| Table of Contents | Words: Alphabetical - Frequency - Inverse - Length - Statistics | Help | IntraText Library |
| Léòn Heyke Wiérzte IntraText - Concordances (Hapax - words occurring once) |
Text
1 1| Lubi woniô wiosnë kwiat,~Ach, tam nie je mòjé bëcé,~Bò 2 2| Rzezbë młotem jô gò stłukôł.~Ale wszëtczié sã w òbróbce ~ 3 5| gniôzd powërzucała ~I tak w baro krótczim czasu ~Strogô cysza 4 2| kraju szukôł, ~Ë dze jaczi béł le kamiéń, ~Rzezbë młotem 5 2| Bò òd dłudżiégò leżeniô ~Bëłë òne rozwietrzałé.~Smùtny 6 5| Kòt ë Sroka ~ ~Gwôrno bëło w tim gajikù ~Nigle słuńce 7 2| ùmòrzoné.~Ë jô rzekł: ò biédny kraju, ~Wstanijże ë rzeczë 8 4| Cziéj na niebie chmùra bieżi. ~Téj pamiãtôjże ò mie, ~ 9 2| Prisnął zdrój ë rãka grała.~W bòru szum ë mòrza gromë ~Mòji 10 5| z dakù skòcził, ~Bë pòd brzidem sã zagrãdzëc, ~Podsłëchiwô, 11 5| gajikù ~Nigle słuńce sã bùdzëło ~Ë na wieczór sã chòwało, ~ 12 3| Miluszinkô ~ ~Jak jô pierszi rôz cã ùzdrzôł, ~Serce zadërgałò, ~ 13 5| Ptôstwo mile szwirgòlëło; ~Całi dzéń ë jaż do nocë ~Spiéwë 14 2| pòmnik chcôł wëstawic ~Ë pò całim kraju szukôł, ~Ë dze jaczi 15 4| szeptë sle.~A cziéj jô do cebie wrócã, ~Zaskrzi nóm słonieczny 16 3| dole.~Ë jô stôł ë zdrzôł na cebié~Skrëti w gãsté drzewa, ~ 17 1| trawiã~Zdrzącë w jegò wiéldżi cél.~ ~ 18 4| gładë ~żódnô nie zamący céń.~ ~ 19 1| mòjé bëcé,~Bò to mie je cëzy swiat.~W naszim kraju mòjé 20 2| Kaszëbskô ~ ~Jô cë pòmnik chcôł wëstawic ~Ë pò całim kraju 21 3| ùzdrzôł miluszinczi ~Môła chëczã w dole.~Ë jô stôł ë zdrzôł 22 3| gãsté drzewa, ~Jak të z chëcze wëchodzëła ~Nôpiãkniészô 23 2| rozwietrzałé.~Smùtny jô do chëczë wrócył, ~Sôdł na progù zniechãcony ~ 24 4| Pamiãtôj ! ~ ~Cziéj na niebie chmùra bieżi. ~Téj pamiãtôjże ò 25 5| bùdzëło ~Ë na wieczór sã chòwało, ~Ptôstwo mile szwirgòlëło; ~ 26 5| kòta, ~Téj obôczita, jak chùtkò ~Zwiornie przez płot zbój-niecnota. ~ 27 1| swiat.~Tu je mòja mòc ë chwała, ~Mégò serca swiãti dzél; ~ 28 2| wstawi: ~żij Kaszëbskô! Twòji chwałë~Pòmnik w piesni sã ujawi !~ ~ 29 2| ë rzeczë słowo. ~Stôł sã cud, Kaszëbskô wstała ~I zaczinô 30 2| przemieniła, ~Taczié sklą sã cudné raje.~Wiosna jidze, włos 31 5| gniôzda! ~Téj nastóną lepszé czasë, ~Spiëwu znów zamërgô gwiôzda.~ ~ 32 5| powërzucała ~I tak w baro krótczim czasu ~Strogô cysza zawitała.~ 33 5| dokònałë. ~Kòt nieżëcznik z dakù skòcził, ~Bë pòd brzidem 34 2| zaspiéwôj. -~Ë mie złotą lutniã dała; ~We mie serce zadërgało, ~ 35 2| pòd rãką rozsëpałë, ~Bò òd dłudżiégò leżeniô ~Bëłë òne rozwietrzałé.