|
18.
Het Decreet over de oecumene nam een gedachte op die paus Johannes XXIII had
geuit bij de opening van het Concilie31: het Decreet vermeldt
de wijze van het verkondigen van de leer als een van de elementen van een
voortdurende hervorming. 32 Hier gaat het niet om het
veranderen van het geloofsgoed of het wijzigen van de betekenis van dogma’s of
het wegstrepen van wezenlijke woorden daaruit of het aanpassen van de waarheid
aan de voorkeuren van een bepaalde tijd, of om het schrappen van bepaalde
artikelen van het Credo onder het valse voorwendsel dat zij vandaag niet
langer zouden worden begrepen. De eenheid die God heeft gewild, kan alleen
bereikt worden doordat allen instemmen met de inhoud van het geopenbaarde
geloof in zijn volledigheid. In zaken van geloof is het compromis in
tegenspraak met God die de Waarheid is. In het Lichaam van Christus, "de
Weg en de Waarheid en het Leven" (Joh 14,6), kan toch niemand een
verzoening voor legitiem houden die tot stand komt ten koste van de waarheid?
De Concilieverklaring over godsdienstvrijheid Dignitatis Humanae
schrijft aan menselijke waardigheid het zoeken naar de waarheid toe, "vooral
in wat God en zijn Kerk betreft"33, en instemming met
de eisen van de waarheid. Een "samen zijn" dat de waarheid zou
verraden, zou in tegenstelling zijn zowel met de natuur van God die zijn
gemeenschap aanbiedt, als met behoefte aan waarheid die men in de diepte van
ieder mensenhart vindt.
|