|
5. Aan het
probleem van de bedreigingen van het menselijk leven in onze tijd was het Buitengewoon
Consistorie van de kardinalen gewijd, dat plaatsvond in Rome van 4 tot 7
april 1991. Na een uitvoerige en diepgaande bespreking van het probleem en van
de uitdagingen waarvoor de hele mensenfamilie geplaatst is en vooral de
christelijke gemeenschap, hebben de kardinalen mij eenstemmig gevraagd om met
het gezag van de Opvolger van Petrus de waarde van het menselijk leven en zijn
onaantastbaarheid opnieuw te bevestigen, met verwijzing naar de actuele
omstandigheden en naar de aanslagen die het vandaag bedreigen.
Toen ik dit verzoek kreeg heb ik met
Pinksteren 1991 een persoonlijke brief gestuurd aan iedere mede-broeder
met het verzoek dat hij, in de geest van de bisschoppelijke collegialiteit, mij
zijn medewerking zou aanbieden met het oog op de opstelling van een speciaal
document 6. Ik ben alle bisschoppen ten diepste dankbaar die
hebben geantwoord en mij kostbare informatie, suggesties en voorstellen hebben
bezorgd. Zij hebben ook zo getuigd van hun eensgezinde en overtuigde deelname
aan de leerstellige en pastorale zending van de Kerk m.b.t. het Evangelie van
het leven.
In dezelfde brief heb ik, enkele dagen
na de viering van het eeuwfeest van de encycliek Rerum Novarum, de
aandacht van allen gevestigd op die bijzondere analogie: “Zoals het een eeuw geleden
de arbeidersklasse was die onderdrukt werd in haar fundamentele rechten, en de
Kerk met grote moed er de verdediging van op zich nam, door de onaantastbare
rechten van de persoon van de werker af te kondigen, zo voelt de Kerk nu, nu
een andere categorie personen onderdrukt wordt in haar fundamentele recht op
het leven, de plicht om met onvermindere moed stem te geven aan wie geen stem
hebben. Haar roepen is altijd dat van het evangelie voor de verdediging van de
armen van de wereld, die bedreigd, ondergewaardeerd en onderdrukt worden in hun
mensenrechten”7.
Het fundamentele recht op leven wordt
vandaag bij een grote menigte zwakke en weerloze menselijke wezens, in het
bijzonder bij ongeboren kinderen, met voeten getreden. Als de Kerk aan het
einde van de vorige eeuw niet kon zwijgen over het toen heersende onrecht, dan
nog minder nu, nu bij het sociale onrecht van het verleden, dat helaas nog niet
overwonnen is, in zoveel delen van de wereld zich vormen van onrecht en
onderdrukking voegen die nog veel ernstiger zijn, die misschien verwisseld
worden met elementen van de vooruitgang met het oog op de vorming van een
nieuwe wereldorde.
De voorliggende encycliek, vrucht van
de samenwerking van het Episcopaat van ieder land in de wereld, wil dus een precieze
en krachtige herbevestiging zijn van de waarde van het menselijk leven en van
zijn onschendbaarheid, en tegelijk een hartstochtelijk appel gericht aan
allen en aan iedereen, in naam van God: respecteer, verdedig, bemin en dien
het leven, ieder menselijk leven! Alleen op die weg zul je gerechtigheid,
ontwikkeling, echte vrijheid, vrede en geluk vinden!
Mogen deze woorden alle zonen en
dochters van de Kerk bereiken. Mogen zij alle personen van goede wil bereiken,
die bezorgd zijn voor het welzijn van iedere man en vrouw en om het lot van de
hele samenleving!
6. In diepe
verbondenheid met iedere broeder en zuster in het geloof en bezield door een
oprechte vriendschap met allen, wil ik het Evangelie van het leven
heroverwegen en verkondigen, als schittering van de waarheid die de
gewetens verlicht, als helder licht dat de verduisterde blik geneest, als
onuitputtelijke bron van standvastigheid en moed om de steeds nieuwe
uitdagingen tegemoet te treden die wij tegenkomen op onze weg.
En terwijl ik terugdenk aan de rijke
ervaring die we opdeden tijdens het Jaar van het Gezin, kijk ik, a.h.w. in
gedachten de brief aanvullend die ik “aan iedere concrete familie van welke
streek ter wereld ook”8 gericht had, met nieuw vertrouwen
naar alle huisgemeenschappen en wens ik dat op ieder niveau de taak van allen
hernomen of versterkt wordt om het gezin te steunen, opdat ook vandaag - zij
het ook midden in talrijke moeilijkheden en ernstige dreigingen - het gezin
altijd, volgens het plan van God, behouden blijft als “heiligdom van het
leven”9.
Aan alle leden van de Kerk, volk van
het leven en voor het leven, richt ik een zeer dringende uitnodiging om
samen aan deze onze wereld nieuwe tekenen van hoop te geven, terwijl wij
bewerken dat de gerechtigheid en solidariteit groeien en een nieuwe cultuur van
het menselijk leven doorbreekt voor de opbouw van een authentieke beschaving
van de waarheid en van de liefde.
|