1asu-cesnj | cesza-dokto | dokuc-glebj | glebo-jizem | jizra-krovo | kruko-mecha | mecho-napji | napla-odi | odpad-podpj | podpl-prega | prete-przez | przic-rzeca | rzech-spjev | spjic-szept | szero-varna | varne-vestu | vesun-vrobl | vroce-wodrz | wodsa-wukri | wukro-zandz | zanje-zevej | zevim-zyja
Chapter
10551 18 | wukozkji tu gospodarzą i ludzom żevim womonę na woczë kładą. Bo
10552 36 | Vdzidzkjich jezór, strzod lasóv, żevjąci sposobnich gburóv i takjich,
10553 42 | strącëc ze sebje wobovjązk żevjenjô bjedni vdovë, strącilësta
10554 42 | njeboszcziku Trąbje. Vjes ję tero żevjic muszi, a të vjesz, jak gburom
10555 43 | stareszkóv z jediną coreczką. Ta żevjiła starszich zdobeczą secë
10556 32 | wosobą: Drzevo, chterno sę żevjiło z korzenji v scanje jomë,
10557 7 | jeden i drugji i wuczuł jem zevMarcijannë, jak mje przëkozivała.~—
10558 5 | chturen sę do mje przëczajił. Zevnął won porę razi głosno, jak
10559 20 | Glonkjem. Tam ma sę zatacema. Żevnotë jô ze vsë przënjesę: bulev,
10560 44 | łunje przëboczeła sę, jak żevô chvjila, kjedem sę rozchodzeł
10561 3 | ludzkji. Legł przë mje i zevoł. A jô czuł taką słabosc
10562 22 | larum bjiją! ~Zchodzceż sę zevsząd na kalvariją. ~Z dołu do
10563 6 | jô czuł rod, bom vjedzoł. żewon sę na tim znaje i że gbur
10564 32 | mogł, jak v ni bojce rzec: Zezamje wodemknjij sę! — tobe ta
10565 40 | krziże, v dzivni sztoltë zeżelaza vëkuti, abo z drzeva vëczosané
10566 14 | sicena dużô, co ve vjetrze żëzi na pustim wugorze: to grob
10567 29 | jak won beł na sanjach, zezibł i dostoł wogroszkę. Tej
10568 1 | vsach, co berło trzimją żezni, vjesołi i spjevni Zemji
10569 26 | pomogoł v żnjivach. Jak beło zeżnjivjoné, karovoł jem znovu v svjat.
10570 9 | jaż Marta mje proseła, bem zfolgovoł. Tak to mje cignęło!~Ledvje
10571 18 | mjetelokjem. A chtuż be ji to zganjił, kjejbe mje njim sprała?
10572 35 | chturen na nję nji mogł zgarac, a ju po szterech tidzenjach
10573 14 | Vjisłë i rebok i rataj, zgarbjałi ku zemji i tcąci ikonë przëvędróv
10574 40 | spoleł svjątinję, v chterni zgasilë movę tich, co ję zbudovelë
10575 13 | Kąsk zabolało i płomiń zgasł. A krolevjonka moja chdzes
10576 29 | cenjô, bez mjazdrë i krevji. Zgasło jego worzłové vezdrzenjé,
10577 38 | chvjilę zażeloł, be zaru zgasnąc. A pon pravjił dalij:~—
10578 29 | jisceł:~— Tero na Zoborach zgasnje przczvjisko MuchóvZoborskjich,
10579 27 | Remusovi wobrońca vërobjił zgaszenjé nakozu aresztovanjô Remusa,
10580 14 | probovała tvój mjętkji rozum zgęscëc. Bogvje, cze co skurała.
10581 5 | womëc v rzece? Krev mje sę zgęsceła na skarnji, jaż scigäło.
10582 9 | żem zakreł woczë rękoma, zgjął sę v pałag i rozpłakoł bez
10583 38 | woczë malarza.~Pomału panna zgjęła głovę v teł za sebje na
10584 24 | pochą, z głovą do zemji zgjętą, bjił sę v pjerse i załomivoł
10585 21 | Skrzevjoné mjoł v pałąk plece, zgjęté pravé kolano i grebo łatami
10586 16 | człovjeka z długą brodą, zgjętigo pod mjeszkjem, chturen won
10587 26 | jem sobje.— Ale kjej mosz zgjinąc v wobronje tvojigo prava,
10588 20 | vëzdrzi jak drugji. Tam ma zgjinjema jak zorna pjosku. Tvoję
10589 40 | krevji ricerskji. Dlotego też zgjinjesz jak nasze rodë kaszubskji
10590 38 | wognji, chterne z grobóv żglą,~A te jak duna rozdmną sę~
10591 43 | Glonka, jak vjelgô smolnjica, żgleł sę jason stari nad zavalonim
10592 27 | co cebje wobleczą bjołim zgłem njevjinnoscë i vińdzeszjak
10593 44 | dnji, ~A jich woko k sobje zgli. ~A jich zvada a jich szor ~
10594 26 | boją, żebe sę po nję nje zgłoseł jakji vłoscicel. A żebe
10595 27 | Beczuszka żodni szkodë nje zgłoszô, to jednak moralnô szkoda
10596 33 | taką wodpovjedz won kąsk zgłupjoł, tak że jô mogł na wodlev
10597 27 | norodu pruskjigo novjększigo zgnębjenjô i vstidu.~Po smjercë Jozva
10598 40 | svjece ~I njeposłuszni narodë zgnjece... ~Jednak tero na retunk
10599 20 | vsach, że dadzą sanu na łące zgnjic! Muszą go mjec dosc tile,
10600 40 | przësepją zemją, pod chterną zgnjiją wostatné pamjątkji kaszubskji
10601 44 | takji,~Bo v mogjiłach dovno zgnjilë,~Co ten zveczoj stanovjilë.~
10602 31 | doznoł pjerszi roz v żëcu, że zgnjiłi dnje vjęcij człovjeka wumęczą,
10603 23 | też takji rzemjęsło dlo zgnjiłich ludzi — rzekt szandara. —
10604 4 | knopku, żebes nje narosł zgnjiłigo gnota! Za bożoka, za talara
10605 7 | smarkolu! Żebe mje nje beło zgnjiło fategovac sę i zlezc z konja
10606 13 | przënekosz, a i przë tim są coroz zgnjilszi. Jô vjedno meszlę, że kuńc
10607 11 | vërichtovoł za vogą abo vsadzeł zgnjitą balkę mjedze zdrové drzevo,
10608 24 | i Klerikovji pod Luzinem zgnjité jajo v woczë cesnąL Za to
10609 23 | brzedkô vonjô sę rozeszła zgnjitigo jaja. Wobezdrzoł jem sę
10610 19 | grzmot ~mocą jimu pjersą zgnjotł.~Jaż zabetô volô krvji ~
10611 38 | szła ~A z Chołmu pjesnjô zgodë gra~Ku vschodu tu, na zochod
10612 38 | Slavjina, jakbe moje mesle zgodivała, rzekła:~— Sidonja z rodu
10613 40 | wocarł woczë i rzekł, jakbe zgodivoł moje mesle:~— Nje vjem
10614 41 | Julka, jakbe moje mesle zgodła, zaczęła movjic:~— Vjidzałam
10615 33 | smugami pobjegłé, jakbe chcoł zgodnąc drogę, chterną go Pon Bog
10616 16 | Wurosł jes dużi i mocni. Jô zgodnę: Të jidzesz do Lipna dac
10617 22 | drzév, vëstraszi cę i movji: Zgodnji! Ale smjertelni człovjek
10618 21 | z jich nobożnoscą tak sę zgodzają, jak djobeł ze svjęconą
10619 39 | poprovdze zimkô.~Tak ma jich zgodzeła. Ale muszałasma sę boso
10620 34 | Tak jô zełgoł, że jô beł zgodzoni na vjesele do Vjela i przez
10621 34 | won so na tę worądz vąse zgoleł. Pamjętej, żes Mackjem beł
10622 34 | rejimańtovji szandaróv vąse i brodë zgolic. Le vjedzce, że naszi Kaszubovje
10623 42 | ksędza jegomoscë vëmavjac mje zgorszenjé, chterno jô seję po vsë.