~ 36 5| cë pòwiém:~Dwa to zwierze dokònałë. ~Kòt nieżëcznik z dakù 37 3| miluszinczi ~Môła chëczã w dole.~Ë jô stôł ë zdrzôł na cebié~ 38 5| spiéwôka zwãdzëc. ~Sroka jemù dopòmògła, ~Ptôszczi z gniôzd powërzucała ~ 39 3| na cebié~Skrëti w gãsté drzewa, ~Jak të z chëcze wëchodzëła ~ 40 5| Terô cysza! Jô cë pòwiém:~Dwa to zwierze dokònałë. ~Kòt 41 2| pò całim kraju szukôł, ~Ë dze jaczi béł le kamiéń, ~Rzezbë 42 1| chwała, ~Mégò serca swiãti dzél; ~W jegò służbie jô sã trawiã~ 43 3| wëchodzëła ~Nôpiãkniészô dzéwa.~ ~ 44 3| ùzdrzôł, ~Serce zadërgałò, ~Fala òbleca mie szczescô, ~Nowé 45 5| Sroka ~ ~Gwôrno bëło w tim gajikù ~Nigle słuńce sã bùdzëło ~ 46 3| zdrzôł na cebié~Skrëti w gãsté drzewa, ~Jak të z chëcze 47 3| stopie ~Pòprzez bór na pòle, ~Gdze jô ùzdrzôł miluszinczi ~ 48 4| dzéń ~Ë przecudny szczescô gładë ~żódnô nie zamący céń.~ ~ 49 2| zamërgnieniu krôj zaszëmi, ~Kwiatë, głosë! Mie sã zdaje, ~że sã roda 50 5| jemù dopòmògła, ~Ptôszczi z gniôzd powërzucała ~I tak w baro 51 5| Z wiôsnégò wëstraszëc gniôzda! ~Téj nastóną lepszé czasë, ~ 52 3| Nowé żëcé grało...~Ë jô gnôł,na letczi stopie ~Pòprzez 53 2| kamiéń, ~Rzezbë młotem jô gò stłukôł.~Ale wszëtczié sã 54 2| zadërgało, ~Prisnął zdrój ë rãka grała.~W bòru szum ë mòrza gromë ~ 55 3| mie szczescô, ~Nowé żëcé grało...~Ë jô gnôł,na letczi stopie ~ 56 2| grała.~W bòru szum ë mòrza gromë ~Mòji spiéwë wtór sã wstawi: ~ 57 5| czasë, ~Spiëwu znów zamërgô gwiôzda.~ ~ 58 5| Kòt ë Sroka ~ ~Gwôrno bëło w tim gajikù ~Nigle 59 2| całim kraju szukôł, ~Ë dze jaczi béł le kamiéń, ~Rzezbë młotem 60 5| szwirgòlëło; ~Całi dzéń ë jaż do nocë ~Spiéwë jich sã 61 5| zbój-niecnota. ~A na srokã? Jedna rada: ~Z wiôsnégò wëstraszëc 62 5| spiéwôka zwãdzëc. ~Sroka jemù dopòmògła, ~Ptôszczi z gniôzd 63 2| Kaszëbskô wstała ~I zaczinô jic na nowò.~Òna szła òbùtô 64 5| dzéń ë jaż do nocë ~Spiéwë jich sã rozcygałë. ~Terô cysza! 65 2| sklą sã cudné raje.~Wiosna jidze, włos ji wieje, ~Bór ë pòle, 66 1| Swiat Kaszëbsczi ~ ~ ~W jinëch krajach miłé żëcé,~Lubi 67 2| szukôł, ~Ë dze jaczi béł le kamiéń, ~Rzezbë młotem jô gò stłukôł.~ 68 2| ji sã wëstrojiłë, ~Jô sã kłóniajã w pòkorze.~Òna rzecze: Wez, 69 5| Trzeba spùscëc psa na kòta, ~Téj obôczita, jak chùtkò ~ 70 1| Kaszëbsczi ~ ~ ~W jinëch krajach miłé żëcé,~Lubi woniô wiosnë 71 2| na nowò.~Òna szła òbùtô w krasã. ~Złoti pas ji sukniã trzimô. ~ 72 5| powërzucała ~I tak w baro krótczim czasu ~Strogô cysza zawitała.