100-geoff | geope-pasto | pauze-zee | zege-zweem
Chapter, Paragraph, Number
1 IV, 1,55 | de Didascalia apostolorum.100 Het vreugdeblijk werd ook
2 IV, 1,55 | keuze van aangepaste gebaren.101 Augustinus die hierin de
3 IV, 1,55 | zondag het alleluja zingt."102~ ~
4 IV, 1,57 | zoals de heiligen getuigen,103 bestand tegen de donkere
5 IV, 1,58 | het feest in eeuwigheid."105 In die geest van geloof
6 IV, 2,61 | diens zonden vergeven kon."106 Zo zal de 'dag van God'
7 Intro, 0,1| vieren met vreugde" (Ps 118,24). Deze oproep tot vreugde
8 III, 1,47 | Het kerkelijk wetboek van 1917 goot deze traditie voor
9 Intro, 0,1| zal komen (vgl. Hnd 1,11; 1Tes 4, 13-17) en die de verwezenlijking
10 Intro, 0,3| van het grote Jubeljaar 2000 heb ik u deze apostolische
11 III, 1,47 | het Concilie van Elvira in 300 waar niet gesproken wordt
12 III, 1,47 | het Concilie van Agde in 506).79 Deze decreten van plaatselijke
13 III, 7,39 | de kerk wordt gebracht."64~ ~
14 III, 7,40 | liefde tot de heilige Schrift.65 Beide aspecten, die van
15 III, 7,40 | karakter van de gewijde tekst"66 te doen schitteren. Anderzijds
16 III, 7,40 | kerkelijke interpretatie,67 niet bij wijze van gewoonte
17 III, 7,41 | leven diepgaand bepaalt.69~ ~
18 III, 8,43 | onbloedige wijze geofferd."70 Christus verenigt zijn offer
19 III, 8,43 | wijze een nieuwe waarde."71 Deze deelname van de totale
20 III, 9,44 | offer aan de Vader aanbiedt."72 Daarom beveelt de kerk de
21 III, 9,44 | sacrament van de verzoening,73 in de geest van de heilige
22 III, 9,44 | zich in de viering voltrekt,74 en aan het engagement tot
23 III, 1,46 | spijs die eeuwig blijft?"75 De oproep van de zielenherders
24 III, 1,46 | platteland aanwezig waren.76 Tijdens de vervolging onder
25 III, 1,46 | omdat ik christin ben."77~ ~
26 III, 1,47 | volstrekt vanzelfsprekend was.80~Het kerkelijk wetboek van
27 III, 1,47 | vorm van een universele wet.81 Het huidige wetboek handhaaft
28 III, 1,47 | aan de mis deel te nemen."82 Dit voorschrift wordt gewoonlijk
29 III, 1,48 | en onthouding van arbeid".84~ ~
30 III, 1,49 | meer dan één mis te lezen,85 de instelling van de avondmis86
31 III, 1,49 | zondag wordt uitgebreid.87 Liturgisch gezien immers
32 III, 1,49 | vooravond met de eerste vespers.88 Wat soms als gevolg daarvan
33 III, 1,49 | religieuze bijstand te treffen.89~ ~
34 III, 3,51 | dient bevorderd te worden.90 Het komt natuurlijk alleen
35 III, 3,51 | volk aan God aan te bieden.91 Daarin ligt de grond voor
36 III, 3,51 | gewijde gelovigen anderzijds.92 Niettemin moeten de gelovigen
37 III, 3,51 | eucharistische offergave".93 De gelovigen "dragen het
38 III, 3,51 | de liturgische handeling",94 zij putten er licht en kracht
39 III, 5,53 | Bisschoppenconferenties.96 Uitgangspunt moet echter
40 III, 6,54 | eucharistie te verlangen.97 In heel veel landen geven
41 III, 6,54 | kerk of kapel plaatsvindt.98 Door een dergelijke uitzending
42 IV, 1,55 | geven zich over aan vreugde."99 Deze vreugdekreet uit de
43 III, 3,51 | die de liturgie biedt en aanbeveelt, dient bevorderd te worden.
44 III, 5,53 | te vieren doet de kerk de aanbeveling de gelovigen bijeen te laten
45 III, 7,39 | 62 Het heeft voorts sterk aanbevolen, dat de homilie op zondagen
46 Intro, 0,3| apostolische brief willen aanbieden om u te steunen in uw pastoraal
47 III, 3,51 | priesterschap "actief meedoen in de aanbieding van de eucharistische offergave".
48 III, 9,44 | ons als offer aan de Vader aanbiedt."72 Daarom beveelt de kerk
49 III, 7,39 | commentaar bij het rijkere aanbod aan schriftlezingen op zon-
50 Intro, 0,7| vandaag zou ik u allen met aandrang willen uitnodigen de zondag
51 III, 9,44 | wederzijdse liefde dat men aangaat door deel te hebben aan
52 Intro, 0,4| feestvieren' die de mens aangeboren is. Nu de oorspronkelijke
53 III, 6,54 | het missaal voor die dag aangeeft, en tevens door naar de
54 I, 2,12 | door te dringen, zoals dit aangegeven wordt door bepaalde gegevens
55 III, 4,36 | van de samenkomst, niet aangemoedigd te worden: niet alleen om
56 IV, 1,57 | verwarren met loze gevoelens van aangename bevrediging die zintuigen
57 III, 4,52 | doen wat volmaakter is en aangenamer voor de Heer. Voor het overige
58 III, 8,42 | na de staat van dienaar aangenomen te hebben gekomen is om
59 II, 8,29 | voelen de gelovigen zich aangesproken zoals de apostel Thomas: "
60 III, 6,54 | hulpmiddel, vooral als deze aangevuld wordt door de grootmoedige
61 IV, 2,60 | zichzelf gekeerd te raken, aangezien hij door God en zijn kairoi,
62 III, 1,46 | Africa proconsularis hun aanklagers: "Wij hebben zonder enige
63 I, 2,11 | van de band die God wil aanknopen met het schepsel dat naar
64 II, 5,26 | de zondag is de blijvende aankondiging van het leven zonder eind
65 II, 1,20 | was en zij "die zijn woord aannamen lieten zich dopen" (Hnd
66 IV, 1,55 | zinderende en vreugdevolle aanroepingen die in de liturgie van oost