10624 34 | le wo tim, jak mjętkji i zgrabni są ruchë tego dzirżkjigo
10625 43 | przeszedł v wostatnim czasu, zgrezłë mje duszę. Ale krom tego
10626 9 | złô pokusa jakô, co ludzom zgrezotę njese i wutropjenjé.~Bo
10627 43 | falą zalałë vszeskji moje zgrezotë i markotnosce, jakjimi napasł
10628 6 | pjerszim rodzicem. Pocuż won zgrizł jabłko, chterno jimu Jeva
10629 26 | gromadze, to takji njebożné zgromadzenjé, że strzod njich nji ma
10630 26 | vszetkji ludztvo na jarmarku zgromadzoné ku rotuszovji. Spjeszilë
10631 24 | rozumjesz. Toc rzekę tak: Lud zgromadzoni vkrąg naju to wurodzoni
10632 41 | szklącich woczach dzeci, zgromadzonich vkoł szopkji. Mje tede zveczajno
10633 32 | jak chmura, napełnjała zgroza dzejóv ti vesokji Bożimękji.
10634 13 | gburovji beło markotno wo zgrzebję, chterno zdechnąc muszało
10635 13 | chterna sę tesknjiła za svojim zgrzebjęcem.~Wod tego czasu bronjô redzevjeje
10636 36 | Trąba rągoł też:~— Żebe tak zgrzebło i kjile vjader vodë i na
10637 36 | vszetko znaczi. Ale żem zgrzeszeł czężko, grająci robaczi
10638 36 | do złoconi karetë? Cuż ma zgrzeszeła procem Bogu abo przeskurzeła
10639 43 | dała radę. Za kjile pocerzi zgrzetnęło dno czołna na pjosku pod
10640 26 | moji skażoni godce. Tak zgrzitnął zęboma i wodstąpjivszë wode
10641 14 | wodrzekł Smętk:~— Smjerc jich i zguba to dobëcé moje. Pod Grifovim
10642 37 | vjedno na naju njeszczescé i zgubę!~— Pevno tak będze, jak
10643 39 | Przë tim mogłbes i naju zgubjic. I tak będzesz sę mokł,
10644 15 | smjegji uwokriją zemję a mroze zgurdżą las. Chtuż cë dô dach nad
10645 10 | Golijatem. Stojała cechô i zgurdżałô, jakbe mje wod staroscë
10646 41 | na jizbę, a płomiń wognja zgurdżeł sę tak, że v jizbje scemnjało.
10647 34 | takji zrobjił, że wonji sę zgurdzilë jak zbjili psë i przeproszelë
10648 18 | chocbe mje anjeli z njeba zibelë. Czut të ju v żëcu, żebe
10649 33 | vërostoł las. Strach mje jakjis zibem strząsł, choc vjodro cepłé
10650 39 | naju tu na tę straszlevą zibją.~— Zgjinął won mje, jakbe
10651 39 | mule. To naju skuseło na zibjącé Błota! Gorą je narva trovë,
10652 39 | komudę zacigała na tich zibjach bcz kuńca. Rozumjoł jô
10653 41 | zbjeranjô i naju porvje na jaką zibję. Ludzkô moc tu nje pomoże,
10654 39 | won mje z woczu, jakbe go zibjô połkła.~Belo mje tero kąsk
10655 4 | tej przede mną wodemkło sę zibkji trzęsavjisko, pelné czornich
10656 39 | że tu pod nami sę gruńt ziboce.~I mje sę tak zdovało. Po
10657 7 | dzekô jablonka na mjedze zibotała sę, jakbe, trzęsącë głovą,
10658 41 | Grzebova, z Lizokóv i ze Zicovihutë, nad szerokjim starim traktem,
10659 41 | mje wodszedl. Movjoł tej, żiczącë mje drogji z Bogjem:~— Remus!
