płotno. Vëdobivającë te rzeczë, vëzdrzoł jak
7703 39 | do czasu z głębji Błota vëdobivalo sę dlugji czężkji stękanjé,
7704 39 | nich potarganich zemnjic vëdobivô sę postacejô dużô, jakbe
7705 8 | Mjichoł, nim legoł do spjiku, vëdobivoł kozłovi rog, na chternim
7706 20 | wumjerają.~Za chvjilkę ma sę vëdostała na rovné i wusadła na mechu
7707 43 | Mocnimi wuderzenjami vjoseł vëdostałasma sę z pod kraju na dużą vodę.
7708 40 | muzikańce! Chto sę roz z pjekła vëdostoł, tego drugji roz tam nje
7709 33 | pannë Klemë abo po vjikt vëdostovom sę na vesokji brzeg Zoborskji
7710 33 | wuceszi i będze ludzkô. Drugji vëdosz wob drogę na żëcé.~— Na
7711 32 | chturen sę nom z daleka vëdovołbjołą wosobą: Drzevo, chterno
7712 25 | dobri wuczink i dvum głodnim vędrom spravjilë vjeczerzą. Żieli
7713 17 | movji:~—voloł po svjece vędrovac, ~njiże krolom krolovac.~
7714 25 | głębokjimi lasami do dom vędrovalë. ~ ~Pod kaplicą Wukrziżovanjô
7715 14 | mesli i ducha, co mje beł vędrovną palecą przez całą drogę
7716 19 | rzekł Trąba — mój tovarzesz vędrovni, co z tovarami wobjeżdżô
7717 9 | głovę nachodzą, jak karno vędrovnich skorcóv wobleci samotną
7718 31 | mje ze sodze vëpuscilë, vędrovoł jem przek i spak naszim
7719 40 | zemji, jakbe je zasepałë vędrującé dinë. Godka nasza jesz żije
7720 40 | kjejbesta sę zasadzeła vëdrzec mu wofjarę!~Zjadłasma i
7721 27 | złodzejstvo. Kjej të komu co vëdrzesz javno, to to je rabunk.
7722 29 | morë vszeternostką sełę vëduszają. Ale v tim razu dusza moja
7723 20 | a za vodą jakbe wopokę, vëdvigłą z jezora.~— To je Vdzidzkji
7724 14 | vjele pokolenji, żebe go vëdvjignąc na vjerzch. Jô pudę do grobu,
7725 14 | ludzi i procovoł będzesz nad vëdvjignjenjim zapadłigo zomku.~Ale mje
7726 40 | dach i zabavjivszë sę tam, vędzeł sece i norzędza rebackji
7727 26 | bluznjił, to iô cë jednigo vëdzelę v łeb, że të jesz vjęcij
7728 45 | nade mną stojąci, be mje vëdzelëc karę, pjes mój Gnjota, spjevanjé
7729 23 | vëcignje i mu z nją nje vëdzeli v głovę, tak sę wona ta
7730 36 | chterno jim skorę na czorno vędzi. Muszałasta mu co zrobjic,
7731 31 | sę czasem nje chcącë nje vëgadała. Ale kjej będzeta pozdnji
7732 40 | dovno nobożeństva kaszubskji vëgasilë. Le v Głovczecach jesz dlo
7733 20 | jezorovą trovą.~Jak wogjiń vëgasł, bjesadovałasma przë ksężecovim
7734 33 | be v sercach ludzkjich vëgasła vjara v Dobro, Cnotę i Ducha. —~
7735 20 | leżącigo brzuchem do gorë i vëgasłimi slepkami patrzącigo v njebo.~
7736 33 | przejacelską tobje duszę. A nje dej vëgasnąc wognju svoji dusze, bo nadarmo
7737 30 | uwostavjił po sobje a mjono jich vëgasnje na Vesokjich Zoborach.~—
7738 14 | zdrzoł z mokrimi woczoma na vëgaszoné lica brala. Panji klęczała
7739 29 | vińdą wod nas, abo ma nje vëgjinema do wostatnigo.~Dvje spravë
7740 37 | przëzdrzoł tero dobrze, vëglądoł won barzo vjekovi. Vstoł,
7741 41 | zabłądzec, jak przedtim. Do Vęglikojc dobré mogło bëc poł godzenë
7742 41 | provadzącim z Koscerznë przez Vęglikovjice na Vdzidzkji jezora, stoji
7743 41 | skrzepjic i vzął sę i szedł ku Vęglikovjicom. Całé wumęczenjé ze mje