67 II, 2,22 | Het paasmysterie wordt aanschouwelijk gemaakt met behulp van die
68 III, 8,42 | wekelijkse ritme is een aansporing met dankbaarheid terug te
69 III, 1,47 | gebeurde dit in de vorm van aansporingen, maar soms heeft zij haar
70 II, 6,27 | gaven en die nog in een aantal talen terug te vinden is,
71 III, 1,48 | situaties ontstaan voor grote aantallen mensen die hun geloof op
72 Intro, 0,1| het graf gingen, dit leeg aantroffen. Het is een oproep om op
73 Intro, 0,3| was in Krakau, en na de aanvang van mijn dienstwerk als
74 III, 4,52 | eucharistie voorbereiden of aanvullen?~Deze tamelijk traditionele
75 II, 5,26 | bezien in het licht van een aanvullende symboliek die de vaders
76 I, 4,17 | formulering is klaarblijkelijk een aanvulling op de eerdere. Samen openbaren
77 III, 7,40 | van God in de taal van de aanwezige gemeenschap te verkondigen
78 III, 3,51 | mogelijke worden gedaan om alle aanwezigen, kinderen en volwassenen,
79 III, 5,53 | zonder priester,95 volgens de aanwijzingen en richtlijnen van de Heilige
80 Intro, 0,3| millennium die de gelovigen aanzet in het licht van Christus
81 I, 3,14 | van talloze mystici niet aarzelen beelden te gebruiken die
82 Intro, 0,1| weerklank van de aanvankelijk aarzelende en vervolgens onweerstaanbare
83 I, 5,18 | Christus kunnen uitroepen "Abba, Vader" (Rom 8,15; Gal 4,
84 III, 1,46 | bijvoorbeeld de martelaren van Abitina in de provincie Africa proconsularis
85 Intro, 0,2| gebeurtenis die niet alleen op een absoluut unieke wijze uitsteekt boven
86 II, 9,30 | kerk alleen die wijzigingen accepteert die "de week met zeven dagen
87 II, 3,23 | lijden en sterven. In de achtdaagse cyclus echter is hij de
88 III, 9,44 | uw gave voor het altaar achter, ga u eerst met uw broeder
89 I, 3,14 | men dat verstaan tegen de achtergrond van de diepgaande dialoog
90 IV, 1,57 | onbevredigd en zelfs verbitterd achterlaten. De vreugde in christelijke
91 Intro, 0,3| ik kennis van de talrijke acties van het magisterium en van
92 II, 7,28 | te laten bezielen door de adem van zijn Geest.~ ~
93 IV, 2,60 | overgenomen worden, zonder dat dit afbreuk doet aan het christelijk
94 III, 8,43 | verheffen', de vrucht van een 'afdalende beweging' die God naar ons
95 II, 6,27 | wijze werden de gelovigen afgehouden van een eredienst die de
96 Intro, 0,5| de steden als in de meest afgelegen dorpen, opgeluisterd kan
97 IV, 2,59 | de schepping is geenszins afgeschaft, maar met een christocentrisch
98 II, 7,28 | de "grote zondag"35 wordt afgesloten, maar Pinksteren blijft,
99 III, 8,43 | van de heilige Geest is afgesmeekt, offert Christus zich met
100 III, 7,40 | vertalen naar de huidige tijd, afgestemd op de vragen en het leven
101 II, 3,23 | hardnekkigheid van, uit het jodendom afkomstige, christenen die geneigd
102 IV, 2,60 | ons altijd en met nooit aflatende verwondering terug naar
103 III, 1,46 | Abitina in de provincie Africa proconsularis hun aanklagers: "
104 II, 2,21 | toen Paulus tot hen zijn afscheidsrede richtte en een wonder verrichtte,
105 Intro, 0,7| de genade die wij moeten afsmeken, niet alleen om ten volle
106 III, 6,54 | verhinderd zijn, dienen zich op afstand op de best mogelijke manier
107 III, 1,46 | de dood riskeerden, dan afwezig te zijn bij de zondagse
108 III, 5 | zondagse samenkomst bij afwezigheid van een priester~
109 III, 4,36 | voor duidelijk omschreven afwijkingen van deze nauwkeurige richtlijn
110 III, 1,46 | want daar kan men niet van afzien; het is onze wet"; "Zonder
111 III, 1,47 | tijdens het Concilie van Agde in 506).79 Deze decreten
112 III, 3,51 | heilige communie spelen zij aldus een actieve rol in de liturgische
113 IV, 1,55 | reden ook elke zondag het alleluja zingt."102~ ~
114 III, 4,52 | het overige zijn er naast allerlei moeilijkheden positieve
115 III, 1,47 | concilies zijn uitgelopen op een alom geldende gewoonte met een
116 Intro, 0,3| allen, beminde gelovigen, alsof ik in de verschillende gemeenschappen
117 III, 3,34 | zijn priesterschaar en zijn altaardienaren."43 De betrekking met de
118 III, 7,39 | het woord van God' (vgl. Am 8,11) meer en meer geprikkeld
119 IV, 2,61 | bijbelse scheppingsverhaal. Ambrosius zegt hierover: "Ik breng
120 III, 3,51 | dienste van hun broeders het ambtelijk priesterschap uitoefenen,
121 II, 1,19 | elke zondag met name de anastasimos hêmera, de dag van de verrijzenis18
122 II, 4,25 | aan te bevelen die niets anders is dan een in herinnering
123 III, 6,38 | vreugde en hoop, verdriet en angst van de mensen van vandaag,
124 II, 3,23 | de oude wet. Ignatius van Antiochië schrijft: "Indien nu zij
125 III, 1,46 | Apologie gericht tot keizer Antoninus en de senaat kon de martelaar
126 I, 2,10 | voltooiing" (Gn 2,2). Via deze antropomorfe weergave van het goddelijk '
127 I, 2,11 | we geconfronteerd met een antropomorfisme rijk aan betekenis.~De '
128 III, 1,46 | zondagse eucharistieviering. Zo antwoordden bijvoorbeeld de martelaren