10660 25 | Cuż jô mu mjoł na to rzec? Żiczbą moją beło, żebe mu Pon Bog
10661 8 | sciskac ręce i dzękovac i żiczëc długjigo żëcô. Ku reszce
10662 1 | wokroszenjé wobjadu. Jô żiczeł Freszë lepji njiże Remusovji;
10663 11 | vjidzisz! Jô cë druchem i żicznim, a żeli mje słuchac będzesz,
10664 39 | rebackjich botach i smolonich zidvestrach na głovach, z chternich
10665 1 | rozumovji. Vjedzelë wonji, żie Remus mjoł wuzbrani talarë
10666 25 | vędrom spravjilë vjeczerzą. Żieli mój wobrechunk dobri, to
10667 21 | jô v Pelplinje wod ksędza Ziga, to besta przënomnji vjedzała
10668 37 | je noszą v duszë, a jich żijącé pokolenjé je jak fala ti
10669 36 | jô mom volą nosëc wurodę żijącigo człovjeka.~V tiin zaklepało
10670 12 | pogrzebje.~— Bronji Boże! Żijce jak nodłużij!~— Nje będzema
10671 14 | kosce. Ale rodbem jesz tile żił, żebe tobje v rękę dac nitkę,
10672 12 | Mjichoł lekovoł Remusa. ~Ziłi Duch mje wodstąpjił, ale
10673 16 | będę povjodoł. Kjileż to zim przeszło nad svjatem, jakżes
10674 42 | mojich mesli przervoł mje zimk. Jakoż redosc zalevała mje
10675 39 | i błota droga poprovdze zimkô.~Tak ma jich zgodzeła. Ale
10676 13 | sę doznac, cze dosigną do zimku i cze jochem nje navjedzi
10677 43 | chternich sę ju vjęcij nje zińdą. Może wurosnje kjedes pokolenjé,
10678 20 | przënomnji pjiva koscerskjigo ze Żindovi brovarnji. Lepszigo v samim
10679 14 | pojutrze, skorno słuńce zińdze, pojadzemë do Lipna z pogrzebem.~ ~
10680 7 | zavrzeszczoł:~— Pestko! Bosoku! Zińdzesz të mje zaru z drogji? A
10681 43 | rączką za dłoń i rzeklo:~— Zińdzma v doł! Burzô, chterna nachodzi,
10682 40 | vjosk i posodłovji v gorę żinijovatigo żłobu rzekji Lupavë. Njebo
10683 14 | wumjerac muszą, be drzevo jich żivota dosigło potrzebni viżavë.
10684 40 | Będzemiróv, Domarusóv, Borkóv, Żiżeviczóv, Vjilkóv, Stojentinóv, Rekovóv,
10685 18 | tile skał a to wokjenko zjachało v rzekę i vędrovało v svjat!
10686 1 | zaczął sę smjac i rzekł:~— Zjadłas skvarkji, zjedzże i tutkę!~
10687 24 | vjedno movję: Dovno be cę psë zjadłë, kjejbes nji mjoł mje.~Cuż
10688 20 | płivanjim, to tvój sposob całi zjadłobe jezoro. Zdrzë brace, przed
10689 38 | na taką robotę! Ten szor zjavë i provdë na wotmjanë, wurzas,
10690 41 | chcoł?~—Ten — rzekł jem — zjavił sę v chace v polu dzis v
10691 8 | jô: Jak nen Czernjik sę zjavji, tej bez njeszczescô sę
10692 4 | sobje, że muszi co do mje sę zjavjic. ~I zjavjiło sę. ~Noprzod
10693 4 | co do mje sę zjavjic. ~I zjavjiło sę. ~Noprzod vjidzoł jem
10694 3 | Kjej jem sę dzevovoł timu zjavjisku, zaszorzeło na rzece i podpłinęłë,
10695 5 | won za to skorą zapłaceł. ~Zjavjitrzni svjat tego dnja smjoł sę
10696 23 | i nje vzął, rzekłszë:~— Zjédzle som. Mje sę nje chce jesc.~—
10697 20 | njijak nji mosz vjinë.~— Zjédzma noprzod — rzekł na to Trąba.
10698 8 | jest njevjasta, ~Dla jabłka zjedzonego, ~Wod vęża skuszonego...~
10699 1 | rzekł:~— Zjadłas skvarkji, zjedzże i tutkę!~I tej sę znovu
10700 43 | vezdrzoł zdzevjonimi woczoma, zjęła strzelbę, sadła na dzarnje,
10701 2 | jesz kavał chleba, a jak zjesz, tej zmovjima litanjiją
10702 28 | mjoł vkol viczosa vłose zjęti, stanovjił sę v roboce i
10703 34 | Trąba. Lud rebackji czołnami zjeżdżoł tak mnogji, żebem sobje
10704 20 | do Trąbë:~— Tero le mje zjim mój plecok z karku i vëpakuj
10705 22 | z pomocą furmanóv chiże zjimelë pakunkji z jednigo voza.
10706 28 | kurzi na dvorze. Mjichol zjimô ze scanë rog i jidze trąbjic
10707 1 | czestim i chędogjim ale srodze zjnemczałim Betovje. Kosznjedrzë, godką
10708 1 | jak Fresza ne skvarkji zjodała.~Jak psesko ju vszeskji
10709 6 | wovjeczkji, a jedno dregjigo nje zjodało i le svjętą trzimało zgodę.
10710 9 | wodlecoł. Wuvożom sobje: Zkądbe sę tu dalek wode vsë vzął
10711 7 | wurodę jô vjidzę knopa. Zkądes të sę vzął na tim pustkovju?~
10712 39 | płachtą. Le pod vschod słuńca, zkądesma przëszła, vązkji pas vjidni
10713 26 | Tak wonji mje vëpitivelë, zkądka jô i chdzem wurosł. A jak
10714 25 | mje wodtąd dusza movji, że zkądkas jakji vjelgji njeszczescé
10715 44 | kręgu v koł cebje i znovu zkamjenjec na znak, żes të vodz i krol
10716 37 | jô, żeli sę z njim bliżij zkamrocita: Meszlę, że mu ten żort
10717 42 | wobmovjilë przed naszim ksędzem. Zkantrelësta mje v takji sposob z kobjetą,
10718 31 | jim te njenobożni karkji zkjidł.~Ksądz sę letko wusmjechoł:~—
10719 27 | wotmjanë:~— A żebe so karkji zkjidlë, chdze nogrebszi mają, ti
10720 21 | jak go vjidzę, to jakbe Zł Duch mje na woczë kanął.
10721 24 | vjeselą, kjej svoje grzechë zładovelë na tich przidkjich gorach.