7744 20 | zemji. Stari jozc, bjedni i vëgłodnjałi vëlozł njedaleko wod naszi
7745 25 | posilëc, co besma strzimała.~Vęglovnjik wosmoloni jak morus chłop,
7746 41 | co porę krokóv smjeg beł vëgnjetłi v ten sposob, jakbe człovjek
7747 36 | takjich, chternich wojc vëgnoł, bo nji moglë sę nawuczëc
7748 20 | litoscevi nje beł za darmo vëgojił, bo na krovca jô nji mjoł
7749 34 | co dotechczos chodzilë vëgoloni jak ksężô, dzisodnja zapuscilë
7750 4 | Chocbe mje mjoł złoti vęgorz v kłomkę vlezc, nje dostołbes
7751 21 | mestrami, kjejbem chcoł vëgrac tę cągłą notę Boskji chvalë,
7752 27 | strzodę muzikańt mô volą vëgrivac na wulicach mjasta. A jô
7753 28 | woblekła njevolô. Jak ju vëgroł całą kolędę, tej doszłë
7754 12 | v gnotach. Potim słuńce vëgrzało, vjate vëvjoł,deszcz wopadoł,
7755 43 | nen straszni dzeń, kjede vëgrzebała drzozgji z pod matecznigo
7756 9 | jarzębjinę. Tam jô chiże vëgrzeboł z pod korzenji i vëdobeł,
7757 31 | cę vëpłocze i słonuszko vëgrzeje, zaboczisz co beło, a za
7758 45 | Tam i jô po moji choroscë vëgrzevoł sę na słuńcu. A dzecë —
7759 42 | stoł stroż nocni, chturen vëgvjizdivoł godzenë. Ten, skorno mje
7760 43 | Panna Klema kozała mje vëjąc vjosło, sama ale dovała
7761 10 | nomjilejszą do slubu jadą! ~Vëjachavszë na gorę, wuzdrzoł jem vjes
7762 33 | mogł ludzom svoję duszę vëjavjic. Choba ten wogjiń, co sę
7763 22 | chterno za czasóv krziżackjich vëjęło berło z rąk Chmjelna jako
7764 23 | wostatni staceji przed samim Vejherovem. Njebo jesz pobjegłé mało
7765 23 | Nje płaczce Leonje. Ve Vejherovjejô cë kupję kjełbasę jesz roz
7766 33 | Wobtrąbję drogę wod Lipna jaż po Vejherovo i będę njosł jegomoscë list,
7767 29 | jedni nocë, żem z kalvariji vejherovskji szedł v gromadze z krolem
7768 33 | Trąba:~— Jegomosc, jô znaję vejherovskjigo koscelnigo, jak Remusa,
7769 29 | czimu jô wod vęglovnjika ve vejherovskjim lese zabroł pełną torbę
7770 19 | Słuńca! smjoł sę Czernjik. Vëji jesz nje rozumjece, ale
7771 25 | jak do przijacela, be sę vëjiscec. Chdziż mom jisc, kjej mje
7772 41 | kurzatva woprzestała a gvjozdë vëjiskrzełë sę na njebje i mroz straszni
7773 42 | kradnje z woborë, vrobel vëjodô kłose a navetk szarô gapa
7774 36 | wodemkłë dvje jizbë, bjoło vëkalkované i czesté. V jedni stojałë
7775 28 | dorodzającë, bem sę vëkjichoł i vëkaszloł, bo njic lepszigo nji ma
7776 28 | cepami dorodzającë, bem sę vëkjichoł i vëkaszloł, bo njic lepszigo
7777 31 | mjoł strach, żebes mu nje vëkjidł resztë zębóv, a szandaróv,
7778 39 | lôt na zemę i mroz trąbjic vekł na zbłądzonigo. Tak rzekł
7779 14 | bleżij przëstąpjic i jął vëkładac:~— Te dva krąconé czorné
7780 34 | vąse, jak Njemcë, bo tego veklë na vojnje z Francuzami.~
7781 34 | Kozłovca vbjitich, dno svoje, vekłé zdrzec ku głębjom jezora
7782 33 | wokjennjice.~Przed spjikjem vekłesma długo rozmavjac, a lepji
7783 40 | poszëcim povjeszoné, njim nje vekleszczeł sę na dvor z jednigo i drugjigo
7784 39 | pjisma naszigo nje bëlë vekłi.~Trąba vëpjivszë z njimi
7785 37 | tu won maluje, tam pravo vëkłodô, chdze jindze pjisze gazetë
7786 19 | jem sobje, — jak mje je vëkłodoł pon Jozef na pustkovju.