~ 73 2| zamërgnieniu krôj zaszëmi, ~Kwiatë, głosë! Mie sã zdaje, ~że 74 1| kraju mòjé bëcé, ~W naszi łące mój je kwiat; ~Tu mie rosce 75 5| wëstraszëc gniôzda! ~Téj nastóną lepszé czasë, ~Spiëwu znów zamërgô 76 3| żëcé grało...~Ë jô gnôł,na letczi stopie ~Pòprzez bór na pòle, ~ 77 4| nim mé teskné serce je,~Letczié jegò òddichanié ~Miłowaniô 78 2| rozsëpałë, ~Bò òd dłudżiégò leżeniô ~Bëłë òne rozwietrzałé.~ 79 2| Bór ë pòle, krôj ë mòrze ~Lsniącé ji sã wëstrojiłë, ~Jô sã 80 1| jinëch krajach miłé żëcé,~Lubi woniô wiosnë kwiat,~Ach, 81 2| zaspiéwôj. -~Ë mie złotą lutniã dała; ~We mie serce zadërgało, ~ 82 4| cë.~Cziéj zaszepce wiéw majewi, ~W nim mé teskné serce 83 4| zaszepce wiéw majewi, ~W nim mé teskné serce je,~Letczié 84 1| Tu je mòja mòc ë chwała, ~Mégò serca swiãti dzél; ~W jegò 85 5| wieczór sã chòwało, ~Ptôstwo mile szwirgòlëło; ~Całi dzéń 86 1| Kaszëbsczi ~ ~ ~W jinëch krajach miłé żëcé,~Lubi woniô wiosnë 87 4| Letczié jegò òddichanié ~Miłowaniô szeptë sle.~A cziéj jô do 88 3| na pòle, ~Gdze jô ùzdrzôł miluszinczi ~Môła chëczã w dole.~Ë jô 89 3| Miluszinkô ~ ~Jak jô pierszi rôz cã 90 2| jaczi béł le kamiéń, ~Rzezbë młotem jô gò stłukôł.~Ale wszëtczié 91 1| kaszëbsczi môłi swiat.~Tu je mòja mòc ë chwała, ~Mégò serca swiãti 92 1| kaszëbsczi môłi swiat.~Tu je mòja mòc ë chwała, ~Mégò serca 93 2| bòru szum ë mòrza gromë ~Mòji spiéwë wtór sã wstawi: ~ 94 3| jô ùzdrzôł miluszinczi ~Môła chëczã w dole.~Ë jô stôł 95 1| słodczié żëcé, ~Mój kaszëbsczi môłi swiat.~Tu je mòja mòc ë 96 2| rãka grała.~W bòru szum ë mòrza gromë ~Mòji spiéwë wtór 97 2| wieje, ~Bór ë pòle, krôj ë mòrze ~Lsniącé ji sã wëstrojiłë, ~ 98 5| wëstraszëc gniôzda! ~Téj nastóną lepszé czasë, ~Spiëwu znów 99 2| zniechãcony ~Ë so zdrzôł, na pòla naszé~Wiéldżim spikem ùmòrzoné.~ 100 1| naszim kraju mòjé bëcé, ~W naszi łące mój je kwiat; ~Tu mie 101 1| to mie je cëzy swiat.~W naszim kraju mòjé bëcé, ~W naszi 102 5| zagrãdzëc, ~Podsłëchiwô, nié z pòlëbù, ~Le bë spiéwôka 103 4| Pamiãtôj ! ~ ~Cziéj na niebie chmùra bieżi. ~Téj pamiãtôjże 104 4| Téj pamiãtôjże ò mie, ~Òna niesé pòzdrowienié, ~Co jô przësyłajã 105 5| to zwierze dokònałë. ~Kòt nieżëcznik z dakù skòcził, ~Bë pòd 106 5| Gwôrno bëło w tim gajikù ~Nigle słuńce sã bùdzëło ~Ë na 107 4| zaszepce wiéw majewi, ~W nim mé teskné serce je,~Letczié 108 5| szwirgòlëło; ~Całi dzéń ë jaż do nocë ~Spiéwë jich sã rozcygałë. ~ 109 4| do cebie wrócã, ~Zaskrzi nóm słonieczny dzéń ~Ë przecudny 110 3| të z chëcze wëchodzëła ~Nôpiãkniészô dzéwa.