10722 18 | zapolëc tą starą latarnją. Zładuj lepji nasze dva pękji stomë
10723 44 | dom konje gnalë i cebje złapalë?... ~Vołałas të: pjic! ~
10724 20 | wobłava naju z Remusem nje złapji. Povjem vom, vaspanje, że
10725 33 | zamedleł, chturen chcoł złapjic naszigo Remusa. Wu smjesznigo
10726 24 | go jak norechlij policejô złapjiła.~Tej vzął mje za rękov i
10727 1 | chterne nadprzërodzonim cudem zlazłë ze zvonnjice, abe chodzëc
10728 1 | serdeczną pamjątką. Ale nje zlcceł go na njikogo i tak won
10729 9 | chojkji vjetev wodłomjonô zlecała przed namiv doł. A Marta
10730 39 | dovjedzelë, że vjezę tovarë, zlecałë sę bjałkji. Alem vëzbeł
10731 14 | ale zamjast njich muszę cë zlecëc bojkę. Njech cę to nje dzevji!~
10732 45 | Marcijanna przed smjercą zleceła, be go tobje dac. Ale won
10733 43 | możnoscë vëpełnjic jego zlecenjô.~Wostavjivszë karę moję
10734 36 | hurmą tich jinnovjercóv nje zlecołbem do pjekła. Ale mom nodzeję,
10735 29 | drugjim svjece pomstę tobje zlecom na njeprzijoceli naszigo
10736 12 | Jakuż jô sę nji mjoł zlęknąc, kjej żesce mje, Mjichale,
10737 36 | nasz je dobri i gvesno ze Złem njic nji mô. Ale kanął tu
10738 23 | naszi pjelgrzimkji.~Ale Złemu pevno mjerzała ta chvala
10739 8 | mocko, a głova bolała. Vłose zlepjilë sę v kołton wod zeschłi
10740 29 | Smętk machtô vszelką robotę złimi polcami, a z ti prziczinë
10741 27 | wobsądzilë. Lenje dej gorë Złimu, kjejbe cę chcoł kusëc,
10742 39 | patron v njebje mô nad nami zlitovanjé. Jak ta fala vodë będze
10743 27 | szeję i płakała, żebe kam sę zlitovoł.~Mój dobri tovarzesz Trąba
10744 8 | Co płacze rog?~Njech sę zlituje vszechmocni Bog, ~Kjej ju
10745 4 | vijągji wustavjiłë sę nad żłobem rzekji, jak ludze v procesji.
10746 41 | vëcignęłëpo nji dvojnich żłobóv. Ale zbłądzec ju njebeło
10747 12 | kominka czervjenjił ji lica i złoceł vłose, przëboczeł jem sobje,
10748 35 | na czorno łiszcząci ze złocistim nadpjisem: MONUMENTUM DUCUM
10749 41 | ze smjegjem na nogach i żłodzą na vlosach i brodach, tej
10750 17 | pon naju vëszkalovoł wod złodzeji, wodrzemjechóv, pjekjelnjikóv,
10751 35 | dużimi plachcami, jak vjidem złolim, vësvjecoł mje drogę, jakbe
10752 13 | wob tile lôt, a skaze wod złomani vjetvji nji mogłjem poznac,
10753 45 | korcza, krevją plującigo i ze złomanimi żebrami. Ledvje ksądz zdołoł
10754 44 | I dzało tkac.~Komu duszę złomjił grzech, ~Prządk go vëporaji
10755 27 | zębóv i żebra będzesz mjoł złomjoné wod rogóv volich i wobarchnjejesz
10756 18 | kavalerskji i wumjesz zemną vodę żłopac, jak njemé bidlątko, ale
10757 21 | mater sapientiae! Co znaczi: Żłopji vodę a będzesz mjoł wolej
10758 23 | Leon sę vroceł, a KIerik ze złoscą tak na njego vpodł:~— Belo!
10759 27 | zęboma vłosni gębë, a vszescë złosnjicë muszą slenę połknąc, chterną
10760 17 | Na plecach łiszczala jimu zlotavô trąba, a pod pochą trzimoł
10761 6 | czorną blachą, a wukorunovanô złotiin krziżem, zvonnjica koscoła
10762 26 | kratë. Ruchna moje ze mje zlotivałë rzępami wod moji jarmarkovi
10763 31 | njeboszczikami wojcem i bratem.~Tej złożeła ze sebje sprzęt strzeleckji
10764 20 | za zopjeckjem. Trąba tam zlozł, be wogjiń wobskocac, jô
10765 16 | te, co won mô krom tego złożoni wu pana szkolnigo. Zapłacisz
10766 8 | pjętami stegnë maże, ~Żebes zmanjoni przez bjoli smjeg ~Pod ji
10767 25 | i cebje, choces młodszi, zmarachovałë njelecho. A ma moma jesz
10768 28 | starô chojna, sadzonô przez zmarłé pokolenjô, co na rozstajnich
10769 42 | wob jinszé lata jô z mojim zmarłim kamrotem vanożeł ze szopką
10770 40 | XL~Remus sę modli ve Zmartvichvstanjé na gorze Revekole i je svjodkjem
10771 42 | ju stoł na njeszczescé, zmazac le mogę, kjej dom na zopovjedze
10772 39 | pjoskovatich i czężkjich zmęczeł go dosc tile. Ale i jô czuł
10773 41 | Zbłądzec nje beło możno. Zmęczenjé spadło ze mje jak voda z
10774 24 | Sadnjema tu z boku gorë, bom zmęczoni barzo! A kjej ma wusadła,
10775 1 | pocerzi Remus sobje v lese zmestrovoł novi.~Z kurami Remus vstojoł.
10776 44 | Jaż cë wurzas duszę zmgli:... ~Tam cę Zgodka vprovadzi, ~
10777 21 | przervoł zvadę. Jak szklącô żmija żołtô wobvjijała mu dużô
10778 13 | vëbjerelë do lasa, żebe zabjic żmiję i ji żągło dostac. Knop
10779 14 | plachcami rożni krose i długjimi żmijovatimi drogami. Won vzął, zavjeseł
10780 9 | bodej nji ma lekóv, le v zmiłovanju Boskjim.~Tej wobjema rękoma
10781 25 | wognja żodną radą nji możema zmjecëc. Wuvożej: Ledvje poł godzenë
10782 7 | be jimu wodvożné serce zmjękczëc, to bjej do pjekla, chdze
10783 5 | szligą przëstąpjił, bo gorz zmjenjił straszno jego vezdrzenjé.
10784 43 | straszno. Znadz mjiłosc mje zmjenjiła na bojącą kobjetę, bo dovnji
10785 10 | drzevjęta dzevovoł sę, bo sę zmjenjiłë, jak v nen czas, kjej jem
10786 25 | Ale jakżeż won vëzdrzoł zmjenjoni! Modri plachc sedzoł jimu
10787 6 | żebe nje vëdoł. Ale wona to zmjerkovała...~Przë kominku vjisoł trampk
10788 15 | cofnąc v teł, żebe drudzë nje zmjerkovelë. Kjej kavałk wuszlë, tej
10789 3 | przenjes przez tę vodę!~Tak jô zmjerzeł wokjem rzekę, płenącą przede
10790 9 | boli!~Kjej vjesz, Marto, to zmjiłuj sę i dej pomocë, bo jô som
10791 38 | sedzała tam ta wostatnô panna zMłotkóvSorbskjich, ale dusza moja mje povjedzała,
10792 37 | serce bjije.~— No, to sę zmocnji tim dobrim trunkjem! Nalij
10793 31 | njicht sę jim nje stovjoł, bo zmocnjiła sę jich ręka njepotemu.