129 III, 7,41 | van zijn kant geroepen te antwoorden op deze liefdesdialoog door
130 II, 2,22 | van het Oude Testament. De apologeten en kerkvaders benadrukken
131 III, 1,46 | vaststellen.~In zijn eerste Apologie gericht tot keizer Antoninus
132 IV, 1,55 | lezen we in de Didascalia apostolorum.100 Het vreugdeblijk werd
133 I, 3,15 | element in een soort "heilige architectuur" van de tijd die de bijbelse
134 IV, 1,58 | christelijke zondag een authentiek 'feest', een door God aan
135 III, 2,33 | dezelfde als bij het Laatste Avondmaal, met een duidelijke verwijzing
136 III, 1,49 | 85 de instelling van de avondmis86 en tenslotte de regel dat
137 III, 4,52 | kunnen de gelegenheid te baat nemen niet alleen om naar
138 IV, 2,60 | daardoor niet alleen vaste bakens, maar ook, bij wijze van
139 Intro, 0,7| te ontdekken: Wees niet bang uw tijd aan Christus te
140 I, 5,18 | schepping die "kreunt en barensweeën lijdt, altijd door" (Rom
141 I, 2,9 | gevormd door de machtige en barmhartige hand van God.~"God zag,
142 I, 2,11 | de mensheid het offer van barmhartigheid en het voorstel van de liefde
143 IV, 2,62 | verwezenlijking' van de zondag, de basismotieven voor de plicht om de 'dag
144 I, 2,12 | een verbond sluiten, ten bate van hen, met de dieren in
145 Intro, 0,7| ieder menselijk wezen te beantwoorden. De aan Christus gegeven
146 Intro, 0,4| maatschappelijk leven als geheel. Het beantwoordt niet alleen aan de noodzaak
147 IV, 1,58 | De paus besloot met de bede, dat de kerk op de dag des
148 III, 1,47 | moeilijk te begrijpen, als we bedenken hoe belangrijk de zondag
149 III, 4,52 | gevoel te uiten, zoals de bedevaart. Gelovigen gebruiken de
150 III, 4,36 | parochiebijeenkomsten van hun bedienaar, de priester, beroofd zouden
151 III, 7,40 | zaken toevertrouwd aan de bedienaars van het Woord. Zij hebben
152 III, 6,54 | dienst van de bijzondere bedienaren die de eucharistie aan zieken
153 III, 9,44 | kerk toevertrouwd met de bedoeling dat de gelovigen er deel
154 IV, 1,56 | vervuld zal worden: "Gij zult bedroefd zijn, maar uw droefenis
155 IV, 1,57 | gevoel een kort ogenblik bedwelmen, maar daarna het hart onbevredigd
156 I, 1,8 | van God toen Hij bij het beëindigen van zijn werk "de zevende
157 Intro, 0,1| Verrezene hen op hun weg begeleidde en de Schriften ontsloot,
158 IV, 2,61 | mensen (vgl. Gn 1,22 en 28) begiftigd is met een soort 'vruchtbaarheid'.
159 III, 1,49 | Liturgisch gezien immers beginnen zondagen en hoogfeesten
160 III, 1,48 | net als in de heldhaftige beginperiode, in heel wat streken van
161 II, 3,23 | elkaar bestonden. Niettemin begon men tamelijk snel steeds
162 I, 1,8 | 20) de nieuwe schepping begonnen is en de weg heeft geopend
163 II, 4,25 | de doop zijt gij met Hem begraven, maar ook met Hem verrezen,
164 Intro, 0,7| broederlijkheid kan makkelijk begrepen worden, als men de talrijke
165 III, 9,44 | duidelijk naar voren komen. De begroeting bij de openingsritus en
166 III, 2,50 | de plechtige viering en begunstigt het delen in het ene geloof
167 IV, 2,60 | terugkomen van de 'sabbat' behoedt de tijd voor het gevaar
168 III, 9,44 | het gebed dat ingaat op de behoeften van de gehele gemeenschap,
169 Intro, 0,2| paasnacht in herinnering roept, behoort aan Christus 'tijd en eeuwigheid'
170 I, 3,14 | teruggevoerd wordt. Tijd en ruimte behoren Hem toe. Hij is geen eendagsgod,
171 III, 7,41 | trouw door een blijvende 'bekering'. De zondagse samenkomst
172 III, 7,40 | eucharistie, moeten we nauwkeurig bekijken hoe het woord van God verkondigd
173 III, 6,38 | eucharistische offerande op zondag bekroont de kerk het getuigenis van
174 III, 1,47 | begrijpen, als we bedenken hoe belangrijk de zondag voor het christenleven
175 Intro, 0,3| uw priesterschaar, op dit belangrijke punt in de jaren na het
176 I, 1,8 | Testament hernomen in een nieuwe belichting, die van de definitieve "
177 III, 2,33 | geloof in zijn verrijzenis te belijden en om de vruchten te ontvangen
178 II, 5,26 | besluit Augustinus zijn Belijdenissen door te spreken over de
179 II, 8,29 | tekenen' aanwezig is, en hij belijdt met de apostel Thomas: "
180 I, 1,8 | bij de binnenkomst in het beloofde land (vgl. Ex 33,14; Dt
181 Intro, 0,3| echter wenden tot u allen, beminde gelovigen, alsof ik in de
182 III, 4,52 | moeilijkheden positieve en bemoedigende signalen. Dankzij de gave
183 II, 9,30 | nakomen van de zondagsplicht bemoeilijken, vinden tegenover zich een
184 III, 7,39 | uitmaken".61 Hetzelfde Concilie benadrukte eveneens: "Om de tafel van
185 I, 3,15 | onderbreking van het vaak benauwende ritme van de bezigheden
186 III, 5,53 | mogelijk alle gelegenheden te benutten om op een centrale plaats
187 IV, 1,57 | opzicht is het een 'deugd' die beoefend moet worden.~ ~
188 III, 6,38 | van het evangelie en het beoefenen van de deugd van liefde
189 III, 7,41 | ons hele leven diepgaand bepaalt.69~ ~