~ ~ 111 3| Fala òbleca mie szczescô, ~Nowé żëcé grało...~Ë jô gnôł, 112 2| wstała ~I zaczinô jic na nowò.~Òna szła òbùtô w krasã. ~ 113 3| Serce zadërgałò, ~Fala òbleca mie szczescô, ~Nowé żëcé 114 5| spùscëc psa na kòta, ~Téj obôczita, jak chùtkò ~Zwiornie przez 115 2| stłukôł.~Ale wszëtczié sã w òbróbce ~Mie pòd rãką rozsëpałë, ~ 116 2| zaczinô jic na nowò.~Òna szła òbùtô w krasã. ~Złoti pas ji sukniã 117 2| pòd rãką rozsëpałë, ~Bò òd dłudżiégò leżeniô ~Bëłë 118 4| teskné serce je,~Letczié jegò òddichanié ~Miłowaniô szeptë sle.~A 119 2| dłudżiégò leżeniô ~Bëłë òne rozwietrzałé.~Smùtny jô 120 4| Pamiãtôj ! ~ ~Cziéj na niebie chmùra 121 4| niebie chmùra bieżi. ~Téj pamiãtôjże ò mie, ~Òna niesé pòzdrowienié, ~ 122 2| szła òbùtô w krasã. ~Złoti pas ji sukniã trzimô. ~Òna szła 123 3| Miluszinkô ~ ~Jak jô pierszi rôz cã ùzdrzôł, ~Serce zadërgałò, ~ 124 2| Kaszëbskô! Twòji chwałë~Pòmnik w piesni sã ujawi !~ ~ 125 5| jak chùtkò ~Zwiornie przez płot zbój-niecnota. ~A na srokã? 126 2| pòmnik chcôł wëstawic ~Ë pò całim kraju szukôł, ~Ë dze 127 5| pòd brzidem sã zagrãdzëc, ~Podsłëchiwô, nié z pòlëbù, ~Le bë spiéwôka 128 2| wëstrojiłë, ~Jô sã kłóniajã w pòkorze.~Òna rzecze: Wez, zaspiéwôj. -~ 129 2| zniechãcony ~Ë so zdrzôł, na pòla naszé~Wiéldżim spikem ùmòrzoné.~ 130 5| zagrãdzëc, ~Podsłëchiwô, nié z pòlëbù, ~Le bë spiéwôka zwãdzëc. ~ 131 2| sukniã trzimô. ~Òna szła ë z pôłnia rogù ~żëcô semiona wëjimô.~ 132 3| jô gnôł,na letczi stopie ~Pòprzez bór na pòle, ~Gdze jô ùzdrzôł 133 5| dopòmògła, ~Ptôszczi z gniôzd powërzucała ~I tak w baro krótczim czasu ~ 134 5| rozcygałë. ~Terô cysza! Jô cë pòwiém:~Dwa to zwierze dokònałë. ~ 135 4| pamiãtôjże ò mie, ~Òna niesé pòzdrowienié, ~Co jô przësyłajã cë.~Cziéj 136 2| We mie serce zadërgało, ~Prisnął zdrój ë rãka grała.~W bòru 137 2| chëczë wrócył, ~Sôdł na progù zniechãcony ~Ë so zdrzôł, 138 4| Zaskrzi nóm słonieczny dzéń ~Ë przecudny szczescô gładë ~żódnô nie 139 2| Mie sã zdaje, ~że sã roda przemieniła, ~Taczié sklą sã cudné raje.~ 140 4| niesé pòzdrowienié, ~Co jô przësyłajã cë.~Cziéj zaszepce wiéw 141 5| obôczita, jak chùtkò ~Zwiornie przez płot zbój-niecnota. ~A na 142 5| zaczic? ~Trzeba spùscëc psa na kòta, ~Téj obôczita, 143 5| na wieczór sã chòwało, ~Ptôstwo mile szwirgòlëło; ~Całi 144 5| Sroka jemù dopòmògła, ~Ptôszczi z gniôzd powërzucała ~I 145 5| zbój-niecnota. ~A na srokã? Jedna rada: ~Z wiôsnégò wëstraszëc 146 2| przemieniła, ~Taczié sklą sã cudné raje.