Chapter, Paragraph, Number

 1  I,  2,14     |         verstand ertoe uitdaagt, nooit te blijven staan; ja, ze
 2 III,  2,28    |        altijd zijn bestaan. Want nooit zou hij zijn leven kunnen
 3 III,  2,34(29)|        van de wetenschap, elkaar nooit kunnen tegenspreken, ‘aangezien
 4 III,  2,34(29)|  zedelijke normen in acht neemt, nooit echt tegengesteld zijn aan
 5 IV,  1,40     |         mythen moest geloven die nooit te bewijzen waren” 38. Dezelfde
 6 IV,  2,44     |         menselijke intelligentie nooit had kunnen denken”. 51 Hij
 7 IV,  3,48     |          geloof voor zich heeft, nooit aanleiding zien om de blik
 8  V,  1,53     |        het verstand, toch kan er nooit een echte divergentie zijn
 9  V,  1,55(72) |         het Concilie dat de rede nooit “in staat is (deze mysteries)
10  V,  2,62     |       overwonnen, die in de Kerk nooit verloren mag gaan. ~
11 VI,  2,76     |   ontoegankelijk zijn, misschien nooit ontdekt zouden zijn, als
12 VI,  2,79     | openbaring met haar inhouden zal nooit de rede bij haar ontdekkingen
13 VI,  2,79     |   absolute en exclusieve waarde, nooit het vermogen om bevraagd
14 VII,  2,95    |         uitgaan. De waarheid kan nooit beperkt worden tot tijd
15 Slot,  0,106  |          of van de mens betreft, nooit ten einde komt, maar steeds
16 Slot,  0,107  |      krachten vertrouwt. Dat zal nooit de grootheid van de mens