7787 20 | ludzkjich, a Remus njedovno sę vëkluł na pustkovju jak pilątko
7788 36 | pjekjelną godkę. A ti va noprzod vëknąc muszita.~Ale Trąba wucekł
7789 23 | A tero won svoję pomstę vëkonoł.~Dvuma mjeszczanom, chterni
7790 42 | gorę nad bjałką a vłodzę vëkonuje rzemiszkjem. Ztąd mu też
7791 5 | vzął rękoma grzebac, żebe vëkopac kulkę. Ale polce moje zavadzełë
7792 7 | gorą. V wurzmje ti gorë vekopani beł cali rząd sklepóv. Ale
7793 45 | tam vjele dużich korczi, vëkopanich przez bjednich ludzi wob
7794 5 | jem zrobjił.~Mjeczem jô vëkopoł kulę pod jarzębjiną a rękoma
7795 33 | moglë, jak v sposob, jak sę vëkopuje lesa z jomë. V jomje doł
7796 45 | kjej mje gbur tak srodze vëkoroł. Ale kjej jô dzecom kjivoł,
7797 34 | ludzi nji ma, nji mogę sę vëkozac, jak le vjeprzinem na granjé
7798 4 | glovę v teł licami na plece vëkrąceło.~Szedł jem przeką nich paproci,
7799 33 | cosma tam mjeszkała, ksądz vëkreł, że njeboszczik krol jezora,
7800 39 | sę, żebe mje sę pesk nje vëkrzevjił na ksztoł starnjevkjenigo.
7801 38 | tobe te vjatrë jim gębë vëkrzevjiłë na jeden bok, jak na ten
7802 36 | żegac muszą. Tim sę peskji vëkrzivjają na vszeskji stronë vjatru.
7803 32 | dvuma mocnimi korzinjami vëkumané, zamikającé sę żelaznim
7804 5 | vesokji a ve vestrzodku vekumani, jak jakô dużô mjiska. Le
7805 33 | ku Zoborom robjoni są z vëkumanich wuzimkóv vjerzbinovich?
7806 32 | beła do trzech czvjerci vëkumanô naksztołt vjelgjigo podpjecka
7807 33 | njim wone nadińdą i vas vëkurzą jak lesóv z jomë. Krom tego
7808 33 | zemji zatacilë, ma jich vëkurzema, jak kretóv.~Bivszë na początku
7809 44 | tej cudovnigo vjidu kvjdt vëkvjitnje z paprocë v tvojim ręku
7810 41 | dregjim zedlu v bok. Na dvorze veł vjater i sepoł ze svjistanjim
7811 32 | wonge z Trąbą na Glonku vëlądovała i mjała pjerszą poceszną
7812 42 | vaszich głovach ten podstęp sę vëlągł, ale v głovje vaszigo doradzce,
7813 20 | nareszce a v njim vjosło. Vëlałasma tede z njego vodę, zapakovała
7814 42 | jego z trzoskjem za njim vëlecałë, le dużô dziira v scanje
7815 40 | tak że całé wokno z łóż vëlecało i z trzoskjem vpadło do
7816 27 | jak pilę dopjeru co z jaja vëlęgłé. Ale dvuch rzeca cë njc
7817 29 | tim razu dusza moja ju sę vëlękła, bo vjidzała, czegom celesnimi
7818 30 | I navetk cvjardi Njemce vëlęklë sę i sfolgovelë wucisku
7819 24 | roczetë: Pojta, dzecë Vjarë! Vëlękłô v dolinach, zkąd vasza jidze
7820 8 | mje nę brozdę na głovje vëlekovała, chterną mje Golijat vëworoł.~
7821 11 | smjertelnim. Bjej do spovjedzë i vëlekuj duszę, tej wo lekovanju
7822 9 | deszcz, chvjilami słunko vëlevało na svjat struminje vjidu
7823 7 | movjiła.~—Tero vez sę i vëlez, Remus, bo jich ju nji ma! ~
7824 28 | napastvjilë, tej mje kozelë vëlezc z vodë. Potim delë mje zgło
7825 11 | v balce wugrądzoni, nje vëleze do kuńca svjata!~Takji mocné
7826 22 | kamrot Veber doł vjédzą, vëlezlë na przededvjerzé i będą
7827 3 | mjoł durë a przez nje vłose vëlożalë, jak słoma z gnjozda varblovigo.
7828 25 | wopuszczonim molu svoje vjęcorkji vëłożilë. A vątpję, cze sę dovjedzą
7829 22 | potrzebuje. Ale njechże sę vëmaluje zeloną krosą. Zdrzë! Ju
7830 37 | Mestvjin. Z njim, co provda, vëmarł rod, ale won zrobjił to,
7831 37 | vszędze jindze ju wod set lôt vëmarłë, bo naszłë jicli jinszé
7832 1 | Valek na jarmarku" i "Vëmarsz żedóv do Palestinë", zełgané
7833 31 | XXXI~Jak Remus vëmaszerovoł ze sodze pruskji z muzeką.