190 I, 3,13 | dit niet slechts als een bepaling van de religieuze discipline
191 III, 4,52 | heiligen' mag niet daartoe beperkt blijven. De dag des Heren
192 Intro, 0,4| opgesloten blijft binnen een zo beperkte horizon, dat hij de hemel
193 Intro, 0,4| gave van het geloof, altijd bereid zich rekenschap te geven
194 III, 1,46 | algemeen bij de gelovigen een bereidwillig gehoor gevonden. En ook
195 Intro, 0,4| betrekking tot de verschillende beroepsbezigheden. Tegenwoordig is echter,
196 III, 4,36 | bedienaar, de priester, beroofd zouden worden, maar ook
197 II, 3,23 | worden de sabbat en de zondag beschouwd als "twee broederdagen".
198 I, 3,13 | pijlers van het morele leven beschrijven en universeel in het hart
199 IV, 1,58 | Christus bevindt". De paus besloot met de bede, dat de kerk
200 II, 5,26 | sabbat zal verwerkelijken, besluit Augustinus zijn Belijdenissen
201 I, 2,9 | oorsprong. En nadat zij besmeurd is door de zonde, wordt
202 II, 4,25 | het begin van de mis de besprenkeling met wijwater aan te bevelen
203 IV, 1,57 | de heiligen getuigen,103 bestand tegen de donkere nacht van
204 III, 4,36 | katholieke gezinnen een van de beste uitingen van hun identiteit
205 II, 3,23 | zondagsviering naast elkaar bestonden. Niettemin begon men tamelijk
206 III, 7,40 | voor te bereiden door het bestuderen van de gewijde tekst en
207 I, 2,10 | rechtvaardigheid en heiligheid te besturen en om, God als Schepper
208 II, 9,30 | zondag, gegeven de vele betekenissen en aspecten ervan met betrekking
209 Intro, 0,7| grondige humanisering van onze betrekkingen en ons leven.~ ~
210 II, 9,30 | catechetische en pastorale betrokkenheid, opdat ieder van hen in
211 I, 2,10 | met alles wat zij in zich bevat aan zich te onderwerpen,
212 III, 9,44 | Vader aanbiedt."72 Daarom beveelt de kerk de gelovigen aan,
213 II, 4,25 | besprenkeling met wijwater aan te bevelen die niets anders is dan
214 III, 1,47 | eeuwen zo sterk voelden, te bevestigen ook al heeft zij het niet
215 III, 1,49 | de plaats waar zij zich bevinden, waardoor zij de plaatselijke
216 I, 2,10 | toevertrouwde de aarde te bevolken, haar te onderwerpen door
217 II, 3,23 | om leerlingen te worden bevonden van Jezus Christus, onze
218 III, 4,36 | zondagsbijeenkomst is een bevoorrechte plaats van eenheid: men
219 III, 3,51 | biedt en aanbeveelt, dient bevorderd te worden.90 Het komt natuurlijk
220 IV, 1,57 | gevoelens van aangename bevrediging die zintuigen en gevoel
221 Intro, 0,7| te herhalen: "Wees niet bevreesd! Open de deuren wagenwijd
222 IV, 2,63 | diepgewortelder slavernij bevrijd dan die waaronder een onderdrukt
223 IV, 2,62 | innig verbonden met het bevrijdingswerk dat God voor zijn volk verrichtte.~ ~
224 I, 2,12 | onderdrukking door de farao bevrijdt. In het ene en in het andere
225 III, 2,50 | dient men de kwaliteit te bewaken, zowel die van de teksten
226 III, 4,36 | is normaal, dat groepen, bewegingen, verenigingen en ook kleine
227 I, 5,18 | Wat God in de schepping bewerkstelligd heeft en wat Hij voor zijn
228 IV, 2,63 | door het bloed van Christus bewerkstelligde bevrijding verkondigden,
229 I, 2,10 | een mooie wereld, waard om bewonderd te worden. Een wereld waaraan
230 I, 2,10 | over de gehele wereld te bewonderen zal zijn."~De opwindende
231 I, 2,10 | alleen geroepen de wereld te bewonen, maar ook om deze 'op te
232 I, 5,18 | voorschijn gebracht was bezag, voortaan zijn uitdrukking
233 IV, 2,60 | tevoorschijn bracht. De bezegeling van dat scheppende werk
234 II, 8,29 | Kom hier met uw vinger en bezie mijn handen. Steek uw hand
235 III, 8,42 | waardoor de kerk zich, bezield door de heilige Geest wendt
236 II, 7,28 | herbeleven, door zich te laten bezielen door de adem van zijn Geest.~ ~
237 IV, 1,56 | volle" (Joh 17,13) zouden bezitten. Het feestelijk karakter
238 Intro, 0,1| toen de verrezen Jezus hen bezocht en zij van Hem de gave van
239 II, 2,22 | christelijke zondag. Dat bezorgde de christenen grote problemen
240 IV, 1,55 | de verrijzenis, staande bidt en dat men om dezelfde reden
241 III, 9,44 | gemeenschap, leveren daaraan een bijdrage. De uitwisseling van het
242 III, 3,34 | gemeenschap is zich door het bijeenbrengen van al haar leden voor het '
243 III, 4,36 | kerk kenmerkt, het volk bijeengebracht "door" en "in" de eenheid
244 II, 6,27 | opmerkte dat de christenen hun bijeenkomsten hielden op "de dag van de
245 Intro, 0,3| individueel of gezamenlijk, daarin bijgestaan door uw priesterschaar,
246 III, 1,49 | maatregelen voor religieuze bijstand te treffen.89~ ~
247 IV, 2,63 | boosaardigheid en geweld binnenbrengt.~ ~
248 I, 1,8 | zelf door zijn verrijzenis binnengegaan. En het volk van God is
249 III, 7,39 | zijn leerlingen zelf heeft binnengeleid. Hij zelf spreekt, want
250 I, 1,8 | volk van de uittocht bij de binnenkomst in het beloofde land (vgl.
251 III, 1,31 | bidden en inwendig, in het binnenste van hun hart, de dood en
