|
31.
De verplichting tot een oecumenische dialoog, die sinds het Concilie duidelijk
zichtbaar is geworden, is, verre van een exclusief voorrecht van de
Apostolische Stoel te zijn, ook de opdracht van de afzonderlijke plaatselijke
of particuliere kerken. Door de bisschoppenconferenties en door de synoden van
de katholieke Kerken van het Oosten zijn er bijzondere commissies opgericht om
de oecumenische geest en het oecumenische handelen te bevorderen. Op het vlak
van de afzonderlijke bisdommen bestaan soortgelijke doelmatige structuren. Zulke
initiatieven bewijzen het concrete en algemene engagement van de katholieke
Kerk bij de toepassing van de richtlijnen die door het Concilie zijn
uitgewerkt, over de oecumene. Dit is een wezenlijk aspect van de oecumenische
beweging. 55 De ‘dialoog’ is niet alleen maar aangegaan: hij
is een verklaarde noodzaak, een van de prioriteiten van de Kerk geworden. Aldus
zijn de ‘methoden’ van de dialoog verbeterd, wat op zijn beurt de geest van
dialoog heeft helpen groeien. In dit verband moet in de eerste plaats melding
worden gemaakt van de "dialoog tussen goed gevormde deskundigen op
bijeenkomsten van christenen uit verschillende Kerken en Gemeenschappen, die in
een godsdienstige sfeer gehouden worden en waarbij ieder de leer van zijn
Gemeenschap nader verklaart en het eigene ervan helder naar voren
brengt".56 Bovendien is het nuttig voor alle gelovigen
om bekend te zijn met de methode die dialoog mogelijk maakt.
|