7834 20 | V ponjedzołk reno wonji vëmaszerują. Dziso momë czvortk. Kjej
7835 42 | rozkazu ksędza jegomoscë vëmavjac mje zgorszenjé, chterno
7836 6 | sę chiże nawuczeł, ale z vëmavjanjim mjoł jem vjele wutropjenjô.~
7837 28 | komjinku gotuje. Na dva lata vëmazani z rzędu żijącich ludzi,
7838 29 | krijovkę przijemną vëszekovac i vëmesleł jem sobje sposob, żem przez
7839 25 | i rzekł:~— Tos të dobrze vëmesloł! Kjej ma jesz tę sicenę
7840 34 | beło słovo, v pjekle gvesno vëmesloné, jak wonji cë to na jormarku
7841 34 | To je vszetko pjękno vëmeszloné, le më vom tego, Hochvirden,
7842 34 | chturen sę nom tak długo vëmikoł. Pokożce le nom zaru, chdze
7843 39 | na chterni dva voze sę vëminąc mogłë. A jak ma z nji zeszła
7844 8 | pobudzeł, jesz barżij jął vëmiszlac:~— Jak sę panna Marcijanna
7845 34 | ten duszełovca wobrazeł, vëmiszlającë mje wod vanogóv? Za to go
7846 6 | to je kara Boskô za tvoje vëmiszlanjé? Jak wona go na vjeczerzą
7847 23 | Boskji, że vczora Trąbovim vëmiszlanjim wodnekała zapalczevigo sługę
7848 26 | zavrzeszczoł:~— Të miszkjiklonje! Vëmiszlej sobje z mjeskjimi lontrusami,
7849 21 | sobje tam podkorbjelë i vëmiszlelë, jaż butelka stojała prożnô.
7850 36 | malżeńską. A co vë, chturen vëmiszloce, jak żijąci człovjek, moce
7851 6 | żebem ze svjętich rzeczi nje vëmiszloł i kozoł mje sę z tego spovjadac.
7852 27 | że z levi szczękji dolni vëmjenonigo policejanta Szabelkji vëbjił
7853 40 | tam są tego nołożni. Chdze vëmjerają ludze i rodë, tam vjedno
7854 38 | Ale wodtąd jô vjidzoł, jak vëmjerała mova nasza, chterna za mojich
7855 25 | sebje karę, chterną mje sądë vëmjerzełë. Bo vłodzô vszelko je wod
7856 27 | wuvożej: V tim domu prava vëmjerzô spravjedlivosc sędzi. Żeli
7857 3 | przë woranju muszelë ję vëmjijac. Pitoł jem sę doma Mjichała,
7858 7 | skrzidłami wobrzedlevimi vëmjotł i vëtirzeł na woborę. V
7859 9 | ksądz "amen" vërzekł, jô ju vëmknął sę jak chart i gnoł na dravoka
7860 33 | vroceł i tak povjedzoł:~— Vëmoczeł jem sę dziso jak sledz na
7861 42 | połomjoni. Won całą vjes vëmordujc, żeli go nje zavjezeta do
7862 17 | Ale przezviska jich jô nje vëmovję — njech ludze wo njim zaboczą —
7863 10 | të mosz jachac do młina. Vëmovji sę i poslij mje. Jô cë sę
7864 38 | kaszubskji, kjej jakji stari rod vëmrzec mô. Roz bodej przińdze jako
7865 43 | Pon Bog, jakbe mje chcoł vënagrodzëc, doł pjękną pogodę. Sano
7866 22 | a pon Bog cę zaru za to vënagrodzeł...~Wob ten czas kompanjijô
7867 27 | przërodzonigo szeku.~Sprava vënagrodzenjô za woszkaredzenjé gębë,
7868 15 | stulącë wuszë, kjej mjałë veńc v vodę, tak że ma sę vszescë
7869 42 | szła uwona mje na woczë, vënekanô mjętką ręką potcevi Martë.