252 III, 3,34 | wanneer de gemeenschap van het bisdom bijeenkomt om met zijn eigen
253 III, 1,48 | met name de taak van de bisschoppen "dusdanig op te treden,
254 III, 5,53 | toevertrouwd aan de plaatselijke Bisschoppenconferenties.96 Uitgangspunt moet echter
255 II, 2,21 | de Jonge, stadhouder van Bithynia, toen hij vaststelde, dat
256 I, 1,8 | Schrift ons vanaf de eerste bladzijden meedeelt over de plannen
257 III, 2,33 | en uiteindelijk bij hen bleef eten. Zij herkenden Hem,
258 III, 1,31 | leer der apostelen, trouw bleven aan het gemeenschappelijk
259 II, 7,28 | zijn apostelen verscheen, blies Hij over hen zei: "Ontvang
260 III, 8,43 | viering en maakt er een blij gebeuren vol dankbaarheid
261 III, 1,49 | dat deze gemeenschappen blijk geven van hartelijke gastvrijheidszin
262 III, 8,43 | altaar van het kruis op bloedige wijze offerde aanwezig en
263 III, 4,35 | parochiegemeenschap tot bloei komt, heel bijzonder bij
264 II, 4,25 | eveneens door als geëigende boeteritus voor het begin van de mis
265 I, 2,12 | wat er kruipt op de grond. Boog en zwaard en oorlog sla
266 IV, 2,63 | telkens nieuwe kiemen van boosaardigheid en geweld binnenbrengt.~ ~
267 I, 2,10 | maar ook om deze 'op te bouwen' en zich zo tot 'medewerker'
268 III, 2,33 | de zegen uitsprak, het brak en het hun toereikte" (Lc
269 Intro, 0,1| voelden hoe hun hart in hen brandde, toen de Verrezene hen op
270 IV, 2,61 | Ambrosius zegt hierover: "Ik breng dank aan de Heer onze God
271 II, 3,23 | zondag beschouwd als "twee broederdagen".23~ ~
272 Intro, 0,7| christelijke vreugde en broederlijkheid kan makkelijk begrepen worden,
273 III, 6,38 | bij gelegenheid van de "bruiloft van het Lam" (Apk 19,9).
274 III, 4,36 | worden daarbij geholpen door catecheten die zich erop moeten toeleggen
275 III, 2,32 | van de Heer staan in het centrum van het leven van de kerk."
276 II, 4,25 | doopgebeuren waaruit geheel ons christenbestaan geboren is.25~ ~
277 Intro, 0,2| de gebeurtenis waarop het christendom gefundeerd is (vgl. 1Kor
278 III, 2,33 | zien van het gebruik van de christengemeente om elke achtste dag, de '
279 III, 1,47 | belangrijk de zondag voor het christenleven is.~ ~
280 III, 6,38 | Christus te vieren toont het christenvolk zich "hoopvol wachtend op
281 II, 6,27 | terug te vinden is,29 te christianiseren. Op deze wijze werden de
282 III, 1,46 | de Heer gevierd, omdat ik christin ben."77~ ~
283 I, 1,8 | zending' van Christus in. Dit christocentrische perspectief was, geprojecteerd
284 IV, 1,58 | vreugde van de verheerlijkte Christus104 (vgl. Hnd 2,24-31), het
285 III, 1,48 | mensen die hun geloof op coherente wijze willen beleven. Soms
286 Intro, 0,4| grondige wijziging van de collectieve gedragingen en, als gevolg
287 III, 7,39 | waarover Paulus VI in zijn commentaar bij het rijkere aanbod aan
288 III, 8,43 | werkzaamheid in de woorden van de consecratie aan de Vader door dezelfde
289 III, 4,52 | gezinsleven, maatschappelijke contacten, tijd voor ontspanning
290 I, 2,11 | laten rusten. Het is een 'contemplatieve' blik die niet uit is op
291 III, 2,50 | melodieën, opdat de nieuwe creaties die vandaag de dag naar
292 III, 3,34 | openbaring van de kerk,42 en het cruciale moment daarin is, wanneer
293 Intro, 0,4| om een maatschappelijk en cultureel verschijnsel dat niet verstoken
294 Intro, 0,4| wordt door de deelname aan culturele, politieke of sportieve
295 I, 2,10 | wetenschap, techniek en cultuur in al hun uiteenlopende
296 II, 3,23 | sterven. In de achtdaagse cyclus echter is hij de achtste
297 III, 7,39 | zijn, dat zij een enkele daad van eredienst uitmaken".
298 III, 7,40 | wordt en ook bezien welke daadwerkelijke vooruitgang er onder het
299 III, 4,52 | zondag te 'heiligen' mag niet daartoe beperkt blijven. De dag
300 III, 0,45 | geroepen in hun gewone dagelijkse leven te evangeliseren en
301 I, 1,8 | 1Kor 15,24 en 28).~Vanaf de dageraad der schepping sloot het
302 III, 4,52 | tot laat vervuld is van de dankbare en actieve gedachtenis van
303 III, 4,52 | en bemoedigende signalen. Dankzij de gave van de Geest ziet
304 III, 1,47 | van Agde in 506).79 Deze decreten van plaatselijke concilies
305 III, 0,45 | aan de eucharistie hebben deelgenomen dieper de verantwoordelijkheid
306 III, 3,34 | verrezen is uit de doden en ons deelgenoot heeft gemaakt aan zijn eeuwig
307 III, 0,45 | gewaardeerd worden, opdat degenen die aan de eucharistie hebben
308 III, 3,34 | Vader te smeken, dat Hij "denkt aan zijn kerk verspreid
309 III, 7,40 | 40. Terwijl wij nu, dertig jaar na het Concilie, onze
310 I, 3,14 | geen onderbreking kent en desondanks niet eentonig wordt. Het
311 II, 1,19 | Innocentius I15 van een destijds vast gewortelde praktijk
312 Intro, 0,7| Wees niet bevreesd! Open de deuren wagenwijd voor Christus!"
313 I, 4,17 | sabbatsrust komt ook naar voren in Deuteronomium (5,12-15) waar de grondslag
314 III, 3,51 | celebrant enerzijds en de diakens en niet gewijde gelovigen