~Wiosna jidze, włos ji wieje, ~ 147 2| głosë! Mie sã zdaje, ~że sã roda przemieniła, ~Taczié sklą 148 2| trzimô. ~Òna szła ë z pôłnia rogù ~żëcô semiona wëjimô.~W 149 1| łące mój je kwiat; ~Tu mie rosce słodczié żëcé, ~Mój kaszëbsczi 150 3| Miluszinkô ~ ~Jak jô pierszi rôz cã ùzdrzôł, ~Serce zadërgałò, ~ 151 5| do nocë ~Spiéwë jich sã rozcygałë. ~Terô cysza! Jô cë pòwiém:~ 152 2| w òbróbce ~Mie pòd rãką rozsëpałë, ~Bò òd dłudżiégò leżeniô ~ 153 2| dłudżiégò leżeniô ~Bëłë òne rozwietrzałé.~Smùtny jô do chëczë wrócył, ~ 154 2| kłóniajã w pòkorze.~Òna rzecze: Wez, zaspiéwôj. -~Ë mie 155 2| biédny kraju, ~Wstanijże ë rzeczë słowo. ~Stôł sã cud, Kaszëbskô 156 2| Wiéldżim spikem ùmòrzoné.~Ë jô rzekł: ò biédny kraju, ~Wstanijże 157 2| dze jaczi béł le kamiéń, ~Rzezbë młotem jô gò stłukôł.~Ale 158 2| szła ë z pôłnia rogù ~żëcô semiona wëjimô.~W zamërgnieniu krôj 159 1| mòja mòc ë chwała, ~Mégò serca swiãti dzél; ~W jegò służbie 160 2| roda przemieniła, ~Taczié sklą sã cudné raje.~Wiosna jidze, 161 5| Kòt nieżëcznik z dakù skòcził, ~Bë pòd brzidem sã zagrãdzëc, ~ 162 3| jô stôł ë zdrzôł na cebié~Skrëti w gãsté drzewa, ~Jak të 163 4| òddichanié ~Miłowaniô szeptë sle.~A cziéj jô do cebie wrócã, ~ 164 1| je kwiat; ~Tu mie rosce słodczié żëcé, ~Mój kaszëbsczi môłi 165 4| cebie wrócã, ~Zaskrzi nóm słonieczny dzéń ~Ë przecudny szczescô 166 2| kraju, ~Wstanijże ë rzeczë słowo. ~Stôł sã cud, Kaszëbskô 167 5| bëło w tim gajikù ~Nigle słuńce sã bùdzëło ~Ë na wieczór 168 1| serca swiãti dzél; ~W jegò służbie jô sã trawiã~Zdrzącë w jegò 169 2| Bëłë òne rozwietrzałé.~Smùtny jô do chëczë wrócył, ~Sôdł 170 2| na progù zniechãcony ~Ë so zdrzôł, na pòla naszé~Wiéldżim 171 2| Smùtny jô do chëczë wrócył, ~Sôdł na progù zniechãcony ~Ë 172 5| Podsłëchiwô, nié z pòlëbù, ~Le bë spiéwôka zwãdzëc. ~Sroka jemù dopòmògła, ~ 173 5| Téj nastóną lepszé czasë, ~Spiëwu znów zamërgô gwiôzda.~ ~ 174 2| na pòla naszé~Wiéldżim spikem ùmòrzoné.~Ë jô rzekł: ò 175 5| stało. Co tu zaczic? ~Trzeba spùscëc psa na kòta, ~Téj obôczita, 176 5| płot zbój-niecnota. ~A na srokã? Jedna rada: ~Z wiôsnégò 177 5| Strogô cysza zawitała.~Tak sã stało. Co tu zaczic? ~Trzeba spùscëc 178 2| kamiéń, ~Rzezbë młotem jô gò stłukôł.~Ale wszëtczié sã w òbróbce ~ 179 3| grało...