7870 11 | rożô. Jak je wod razu nje vënekosz, mogą do zemji dostac człovjeka
7871 41 | jô tam valczec muszoł, be vënjesc duszę i zdrovjé bez skaze
7872 40 | vëdobivszë naszę żevnotę vënjesłą ze Sorbska. Wonji njedelë
7873 23 | wonji sę pokłocilë. Leon vënoszoł pravje kuferk ni pannë do
7874 34 | tobaka v rożku. Choba bëlë vëortovani! Bo jak jô jednim wokjem
7875 43 | do serca zbjegła i kvjatë vëpadłë z mojich rąk.~Moja krolevjonka
7876 20 | zjim mój plecok z karku i vëpakuj na trovę. Nalezesz też v
7877 41 | dzivnim sposobem v smjegu vëpatrzec nji mogł. Ale ko won rovnak
7878 6 | wotrzimała, tej wona mje vepchnała do jizbë, chdze drudze ju
7879 7 | mje zavlekła Marcijanna i vepchnęła v doł. Za chvjilę spodl
7880 32 | ta gora gvołtem ze sebje vëpchnęła v jezoro. Wobjeżdżającë
7881 14 | pocałovoł ją i przësągł:~— Vëpełnję tvoję żeczbę i będę skrą
7882 18 | zaru be mje bjałka moja vëpenetrovała, a chocbe bronjiłë dva rejimańte
7883 31 | Duchem, jegomoscë be nje vëpenetrovoł. Ale i tak, na mój głupi
7884 31 | go z Remusem ju po drodze vëpenetrujema. A kjej njebędze dobrą volą
7885 26 | nje beło.~Tak wonji mje vëpitivelë, zkądka jô i chdzem wurosł.
7886 34 | besce sę svojivjarë nje vëpjerelë, bo vjedno lo njeje pjękno —
7887 34 | człovjeka, chturen tak sę vaju vëpjerô?~— Njech go szvernot! Skąd
7888 42 | worzeł na grzędze v kurnjiku! Vëpji gorzołkę, chterną cę ze
7889 34 | rzekł Reza. — Przińdą i vëpjiją, njick nje pitającë, a jô
7890 20 | Lepszigo v samim Gduńsku nje vëpjijesz. Godka njese, że jeden z
7891 6 | jesc. Kjej jesma zjadła i vëpjiła, Mjichoł sę przeżegnoł i
7892 44 | krose spłavjił deszcz i vëpjiło słuńce. Przed vjele vjekami
7893 37 | chternich dovni mocni prądë vëpjisalë svoje znakji.~Krom ksążąt
7894 36 | porządku i spravjedlevje vëpjisani i wobłożoni sztamplami.~
7895 36 | vjatru. Bo to czasem wod tego vëpjitigo trenku pjekjelnigo jich
7896 39 | naszigo nje bëlë vekłi.~Trąba vëpjivszë z njimi kjile kjeliszkóv,
7897 34 | Tej sędza, zamjast mje je vëpłacec, kozoł je wod njich, njibe
7898 42 | do szkolnigo, chturen ji vëpłaci z mojigo mjeszka, co ji
7899 24 | vodë. Ale kjej przë knjeji vëpłinął, tej po kulë v głovje sę
7900 33 | wod zochodu nad rębem lasu vëpłinęła bjeżącô ponad jezorem bjołô
7901 22 | Pomorsce przez Łebskji jezoro vepłivô v morze. Tam v nich dolinach
7902 31 | Njechle jesz deszcz cę vëpłocze i słonuszko vëgrzeje, zaboczisz
7903 34 | rebackjich, jak v karnje vepłoszonich dzekjich kaczk, ale nje
7904 36 | małą gazetkę vëżegac muszą. Vëplują i jim dobrze! Ale są jinszi,
7905 19 | porvje Czorta brat! ~Zemja vëplunje tvój scirz, ~njim na grobje
7906 44 | wopusceła i ze zemglałich pazur vëpodł kam tu na rozestajné drogji.