315 I, 2,9 | haar gemaakt heeft. Deze dialectiek heeft vanzelfsprekend geen
316 III, 7,39 | leiding van de heilige Geest, dichter tot de volmaakte eenheid
317 I, 2,9 | 9. De dichterlijke stijl van het scheppingsverhaal
318 IV, 1,55 | vreugde" lezen we in de Didascalia apostolorum.100 Het vreugdeblijk
319 III, 1,46 | derde eeuw met de titel Didaskalia der apostelen alles achterwege
320 I, 2,9 | aanbidding dat hij ervaart voor Diegene die alles uit het niets
321 I, 2,9 | geven, met alle risico's van dien. Direct na de scheppingsverhalen
322 Intro, 0,4| rust of er op uit gaan. Dienaangaande is het urgent te komen tot
323 III, 8,42 | Hem, die na de staat van dienaar aangenomen te hebben gekomen
324 III, 6,54 | wordt door de grootmoedige dienst van de bijzondere bedienaren
325 III, 3,51 | natuurlijk alleen aan hen die ten dienste van hun broeders het ambtelijk
326 III, 2,50 | geloof en dezelfde liefde. Dientengevolge dient men de kwaliteit te
327 III, 2,32 | geproefd en beleefd.40~De diep-kerkelijke dimensie van de eucharistie
328 Intro, 0,2| markeren, maar ook om er de diepere betekenis van te openbaren.~ ~
329 IV, 2,63 | mens inderdaad van een veel diepgewortelder slavernij bevrijd dan die
330 IV, 1,57 | de authentieke trekken en diepliggende wortels ervan opnieuw te
331 IV, 1,58 | worden versterkt en van hun diepste grondslag voorzien in de
332 I, 2,12 | een beeld dat de profeten dierbaar is, kunnen zeggen dat Hij
333 Intro, 0,7| worden, als men de talrijke dimensies van die dag beschouwt, waaraan
334 III, 1,46 | Tijdens de vervolging onder Diocletianus, toen hun samenkomsten ten
335 II, 1,19 | van Pasen".17 Deze zeer directe band tussen de zondag en
336 I, 3,13 | bepaling van de religieuze discipline van de gemeenschap beschouwen,
337 IV, 2,62 | gijzelf niet, uw zoon niet, uw dochter niet, uw slaaf niet, uw
338 IV, 1,57 | getuigen,103 bestand tegen de donkere nacht van het lijden; in
339 II, 4,25 | Christus gemaakt heeft. "In de doop zijt gij met Hem begraven,
340 II, 8,29 | gezongen 'credo' benadrukt het doop- en paaskarakter van de zondag
341 II, 4,25 | liturgie benadrukt deze doopdimensie van de zondag door aan te
342 II, 4,25 | herinnering roepen van het doopgebeuren waaruit geheel ons christenbestaan
343 IV, 2,63 | zichzelf en van de anderen doordat zij in de geschiedenis telkens
344 III, 7,40 | liturgie deelnemen er meer van doordrongen raken. Er zijn natuurlijk
345 III, 0,45 | van wat hij gedaan heeft doorgedrongen is, kan inderdaad de volledige
346 III, 7,41 | voorschriften aan te hangen. Bij het doorgeven van zijn woord verwacht
347 III, 6,38 | christelijke hoop wordt, doorleefd en gevoed in dat intense
348 III, 7,40 | die van de viering en de doorleefde ervaring, hangen nauw met
349 Intro, 0,2| van het geloof ten volle doorschouwd wordt, maar historisch gestaafd
350 III, 1,48 | dat hij inziet dat het van doorslaggevend belang voor zijn geloofsleven
351 I, 5,18 | Christus ingeluide tijd doorzagen, de dag na de sabbat als
352 II, 1,20 | woord aannamen lieten zich dopen" (Hnd 2,41). Het was de
353 Intro, 0,5| als in de meest afgelegen dorpen, opgeluisterd kan worden.
354 III, 8,42 | amen' bij de eucharistische doxologie aan te sluiten in geloof
355 Intro, 0,4| drukken, breed maatschappelijk draagvlak, waardoor voorzien werd
356 III, 3,51 | offergave".93 De gelovigen "dragen het goddelijk Offerlam en
357 I, 2,9 | een uiteenzetting over de dramatische tegenstelling die er bestaat
358 III, 1,47 | van de strafgevolgen van driemaal verzuim)78 en vooral vanaf
359 I, 2,12 | de 'rust' van God door te dringen, zoals dit aangegeven wordt
360 III, 9,44 | zon- en feestdagen wel heel dringend.~Verder is het van belang
361 IV, 1,56 | zult bedroefd zijn, maar uw droefenis zal in vreugde verkeren" (
362 Intro, 0,4| door een, om het zo uit te drukken, breed maatschappelijk draagvlak,
363 IV, 1,56 | van de zondagseucharistie drukt de vreugde uit die Christus
364 III, 2,33 | Laatste Avondmaal, met een duidelijke verwijzing naar het breken
365 III, 2,33 | om de eucharistie aan te duiden.~ ~
366 II, 6,27 | verschijnt aan hen die in het duister en de schaduw van de dood
367 I, 2,9 | wereld het begin is van de duistere geschiedenis van zonde en
368 I, 2,10 | steeds snellere en nu zelfs duizelingwekkend snelle ontwikkeling is,
369 III, 7,39 | werkelijke, substantiële en duurzame aanwezigheid van de verrezen
370 IV, 1,57 | christelijke zin opgevat is veel duurzamer en verkwikkender. Deze is
371 I, 2,11 | andere manier de 'bruids'-dynamiek van de band die God wil
372 I, 2,9 | het goed was" (Gn 1,10;12; e.v.). Dit refrein, dat het verhaal
373 IV, 1,56 | zondag kan als de wekelijkse echo van de eerste ervaringen
374 I, 4,16 | kinderlijke intimiteit en echtelijke vriendschap.~
375 III, 1,46 | christenen die het keizerlijk edict trotseerden en liever de