~Ë jô gnôł,na letczi stopie ~Pòprzez bór na pòle, ~Gdze 180 5| tak w baro krótczim czasu ~Strogô cysza zawitała.~Tak sã stało. 181 2| òbùtô w krasã. ~Złoti pas ji sukniã trzimô. ~Òna szła ë z pôłnia 182 1| mòc ë chwała, ~Mégò serca swiãti dzél; ~W jegò służbie jô 183 4| jegò òddichanié ~Miłowaniô szeptë sle.~A cziéj jô do cebie 184 2| wëstawic ~Ë pò całim kraju szukôł, ~Ë dze jaczi béł le kamiéń, ~ 185 2| zdrój ë rãka grała.~W bòru szum ë mòrza gromë ~Mòji spiéwë 186 5| sã chòwało, ~Ptôstwo mile szwirgòlëło; ~Całi dzéń ë jaż do nocë ~ 187 2| że sã roda przemieniła, ~Taczié sklą sã cudné raje.~Wiosna 188 1| woniô wiosnë kwiat,~Ach, tam nie je mòjé bëcé,~Bò to 189 3| Skrëti w gãsté drzewa, ~Jak të z chëcze wëchodzëła ~Nôpiãkniészô 190 5| Spiéwë jich sã rozcygałë. ~Terô cysza! Jô cë pòwiém:~Dwa 191 4| zaszepce wiéw majewi, ~W nim mé teskné serce je,~Letczié jegò òddichanié ~ 192 5| Sroka ~ ~Gwôrno bëło w tim gajikù ~Nigle słuńce sã 193 1| dzél; ~W jegò służbie jô sã trawiã~Zdrzącë w jegò wiéldżi cél.~ ~ 194 5| sã stało. Co tu zaczic? ~Trzeba spùscëc psa na kòta, ~Téj 195 2| krasã. ~Złoti pas ji sukniã trzimô. ~Òna szła ë z pôłnia rogù ~ 196 2| wstawi: ~żij Kaszëbskô! Twòji chwałë~Pòmnik w piesni sã 197 2| chwałë~Pòmnik w piesni sã ujawi !~ ~ 198 2| pòla naszé~Wiéldżim spikem ùmòrzoné.~Ë jô rzekł: ò biédny kraju, ~ 199 2| mie złotą lutniã dała; ~We mie serce zadërgało, ~Prisnął 200 3| drzewa, ~Jak të z chëcze wëchodzëła ~Nôpiãkniészô dzéwa.~ ~ 201 2| pôłnia rogù ~żëcô semiona wëjimô.~W zamërgnieniu krôj zaszëmi, ~ 202 2| Kaszëbskô ~ ~Jô cë pòmnik chcôł wëstawic ~Ë pò całim kraju szukôł, ~ 203 5| Jedna rada: ~Z wiôsnégò wëstraszëc gniôzda! ~Téj nastóną lepszé 204 2| krôj ë mòrze ~Lsniącé ji sã wëstrojiłë, ~Jô sã kłóniajã w pòkorze.~ 205 2| kłóniajã w pòkorze.~Òna rzecze: Wez, zaspiéwôj. -~Ë mie złotą 206 5| słuńce sã bùdzëło ~Ë na wieczór sã chòwało, ~Ptôstwo mile 207 2| raje.~Wiosna jidze, włos ji wieje, ~Bór ë pòle, krôj ë mòrze ~ 208 1| sã trawiã~Zdrzącë w jegò wiéldżi cél.~ ~ 209 2| so zdrzôł, na pòla naszé~Wiéldżim spikem ùmòrzoné.~Ë jô rzekł: 210 4| przësyłajã cë.~Cziéj zaszepce wiéw majewi, ~W nim mé teskné 211 2| Taczié sklą sã cudné raje.~Wiosna jidze, włos ji wieje, ~Bór 212 1| krajach miłé żëcé,~Lubi woniô wiosnë kwiat,~Ach, tam nie je mòjé 213 5| na srokã? Jedna rada: ~Z wiôsnégò wëstraszëc gniôzda! ~Téj 214 2| cudné raje.~Wiosna jidze, włos ji wieje, ~Bór ë pòle, krôj 215 1| krajach miłé żëcé,~Lubi woniô wiosnë kwiat,~Ach, tam nie 216 4| sle.