Jô jem modziła ta ùsëpanô 
Òd dôwnégò pôkôléniô, 
Garci z pòpiołami abò łzami 
Jak cié swiãtą spôdkòwyznã 
Chòwóm w ùpòmniéniu.

Jô jem kamnin òbwaliti,
Co rôz legnąn westrzód drodzi,
Przëkùlniãti òd stolëmów
Ludzóm na ùkôzkã.
Chóc sto kòni nie rëszi gò z môla...

A chto mimò bieżi, 
Zawadzy ò kamnin nogą, 
Zaklnie - ale mëslô jegò legnie 
Na tim kamnie na òfiarã.