376 I, 3,14 | behoren Hem toe. Hij is geen eendagsgod, maar de God van alle mensendagen.
377 III, 1,46 | gevonden. En ook al is er wel eens in een bepaalde periode
378 I, 3,14 | kent en desondanks niet eentonig wordt. Het gesprek verloopt
379 IV, 2,63 | God en die van de mens te eerbiedigen, het bevrijdende aspect
380 II, 1,19 | de zondag omwille van de eerbiedwaardige verrijzenis van onze Heer
381 I, 4,17 | klaarblijkelijk een aanvulling op de eerdere. Samen openbaren ze de betekenis
382 III, 9,44 | het altaar achter, ga u eerst met uw broeder verzoenen
383 I, 1,8 | Christus door te verrijzen als "eersteling van hen die ontslapen zijn" (
384 Intro | Eerwaarde broeders in het bisschopsambt
385 III, 4,36 | gemeen hebben, naast de eigenheden van hun geestelijke wegen
386 I, 3,15 | tijd van de mens moeten eigenlijk geleefd worden als een lofzang
387 II, 5,26 | aankondiging van het leven zonder eind die de hoop van de christenen
388 III, 1,31 | identiteit van de kerk, de ekklesia, de samenkomst die door
389 Intro, 0,5| Aan de andere kant zien we elders als gevolg van eerder vermelde
390 II, 1,20 | en verscheen Hij aan de elf apostelen die bijeen waren (
391 III, 6,38 | ritme, gist en licht voor elk menselijk hopen. Om die
392 III, 1,47 | bijvoorbeeld het Concilie van Elvira in 300 waar niet gesproken
393 Intro, 0,2| doorzien met de huivering van emotie die de heilige Hiëronymus
394 I, 2,10 | te maken. Zoals ik in de encycliek Laborem exercens schreef,
395 IV, 1,55 | hemelen en de aarde, de engelen en de mensen geven zich
396 II, 1,20 | Hnd 2,41). Het was de epifanie, de openbaring, van de kerk
397 III, 3,34 | Door haar wezen is zij een epiphanie, een openbaring van de kerk,
398 IV, 1,58 | veronachtzamen? Laat de deelname eraan zeer waardig en tegelijk
399 I, 2,12 | gerechtigheid, in goedheid en erbarming, als mijn bruid, in onverbrekelijke
400 III, 2,50 | laten voorstaan op een rijk erfgoed.~ ~
401 III, 4,52 | ook om zich gezamenlijk ergens in te verdiepen of te genieten
402 IV, 2,61 | afhankelijkheid van zijn Schepper te erkennen, en ook zijn roeping om
403 I, 2,10 | God als Schepper van alles erkennend, zichzelf en de totaliteit
404 I, 3,15 | en 'onthechting', is een erkenning van de afhankelijkheid van
405 III, 4,35 | Concilie gewezen op de noodzaak ernaar te streven "dat de zin voor
406 III, 1,31 | de eerste gedoopten "zich ernstig toelegden op de leer der
407 Intro, 0,6| situaties en de problemen die eruit voortvloeien lijkt het meer
408 I, 2,9 | gevoel van aanbidding dat hij ervaart voor Diegene die alles uit
409 IV, 1,56 | wekelijkse echo van de eerste ervaringen met de Verrezene, naast
410 II, 5,26 | door te spreken over de eschaton als over "vrede van rust,
411 III, 2,33 | uiteindelijk bij hen bleef eten. Zij herkenden Hem, toen
412 I, 3,13 | fundamentele structuren van de ethiek, laten Israël en later de
413 II, 2,21 | verrichtte, toen hij de jonge man Eutuchus tot leven wekte. Het boek
414 II, 1,20 | overeenstemmend getuigenis van de evangelies had de verrijzenis van Jezus
415 II, 6,27 | een nieuwe en volstrekt evangelische betekenis.31 Christus is
416 III, 0,45 | gewone dagelijkse leven te evangeliseren en te getuigen. In die zin
417 III, 3,34 | eucharistie die op om het even welke andere dag gevierd
418 IV, 2,62 | slaaf en uw slavin uitrusten evenals gijzelf. Bedenk dat gij
419 III, 4,36 | particuliere kerken toe eventueel toestemming te geven voor
420 I, 1,8 | is geworden, dan is het evenzeer waar, dat Hij, krachtens
421 III, 1,46 | uw lof aan God. Wat voor excuus zouden trouwens diegenen
422 I, 2,10 | in de encycliek Laborem exercens schreef, vormen de eerste
423 IV, 1,58 | voorganger Paulus VI in zijn exhortatie over de christelijke vreugde
424 I, 4,16 | stelt, wordt in het boek Exodus op karakteristieke wijze
425 I, 3,15 | van de bezigheden die in expressieve taal vertaald wordt in termen
426 IV, 2,62 | slavin niet, uw rund niet, uw ezel niet, uw overige vee niet
427 I, 2,12 | de onderdrukking door de farao bevrijdt. In het ene en
428 III, 8,42 | karakter krijgen. Door de feestelijke stijl van de bijeenkomst
429 Intro, 0,4| gebeuren, dat de mens, zelfs in feestkledij, niet meer in staat is feest
430 III, 6,38 | voorproef van het eschatologisch feestmaal bij gelegenheid van de "
431 IV, 1,58 | zeer waardig en tegelijk feestrijk zijn! Het is de gekruisigde
432 Intro, 0,4| ook aan de behoefte tot 'feestvieren' die de mens aangeboren
433 III, 1,46 | vermelden, dat de christenen feitelijk elke zondag samenkwamen,
434 I, 4,17 | onderhouden" (Dt 5,15).~Deze formulering is klaarblijkelijk een aanvulling
435 III, 3,51 | functionele, onderscheid tussen de functies die eigen zijn aan respectievelijk
436 III, 3,51 | voor het, meer dan puur functionele, onderscheid tussen de functies
437 III, 9,44 | voor het altaar achter, ga u eerst met uw broeder verzoenen
438 II, 2,21 | Testament als naam aan God gaf, jhwh, welke naam niet uitgesproken