~A cziéj jô do cebie wrócã, ~Zaskrzi nóm słonieczny 217 2| rozwietrzałé.~Smùtny jô do chëczë wrócył, ~Sôdł na progù zniechãcony ~ 218 2| Stôł sã cud, Kaszëbskô wstała ~I zaczinô jic na nowò.~ 219 2| rzekł: ò biédny kraju, ~Wstanijże ë rzeczë słowo. ~Stôł sã 220 2| gromë ~Mòji spiéwë wtór sã wstawi: ~żij Kaszëbskô! Twòji chwałë~ 221 2| młotem jô gò stłukôł.~Ale wszëtczié sã w òbróbce ~Mie pòd rãką 222 2| mòrza gromë ~Mòji spiéwë wtór sã wstawi: ~żij Kaszëbskô! 223 5| zawitała.~Tak sã stało. Co tu zaczic? ~Trzeba spùscëc psa na 224 2| cud, Kaszëbskô wstała ~I zaczinô jic na nowò.~Òna szła òbùtô 225 2| lutniã dała; ~We mie serce zadërgało, ~Prisnął zdrój ë rãka grała.~ 226 3| pierszi rôz cã ùzdrzôł, ~Serce zadërgałò, ~Fala òbleca mie szczescô, ~ 227 5| skòcził, ~Bë pòd brzidem sã zagrãdzëc, ~Podsłëchiwô, nié z pòlëbù, ~ 228 4| szczescô gładë ~żódnô nie zamący céń.~ ~ 229 2| żëcô semiona wëjimô.~W zamërgnieniu krôj zaszëmi, ~Kwiatë, głosë! 230 5| lepszé czasë, ~Spiëwu znów zamërgô gwiôzda.~ ~ 231 4| cziéj jô do cebie wrócã, ~Zaskrzi nóm słonieczny dzéń ~Ë przecudny 232 2| pòkorze.~Òna rzecze: Wez, zaspiéwôj. -~Ë mie złotą lutniã dała; ~ 233 2| wëjimô.~W zamërgnieniu krôj zaszëmi, ~Kwiatë, głosë! Mie sã 234 4| jô przësyłajã cë.~Cziéj zaszepce wiéw majewi, ~W nim mé teskné 235 5| krótczim czasu ~Strogô cysza zawitała.~Tak sã stało. Co tu zaczic? ~ 236 5| chùtkò ~Zwiornie przez płot zbój-niecnota. ~A na srokã? Jedna rada: ~ 237 2| Kwiatë, głosë! Mie sã zdaje, ~że sã roda przemieniła, ~ 238 2| serce zadërgało, ~Prisnął zdrój ë rãka grała.~W bòru szum 239 1| jegò służbie jô sã trawiã~Zdrzącë w jegò wiéldżi cél.~ ~ 240 2| Kwiatë, głosë! Mie sã zdaje, ~że sã roda przemieniła, ~Taczié 241 2| Òna szła ë z pôłnia rogù ~żëcô semiona wëjimô.~W zamërgnieniu 242 2| spiéwë wtór sã wstawi: ~żij Kaszëbskô! Twòji chwałë~ 243 2| Wez, zaspiéwôj. -~Ë mie złotą lutniã dała; ~We mie serce 244 2| Òna szła òbùtô w krasã. ~Złoti pas ji sukniã trzimô. ~Òna 245 2| chëczë wrócył, ~Sôdł na progù zniechãcony ~Ë so zdrzôł, na pòla naszé~ 246 5| nastóną lepszé czasë, ~Spiëwu znów zamërgô gwiôzda.~ ~ 247 4| przecudny szczescô gładë ~żódnô nie zamący céń.~ ~ 248 5| pòlëbù, ~Le bë spiéwôka zwãdzëc. ~Sroka jemù dopòmògła, ~ 249 5| cysza! Jô cë pòwiém:~Dwa to zwierze dokònałë. ~Kòt nieżëcznik 250 5| Téj obôczita, jak chùtkò ~Zwiornie przez płot zbój-niecnota. ~