10794 7 | mu wucekłë vteł, vargji zmodrzałë i sę poruszałë bez glosu,
10795 45 | dom, bo mje vjelgô njemoc zmogła, kjej jem dobeł tę provdę.~ ~* * * ~
10796 11 | poczułë njeprzijocela i zmokłë wod wurzasu.~A jô tero sodł
10797 39 | strzimô Ale chcołbem z gorë zmoknąc do wostatni njitkji, kjejbe
10798 19 | jesz mu jutrznjô rożovô~zmortvichvstanć zëcé dô,~be povstavszë z
10799 40 | Będę proseł Boga wo jich zmortvichvstanjé! A Derda, ten smjeszni i
10800 27 | przijacel pruskjigo norodu ze zmortvjenjô i wurzasu wumarł na mjejscu,
10801 29 | njeszczestlevô sprava jednak mje tak zmorzeła, żem zaczął schnąc, jak
10802 38 | mogł, jaż nad ranem mje zmorzeło. Społ jem długo do połnjô,
10803 3 | smjegu żëcé wostavjił i zmorzł.~Mol, na chternim wone trzë
10804 2 | wodrzekla Marcijanna i zmovjała dalij svoję korunkę.~Tak
10805 12 | i movjił:~— Wobleczë sę, zmovji pocerz i poj ze mną! Mjoi
10806 35 | dusze tich vjelgjich ksążąt zmovjic pocerz. Ale kjej jem vezdrzoł
10807 18 | Strachem.~Jakesma pocerz zmovjiła, rzekł Trąba:~— Tero tu
10808 20 | wo "vjeczni wodpoczink".~Zmovjiłasma "vjeczni wodpoczink" za
10809 14 | Marta. Kobjetë cecho pocerz zmovjiłë a chłopë stojelë pokornje,
10810 2 | chleba, a jak zjesz, tej zmovjima litanjiją do Matkji Boskji
10811 14 | Kjej ju vszescë wodeszlë zmovjivszë pocerz za duszę wumarłigo,
10812 34 | co jô so rachuję za swoję zmudę. Tak jô zełgoł, że jô beł
10813 10 | karku, bom sę bojoł nje zmudzëc zdovanjô. Ludze na polu
10814 6 | tim nje będze, bo żot go zmuszi do robotë. Gruńt, żebe mjoł
10815 45 | njim. Ta, chterną żenjic zmuszilë podstępem gburzë za radą
10816 32 | muszą mjec jakjis straszné znaczenjé dlo tego dzevczęca i dlo
10817 44 | panóv, zaboczeł wo jich znaczenju. Ale krev stolimóv jesz
10818 15 | rozumjema tvoją godkę i znajema cę wod dzecka.~— Poj do
10819 41 | kjivoł mje głovą, jak dobrimu znajomimu i rzekł:~— Cuż të, Remus,
10820 25 | njiczim procem njevjidzalnim znakom pod ruchnami.~Tero jô sę
10821 25 | drogji nje pokoże. Bele znalezc sechi mol i wochronjenjé
10822 38 | szczit. ~A przësągelë v jego znam ~Mdą z Helë jaż po Stopni
10823 11 | cechô. A jô szedł do dom znaną Lipińską drogą, bom mocną
10824 41 | tak nje beło. Wokolica znanô nama dobrze z naszigo vanożenjô
10825 13 | Svjęti Morcin zema naszła i znekała ludzi i dobetk do checzi
10826 32 | Vjid i szklenjé jego vód znekałë z dusze chmurę czornich
10827 34 | Czecha v Korsinje. Ten mô znętę strzelac po nocach, chdze
10828 13 | szkalovało. Tej vjid latarnji zniknął mje z woczu, zaturkotałë
10829 3 | krzikjem zvątpjenjô krolevjonka zniknęła mje z woczu, a jô leżoł
10830 38 | koscoł v Revkoła nogach... co zniszczeł dusze kaszubskji szlachtë...
10831 13 | vezną gorę, kjej gburka całé żnivo przedô za jeden peszni czepc
10832 36 | żegelë szvotołami papjoróv, a znjemczonim Kaszubom scigelë skorę przez
10833 30 | chłop dobrich dnji nji może znjesc...~Sztrofa Trąbë sę skuńczeła,
10834 7 | Mjichoł ji rzekł dva słova, znjesła ręce nad głovą i zaczęla
10835 42 | wostrimi słovami povjedzoł, żem znjesłavjił bjedną vdovę, z chternąm
10836 8 | ti ksążkji. B ojô be mogł znji czetac przez całą noc.~Marta
10837 27 | vężejszich. Przez jedne znjich możesz jesz z bjedą przeńsc
10838 9 | na woddzękovanjé i pomału znjikła v chojnach. Vjidzoł jem
10839 31 | rzekł Trąba. Bo Złi Duch znjikłbe nom z woczu na pochvalenjé
10840 34 | Pomogę ve żnjivach, a tej znjiknę, jak żid po cemnich nocach.~
10841 4 | wobrocivszë sę razu. Ku reszce znjiknęlë, zkąd ich przënjesło. ~Na
10842 14 | przodkóv. Klosztor jich znjiszczeł ten som njeprzijocel, co
10843 42 | bogactvo i chvała wu ludzi są żnjivem vszelkji proce na zemji.
10844 7 | sedzoł.~Jednigo dnja przede żnjivi Jeremijosz za stodolą kosę
10845 43 | boczącô, be voda nas nje znjosła bliżij a bliżij ku Zoborskjim
10846 10 | kobjet i dvuch stareszkóv znojma parajilë sę do dom. Le jô
10847 33 | mojigo strojiła.~Krom kvjatóv znoszała ksążkji, chterne z klosztom
10848 39 | gvjozdë Ale ten som vjoter znoszoł do naszich wuszu coroz mocnjejszé
10849 10 | szkle, a mje sę zdovało, żo to beła moja krev serdecznô.