439 Intro, 0,4| van deze dag als vrije dag garandeert, de ontwikkeling van de
440 Intro, 0,5| voor alle gemeenschappen te garanderen.~
441 III, 1,49 | blijk geven van hartelijke gastvrijheidszin ten opzichte van hun broeders
442 III, 1,47 | heeft zij het niet nodig geacht er direct een voorschrift
443 III, 9,44 | is een buitengewoon sterk gebaar. De gelovigen worden hiertoe
444 IV, 1,55 | de keuze van aangepaste gebaren.101 Augustinus die hierin
445 III, 8,42 | dankbaarheid terug te kijken op de gebeurtenissen van de vorige dagen en deze
446 I, 1,8 | priesterlijke auteur de geboorte van de 'sabbat' die zo sterk
447 II, 4,25 | geheel ons christenbestaan geboren is.25~ ~
448 II, 6,27 | de heidenen schrijft, de gebruikelijke terminologie toen hij opmerkte
449 IV, 2,63 | waaronder een onderdrukt volk gebukt gaat: de slavernij van de
450 III, 8,43 | het kruisoffer. Onder de gedaanten van brood en wijn, waarover
451 III, 9,44 | aan het ene brood met in gedachte het nadrukkelijke Woord
452 II, 6,27 | ook 1,4-5 en 9), en de gedenkdag van zijn verrijzenis is
453 III, 2,50 | verrijzenis van de Heer gedenkt. Met het oog daarop is het
454 II, 8,29 | dag van te maken waarop de gedoopte, op een bijzondere manier
455 Intro, 0,4| wijziging van de collectieve gedragingen en, als gevolg daarvan,
456 III, 4,52 | dan niet in gezinsverband, gedurende enige uren het geloof te
457 II, 2,22 | reden waarom de gelovigen gedwongen werden voor het opgaan van
458 Intro, 0,5| laten zien met wat voor geestdrift de zondagsviering, zowel
459 Intro, 0,5| de landen die van oudsher geëvangeliseerd zijn nog het feit, dat de
460 I, 4,16 | op karakteristieke wijze geformuleerd: "Denk aan de sabbat: die
461 Intro, 0,2| gebeurtenis waarop het christendom gefundeerd is (vgl. 1Kor 15,14): het
462 III, 1,46 | ik ben naar de samenkomst gegaan en ik heb met mijn broeders
463 I, 2,12 | aangegeven wordt door bepaalde gegevens uit de hebreeuwse traditie
464 II, 2,22 | ritme ingang omdat deze gegrond was op het Nieuwe Testament
465 III, 4,35 | omstandigheden de gelegenheid heb gehad erop te wijzen, is bij de
466 II, 3,23 | zijn zegel aan zijn dag gehecht, de derde dag na zijn lijden
467 IV, 2,61 | zevende door God gezegende en geheiligde dag, is rechtstreeks verbonden
468 IV, 2,60 | verwondering terug naar het geheimvolle begin toen het eeuwige woord
469 III, 4,36 | De ouders worden daarbij geholpen door catecheten die zich
470 III, 1,46 | gelovigen een bereidwillig gehoor gevonden. En ook al is er
471 III, 8,43 | Hij "zich heeft vernederd, gehoorzaam werd tot de dood, tot de
472 III, 1,46 | situaties aan deze plicht gehoorzaamd hebben, zoals men van de
473 I, 4,16 | 20,8). Verderop geeft de geïnspireerde tekst de reden aan door
474 IV, 2,60 | voor het gevaar in zichzelf gekeerd te raken, aangezien hij
475 IV, 1,58 | feestrijk zijn! Het is de gekruisigde en verheerlijkte Christus
476 I, 5,18 | glorie die straalt van het gelaat van de verrezen Christus (
477 IV, 2,61 | 8), is de rustpauze die gelast wordt om de dag te eren
478 III, 7,39 | feestdagen niet achterwege gelaten zou worden, tenzij om ernstige
479 IV, 2,62 | sabbat voor hem niet meer gelden en verleden tijd geworden
480 III, 1,47 | zijn uitgelopen op een alom geldende gewoonte met een verplichtend
481 III, 5,53 | door zo goed mogelijk alle gelegenheden te benutten om op een centrale
482 Intro | en in het priesterschap, geliefde broeders en zusters~
483 IV, 2,63 | bevrijding verkondigden, gelijk hadden, toen zij zich gerechtigd
484 III, 2,33 | die niet gezien en toch geloofd hebben" (Joh 20,29). Deze
485 II, 8,29 | plaats is ingeruimd voor de geloofsbelijdenis, benadrukt dit. Het hardop
486 III, 1,48 | doorslaggevend belang voor zijn geloofsleven is om 's zondags met de
487 Intro, 0,2| genade ontvangen hebben te geloven in de verrezen Heer, kunnen
488 III, 7,40 | priester, misdienaars, gelovigen68 al in de loop van de week
489 III, 8,43 | menselijke last die deze gemarkeerd heeft, naar het altaar te
490 III, 4,36 | ervaren wat zij in grote mate gemeen hebben, naast de eigenheden
491 Intro, 0,4| praktijk van het 'weekeinde' gemeengoed geworden in de betekenis
492 III, 4,35 | wijze begrijpt men waarom de gemeenschapsdimensie van de zondagsviering met
493 III, 9,44 | 44. Deze gemeenschapshoedanigheid komt ook bijzonder duidelijk
494 Intro, 0,5| gevolg van een te weinig gemotiveerd geloof een buitengewoon
495 III, 4,52 | geloof te ervaren. Dat zijn genademomenten die men moet voeden door
496 II, 9,30 | raakt van de overvloed aan genaden die de viering van de dag
497 II, 3,23 | afkomstige, christenen die geneigd waren vast te houden aan
498 IV, 2,63 | brengen. Hij heeft heel wat genezingen op de sabbat (vgl. Mt 12,
499 III, 4,52 | laten zien dat zij geen genoegen neemt met minimalisme of
500 III, 8,43 | Hij op onbloedige wijze geofferd."70 Christus verenigt zijn
|