7907 7 | nje żdoł, le przëtrzimoł i vëpoleł prosto ve mje roz i drugji.~
7908 20 | czas sano z vjerzchu sę vëpoleło, a z kopjice zaczęło mocko
7909 19 | mogjiłami grzmji ~jaż sę Słuńce vëpoli ~i pod berło veznje svjat ~
7910 23 | pikach i srebernich blachach vëpolivało svoje wostatni wognje. Vjara
7911 34 | njic nje mogącë skurac, vëporajilë sę wob noc precz. Potvjerdzilë
7912 4 | varząchevką i vrzeszczała:~— A vëporajisz të sę, pokuso njeskvarnô! ~
7913 20 | vëstovjac, kjej wovcami potrov vëposają.~I chcoł vstac, ale sę zatrzimoł,
7914 12 | zvonjilë, żem nji mogł słova vëpovjedzec.~Won njick vjęcij nje rzekł,
7915 34 | kjejbe go vëprostovoł i vëprasovoł, przedstovjołbe jesz chłopa
7916 41 | njevjastë. Tam cë, druchu, vëpravję pogrzeb, jak sę noleżi.~
7917 20 | będze. Woboczisz, że won nom vëpravji kjezróv moltech.~Wob ten
7918 32 | wobjimje też mojigo vjernigo i vëprobovanigo drucha Trąbę. Bo won, jak
7919 36 | patron vjilkóv i vanogóv, vëprosi nom szczestlevi navrot z
7920 32 | rumu v gorę, żem sę mogł vëprostovac, a moje nogji stąpałë po
7921 22 | porvała całą kompanjija. Vëprostovałc sę chrzebtë, podnjosłë głovë,
7922 14 | gorë. Tam ju pon stojoł vëprostovani przë łożku i zdrzoł z mokrimi
7923 41 | patrząci v Julkę, jak wona tam vëprostovanô v łunje wognja stojała,
7924 1 | dzivną duszę, chterna tero ju vëprovadzeła sę na tamten svjat. Tec
7925 27 | spravë z Golijatem?Terocë vëprovadzilë vszetkjich pustkovjokóv
7926 10 | zajachoł jem do karczmë, vëprzągł szkapë i doł jim wobrok,
7927 34 | chdze są te jego tovarë?~— Vëprzedoł resztę v Koscerznje i jidze
7928 29 | Ale łzë jem svoje ju beł vëptakoł, le smutk woblekł moję duszę
7929 7 | przëszedł njeprzijocel, żebe, go vëpuscec! — tak jem sobje mesloł.~
7930 27 | cë rzekę: Żebe cę mjelë vëpuscëc przez nę vjelgą bromę njedovjinnoscë,
7931 33 | jak mom nodzeję zdrovo go vëpuscela ve svjat. Ju kose zvonją
7932 33 | chdzebe ledvje podlozł kot, vëpuscełë ze sebje vjetvje, chterne
7933 7 | vszetko wutropjenjé spravjił, vëpuszczivszë Straszka ?~— Njicht jinszi
7934 5 | Lize abo Gnjadigo, na pażęc vëpuszczonich. Gnjota ję navrocoł, ale
7935 11 | i za chvjilkę jęło znovu vërabjac svoje kuczkji. Tak jô povjedzoł:~—
7936 6 | gorzu wona mje długji pocerz vërachuje, dlotegom so wuvożoł:~—Trampk
7937 4 | przëległa do rzekji. Z ji boku vërastała grebô starô chojna, jakbe
7938 15 | doce. V tim vjidze mocno i veraznje vëchodzeła na jav korunovanô
7939 43 | chvjilë, że moja mova sę stała veraznô i czestô, jak voda ze zdroju.~
7940 4 | Czimużes nje woddoł, kjej jes vëręczeł sobje!— ~Mjedze drzevami
7941 40 | tim svjodczi herb nasz, vëreti na telni stronje. Zdrzë:
7942 11 | kjej mester chałupë nje vërichtovoł za vogą abo vsadzeł zgnjitą
7943 8 | nadrukovac. Jesz cepłą ję ludze vërivają sobje przë dvjerzach drukarnji.
7944 14 | skrzidła i pjoro za pjorkjem vërivającc pusceł złim vjatrem za skrami.
7945 28 | wobeło sę to strziżenjé bez vërivanjô vłosóv na vjększi vzątk
7946 27 | ten czas Remusovi wobrońca vërobjił zgaszenjé nakozu aresztovanjô
7947 37 | chterne nasz svojskji zdun vërobjô i takji, chterne wokrętnjikji
7948 44 | woku. ~Wumrzesz, kanjo, po veroku ~Za tvoje rąganjé, ~Deszczu
7949 23 | drogji nad drzevami lasa vërosłë przed nami vjeże mjasta
7950 2 | Morcin. Morcin jesz nje beł vërosłim chłopem, ale procem mje
7951 27 | Zobloćkjigo wopusceł won, vërosłszë na mocnigo chłopa, potcevą
7952 33 | koseskjem v ręku, z chternigo vërostała na czvjerc njeba długô kosa.