10850 8 | krolovô mô tile kratochvjile i zobavë ze strojaini i tuńcami,
10851 28 | belo v kręgle kulac!~Po ti zobavje zabrelë sę do medlenjô mje
10852 27 | wurzędovigo szukanjô za burzonem Zobłockjim Jozvem, chturen vnjewubetnich
10853 34 | żëcu zińsc do gromadë.~Na Zoboracli mje przëjęlë, jak mjiłigo
10854 29 | pravem jô mom nabëc vasze Zobore?~— Pravem sina! — rzekł
10855 42 | zvjązku ringrafa rodovigo Zoborskich z rodem Młotkóv na Pomorsce,
10856 42 | Vszestko jinszé, to trele i zobovka. Njeboszczik nje vjedzoł,
10857 9 | v tvoję rączkę bjołą na zobovkę i żort. Na vszetko sę vożëc
10858 1 | v koszu na plecach noszą zobovkji dlo dzeci i jinszi gvoł
10859 34 | samotnich nad Radolnją, wod Zobród, wod Vdzidz Chojnjickjich
10860 32 | całich Zobór, muszelë v tim zocemku tacëc, jak płoszoni les,
10861 13 | mje kavałk chleba i talerz zocerkji, a jô zaczął jesc. Njick
10862 33 | dorunk za muzikę i detk na zochętę, jak to i czasem wojc dzecom
10863 6 | rosł chiże vzviż, bo mje ti zochętë dodovelë dosc tile. A Marcijanna,
10864 44 | kaminjem jô wodpoczivoł. Przed zochodem słuńca muszoł jô jesz duńsc
10865 14 | chmura. A szpjegami poszłë i Zodrosc i Zvada. Jô mocni rzędë
10866 23 | goji zanjosł do karczmë. Ze zodroscą przëzerelë sę jimu Stach
10867 23 | Klerik ze sercami pełnimi zodroscë. Tak jô wuzdrzot, że Klerik
10868 23 | sobje v ten dzeń gosci nje zodroscilë, bo i tak vszetkjich nji
10869 23 | wodrzekł Leon. — A të le jes zodrosni wo tę pannę.~—Mjołbem też
10870 22 | vjelkanocni i krze leszczenë zodroszczącë drzevom viżavë. Ptoszkji,
10871 17 | svojich woborach. Jô jim nje zodroszczę. Njech seją, njech worzą!
10872 36 | v dregji stoł, krzesła i zofa, czornim glancovim płotnem
10873 32 | scaną łava vëbjitô naksztołt zofë, wobcignjętô suknem v kvjotkji.
10874 18 | i pokozało zaredzevjałą żogę, jakbe rzec chcało:~— Czeguż
10875 39 | na małim maszce rozpjął żogjel, vetchłszë maszt v kobełę.
10876 25 | tak jô vëjął krzosedlo i żogjev, be zapolic pęczk mojigo
10877 32 | łożka nji mjelësce anji zogłovka pod głovę, jak zvjerz dzekji!~
10878 35 | Mjirachovskjim, dzivnô jak zogodka starô Julka z pod Garecznjice,
10879 41 | zemnigo njeba, a mroz cął jak żogovkami. Tak jem szedł dalij, srodze
10880 14 | njego i scanë trzeszczą od żohi, jakbe beł jich panem.~—
10881 22 | tak zbrojny podczas vojny żohiierz v szyszaku,~Jak v zbaviennym
10882 11 | njebje. Jô jezdem vognjem żolącich gvjôzd. Jô jezdem "Ale"
10883 44 | potrafjiłë łunë Smętkovigo wognja żolącigo sę szeroko po Łisce.~— Cud
10884 44 | brzegjem Długjigo jezora żolącô sę krevavo zachodzi wognjistô
10885 18 | pjicô. Të, Remus, mosz jesz żołądk kavalerskji i wumjesz zemną
10886 25 | gorz, bo z połkvaterkjem v żołądku i kavałkjem chlebajô cë
10887 21 | gardłami spjevac noleżi gorzkji żole.~— Trąbo, të znovu rągosz
10888 11 | komudno. Vjecznô lampa sę żoleła i słabich promiszkóv, kulko
10889 41 | Ale ve mje serce vezbrało żolem nad mojm bjednim druchem
10890 33 | ten wogjiń, co sę v tobje żoli, samim cepłem svojim zagrzeje
10891 14 | vjorë v wogjiń pod gronkji żołnjerskji stravë. — I ju jichnji ma,
10892 14 | njich ku słuńcu. Duńskjigo żołnjerza rękoma jô spoleł Rujańską
10893 20 | wodvożné. Volołbem cę vjidzec żołnjerzem, bo mosz vszetko, co do
10894 7 | abo też i przegrzecha, co żolnjerzovji jidze na woczë v polu i
10895 43 | gromnjicę, chterna tero żoltim vjidem podzemną naszą jizbę
10896 21 | zvadę. Jak szklącô żmija żołtô wobvjijała mu dużô trąba
10897 5 | vjidzoł v rzece przed bjołim zomkjem. A jimję ji Trud.~ ~
10898 38 | szukô drogji ku zapadłim zomkom, ale chtuż dô mu mjecz i
10899 9 | Njedarmo ludze wunjikają tego zomkovjiszcza. Mje tu tak straszno! Poj
10900 4 | Tam stoji vesok no staré zomkovjiszcze. Kjej chcesz, żebe ce wod
10901 15 | Na levą rękę stojała gora zomkovô cemnô i vesokô, — veższô,
10902 38 | Svjatoborzicę. Krukovę żonę v Henrika łożko i topor
10903 18 | vjidni i bezpjeczni, jak zopjeck wu matkji doma.~Le moje
10904 45 | Ale tobje sę jesz słuchô zopjisem stari zegar z czeladni.
10905 42 | chvałę Bożą, a vjedno bez zopłatë, bo wu vaju detk cvjardo
10906 25 | nen vądoł jak drożkji nad zopolą. Censzé vjetvje jô wukłodoł
10907 14 | kosa nje tnje dlo naszi zopolë, ale dlo smętorza v Lipnje.~
10908 3 | gałązkji leszczenë roczni a zoprząg — szterë meszkji małé. A
10909 28 | uszedł ve vjecznosc. Kole Zopust jô wodebroł wod Trąbë takji
10910 8 | jak sę wożenji jesz przed Zopusti.~Marcijanna krziknęła i
10911 25 | vsą vjidzałą, a tęgji i zoradni i sposobni v njich mjeszkają
10912 15 | latové gnjozdo? Jak strzimosz żoravja, kjej vëbjije jego godzena?
