Chapter,Paragraph,Number

 1  I,  2,7  |          streven naar eenheid, dat men de oecumenische beweging
 2  I,  2,8  |        Unitatis Redintegratio moet men lezen in de context van
 3  I,  2,8  | christelijke geweten. Ook hier kan men het woord van de heilige
 4  I,  2,13 |            de Kerk uitmaken, vindt men ook in de andere christelijke
 5  I,  4,18 |          behoefte aan waarheid die men in de diepte van ieder mensenhart
 6  I,  4,19 |          geloofsleven zelf. Nu zou men kunnen vragen, wie is hiervoor
 7  I,  5,21 |            van de christenen, moet men beschouwen als de ziel van
 8  I,  5,21 |      gehele oecumenische beweging. Men kan dit terecht een geestelijke
 9  I,  5,21 |    geestelijke oecumene noemen".42 Men gaat voort op de weg die
10  I,  5,23 |        gebedsgemeenschap ertoe dat men naar de Kerk en het christendom
11  I,  5,23 | christendom met nieuwe ogen kijkt. Men mag namelijk niet vergeten
12  I,  5,23 |     gezonden had (vgl. Joh 17,21). Men kan zeggen dat de oecumenische
13  I,  6,29 |         zulke dialoog te beginnen. Men moet, van een opstelling
14  I,  6,30 |                                30. Men mag met grote dankbaarheid
15  I,  7,32 |            naar de waarheid; heeft men haar gevonden, dan moet
16  I,  8,35 |          het Concilie ons te hulp. Men kan zeggen dat het hele
17  I,  9,37 |          hirarchie bestaat. Zo kan men hier komen tot een broederlijke
18  I,  9,38 |            38. In de dialoog stoot men onvermijdelijk op het probleem
19 II,  1,42 |        canonieke breuken koestert. Men spreekt van de "andere christenen",
20 II,  1,42 |           middelen bezitten; ofwel men appelleert bij de burgerlijke
21 II,  1,42 |     onrechte beschuldigd worden of men bewijst de onhoudbaarheid
22 II,  3,45 |        Avondmaal. Anderzijds stelt men bij een vergelijking van
23 II,  3,45 |        gehaald. Daarenboven begint men in de theologische instituten
24 II,  3,45 |            van de liturgie en ziet men dat als een noodzakelijkheid
25 II,  7,52 |     kerkelijke handeling, waardoor men de herinnering aan de wederzijdse
26 II,  8,57 |   geestelijke en materiële dienst. Men kan inderdaad zeggen dat
27 II,  8,57 |        belicht dan de ander, zodat men dan moet zeggen, dat de
28 II,  8,58 |       praktijk wijst (...) uit dat men ten aanzien van onze oosterse
29 II,  8,58 |            gebied zijn. ~Nooit mag men de ecclesiologische dimensie
30 II,  9,61 |          de orthodoxe Kerk. Zo kan men het voortdurende belang
31 II, 11,65 |       Patriarchaat de hoop uit dat men een vorm van samenwerking
32 II, 11,69 |     kwesties op te lossen, terwijl men tegelijkertijd is gaan beseffen
33 II, 13,74 |       Conciliedecreet merkt op dat men onder andere christenen "
34 II, 13,76 |                        76. Hoe zou men in dit verband voorbij kunnen
35 III,  1,78|         gedeeltelijke eenheid moet men nu voortgaan naar de noodzakelijke
36 III,  1,78|         vragen. In dit proces moet men geen andere last opleggen
37 III,  1,79|         waarheid betekent niet dat men een rem zet op de oecumenische
38 III,  1,79|         het betekent voorkómen dat men genoegen neemt met schijnoplossingen
39 III,  2,81|           grote hulp zijn, wanneer men zich in zijn werkwijze houdt
40 III,  3,82|           katholieke Kerk moet wat men zou kunnen noemen een ‘dialoog
41 III,  3,83|            is van de waarheid, wil men de volledige gemeenschap
42 III,  3,84|           onze eeuw, talrijker dan men zou denken, en het laat
43 III,  3,84|            leven. 138 Het feit dat men kan sterven voor het geloof