7953 33 | brzegóv jezora scaną czorną vërostoł las. Strach mje jakjis zibem
7954 42 | njeboszczika i rechunk je vërovnani. A tero poj ze mną! Jô vaju
7955 29 | rzekł— i mosz z czego. Ale vërozumjesz vszetko, kjej cë povjem:
7956 29 | njick, le szedłjem dalij, vërvciło mje strzelbę i przëtrzimało
7957 44 | czołenka anji vątk ~Nje vërvje won z ręku prządk, ~Chternich
7958 5 | deszczovi fale. Bjeleł sę v ti vërvjiznje pjosk żołti i gładkji kaminje,
7959 13 | wonji naszim krzivdë nje vërządzilë? A i z tego pustkovjô ludze
7960 27 | to jednak moralnô szkoda vërządzonô poczestnoscë krolevskji
7961 7 | tej jem sę bezmała nje verzasł.~Tec to beł nen Straszk
7962 7 | ręce, a Marta nje potemu verzasła sc cebje, jak Lucepera z
7963 30 | pjenjędzi. Ale czimu va sę tak vërzasła. Ko jô mom dobré novosce
7964 26 | Wod takjigo cudu tak sę vërzaslë wojcovje mjasta, że wuchvalilë
7965 43 | cesnęła sę do mje, jak sarna vërzasłô. Krom wodvogji i krolevskji
7966 18 | ze svoją kanoną.~Po tim vërzasu przez całą resztę nocë ma
7967 36 | z woczu kulałë. A jak sę vërzechotoł do negji, tej rzekł:~— V
7968 6 | ję przez kjile vjeczoróv vërzinoł z klocka grabovigo.~Jak
7969 9 | komjinje trampk z paple vërznjęti przez Mjichała, chturen
7970 29 | robjiłë, jakbe ze sebje chcałë vërzucëc jakjis czężor. Ale jak go
7971 40 | zemją i kaplicą, że naju vërzuceło vprzodk i rżnęło wo zemję.
7972 43 | bëc i rebë bodej z głębji vërzucô na vjechrz. A jak minje,
7973 14 | dvjerze sę wodemklë a vszescë ves7lë do Straszkovi jizbë i poklękalë,
7974 21 | moglë. Tej długjimi krokoma vësadzeł sę na przodk vszetkjich
7975 41 | Daleko wuzdrzołjem drogę, vësadzoną drzevami, chterna provadzeła
7976 41 | vzał i chiże dążeł do woni vësadzoni drogji, bom so wuvożoł,
7977 17 | muszoł sadnąc na mjedzë i sę vësapac. A jak sę vësapoł, podnjosł
7978 17 | mjedzë i sę vësapac. A jak sę vësapoł, podnjosł rękę.~— Tam za
7979 38 | pańskji, krosnimi divanami vëscelone. Przed bromą jak vartarze
7980 12 | Żdało na mje łożko, vesoko vësceloné. Mjichoł mje pomogł mokré
7981 21 | Trąba że zdrój poceszenjô vëschł i ze suchimi gardłami spjevac
7982 37 | Ale wu nas fala v rzece vëschła, a te tu pamjątkji są jak
7983 18 | svoje ruchna na słuńcu, żebe vëschłë. Ko nji możesz jisc v mojim
7984 40 | kokosza, chterna cuzé ptastvo vësedzała, pesznjiłë sę grobové kaplice
7985 33 | stolimach. ~Wudboł jem sobje vësedzec v ti dobrovolni sodzë v
7986 36 | jezdem vobcą na głupich. Mje vësełają, żebe potępjonich zvabjic
7987 31 | woborze, kjedesma naszła, vësepelë sę kulavi Mack i starô Małgorzata,
7988 12 | ju vracała, tej jem chcoł vëskoczec jak wonge, ale porę rąk
7989 20 | zaskrzepjoł na pjoskovatim brzegu. Vëskoczełasma i vëcignęła czomo na brzeg.
7990 44 | mocnigo trunku. Za njim vëskoczeło z nocë karno bestrich muzikańtóv
7991 44 | tej nochvatszi chłopok vëskoczi tu v gorę, zapoli beczkę
7992 11 | sę chiże krziżem svjętim, vëskokł jem z łożka i krziknął:~—
7993 38 | tu pjekło? Tam z pałacu vësłelë do Lęborka i do Lebë po
7994 27 | Muszisz mję ju chvjilę vësłuchac, żebem tobje vëłożeł, wo
7995 23 | vątpję, że cę litoscevje vësłuchô. Ko jes katolikjem, a ni
7996 6 | nje jodł. Ale Mjichoł sę vësmjevoł i podkorbjoł:~— Żebe Putifarzenô
7997 19 | jesz jedna briczka. Z nji vësodł pon vesokji postavë z czorną
7998 25 | skamjenjałich vjeselnjikóv pod Vęsorami. Podvjeczork ma zjadła pod
7999 33 | vjedno mje vjikt i leżą vëspjevają. A co zrobję dobrą volą,
8000 13 | pszczół, kjej jim matka vëspjevala godzenę:~—Nacuż cę Pon Bog
8001 18 | trąba i skrzepkji mjałëbe ju vëspjevané wostatną notę. A të i jô
8002 8 | mu pomagala spjevac. Po vëspjevanju Marta zatchła drzozgę smolną
8003 44 | zaspjevelë pjesnją. Jak vëspjevelë, vëszedł kat z łiszczącim
8004 1 | norod kaszubskji lubjił vëspjevivac. Z jego mizernigo vozedła
8005 43 | drzevach nade mną ptactvo vëspjevivało svoje notë. Letkji szum
8006 40 | Na to jô rzekł:~— Dziso vëspjima sę v Smołdzenach a reno
8007 18 | cemnoscë. Tec noc długô a vespjimë sę jesz do tile.~Vjidzoł
8008 33 | vjarë, co dzecko do wojca i vëspovjodoł mu sę z mojigo żëcô, wod
8009 9 | mje sę zdovało, że njico vëstąpji i mje v teł głovę skrąci.