10913 29 | wo to proseł? Czeż karno żoravji jinszim sę nje rzadzi pravem
10914 44 | pamjątkji stovjoł i z nich żoren wofjarovoł, vëloł svoję
10915 14 | i soł go jak sevca seje zorno na przëchodni żnjiva ku
10916 21 | postavjilë, i ti, co na Żornovjiznje przëlglë do vjelgjigo jezora,
10917 28 | Remusovji v sodzë grac. Takjigo zorobku ma njigdze nji mjała. Ale
10918 3 | Ale jô vjedno vjidzoł moję żorotną wurodę v zvjercadle rzekji
10919 38 | vjidzoł, ale nje v tich żorotnich ruchnach, le jako pana.~
10920 35 | patrzącich na mje bjednigo, żorotnigo Remusa, tej muszoł jem przëlożëc
10921 24 | wopuszczoni wod Boga i ludzi.~Tak żorotno krol jezora sę do mje jesz
10922 9 | Vëzdrzala wona mje takô malô i żorotnô, jakbe sę zestarzała wo
10923 36 | żołcë wutoczi. Bo wu ti zortë grzesznjikóv żołcë kożdigo
10924 36 | drugjich pjekjelnjikóv tcgo zortu bjiją, a ti jim zos wodpłocają.
10925 10 | Czvortk vëszedł ze zavjitrzną zorzą, jak njedzela. Pełno beło
10926 38 | dvornjice vjidzoł wognjové zorze zasipjającigo słuńca. Wobezdrzoł
10927 33 | dimnigo wognja, zasepoł jem zorzevje z vjelgą starą i tej veszłasma
10928 27 | i krom tego v jego duszë zorzevjé buntu procem vłodzë i popchnąl
10929 8 | jak Pon Bog przëkozoł: Zosevë i żnjiva, zemovi pjeck i
10930 15 | Robotë zosevné dobjegłë kuńca. A jak po
10931 18 | camrze i cos mestrovoł przë zostavach. Na mój głupi rozum beł
10932 33 | hok, chturen trzimoł jak zosuva nasze dvjerze na svjat.
10933 33 | scanach jizbë za drevjannimi zosuvami kreło sę tile zchóvk, że
10934 36 | Zamikej chiże dvjerze! zasuń zosuvę! Bog cë zapłac, braciszku,
10935 12 | sę wobroceła, podnjesła zotk do woczu i płakała.~— Bogu
10936 34 | jadze, bo Njemcë kupują Zotorską Hutę. Pon Czernjik doprovadzeł
10937 14 | po roli i sec założëc na zotorze, ale ręka moja nje przëvikła
10938 32 | wodchilëc, jakbe vjisoł na zovijasach... Wobjachałasma roz i drugji
10939 29 | vesokji a tak stari, że go zovjemë matką tich, co tam dalij
10940 26 | chvjile vëdzelel noparlusovji zowusznjicę, że go porvało na budę,
10941 8 | nje dokurczeła. Pękną ze zozdroscë vszetkji dzevkji v całi
10942 10 | wuszła.~Parobcë zaczęlë mje zozdroscëc i ze mje podkorbjac. Na
10943 24 | won to njibe jim kobjołkę zplądrovoł i Klerikovji pod Luzinem
10944 45 | mój dzecinni vjek i sen zpod korunovani jarzębjinë. I
10945 24 | jim v woczë i co rok jich zprovodzają do gromadë. Tu wuczujesz
10946 38 | łożko i topor wostrzeł, co zrąbjił głovę mojigo męża i krola
10947 34 | na jormarku tvoje ksążkji zrabovelë?~— Konfiskované!~—Aha! A
10948 44 | grzmji, ~Słabi człovjek nje zradzi, ~Le wupadnje v proch i
10949 19 | Remus, co v cebje vjachało? Zrazu spjevoł jes godką Remusovą,
10950 38 | zeloni wokulorë i bidlę żre pjosk, bivszë wudbë, że
10951 10 | Szari, słomjanni dachë i zrębové scanë zdrzałë ku mje przez
10952 38 | chvjilami załisło a v jego zrenjicach żolelë sę zeloni vjidë,
10953 36 | Naju pjekło kaszubskji zresztą na tim mô vzątk dobri, bo
10954 4 | jem tede nogji za pas i zrivoł nazod drogą, chternąm przëszedt.
10955 33 | dvjerzami rumot i njico srodze zrnokłigo vpadło do naju i zavołało:~—
10956 14 | gromadze z gozdzem. Vstoł jem i zrobił vjid, ale njick vjidzec
10957 31 | rojiło chcevé, bjedné i zrobjałé v wudbje, że jiin tego not
10958 15 | v Lipnje. Jô z Mjichałem zrobjiłasma vczora przez las rumu, żebe
10959 36 | kaszubskji, a wobrazivszë go, zrobjilëbesta jimu vjelga krzivdę. Że
10960 20 | że më jimu krzivdë nje zrobjimë. Chcołbem też bëc takjim
10961 17 | psujeta mu dobri handel.~Na to zrobjito mję sę srodze markotno,
10962 11 | chterna be cë mogła mjec to zrobjoné?~— Żeli to mje mô zadané
10963 1 | jikjer i z modrigo foliszu zrobjoni, tiloma łatami sę trząsł,
10964 14 | povjedzoł. A won wodrzekł:~— Zrozumjesz pozdnji! Rzekę cë tile:
10965 17 | bo nacuż nom z bjałką sę zrzeszac przed svjętim vołtorzem,
10966 22 | podnjosł, zaspjevało to zrzeszenjé ludzi. Noprzod tęgji głose
10967 21 | jich pevno. Drugjich tile zrzeszi sę z nami wob drogę a na
10968 14 | vjatrë morskji zaleją go i zrzucą v głębją, zkąd vëszedł.
10969 25 | mojigo jezora i vjem, że zrzucę jutro te dżadovskji ruchna.
10970 34 | jakbe prostovała chrzebt po zrzucenju ze sebje czężoru.~ Tero
10971 29 | Ale v poł drogji do jezora zubjeglë nom drogę moja bjałka i
10972 40 | pravim~Aż tvoje vszistkji zuchvałe vrogji ~Dam za podnożek
10973 42 | ju njebeło. V Kartuzach, Żukovje, Mjirachovje, Kętrzenje
10974 9 | vjeczerzi ledvo łeżkę womoczeł v zupje, Marcijanna na svój sposob
10975 20 | letkji granjé vodë, jak żużanjé matkji nad dzecka kolebką.
10976 36 | vësełają, żebe potępjonich zvabjic do kaszubskjigo pjekła.
10977 42 | svjece.~Ji głosni płacz zvabjił ludzi ze vsë i v kjile pocerzi
10978 31 | kjej le chcę. A jak won zvabjoni mje kanje na woczë, tej
10979 41 | przëboczeł, że wona ju przed lati zvała mje Vjitosłavem, kjej pjerszi
10980 26 | valczeł z tobą woko v woko im zvaleł cebje jak njeżevigo z konja
10981 19 | nim Zdrada, Gorz i Buńt ~zvalełë stolima v gruńt. ~Naszich
10982 9 | Golijat, com na njim dobeł, zvalivszë go z konja puszczovką Davidovą, —
10983 37 | vjelgjich rogatich zvjerząt, zvanich żubroma, zvjerząt, chterne
10984 34 | wostrovji jezora Vdzidzkjigo, zvanigo Kozłovcem?~— Jô tich stron
10985 27 | sodze, Muchą Zoborskjim, zvanim wu ludu krolem jezora.
10986 23 | całich Kaszub, że te kęsi psë zvątpją wo nalezenju cebje. Mosz
10987 39 | zbjegło. Tej sodł smutni i zvątpjałi na przevroconi karze i rzekł:~—
10988 3 | takjim małim i njiveka, żem zvątpjił i czężor mje przemogł, Chiżem
10989 9 | won mjoł vzor jinszi, njiż zveczajiije. Patrzeł na mje woczoma
10990 43 | czołen srodze, ale dzevczę, zveczajné panovac na tich vodach,
10991 25 | Tuszkóv mjeszkô lesni. Procem zveczajnimu porządkovji na naszi zemji
10992 24 | podkorbjanjé z rożnich parafijnich zveczajóv choc wonji jednak vszescë
10993 41 | Navetk Trąba procem svojimu zveczajovji mjoł movę jakbe zapjeczętovaną.
10994 14 | Choc won beł starszim a po zveczaju słuchało mu gburstvo, to
10995 30 | Remus, żebes sę nje doł zvędzëc Marce. Lepji njech Morcen
10996 4 | Roz wona mje v roboci dzeń zvędzeła, jak jô pravje chcoł gnac
10997 7 | Jozvovi studnji. Ale jak jô ju zvekł trafjic mój kapelusz, na
10998 22 | głosnim szczekanjim svoję zvekłą drogę i znovu legł njeżevi.
10999 45 | wuspokojic strachem, tej jim zveklë movjic:~— Pożdejle! Przińdze
11000 27 | kuńca, a z tego rozczepu zvektł won ceskac kominje do vjelgoscë
11001 22 | bosé nogji nje bełë gvesno zviczajné chodzec boso, dlotego beła
11002 20 | tam Remus nocnigo Stracha zviczężeł i gorą koła młińskjigo na
11003 38 | lôt, kłopotë moji dusze, zviczęztva i zvątpjenjô: tu wone sę
11004 14 | sadu.~Tej podnjosl że stołu zvinjęté v długą rurę płotno, a kjej
11005 9 | mje dzivnimi woczoma i mje zvjastovac, chdze sę podzalë vjidzadła
11006 1 | głosno strzelają. To vszestko zvjastovoł Remus, kjej jego foliszovi
11007 34 | brzegom Glonka. V njim jak zvjastunka svobodë stojała z vjosłem
11008 30 | pokąd ję ksądz stuła nje zvjąże przed svjętim voltorzem.
11009 43 | mogę, kjej złi ludze mje zvjązelë z żadną i mje njemjiłą kobjetą.
11010 42 | sę dovjedzol wo dzivnim zvjązku ringrafa rodovigo Zoborskich
11011 13 | na najim jezerze, chturen zvjemë stolimką: Przervoł sę fartuch
11012 29 | V grającim vjodrze latem zvjercadleł won sę v cechi vodze jezora,
11013 33 | a jô przë wognjisku nad zvjercadłem. Ale njick sę vjidzec nje
11014 4 | Człovjek rozumje navetk njemé zvjerzątko, co tepą ruchô i wuszami
11015 17 | vjększi njiże skm. Kosce tego zvjerzęca nalożają chdzeroz przë kopanju
11016 34 | Korsina z ksędzem Pavłem, zvjerzeł jem sę zaru Rezemu, co sę
11017 38 | jisc v stronę procemną wod zvjerzovi gvjozdë. A jô wodrzekł:~—
11018 23 | vesoko i zdrzoł, z nogoma zvjeszonimi, plecoma do konji, na kompanjiją,
11019 19 | nazod na krzasło. Głova mu zvjisła na pjersë jak wumarłimu.~
11020 13 | v porę mocnich konji nje zvjozł. Cuż to muszała bëc za wopoka
11021 36 | chternich won sobje tu zvlekoł, Bog jego vje, po co?~Tero
11022 42 | wobrazeł, żem go Rzemiszkjem zvoł, i rzekł:~— A cuż të za
11023 32 | wostavjiłë jomę sztołtu vjelgjigo zvona, v chternim mogło stojec
11024 1 | taktem, jak bjijokji v dvuch zvonach, chterne nadprzërodzonim
11025 34 | gvjôzd. Pod tim vjelgjim zvonem, jak v svjątinji njebivałi
11026 33 | vëpuscela ve svjat. Ju kose zvonją na polach. A mje jesz bëc
11027 40 | straszlivje zvonjic. Ale przez to zvonjenjé czuł jem jesz cos: Tec tam
11028 40 | njepojętim sposobem straszlivje zvonjic. Ale przez to zvonjenjé
11029 12 | Ale tak mje zębë wo zębë zvonjilë, żem nji mogł słova vëpovjedzec.~
11030 34 | że czuc beło ceché granjé zvonka wod czołennigo vołtorza.~
11031 41 | I Smjerc!~V ti chvjilë zvonkji jesz roz mocko zagrałë przed
11032 6 | wukorunovanô złotiin krziżem, zvonnjica koscoła v Lipnje.~Tero Marta
11033 33 | vjeczerzą.~Na dalekjich zvonnjicach Vjelevskjigo koscoła ju
11034 9 | vognju zaszkleł krziż na zvonnjicë lipińskji. Cenjô sę skreła
11035 22 | spjev dochodzeł i głose zvonóv, naszedł młodi chłopok i
11036 24 | czężkji szczudło i movjił:~— Zvoż to szczudło v ręce a doznajesz
11037 25 | spac, Remus, tej spji i nje zvożej na mje. Wu storich ludzi
11038 24 | v njim nje beło żelaza.~Zvożeł jem v ręce a vëdovało mje
11039 27 | krolevskji vłodzë tim vjększô, zvożivszë że lud kaszubskji zebrani
11040 33 | strachac bjałkji. Ale Trąba nje zvożoł, le broł na sę plecok ze
11041 36 | żogle rebackjigo szkuta zvracac muszą, a to baro zimko gordzelą
11042 41 | kanonje vjęcij njiż jednę zvrotkę. Ho, ho! Ju jô vjęcij nje
11043 22 | granaty od tej szaty odpadac zvykły... ~Pjesnjô dobjegła kuńca,
11044 22 | tvój kvater, tam grzeszni żyją... ~Jakbe pjorun trzasł,
|