8010 25 | naszigo vlas, jakbeztąd mogt vëstąpjic chtos, cobe mje doł wodpovjedz
8011 3 | beło abo możebe co z lasa vëstąpjiło i do mje godało!~Chdzeroz
8012 24 | V kompanjiji szedł takji vëstavjinoga, chternigo wona njibe to
8013 34 | noprzod słova matkji, chterna vestchąvszë rzekła:~—Tero ju nji ma
8014 32 | lukji v kam żelazną rączkę i vestchła:~— Mój Boże ! Pod tim kaminjem,
8015 25 | stało? — pitoł jem. ~Trąba vëstchnął i rzekł:~— Cużem cë movjił,
8016 41 | karze i ten całi czężor, vestchnąvszë do Boga, vjozł jem przez
8017 13 | Njech Bog nas bronji! — vestchnęła Marta. Ale jô beł srodze
8018 19 | vëlecała z pochvë z jęklevim vestchnjenjim. Tę jô vzął złomoł na kolanje
8019 22 | dalij do ludzkjich wuszu. Le vestchnjesz do Matkji Boskji v te słova:
8020 38 | wobrazóv na scanje jęlë vëstępovac v starodovnich strojach
8021 43 | jezerze Ve vjidze łiskavjic vëstępovałë na chvjilę cemni brzegji
8022 38 | corko moja! Czimuż nje vëstępuje ricerz Vjitosłav, v służbje
8023 20 | szałasu, jak wonji go tu lubją vëstovjac, kjej wovcami potrov vëposają.~
8024 39 | wujodanjé woprzestało a ma vëstovjała wuszë, cze sę znovu czuc
8025 20 | tego not a wurodą bes mogl vëstraszec v nocë człovjeka słabigo
8026 32 | jak naju na kopjica sana vëstraszeła. A voloł jem, żebe mje som
8027 18 | rzece dzeje i co tak mocno vëstraszeło mojigo tovarzesza.~Cużem
8028 36 | muzeum.~Trąba vezdrzoł na mje vëstraszoni, tej rzekł:~—V muzeum, panje?
8029 44 | njimi całi rząd dzivnje vëstrojonich postaceji.~Podeszlë wonji
8030 45 | smętorzu. Krziż stojoł na vëstrojonim kvjotkami grobje z napjisem:~
8031 24 | doznelë, że to nje topjelc, le vëstrzałem zabjiti. Tak zrobjilë mje
8032 33 | wodecknęła, czekałasma prożno vëstrzałóv wod brzegu. Minęło połnjé
8033 34 | człovjek, vëbroł jem drogę vestrzedną. Pudę! rzekł jem sobje. —
8034 33 | dvuch strzałóv nadarmo nje vëstrzeleła. Tak ksądz sodł przë lukach
8035 29 | vząvszë go ve svoją vłodzą, vëstrzelełë na svoję chvałę milijonami
8036 43 | vłose moji krolevjonkji, vëstrzeleło z poza nortu Szvedzkjigo
8037 27 | Remus ranjoni v ti bjitvje vëstrzelenjim szandarë v głovę, jednak
8038 33 | Nadstavjałasma słuch, bo dva vëstrzelenjô znaczełë vedług wumovë wostrzegę
8039 22 | podnjese sę i jidze dalij nje vëstrzelivszë v psa, bo vje, że na njego
8040 41 | też wod razu provadzełë na vestrzodk drogji, ale tu ju co porę
8041 5 | cofała v las a słunuszko szło vestrzodkjem njeba i grzało. Mje sę zachcało
8042 14 | vanożi sin dovnich Veletóv z vëstudzoną duszą, modląci sę Bogu godką
8043 12 | rosa leżała na łąkach, a vëstudzoni kominë nje dichałë jesz
8044 38 | rodu a krev jich ju beła vëstudzonô. Not jim beło cepła, choc
|